เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ - บทที่ 347 พลิกผันหักมุม

บทที่ 347 พลิกผันหักมุม

“อย่าพูดให้มากความ เอาตัวคนออกมา” เสียงเย็นเยียบของกงซุนฉือดังขึ้น น้ำเสียงนั้นเรียบนิ่ง แต่แฝงด้วยอำนาจอันน่าสะพรึงกลัว

“เอาตัวใคร… คุณหมายถึงใครกัน?” ฟอร์ด แบล็กแสร้งทำหน้าไร้เดียงสา แต่นั่นไม่ได้ช่วยทำให้ กงซุนฉือเชื่อเขาแม้แต่น้อย

กงซุนฉือสะบัดมือโยนวัตถุชิ้นหนึ่งออกไป มันดูเหมือนกระดุมโลหะเล็ก ๆ ที่สะท้อนแสง แต่เพียงเสี้ยววินาทีหลังจากถูกโยนออกไป มันก็เปลี่ยนรูปร่างอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเชือกโลหะสองปลายแบน

เชือกโลหะพุ่งเข้าพันรอบตัวฟอร์ดในทันที พร้อมเสียงคลิกเบา ๆ เมื่อส่วนปลายเชื่อมติดกัน มันก็รัดแน่นจนฟอร์ดขยับตัวไม่ได้

ฟอร์ดตกตะลึงในทันใด เขามองออกทันทีว่าสิ่งนี้คืออาวุธต้นแบบจากสถาบันวิจัยของกงซุน ซึ่งถูกพัฒนาขึ้นในช่วงสงครามชายแดนครั้งล่าสุด

อย่าดูถูกว่าเป็นเพียงแค่เชือกโลหะธรรมดา มันสามารถถูกควบคุมด้วยพลังจิตของผู้ใช้ได้ ในเวลาเพียง 0.003 วินาทีหลังถูกโยนออก เชือกจะดำเนินกระบวนการ 3 ขั้นตอน คือ แยกส่วน-พันรัด-รวมตัว แบบอัตโนมัติ

ถ้าไม่มีการกระตุ้นด้วยพลังจิต มันจะทำหน้าที่เหมือนเครื่องพันธนาการทั่วไป แต่หากพลังจิตถูกกระตุ้น มันสามารถตัดร่างกายของอสูรทมิฬเพชรที่ขึ้นชื่อว่ามีร่างกายแข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลให้ขาดเป็นชิ้นได้ภายในเวลาเพียง 5 วินาที

แต่ฟอร์ด แบล็กที่มีพลังจิตเพียงระดับ A ไม่มีทางเทียบได้กับร่างกายของอสูรทมิฬเพชรแน่ ๆ

เหงื่อเย็นไหลซึมทั่วตัวเขา เขาไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย และพยายามเอ่ยออกมาอย่างระมัดระวัง

“คุณชายฉือ เราคุยกันดี ๆ ได้ คุณต้องการตัวใคร บอกชื่อมาเถอะ ถ้าเขายังอยู่ในสหพันธ์ละก็ ต่อให้ต้องขุดหาจากใต้ดิน ผมก็จะหามาให้!”

กงซุนฉือจ้องมองดวงตาของเขาอยู่นานราวกับจะตรวจสอบความจริงใจ ถึงตอนนี้เขาเชื่อคำพูดของฟอร์ดอยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยตัว

ตรงกันข้าม เขาหยิบวัตถุอีกชิ้นขึ้นมาเล่นในมือ

เมื่อฟอร์ดมองเห็นสิ่งนั้น เหงื่อเย็นก็ยิ่งไหลออกมาไม่หยุด

มันคือระเบิดพลังจิตประสิทธิภาพสูง อีกหนึ่งอาวุธร้ายแรงจากสถาบันวิจัยของกงซุน ระเบิดนี้มีขนาดเท่าลูกปิงปอง ใช้พลังจิตเพียงเล็กน้อยในระดับ B ก็สามารถจุดชนวนได้ และเมื่อมันระเบิด…

ถ้าจะพูดให้เข้าใจง่าย ดาวเคราะห์หมายเลข 3 นี้ที่ถือว่าเป็นดาวขนาดกลาง ใช้ระเบิดชนิดนี้เพียง 10 ลูก ก็สามารถระเบิดดาวทั้งดวงจนกลายเป็นเศษซากได้

แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือ หลังจากกงซุนฉือหยิบระเบิดลูกแรกขึ้นมา เขาไม่ได้ปิดกระเป๋า และจากมุมของฟอร์ด เขามองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าภายในกระเป๋ายังมีระเบิดแบบเดียวกันอีกอย่างน้อย 20 ลูก

นั่นหมายความว่า กงซุนฉือมีระเบิดมากพอที่จะทำลายล้างดาวหมายเลข 3 ได้ถึงสองรอบ

“เอาละ ฟอร์ด แบล็ก จะบอกฉันดี ๆ หรือจะให้ฉันทำให้ดาวดวงนี้หายไป?” น้ำเสียงเย็นชาของกงซุนฉือดังก้อง ทำให้ฟอร์ดแทบกลั้นหายใจ

ตอนนี้ถ้าฟอร์ด แบล็กยังเดาไม่ได้ว่ากงซุนฉือมาที่นี่เพื่อหาเรื่อง ก็คงไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมตอนถูกพันธนาการ กงซุนฉือถึงจงใจเลี่ยงไม่แตะมือขวาของเขา

ฟอร์ดหัวเราะแห้ง ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นช้า ๆ อย่างไร้พิษสง เขากดเปิดช่องสื่อสารต่อสายตรงไปยังโจ แบล็ก ผู้นำของตระกูล

เมื่อหน้าจอปรากฏภาพของโจ แบล็ก ฟอร์ดยังไม่ทันพูดอะไร กงซุนฉือก็เอ่ยขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ส่งมาให้ฉัน”

ฟอร์ดไม่มีทางเลือก ต้องปรับมุมจอให้โจแบล็กสามารถเห็นใบหน้าของกงซุนฉือได้ชัดเจน

“ยินดีต้อน…” โจ แบล็กเริ่มต้นด้วยรอยยิ้มแบบผู้สง่างาม แต่ยังไม่ทันพูดจบ กงซุนฉือก็แทรกขึ้นทันที

“ฉันให้เวลานายสิบนาที ส่งตัวคนออกมา ไม่งั้นฉันจะระเบิดรังของนายให้ราบเป็นหน้ากลอง”

รอยยิ้มของโจ แบล็กหายวับไปทันที สีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นทันตา

“กงซุนฉือ อย่าอวดดีเกินไปนัก”

“ฉันก็เป็นแบบนี้มาตลอด” กงซุนฉือตอบด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “นายจะทำอะไรฉันได้?”

สายตาของโจ แบล็กจ้องนิ่ง ราวกับจะวัดว่าคำพูดของกงซุนฉือเป็นแค่คำขู่หรือเขาตั้งใจทำจริง

แต่กงซุนฉือไม่ได้สนใจ เขาค่อย ๆ หยิบระเบิดพลังจิตลูกหนึ่งขึ้นมาเล่นในมือพลางมองเวลาอย่างใจเย็น

สิบนาทีผ่านไปในความเงียบงัน กงซุนฉือแค่นหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพูดอย่างเย้ยหยัน

“สงสัยไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา”

ทันใดนั้น เขาก็สะบัดมือโยนระเบิดพลังจิตออกไปด้วยท่าทางสบาย ๆ

พลังจิตสีแดงฉานลอยเหมือนปีกคู่หนึ่ง มันรองรับระเบิดเล็ก ๆ นั้นให้พุ่งออกไปไกล

สีหน้าของทั้งโจและฟอร์ด แบล็กเปลี่ยนไปทันที โจ แบล็กถึงกับสบถเสียงดัง “บ้าเอ๊ย!” ก่อนจะรีบตัดสายสื่อสารและสั่งเปิดระบบป้องกันของดาวหมายเลข 3

ดาวหมายเลข 3 ซึ่งเป็นฐานหลักของตระกูลแบล็ก แน่นอนว่ามีระบบป้องกันชั้นเยี่ยม แต่ระบบส่วนใหญ่ถูกออกแบบมาสำหรับป้องกันการโจมตีจากอวกาศ เพราะในยุคของสงครามดวงดาว การโจมตีส่วนใหญ่เกิดขึ้นในอากาศมากกว่าจะมาจากพื้นดิน

แม้จะมีเพียงอาคารสำคัญไม่กี่แห่งที่ได้รับการป้องกันแบบครอบคลุม แต่การโจมตีจากภายในดาวเองเป็นสิ่งที่แทบไม่มีใครคาดคิด

เสียง บึ้ม! ดังสนั่นพร้อมกับแรงระเบิดที่สั่นสะเทือนทั้งบริเวณ เสียงกรีดร้องและความโกลาหลดังระงม

โจ แบล็กสบถอีกครั้ง “บ้าจริง! บ้าเอ๊ย!”

