เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #282มาตรา 282

#282มาตรา 282

บทที่ 282

ห้านาทีหลังจากหลินโมหยูจากไป เต่าสนามรบก็สิ้นสุดสกิลกับดักเต่าของมัน

มันโผล่หัวออกมาอีกครั้ง ยืดกรงเล็บทั้งสี่ออก แล้วฟาดหางยาวลงกับพื้นด้วยเสียงดังสนั่น

ในขณะนั้นเอง มันก็กลับคืนสู่สภาพเดิมและคำรามขึ้นสู่ท้องฟ้า

ราวกับเป็นการประกาศว่า “ฉันกลับมาแล้ว”

เจ้ามนุษย์ตัวน้อย คอยดูเถอะ!

หัวยักษ์หันซ้ายและขวา แต่ก็พบว่าหลินโมหยูหายไปไหนไม่รู้

สมองที่ไม่ค่อยฉลาดนักก็ตระหนักได้ว่ามนุษย์ที่น่ารังเกียจคนนี้หนีไปแล้ว

พวกเขามองซ้ายมองขวาแล้วก็หาทิศทางที่หลินโมหยูหนีไปไม่เจอ

ความโกรธฉายชัดในดวงตาของมัน และมันก็เริ่มคำราม คำรามครั้งแล้วครั้งเล่าจนแผ่นดินสั่นสะเทือน

ไม่อาจปฏิเสธได้ถึงบุคลิกที่น่าเกรงขามของหัวหน้าใหญ่

เหล่าอสูรกายรอบตัวพวกเขาสั่นสะท้านด้วยความกลัว

สัตว์ประหลาดบางตัวหนีไปด้วยความหวาดกลัว และความวุ่นวายก็เกิดขึ้นตามมา

ทันใดนั้น เงาดำขนาดมหึมาก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้าด้วยความเร็วราวสายฟ้าแลบ

ในชั่วพริบตา พวกเขาก็เดินทางไปได้หลายพันเมตรแล้ว

กรงเล็บโผล่ออกมาจากเงามืด คว้าตัวเต่างูในสนามรบ แล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

เสียงคำรามด้วยความโกรธแปรเปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

จากนั้นมันก็หยุดและหายไปอย่างสมบูรณ์

หลินโมหยูถอยกลับ และเหล่าอสูรกายที่ขวางทางก็ถูกกำจัดไปหมดแล้วเมื่อเขาเข้าไปถึง

ความเร็วในการถอยนั้นเร็วกว่าความเร็วในการรุกคืบมาก

“พวกเขาคงตามไม่ทันหรอก”

ฉันคิดในใจว่า ถึงแม้พวกเขาจะตามทัน ฉันก็ไม่กลัวมากนัก

ถ้าหากทุกอย่างล้มเหลว เราก็ยังสามารถต่อสู้ในศึกครั้งอื่นได้เสมอ

ในกรณีที่แย่ที่สุด เราอาจเสียเวลา เสียเงิน และเสียความพยายามทั้งหมดไปโดยเปล่าประโยชน์อีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม เรื่องที่เต่างูแห่งสนามรบอยากจะฆ่าเขานั้นเป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ เท่านั้น

ทันใดนั้น เสียงร้องแหลมสูงก็ทำให้ขนของหลินโมหยูลุกชันขึ้น

บรรยากาศที่น่าหวาดกลัวแผ่ปกคลุมพวกเรา

วัตถุขนาดมหึมาตกลงมาจากท้องฟ้าและพุ่งชนในบริเวณใกล้เคียง

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่บนพื้นดิน

เมื่อมองดูสิ่งของในหลุมนั้น หลินโมหยูอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว

สิ่งที่ตกลงมาจากท้องฟ้าคือกระดองเต่า กระดองของเต่างูสนามรบ

หลินโมหยูมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเธอจะไม่ยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง

กระดองยังคงมีกลิ่นของเต่าพญางูรบติดอยู่

กระดองเต่ามีรูขนาดใหญ่ ซึ่งน่าจะเกิดจากการถูกของมีคมแทง

หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว หลินโมหยูยืนยันข้อสันนิษฐานของเธอได้

เมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้า นั่นคือทิศทางที่กระดองเต่าตกลงมา

ท้องฟ้าส่องประกายระยิบระยับ งดงามและลึกลับน่าค้นหา

เขาแทบจะเห็นภาพเต่ายักษ์ในสนามรบถูกจับโดยบอสที่ทรงพลังยิ่งกว่า ยัดเข้าไปในปาก และกินทั้งเป็น

จากนั้นหัวหน้าก็คายกระดองเต่าออกมาอีกครั้ง

มัน…ตายแล้ว!

