เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #306มาตรา 306

#306มาตรา 306

บทที่ 306

ราชาปีศาจเพลิงหัวเราะเสียงดัง “ข้าคือราชาปีศาจเพลิง ผู้เกิดมาพร้อมพลังควบคุมไฟ เจ้ากำลังเล่นกับไฟต่อหน้าข้า ช่างน่าขัน!”

“คุณจะรู้เองเมื่อได้ลอง”

ฉันเกือบตกหลุมพรางของพวกเขาและต้องพบกับความหายนะ

โชคดีที่ในนาทีสุดท้าย สิ่งลึกลับนั้นได้ดึงเขากลับมา

เปลวไฟลุกโชนในฝ่ามือของเขา เป้าหมายของเขาคือราชาปีศาจเพลิงที่ลอยอยู่กลางอากาศ

ถึงแม้จะเป็นเพียงการคาดการณ์ หลินโมหยูก็อยากลองดูสักครั้ง

เปลวไฟวิญญาณจับจ้องไปที่ภาพฉายของราชาปีศาจเพลิง จากนั้น ผ่านการเชื่อมต่อที่มองไม่เห็น ประกายไฟได้ตกลงไปในหัวของราชาปีศาจเพลิงซึ่งอยู่ไกลออกไปในโลกแห่งห้วงลึก

เสียงกรีดร้องดังก้องไปทั่วเหวเบื้องลึก

ความเจ็บปวดแสนสาหัสแล่นผ่านจิตวิญญาณของเขา ราชาปีศาจเพลิงกรีดร้องด้วยความทรมาน และวังของเขาก็สั่นสะเทือนไปทั้งหลัง

ภาพฉายบนสนามรบโบราณหายไปพร้อมกับเสียงระเบิด และอัญมณีสีดำตกลงมาจากท้องฟ้า

หลินโมหยูถืออัญมณีไว้ในมือ และสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลจากห้วงลึกที่แผ่ออกมาจากมัน

เขานึกขึ้นได้ว่าเมื่อครั้งที่ราชาซัคคิวบัสแปลงร่าง เธอก็ใช้พลอยสีดำชนิดนี้เช่นกัน

【อัญมณีของราชาปีศาจ】

【อัญมณีที่ก่อตัวขึ้นจากพลังของราชาปีศาจแห่งห้วงเหว ซึ่งบรรจุพลังของราชาปีศาจไว้ภายใน】

หลินโมหยูมองดูแล้วก็เห็นว่ามันไม่มีอะไรพิเศษ และเธอก็ไม่เห็นประโยชน์อะไรจากมันเลย

ฉันเก็บมันไว้ก่อน

เปลวไฟแห่งจิตวิญญาณทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น เผาผลาญเหล่าปีศาจจากห้วงลึกที่ลอยอยู่ในอากาศ

หลินโมหยูไม่รู้ว่าราชาปีศาจเพลิงนำปีศาจมากี่ตัวในครั้งนี้ แต่มีแผนจะเผาทำลายพื้นที่ทั้งหมดภายในบาเรีย

ปีศาจแห่งห้วงลึกจำนวนน้อยนั้นไม่เป็นอันตราย และมีอายุขัยไม่นาน

แต่ถ้าตัวเลขนั้นมีขนาดใหญ่ 2.8 ก็จะกลายเป็นค่าที่น่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง

มันสามารถฆ่าคนได้อย่างเงียบๆ

…

ในห้วงเหวอันลึกสุดหยั่ง เสียงกรีดร้องของราชาปีศาจเพลิงได้เงียบลงในที่สุด

หลังจากการเชื่อมต่อการฉายภาพ การโจมตีของหลินโมหยูจึงล็อกเป้าไปที่จิตวิญญาณของราชาปีศาจเพลิงโดยตรง

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังปลดปล่อยทักษะถึงสามอย่างในเวลาเพียงหนึ่งวินาที

สำหรับราชาปีศาจเพลิงแล้ว การโจมตีของหลินโมหยูนั้นไม่ถือว่าทรงพลังนัก

มันเจ็บปวดมากจนทนไม่ไหว

เขาร่วงลงจากบัลลังก์ของราชาปีศาจพร้อมกับเสียงกรีดร้อง สร้างความหวาดกลัวให้กับปีศาจตัวอื่นๆ ในวัง

“ท่านจอมมาร ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม?”

ปีศาจหลายตนปรากฏตัวขึ้น

ด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียว ราชาปีศาจเพลิงก็เผาเหล่าปีศาจที่เข้ามาใกล้ให้เป็นเถ้าถ่านในพริบตา

“ฉันต้องไม่ให้คนอื่นรู้เรื่องการกระทำที่น่าละอายของฉัน”

ราชาปีศาจเพลิงคลุมศีรษะแล้วกลับไปนั่งบัลลังก์ของตน

บัลลังก์ของจอมมารและทุกสิ่งทุกอย่างถูกเปลวไฟเผาผลาญจนหมดสิ้น

ยิ่งเปลวไฟสว่างมากเท่าไหร่ ความโกรธของมันก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

ออร่าแห่งความพิโรธพลุ่งพล่านเมื่อราชาปีศาจเพลิงประกาศอย่างเย็นชาว่า “หลินโมหยู ข้าขอสาบานว่าจะฆ่าเจ้า!”

“หากคุณมีความสามารถเช่นนั้น ก็อย่าจากสนามรบโบราณแห่งนี้ไปตลอดชีวิต”

“ทหารองครักษ์ จงส่งคำสั่งของข้าไป…”

บทที่ 282 ดันเจี้ยน “วังมังกร” ที่แท้จริง

เปลวไฟแห่งจิตวิญญาณลุกโชนอย่างรุนแรง เผาผลาญเหล่าปีศาจจากห้วงลึกทั้งหมดจนสิ้นซาก

หลินโมหยูเผามันอย่างระมัดระวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ปีศาจมายาแห่งห้วงเหวนั้นยากที่จะป้องกัน และหลินโมหยูตกหลุมพรางจนเกือบสูญเสียความทรงจำไป

นี่เป็นการเตือนสติหลินโมหยูด้วยเช่นกัน

เกราะโครงกระดูกไม่ได้ทรงพลังไปเสียทุกอย่าง มันยังมีกลไกป้องกันสิ่งที่ไม่สามารถตรวจจับได้อีกด้วย

เราไม่สามารถพึ่งพาเกราะโครงกระดูกได้ทั้งหมด

ครั้งนี้เราโชคดี แต่ก็ยากที่จะบอกได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในครั้งต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น โลกแห่งเหวลึกนั้นแปลกประหลาดกว่าโลกมนุษย์มาก และเต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่รู้จักอีกมากมาย

เมื่อฉันกลับมาครั้งนี้ ