เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #1557มาตรา 1557

#1557มาตรา 1557

บทที่ 1557

แต่เป็นเรื่องแปลกมากที่แอนทาเรสสามารถอยู่ข้างในได้อย่างปลอดภัยโดยไม่ได้รับอันตราย

ฉันบอกได้เพียงว่าโลกเล็กๆ ของเธอช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน แปลกเสียจนหลินโมหยูไม่อาจเข้าใจได้

“ระมัดระวัง!”

คราวนี้เทพประจำตระกูลอินทรีทองคำได้ปล่อยลูกศรออกมาหนึ่งร้อยดอก ลำแสงสีทองนับร้อยพุ่งกระจายไปทั่วท้องฟ้า

ม้าของหลินโมหยูพาเขาเดินทางหลายพันกิโลเมตรในพริบตาอีกครั้ง หลบหลีกการโจมตีได้สำเร็จ

แต่ลูกศรกลับเปลี่ยนทิศทางอย่างกะทันหันและความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างมาก พุ่งมาอยู่ตรงหน้าเขาในพริบตาเดียว

ลูกศรนั้นมีแรงกดมหาศาล และหยูจูตกใจจนหน้าซีด

“อย่ากลัวเลย ไม่เป็นไรหรอก”

น้ำเสียงที่ไม่แยแสของหลินโมหยู กลับทำให้หยูจูรู้สึกอุ่นใจอย่างไม่น่าเชื่อ

ดาบสีทองปรากฏขึ้นในมือของเขา และเมื่อฟาดเบาๆ ดาบก็เปล่งประกายสีทองอร่ามยิ่งกว่าแสงของลูกศรเสียอีก

โล่สีทองปรากฏขึ้น ป้องกันลูกศรไว้ได้

ท้องฟ้าสีดำสนิทที่เต็มไปด้วยดวงดาวสว่างไสวขึ้น และหลินโมหยูบินออกไปพร้อมกับหยูจูในแสงสีทองพลางชี้นิ้วไปยังเทพเจ้าแห่งตระกูลนกอินทรีทองอย่างแผ่วเบา

คาถาฟิวชั่น: นรกกระดูก!

นรกแห่งกระดูกปรากฏขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว กลืนกินเทพเจ้าแห่งเผ่าอินทรีทองคำไป

เหล่าทาสในนรกได้เปิดฉากโจมตีเทพเจ้าแห่งเผ่าอินทรีทองคำทันที ในขณะที่เปลวไฟอมตะก็พุ่งลงมาเหมือนดาวตก

“นั่นอะไรกัน…!”

เทพเจ้าแห่งเผ่าอินทรีทองคำปฏิเสธคำท้าทายนั้นด้วยเพียงแค่เสียงตะโกน และปล่อยลูกธนูนับร้อยออกมาอย่างไม่แยแส

เหล่าทาสแห่งนรกต่างล้มตายไปทีละคนภายใต้ลูกศรแหลมคม

เมื่อทำเครื่องหมายเสร็จ หลินโมหยูยิ้ม และเนื้อสับชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเธอ

เนื้อสับนั้นยังแผ่รัศมีศักดิ์สิทธิ์ออกมาอย่างแรงกล้า บ่งบอกว่าเจ้าของนั้นเป็นเทพระดับสามในชีวิตจริง

เทพเจ้าประจำตระกูลนกอินทรีทองที่อยู่ตรงหน้าพวกเขานั้นเป็นเทพเจ้าระดับสามเช่นกัน

เทพเจ้าแห่งเผ่าอินทรีทองคำเกิดความรู้สึกไม่ดีขึ้นมาอย่างกะทันหัน

อันตราย! อันตราย!