“เขาถูกกัดจนตาย!”

“และมันถูกกัดจนตาย”

หลินโมหยูเงยหน้ามองท้องฟ้าและค่อนข้างมั่นใจในคำเดาของเธอ

เสียงร้องอันดังและพลังมหาศาลที่เขาเพิ่งได้ยินทำให้เขารู้สึกว่าชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตรายในทันที

มันสามารถกินเต่าสนามรบได้ด้วยซ้ำ หากคุณบังเอิญไปเจอมัน คุณเองก็อาจตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน

หลินโมหยูคิดว่าตัวเองไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่าเต่าอสรพิษแห่งสนามรบมากนัก

โชคดีที่ฉันหนีออกมาได้ทันเวลา!

กระดองเต่าเรืองแสงจางๆ ปล่อยแสงดาวออกมามากมาย ก่อนจะลอยขึ้นไปในอากาศและหายไป

กระดองเต่าหดตัวลงอย่างรวดเร็วและในที่สุดก็กลายเป็นเกราะป้องกัน

มีอุปกรณ์ต่างๆ ด้วย…

กระดองเป็นส่วนที่แข็งที่สุดของเต่ามังกรนักรบ

มันกินบอสปริศนาคนนั้นไม่ลงด้วยซ้ำ

อุปกรณ์ที่จะนำมาใช้ต้องมีคุณภาพสูง

【โล่เต่า (สำหรับอัศวินเท่านั้น): โล่ระดับแพลทินัม เพิ่มค่าสถานะทุกอย่าง 3000 เพิ่มทักษะการป้องกันของอัศวิน 90% ลดความเสียหายทางกายภาพ 20% ลดความเสียหายจากธาตุ 20% พร้อมทักษะ: เต่า】

【แปลงร่างเป็นเต่า: เคลื่อนไหวไม่ได้เป็นเวลา 30 วินาที ป้องกันความเสียหายทุกชนิด ฟื้นฟูบาดเจ็บทั้งหมด และรีเซ็ตคูลดาวน์ของสกิลทั้งหมด ยกเว้นสกิลนี้ คูลดาวน์: 1 ชั่วโมง】

คุณสมบัตินี้ถือเป็นคุณสมบัติระดับสูงสุดในกลุ่มอุปกรณ์ระดับแพลทินัม

โดยเฉพาะทักษะเสริมต่างๆ ซึ่งเป็นความฝันของอัศวินเกือบทุกคน

สำหรับอัศวินแล้ว นี่ไม่ใช่แค่เรื่องโล่ห์อีกต่อไปแล้ว

นี่แทบจะเป็นชีวิตใหม่เลยทีเดียว

มันไม่เพียงแต่รักษาอาการบาดเจ็บได้เท่านั้น แต่ยังช่วยลดระยะเวลาคูลดาวน์ของสกิลอื่นๆ ได้อีกด้วย

แม้ว่าหลินโมหยูจะไม่ได้มีความเข้าใจเรื่องมูลค่าของอุปกรณ์มากนัก แต่เขาก็บอกได้ในตอนนี้ว่าโล่ในมือของเขาน่าจะมีมูลค่ามหาศาล

ไม่ใช่เพราะคุณสมบัติโดยกำเนิด แต่เป็นเพราะทักษะที่มาพร้อมกับมัน

“มันอาจจะยังไม่ดีเท่าอุปกรณ์ระดับตำนานบางชิ้นด้วยซ้ำ”

หลังจากสำเร็จการเลื่อนขั้นครั้งที่สามที่ระดับ 70 และกลายเป็นมืออาชีพระดับสูงสุดแล้ว

