เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ - บทที่ 348 ขอร้องให้ไว้ชีวิต

บทที่ 348 ขอร้องให้ไว้ชีวิต

กงซุนฉือพลันเปลี่ยนใจ หันหลังเดินออกไปอย่างไม่สนใจใคร โจ แบล็ก เองก็ชะงักงันไปกับการเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้

กงซุนฉือขึ้นไปบนยานส่วนตัวและกล่าวกับฟอร์ด แบล็ก ที่ยืนอยู่นอกรถด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ยังจะยืนอยู่ทำไม? พาฉันไปสิ”

ฟอร์ดที่ไม่กล้าตัดสินใจเองได้แต่มองไปยังหน้าจอที่มีภาพของโจ แบล็กอยู่

โจ แบล็กที่กำลังสงสัยว่ากงซุนฉือกำลังวางแผนอะไร ยังไม่ทันคิดหาคำตอบ เสียงเย็นเยียบของกงซุนฉือก็ดังผ่านลำโพง

“โอ้ เกือบลืม… สิบนาทีครั้งที่สอง หมดเวลาแล้ว”

“ฟอร์ด! รีบส่งเขากลับไปเดี๋ยวนี้!” โจ แบล็กตะโกนลั่นโดยไม่สนใจฟอร์มใด ๆ

ฟอร์ดแทบจะวิ่งพรวดพราดเข้าไปในสถานีขนส่ง พร้อมตั้งค่ากำหนดเส้นทางด้วยความเร็วสูงสุดในชีวิต เขาไม่กล้ารั้งรออีกแม้แต่วินาทีเดียว รีบส่งอสูรคลั่งของสหพันธ์ออกไปให้เร็วที่สุด

ในความเร่งรีบนั้น ฟอร์ดไม่ทันสังเกตเลยว่า แม้กงซุนฉือจะพูดถึง ‘สิบนาที’ และ ‘ระเบิด’ แต่เขากลับเล่นระเบิดในมือราวกับของเล่น โดยไม่มีท่าทีจะโยนมันออกไปจริง ๆ

โจ แบล็ก ซึ่งอาจสังเกตเห็นสิ่งนี้ แต่กลับมองไม่เห็นการกระทำของกงซุนฉือที่อยู่ในยาน เนื่องจากมุมมองของจอภาพทำให้เขาได้แต่สบถอีกครั้ง

“ไอ้บ้านั่น! มันบ้าจริง ๆ!”

จากนั้นเขาหันไปเปิดการติดต่อผ่านบัญชีลับ ไม่นานนัก ใบหน้าของซูซาน ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

สาวใช้ตัวเล็กมีท่าทีตื่นตระหนกเล็กน้อย

นั่นไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เนื่องจากสิ่งที่โจ แบล็กมอบหมายให้เธอทำ เป็นการกระทำที่ต้องปกปิดจากแอนนาผู้เป็นเจ้านาย หากเธอไม่ตื่นตระหนกเลยคงเป็นเรื่องผิดปกติ

โจ แบล็กมองซูซานด้วยสายตาพอใจ แม้ว่าเขาจะไม่แสดงออกให้เห็น ก่อนจะออกคำสั่งโดยตรง

“ทุกอย่างที่ดาวหมายเลข 964 ได้ถูกเตรียมพร้อมแล้ว ผู้คนยากจนในพื้นที่นั้นจะดึงดูดความสนใจของแอนนาไปได้อีกนาน เธอต้องมั่นใจว่าแอนนาจะไม่พบกับคนที่ไม่ควรพบ อย่าให้เธอรู้เรื่องวุ่นวายอะไรจนกว่าฉันจะสั่งให้เธอกลับมา เข้าใจไหม?”

“ค่ะ ค่ะ คุณโจ” ซูซานตอบอย่างรวดเร็วพร้อมก้มหัวลงด้วยความนอบน้อม

“ดูแลแอนนาให้ดี” เมื่อพูดถึงลูกสาว น้ำเสียงของ โจ แบล็กพลันอ่อนโยนลงทันที “เธอถูกลิขิตให้เป็นเจ้าหญิงที่สูงศักดิ์และบริสุทธิ์ที่สุดในสหพันธ์ อย่าให้คนสกปรกพวกนั้นมาทำลายเธอได้”

“ค่ะ” ซูซานตอบรับด้วยความนอบน้อม

ในใจของโจเต็มไปด้วยความอาลัย เขารู้ว่าการส่งแอนนาไปครั้งนี้อาจต้องใช้เวลานานกว่าจะได้พบกันอีกครั้ง เจ้าหญิงแห่งตระกูลของเขา คนที่เขารักและทะนุถนอมที่สุด เธอจะอยู่ข้างนอกได้ดีหรือไม่? จะคิดถึงบ้านหรือเปล่า? หรืออาจถูกคนอื่นรังแก?

โจคิดถึงความเป็นไปได้มากมายจนเกือบจะออกคำสั่งให้ซูซานเรียกยานกลับมา

แต่แล้วสายตาเขาเหลือบไปเห็นภาพ พื้นที่ดำไหม้จากการระเบิดบนดาวหมายเลข 3 บนจอมอนิเตอร์ ความจริงอันเจ็บปวดนั้นหยุดเขาจากความคิดจะเรียกลูกสาวกลับมา

ตอนนี้แม้แต่ในบ้านของตระกูลแบล็กก็ไม่ปลอดภัย เขาจะให้แอนนามาเสี่ยงไม่ได้

หลังจากกำชับเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของแอนนาอีกเล็กน้อย โจก็วางสายไป สำหรับเขาแล้ว ซูซานเป็นเพียงสาวใช้คนหนึ่ง ไม่คู่ควรจะเสียเวลาไปมากกว่านี้

แต่การติดต่อครั้งต่อไปของโจ แบล็กกลับเต็มไปด้วยความระมัดระวัง เขาเข้าสู่ห้องลับพิเศษที่เปิดได้เฉพาะเขาและวาเลนตินเท่านั้น และใช้ระบบเข้ารหัสถึงห้าชั้น ก่อนจะเปิดการสื่อสาร

….

ทางด้านกงซุนฉือ

เขาไม่ได้สนใจเรื่องที่โจทำหลังจากนั้นเลย และถึงแม้จะรู้เขาก็คงไม่ใส่ใจนัก ขณะนั่งบนยานที่กำลังจะเข้าสู่เขต สัญญาณตัดขาด กงซุนฉือก็รีบส่งข้อความออกไป

[พบกันที่ดาวหมายเลข 6]

ไม่นานเขาก็มาถึงดาวหมายเลข 6 เมื่อเซินโหย่วชิงได้รับข่าว เธอก็รีบเดินทางมาและเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

“ได้ผลเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”

เธออดไม่ได้ที่จะชื่นชมในใจว่า สมกับเป็นคนบ้าของสหพันธ์ ความเร็วในการแก้ปัญหาของเขาช่างน่าเหลือเชื่อ

กงซุนฉือส่ายหัว เขาใช้มือหมุนล้อรถเข็นขณะเอ่ยเสียงเรียบ “จับตาดูสัญญาณนี้หน่อย ดูว่ามันกำลังมุ่งมาที่นี่หรือเปล่า”

แม้จะยังไม่เข้าใจความหมายของเขา แต่เซินโหย่วชิงก็สั่งให้คนของเธอปฏิบัติตามทันที

ไม่นานนัก คนของเธอก็รายงานกลับมา

“สัญญาณนั้นอยู่บนยานลำหนึ่ง ตามเส้นทางที่วิเคราะห์ได้ มันกำลังมุ่งหน้ามายังดาวหมายเลข 6”

เซินโหย่วชิงถามต่อทันที “แล้วมันเป็นสัญญาณของใคร?”

“แอนนา แบล็ก” เสียงของกงซุนฉือเต็มไปด้วยความโกรธเคือง “และไอ้คนที่เล่นงานคุณหนูจิน”

เซินโหย่วชิงตกตะลึง สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นทันที “แอนนาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยเหรอ?”

คำถามของเซินโหย่วชิงไม่ได้ผิดปกติเลย เพราะทุกคนที่อยู่ในวงการนี้รู้ดีว่าตระกูลแบล็กปกป้องแอนนาแค่ไหน พวกเขาไม่ยอมให้สิ่งสกปรกใด ๆ เข้ามาใกล้เธอเลย ดังนั้น การที่เธอเกี่ยวข้องกับเรื่องราวนี้จึงดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง

กงซุนฉือเงยหน้าขึ้น พลางแค่นหัวเราะเย็นชา “ไม่ว่าจะยังไง คนนี้ฉันต้องฆ่า”

เซินโหย่วชิงไม่ได้เอ่ยอะไร แต่เธอเข้าใจดีว่าฆาตกรที่สามารถเล่นงาน ลู่จินกู้ได้ถึงขั้นนี้ การฆ่าทิ้งอาจเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้ทุกคนสบายใจ

ยานของแอนนาต้องใช้เวลาเดินทางจากดาวหมายเลข 3 มายังดาวหมายเลข 6 ถึง 4 ชั่วโมงแม้จะบินด้วยความเร็วสูงสุด แต่กงซุนฉือก็เลือกที่จะรอที่ท่าอวกาศด้วยความอดทน

ไม่มีใครสามารถเกลี้ยกล่อมเขาได้ แม้กระทั่งหัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลกงซุนที่เดินทางมาจากดาวหมายเลข 555 ก็ไม่อาจทำให้เขาเปลี่ยนใจ

หัวหน้าพ่อบ้านเดินมายืนอยู่หลังรถเข็นอย่างเงียบเชียบ กงซุนฉือเหลือบมองเขาพลางแค่นหัวเราะ “ปู่รู้เรื่องแล้วใช่ไหม?”