ข้อความอันตรายยังคงหลั่งไหลมาจากจิตวิญญาณของฉันอย่างต่อเนื่อง

ขนของเขาลุกชัน และขนนกสีทองทุกเส้นก็ชี้ลงด้านล่าง

สิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้นมีจิตวิญญาณที่ทรงพลัง และสัมผัสที่หกของพวกเขามักแม่นยำมาก

นี่เป็นการบ่งบอกถึงอันตรายล่วงหน้า แต่ก็สายเกินไปแล้ว

บูม!

ท่ามกลางแรงระเบิดอันรุนแรง ร่างกายของเขาถูกระเบิดจนแหลกละเอียด ปีกหัก และวิญญาณถูกทำลายไปในแรงระเบิดนั้น

เทพระดับสามผู้ทรงเกียรติแห่งตระกูลอินทรีทองคำถูกสังหารอย่างง่ายดาย

ชายบางคนที่กำลังดูรายการอยู่จากระยะใกล้เปลี่ยนสีหน้าทันที

ก่อนหน้านี้พวกเขาต้องการเห็นว่าจักรพรรดิเทพแห่งตระกูลอินทรีทองคำสังหารราชาเทพมนุษย์องค์นี้ได้อย่างไร

แต่บัดนี้ จักรพรรดิเทพแห่งตระกูลอินทรีทองคำถูกสังหารในทันทีแล้ว

สถานการณ์พลิกผันไปในทางที่ดีขึ้นอย่างรวดเร็วเกินไป

“หมอนี่ไม่ใช่พระเจ้าผู้ทรงเป็นราชา”

“เขาต้องเป็นเทพระดับสูงแน่ๆ ใช้เวทมนตร์อาวุธพิเศษเพื่อปกปิดรัศมีของตน”

“ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ ดูโล่ของเขาซิ ฉันสัมผัสได้ถึงพลังแห่งกฎระเบียบที่อยู่บนนั้น”

เหล่าเทพเจ้าจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่เฝ้าดูเหตุการณ์นั้นต่างก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ในสายตาของพวกเขา หลินโมหยูอย่างน้อยก็ต้องเป็นเทพชั้นสูง มิเช่นนั้นเขาจะฆ่าเทพชั้นสูงของตระกูลอินทรีทองได้อย่างง่ายดายได้อย่างไร?

หลินโมหยูเก็บกระดูกนรกไปแล้ว เทพแห่งเผ่าอินทรีทองที่เพิ่งตายไปได้กลายเป็นทาสของกระดูกนรก แต่โชคร้ายที่เขาไม่สามารถรักษาความสามารถในการกระโดดข้ามมิติได้อีกต่อไป

ปัจจุบันมีเทพเจ้าตระกูลนกอินทรีทองคำ 5 องค์อยู่ในนรกกระดูก

เดิมทีหลินโมหยูต้องการเกณฑ์เทพชั้นยอดมาเป็นลูกน้อง แต่โชคร้ายที่พลังของเทพชั้นยอดเหล่านั้นแข็งแกร่งเกินไป

นรกกระดูกถูกทำลายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที มันไม่สามารถกักขังพวกมันไว้ได้เลย

เวทมนตร์ที่ใช้ยังคงเป็นเวทมนตร์ระดับเทพราชา และหลินโมหยูรู้ว่าเธอไม่ควรฝืนตัวเองมากเกินไป

ดวงตาของหยูจูเป็นประกาย “หัวหน้าหน่วยแข็งแกร่งมาก!”

เทพชั้นสามถูกสังหารอย่างง่ายดาย หลินโมหยูแค่ยกนิ้วขึ้นสองนิ้วเท่านั้น

พลังของหลินโมหยูนั้นเหนือกว่าจินตนาการของหยูจูอย่างสิ้นเชิง

แฟนคลับตัวน้อยคนนี้พัฒนาขึ้นไปอีกขั้นแล้ว ตอนนี้เธอกลายเป็นซูเปอร์แฟนคลับไปแล้ว

หลินโมหยูบินมาพร้อมกับหยูจูและมาถึงด้านนอกโลกเล็กๆ สายตาของเขากวาดมองไปทั่วเหล่าเทพเจ้าต่างๆ