เขารีบเปิดจอมอนิเตอร์ดูสถานการณ์ พบว่าทางทิศตะวันออกของดาวมีพื้นที่กว้างใหญ่กลายเป็นเถ้าถ่าน

เสียงการติดต่อขอคำสั่งดังขึ้นเป็นระลอก แต่เขาไม่มีเวลาสนใจ ตอนนี้สายตาของเขาจับจ้องไปยังฟอร์ดซึ่งรับสายอีกครั้ง

ไม่แปลกใจเลยที่ปลายสายเป็นใบหน้าของกงซุนฉือ

ครั้งนี้ในมือของอีกฝ่ายมีระเบิดอีกลูก พร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม “ลูกต่อไปจะไม่ใช่จุดที่ไม่มีคนอยู่แล้วนะ”

“กงซุนฉือ! นายกำลังประกาศสงครามกับตระกูลแบล็กชัด ๆ!” โจ แบล็กกัดฟันกรอด ขณะที่มือรีบส่งข้อความไปอย่างรวดเร็ว

“ก็ตามนั้น” กงซุนฉือยักไหล่เบา ๆ “ฉันเตือนแล้วว่าอย่ายุ่งกับคนที่นายไม่ควรยุ่ง”

โจ แบล็กเงียบไปครู่หนึ่ง เขายอมรับว่านี่คือความประมาทของตระกูลแบล็กที่ไม่ได้คาดคิดว่ากงซุนฉือจะออกโรงเพื่อลู่จินกู้

เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแฝงความจนตรอก “นายต้องบอกมาว่าจะให้ฉันส่งตัวใครมา?”

กงซุนฉือขมวดคิ้วเล็กน้อย ความลังเลแวบผ่านสายตา

แต่เมื่อพิจารณาเหตุการณ์ทั้งหมดอีกครั้ง เขาก็กลับมามั่นใจดังเดิม เรื่องนี้นอกจากตระกูลแบล็กแล้ว ไม่มีใครมีความสามารถทำได้ขนาดนี้

ยิ่งไปกว่านั้น การที่แอนนา แบล็กติดต่อไม่ได้ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ยิ่งเป็นหลักฐานชัดเจนถึงวิธีการที่โจและวาเลนติน แบล็ก มักใช้การส่งตัวลูกสาวหรือหลานสาวออกไปเพื่อปกป้องภาพลักษณ์ของดอกกุหลาบบริสุทธิ์แห่งสหพันธ์

“ฮึ…” เขาแค่นหัวเราะ เตรียมจะพูดอะไรบางอย่าง

ทันใดนั้น อุปกรณ์สื่อสารของเขาก็สั่นสะเทือน และข้อความหนึ่งก็เด้งขึ้นมา

[นี่ฉันแอนนาเองนะ คุณหนูจินอยู่ไหน? ฉันกำลังพาคนไปช่วยเธอ]

…??

แม้สมองของกงซุนฉือจะหมุนเร็วแค่ไหน แต่ข้อความที่มาอย่างไม่ทันตั้งตัวนี้ก็ทำให้เขาชะงักไปชั่วขณะ ความคิดแรกของเขาคือ ตระกูลแบล็กกำลังเล่นอะไรอยู่อีก?

ยังไม่ทันที่เขาจะคิดต่อ ข้อความที่สองจากแอนนาก็ปรากฏขึ้น

[คนที่ลงมือกับคุณหนูจินคือซูซาน! ฉันอยู่บนยานที่เพิ่งออกเดินทางและควบคุมมันไว้ได้แล้ว บอกฉันมาเร็วเข้าว่าคุณหนูจินอยู่ไหน! ทักษะของซูซานจะคร่าชีวิตเธอในอีก 30 ชั่วโมง!]