คุณสมบัติพื้นฐานของมันนั้นสูงอยู่แล้ว

นอกจากนี้ อุปกรณ์ที่ทำจากแพลทินัมโดยทั่วไปจะให้โบนัสคุณสมบัติที่สูงมาก

การเสียค่าคุณสมบัติไปสักสองสามพันแต้มไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย

ในเวลานั้น สิ่งที่ได้รับการยกย่องอย่างแท้จริงคือทักษะที่ได้มาจากการใช้งานอุปกรณ์นั้นๆ

สกิลสุดทรงพลังหนึ่งสกิลมีค่าเท่ากับคะแนนคุณสมบัติหมื่นแต้ม

คุณภาพของอุปกรณ์นั้นถูกกำหนดโดยทักษะเพิ่มเติมที่มีอยู่ในอุปกรณ์นั้น

“คุณโชคดีจัง”

ความรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่ฉันรู้สึกก่อนหน้านี้หายไปแล้ว

คุณค่าของโล่ในมือข้านั้นไม่อาจประเมินค่าได้ด้วยเหรียญทองอย่างแน่นอน

เมื่อเรากลับไปถึงที่หมาย เราคงต้องถามไป๋อี้หยวนถึงมูลค่าที่แท้จริง…

หลังจากเก็บโล่แล้ว หลินโมหยูก็เดินต่อไปยังบริเวณใจกลาง

พื้นดินกลับคืนสู่สภาพเดิมหลังจากเกิดแผ่นดินไหวเล็กน้อย

พื้นดินในบริเวณใจกลางนั้นเหมือนกระจกที่ไม่ได้ขัดเงา สะท้อนแสงจางๆ มัวๆ ออกมา

มันคงสภาพเดิมมานานนับไม่ถ้วน และความเสียหายใดๆ ก็จะได้รับการซ่อมแซมให้กลับคืนสู่สภาพเดิมในเวลาอันสั้น

บริเวณชายแดนระหว่างพื้นที่หลักและพื้นที่ส่วนกลาง มีทีมงานมืออาชีพจำนวน 20 คนประจำการอยู่

พวกเขาสวมเครื่องหมายประจำตระกูลการัน

มีให้เลือกเล่นครบทุกสายอาชีพ ได้แก่ พาลาดิน, วอร์ลอร์ดซัพพอร์ต, แกรนด์ฮีลเลอร์, อาร์คเมจ, อีเกิลอายอาร์เชอร์, ซัมมอนนิ่งมาสเตอร์

การัน เยยู ซึ่งมีเลเวล 8 ขึ้นไปและทำหน้าที่เป็นหัวหน้าและอัศวินหลัก ได้เลเวลถึง 60 แล้ว

เขาสวมใส่อุปกรณ์ที่ทำจากแพลทินัม ร่างกายทั้งหมดหุ้มด้วยเกราะ และดูทรงพลังมาก

อย่างไรก็ตาม บุคคลที่โดดเด่นที่สุดในกลุ่มไม่ใช่เธอ แต่เป็นผู้หญิงอีกคนหนึ่ง

หญิงผู้นั้นมีรูปร่างงดงามและใบหน้าสวย ดูบอบบางและอ่อนแอ

แต่เธอแบกค้อนแพลทินัมขนาดใหญ่ไว้บนไหล่

ค้อนนั้นยาวกว่าหนึ่งเมตร มีด้ามจับหนาและหัวค้อนขนาดใหญ่ ซึ่งผิดวิสัยของเธออย่างสิ้นเชิง

ในบรรดาอาชีพทั้งหมด มีเพียงอาชีพเดียวเท่านั้น คือ ปรมาจารย์นักสะสม ที่สามารถใช้ค้อนเป็นอาวุธได้

การเป็นนักสะสมเป็นอาชีพที่พิเศษมาก

มันไม่ใช่ทั้งอาชีพการต่อสู้ อาชีพสนับสนุน และอาชีพที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีวิต

เมื่อพิจารณาจากลำดับขั้นแล้ว อาชีพนักสะสมระดับปรมาจารย์ถือเป็นอาชีพในตำนาน

ในแง่ของประสิทธิภาพในการต่อสู้ เขาด้อยกว่าผู้ที่มุ่งเน้นการต่อสู้เป็นหลัก

พวกเขายังขาดทักษะการช่วยเหลือผู้อื่นและทักษะการดำรงชีวิตขั้นพื้นฐาน

เหตุผลที่เขากลายเป็นตำนานในอาชีพนี้ก็เพราะเขามีความสามารถพิเศษที่ไม่มีอาชีพอื่นใดมี นั่นคือการสะสม