นอกจากนี้ยังมีเทพเจ้าอีกแปดองค์ปรากฏอยู่ด้วย และเมื่อพวกเขาสบตากับหลินโมหยู พวกเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

แม้แต่เทพปีศาจผู้เป็นศัตรูตัวฉกาจของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ก็ยังไม่กล้าเอ่ยเสียงใดๆ ในขณะนี้ และยังคิดที่จะหันหลังวิ่งหนีไปอีกด้วย

หลินโมหยูมองพวกเขาแล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ฆ่าพวกคุณหรอก”

“แต่มีเงื่อนไขว่าคุณต้องไม่ต่อสู้กับฉัน”

ขณะที่เขาพูด จิตวิญญาณของเขาก็เกิดความปั่นป่วนเล็กน้อย และแรงกดดันทางจิตวิญญาณจากแดนอีกฟากหนึ่งก็แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาโดยธรรมชาติ

ในชั่วพริบตา เทพเจ้าทั้งหมดที่อยู่ ณ ที่นั้นก็เหงื่อแตกพลั่ก

แรงกดดันทางจิตวิญญาณจากดินแดนอีกฟากฝั่งทำให้พวกเขารู้สึกราวกับว่ากำลังยืนอยู่บนขอบเหว

พวกเขายิ้มประจบประแจงทันทีพลางกล่าวว่า “ไม่ต้องห่วงครับ รุ่นพี่ พวกเราไม่มีวันปรารถนาความตายหรอก”

“บรรพบุรุษของเรามีใจกว้าง มีความเมตตากรุณา และมีความเที่ยงธรรมอย่างยิ่ง”

พวกเขาต่างพากันประจบประแจงเขา แม้แต่เทพปีศาจก็ยังทำเช่นนั้น

เพื่อรักษาชีวิตของเขา การรักษาหน้าตาจึงไม่สำคัญอีกต่อไป

หลินโมหยูหยุดพูดและมองไปยังโลกใบเล็ก ๆ นั้น

หยูจูยืนอยู่ข้างๆ หลินโมหยูอย่างเงียบๆ โดยไม่รบกวนเขา

ถึงแม้เธอจะถูกล้อมรอบไปด้วยเทพเจ้าต่างดาว แต่เธอก็รู้สึกปลอดภัยและไม่หวาดกลัวเลยเมื่อมีหลินโมหยูอยู่เคียงข้าง

ในสายตาของเธอ ร่างของหลินโมหยูนั้นสง่างามเสียจนสามารถปกป้องเขาจากลมและฝนได้ทั้งปวง

ดูเหมือนว่าหลินโมหยูกำลังสังเกตโลกใบเล็กนั้นอยู่ แต่ในความเป็นจริงแล้ว เขากำลังดึงพลังจากโลกนั้นและสัมผัสถึงการมีอยู่ของมัน

เขาไม่ได้เข้าไปในโลกเล็กๆ นั้น และพลังของโลกนั้นก็ไม่เหมือนดวงตา ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถมองเห็นภาพได้อย่างชัดเจน

เราสามารถเข้าใจสภาพของโลกได้ผ่านทางการรับรู้เท่านั้น

โลกกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น ซึ่งหมายความว่าโลกทั้งใบอยู่ในสภาวะการพัฒนาที่แข็งแรง

มหาอำนาจของโลกเคยได้รับความเสียหายซ้ำแล้วซ้ำเล่าในอดีต และการฟื้นตัวก็เป็นไปอย่างเชื่องช้ามาก ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งพันปี

อย่างไรก็ตาม การที่เธอสามารถพักฟื้นได้นั้นเป็นเรื่องดี ดังนั้นหลินโมหยูจึงไม่รีบร้อนอะไร

จากนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงรัศมีของเทพเจ้า

ก่อนจากไป เขาได้จัดสรรสถานที่สำหรับเหล่าเทพไว้ เพื่อแยกเหล่าเทพออกจากมนุษย์ธรรมดา