“ปู่ของคุณอายุมากแล้ว ถ้าผมไม่เตรียมตัวให้ท่านรู้ล่วงหน้า เกรงว่าท่านคงจะรับไม่ไหว” พ่อบ้านตอบเสียงเรียบ

“เหอะ! ปู่น่ะแข็งแรงจะตาย ยังกระโดดโลดเต้นไปทั่วกับพวกนี้อยู่เลย”

“คุณชาย” พ่อบ้านถอนหายใจ “คนอื่นพูดแบบนี้ก็ช่างเถอะ แต่คุณควรเข้าใจถึงความลำบากของปู่คุณมากกว่าพวกเขา”

กงซุนฉือไม่ได้ตอบอะไร ทั้งสองคนจมอยู่ในความเงียบ

ไม่นานนัก เงาของยานลำหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ทั้งคู่เงยหน้าขึ้นมองพร้อมกัน

แอนนา แบล็กมาถึงแล้ว

เมื่อประตูยานเปิดออก สิ่งแรกที่ทุกคนเห็นคือแอนนาในชุดกระโปรงวิ่งลงมาจากยาน นี่เป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับชนชั้นสูง

แต่ที่น่าแปลกใจยิ่งกว่านั้นคือ คุณนายเม็ก ผู้ติดตามผู้เคร่งครัดในมารยาท กลับไม่ได้ห้ามปรามเธอเลย

เมื่อแอนนาเข้ามาใกล้ ทุกคนจึงได้เห็นว่าดวงตาของเธอแดงก่ำเหมือนผ่านการร้องไห้มา อีกทั้งเสื้อผ้าด้านหน้าก็ยับยู่ยี่ผิดปกติ

เซินโหย่วชิงที่ได้รับข่าวและเดินทางมาอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ “นี่มันไม่เหมือนกับแอนนาเลย…”

แอนนาดูไม่ได้สนใจภาพลักษณ์ของตัวเองแม้แต่น้อย เธอเอ่ยถามทันทีด้วยน้ำเสียงแฝงความสะอื้น

“คุณหนูจินเป็นยังไงบ้าง?”

เซินโหย่วชิงกำลังจะตอบด้วยน้ำเสียงปลอบประโลม

แต่กงซุนฉือพูดแทรกขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “หึ ตอนนี้มาแสร้งร้องไห้ มันไม่สายไปหน่อยหรือไง?”

เซินโหย่วชิงเกือบยกมือกุมขมับ ดูเหมือนว่าการที่ลู่จินกู้ถูกทำร้ายครั้งนี้ จะทำให้กงซุนฉือโกรธจัดจนไม่คิดจะรักษาน้ำใจใครอีกแม้แต่แอนนา

คำพูดของเขาทำให้แอนนาสะดุ้งเล็กน้อย ร่างกายของเธอสั่นเทา

คุณนายเม็กทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่แอนนากลับยกมือห้ามไว้ เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย “คุณชายกงซุนพูดถูก เป็นฉันที่มาช้าเกินไป”

สิ่งที่ทุกคนเห็นต่อไปยิ่งทำให้ตกใจ ใบหน้าที่มักจะเต็มไปด้วยรอยยิ้มสดใสของแอนนากลับเต็มไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัวและเสียใจ

เธอหันกลับไปยังประตูยาน ก่อนจะพูดเบา ๆ ทว่าหนักแน่น

“ซูซาน ลงมา”

ร่างเล็กที่ดูหวาดกลัวของซูซาน ปรากฏขึ้นที่ประตูยาน

ในเสี้ยววินาทีนั้น พลังจิตอันรุนแรงของกงซุนฉือก็พุ่งขึ้นมาทันที ทุกคนรู้สึกเหมือนแรงกดดันนั้นจะระเบิดออกในพริบตา

ซูซานหน้าซีดเผือด แต่เธอกลับไม่ขยับหนี

แอนนารีบก้าวมาขวางตรงหน้าเธอ ยกมือขึ้นปกป้องสาวใช้ไว้พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงรีบร้อน “กงซุนฉือ ฉันรู้ว่าคุณโกรธ แต่ด้วยทักษะของซูซาน มีเพียงเธอที่สามารถแก้ไขได้ เราควรช่วยคุณหนูจินก่อน”

เธอหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะกัดริมฝีปากแล้วเอ่ยเบา ๆ “และฉันก็อยากขอร้องให้คุณไว้ชีวิตซูซานด้วย”