ผู้เชี่ยวชาญด้านการสะสมสามารถใช้ทักษะการสะสมกับมอนสเตอร์ได้

จากนั้น คุณจะได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มเติมหลังจากที่มอนสเตอร์ตาย

อาจเป็นวัสดุ หรืออาจเป็นอุปกรณ์ก็ได้

วิธีนี้จะช่วยเพิ่มผลกำไรของทีมได้เป็นสองเท่าโดยตรง

ทีมใด ๆ ก็ยินดีที่จะรวบรวมผู้เชี่ยวชาญด้านคอลเลกชัน

น่าเสียดายที่มีนักสะสมน้อยมาก อาชีพนี้เป็นอาชีพในตำนานและหายากมาก

นอกจากจะมีนักสะสมของหายากระดับปรมาจารย์แล้ว ทีมงานทั้งหมดยังมีคุณสมบัติพิเศษอีกอย่างหนึ่งด้วย

ทีมนี้ประกอบด้วยผู้หญิงทั้งหมด (0.6%)

“พี่เย่หยู เราแน่ใจเหรอว่าอยากเข้าไปข้างใน?”

“ท่านปรมาจารย์นักสะสมมู่เฉียนเฉียนถามด้วยเสียงเบา สายตาจ้องไปที่บริเวณแกนกลาง”

เธอเคยได้ยินมาเพียงว่าพื้นที่ใจกลางนั้นอันตรายแค่ไหน และเหล่าสัตว์ประหลาดนั้นแข็งแกร่งเพียงใด

แต่ฉันไม่เคยเข้าไปข้างในเลย

ในฐานะหัวหน้าทีม เจียหลาน เย่หยูหัวเราะเบาๆ “อะไรนะ กลัวเหรอ?”

มู่เฉียนเฉียนส่ายหัวทันที “ฉันไม่กลัวหรอก มีพี่เย่หยูอยู่ด้วย ไม่มีอะไรต้องกลัวแล้ว”

เจียหลาน เย่หยูหัวเราะเบาๆ “จริงๆ แล้วไม่มีอะไรต้องกลัวเลย พื้นที่หลักไม่ได้เป็นอุปสรรคที่ยากเกินกว่าจะเอาชนะได้ นอกจากนี้ เราจะปฏิบัติการแค่บริเวณรอบนอกเท่านั้น และจะไม่เข้าไปลึกข้างใน”

“ด้วยพลังการต่อสู้ของเรา มันไม่ใช่ว่าเราไม่สามารถเอาชนะมอนสเตอร์เลเวล 62 หรือ 63 ได้หรอก”

“ถึงแม้เราจะเจอกับบอสเลเวล 60 เราก็ยังมีโอกาสที่จะต่อสู้ได้”

“อย่าลืมว่า พวกเราเป็นทีมที่เคยปราบบอสระดับลอร์ดเลเวล 55 มาแล้ว ซึ่งทำให้เราแข็งแกร่งกว่าทีมอื่นๆ อีกมากมาย”

ดูเหมือนว่าเขาพยายามให้กำลังใจสมาชิกในทีม

ในตอนแรก ทุกคนต่างลังเลและไม่แน่ใจนัก

ตอนนี้ทุกคนต่างเต็มไปด้วยความมั่นใจ

เจียหลาน เย่หยู หัวหน้ากลุ่ม ชักดาบยาวของอัศวินออกมา ชี้ไปยังจุดศูนย์กลาง และตะโกนว่า “ไปกันเถอะ!”

“ออกเดินทาง!”

บทที่ 262 นี่จะเป็นการเรียกบอสออกมาหรือเปล่า?

เจียหลาน เย่หยู พร้อมด้วยทีมงานของเขา ได้เดินทางเข้าสู่พื้นที่หลักอย่างเป็นทางการ

เป็นเรื่องบังเอิญอย่างยิ่งที่พวกเขาเข้าไปในสถานที่เดียวกับหลินโมหยู