โดยปกติแล้ว เทพเจ้าจะไม่ติดต่อกับมนุษย์ธรรมดา

อย่างไรก็ตาม แม้จะมีทางแยก ผลกระทบก็จะไม่มากนัก

โดยทั่วไปแล้วเทพเจ้ามีคุณธรรมดีและไม่โลภในอำนาจมากนัก

จากนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของมนุษย์ด้วย

บรรยากาศในหมู่มนุษย์สงบสุขและราบรื่น บ่งชี้ว่าไม่มีสงครามเกิดขึ้น

น่าเสียดายที่ผมมองเห็นได้เพียงเท่านี้ ผมไม่สามารถสังเกตมันอย่างละเอียดกว่านี้ได้

หลินโมหยูพยายามสัมผัสถึงสนามรบโบราณ

สนามรบโบราณเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่เชื่อมต่อกับโลกหลัก แต่ในขณะเดียวกันก็มีความเป็นอิสระด้วย

พลังแห่งโลกได้แทรกซึมเข้าสู่สนามรบโบราณ และในชั่วพริบตา เสียงอันน่าสะพรึงกลัวก็ดังก้องไปทั่วจิตวิญญาณของเขา ตัดขาดการเชื่อมต่อระหว่างเขากับพลังแห่งโลก

“ม้วน!”

หลินโมหยูจำเสียงของอันทาเรสได้ ชายคนนั้นดูมีพฤติกรรมแปลกๆ

หัวใจของหลินโมหยูบีบแน่น เขาอยากจะตรวจสอบอีกครั้ง แต่ทันใดนั้นมิติเบื้องหน้าเขาก็แตกสลาย ลมหายใจมังกรพุ่งออกมาจากมิตินั้น พัดพาเขากระเด็นไปไกลหลายหมื่นกิโลเมตร

บทที่ 1790 ความตายโดยไม่รู้ตัว

ลมหายใจของมังกรนั้นน่าสะพรึงกลัว ทุกที่ที่มันพัดผ่าน พื้นที่ก็ยุบตัวลง และพลังอันน่าหวาดกลัวของกฎเกณฑ์ก็แผ่ขยายไปทั่วท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอย่างไม่หยุดยั้ง

เหล่าเทพเจ้าที่ล้อมรอบโลกใบเล็กนั้นต่างตัวสั่นด้วยความกลัวและหันหลังหนีไป

หลินโมหยูถูกแรงระเบิดกระเด็นไปไกลหลายหมื่นกิโลเมตรก่อนจะทรงตัวได้ในที่สุด

หยูจูซ่อนตัวอยู่ด้านหลังหลินโมหยู ขยับเข้าไปใกล้เขา และถามด้วยความกังวลว่า “หัวหน้า ท่านไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?”

ในความคิดของเธอ หลินโมหยูได้ปกป้องเธอจากการโจมตี

เธอกลัวจนตั้งตัวไม่ทันแล้ว การโจมตีอย่างกะทันหันนั้นน่ากลัวยิ่งกว่าการโจมตีของเทพเจ้าเสียอีก

หลินโมหยูพูดเบาๆ ว่า “ไม่มีอะไรหรอก”

ในขณะนี้ สีหน้าของหลินโมหยูมีความซับซ้อนอย่างมาก เขาสบายดีและไม่ได้รับบาดเจ็บเลย

การโจมตีดูรุนแรง แต่เมื่อกระทบตัวเขา มันเป็นเพียงการผลักอย่างแรงที่ไม่ได้ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บใดๆ

พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นแทรกซึมเข้าไปในร่างกายโดยตรง แล้วควบแน่นกลายเป็นหัวมังกรในจิตวิญญาณ

หัวมังกรของแอนทาเรส

เมื่อเห็นศีรษะที่คุ้นเคย หลินโมหยูก็รู้สึกท่วมท้นไปด้วยอารมณ์ต่างๆ มากมาย

อันทาเรสมีที่อยู่ในใจเขาเหมือนสมาชิกในครอบครัว เป็นครูบาอาจารย์ ไม่ต่างจากไป๋อี้หยวน เมิ่งอัน และคนอื่นๆ

ประตูสู่โลกแห่งวิญญาณเปิดออกสำหรับอันทาเรส และวิญญาณของหลินโมหยูยิ้มพลางกล่าวว่า “ไม่ได้เจอกันนานเลย”

อันทาเรสเหลือบมองวิญญาณของหลินโมหยูแล้วก็ร้องออกมาอย่างประหลาดว่า “เจ้าเด็กน้อย เจ้าบรรลุถึงแดนอีกโลกแล้ว!”

หลินโมหยูยิ้มเล็กน้อย “ระดับการฝึกฝนของเขายังอยู่ที่ระดับเทพราชา แต่จิตวิญญาณของเขาได้ไปถึงอีกฝั่งแล้ว”

อันทาเรสจ้องมองเขา “แกนี่มันตัวประหลาดจริงๆ เอาล่ะ ฉันไม่มีเวลามากนัก งั้นเรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า”

“ก่อนอื่นเลย ผมสบายดี คุณไม่ต้องเป็นห่วง”

“ประการที่สอง รีบออกจากที่นี่โดยเร็วที่สุด ที่นี่ไม่ปลอดภัย”

“นอกจากนี้ ฉันจะไปหาคุณหลังจากที่ฉันพ้นโทษแล้ว คุณไม่ต้องกังวลว่าฉันจะหาคุณเจอได้อย่างไร ฉันจะหาทางเจอเอง เราค่อยคุยกันเรื่องนี้ตอนนั้น”

“สุดท้ายนี้ ขอให้ฉันบอกคุณว่า เมื่อคุณทะลุไปถึงอีกฝั่งของอาณาจักรแล้ว อย่าใช้ทางลัดเด็ดขาด ห้ามใช้ทางลัดเลย”

“ความเร็วในการฝึกฝนของคุณเร็วเกินไปแล้ว โธ่เอ๊ย จำไว้ คุณห้ามใช้ทางลัด ต่อให้คุณตายก็ตาม”

หลังจากที่เขาพูดจบ หัวมังกรก็หายไป

การโจมตีครั้งก่อนเป็นเพียงการเสแสร้ง ความตั้งใจที่แท้จริงของแอนทาเรสคือการปลีกตัวออกจากโลกเล็กๆ นั้น แล้วไปพูดคุยกับตัวเองอีกสักสองสามคำ

อันทาเรสดูรีบร้อน ราวกับว่ามีบางสิ่งเกิดขึ้นที่ทำให้เขาวุ่นวายอยู่

หลินโมหยูใช้เวลาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

อย่างไรก็ตาม เขาจำคำพูดของอันทาเรสได้แล้วว่า สถานที่แห่งนี้อันตราย

นี่หมายถึงโลกใบเล็กและพื้นที่โดยรอบ ซึ่งเป็นพื้นที่อันตรายมาก

หลินโมหยูและอันทาเรสสนิทสนมกันมากเกินไปจนไม่รู้ความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้นที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของเขา

หลินโมหยูรีบคว้าหยูจูและควบคุมม้าของเขาเพื่อเริ่มการกระโดดข้ามมิติ แล้วจากไปอย่างรวดเร็ว

ในชั่วพริบตา หลินโมหยูก็หายไปในความมืด

ภายนอกโลกใบเล็กนั้น เหล่าเทพเจ้าจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่เพิ่งหลบหนีออกมาได้กลับไปอย่างลับๆ

“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?”

“ผมไม่รู้ เราเฝ้าสังเกตการณ์มานานแล้ว และนอกจากจะเข้าไปไม่ได้แล้ว เราลองใช้วิธีการต่างๆ มามากมาย แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น”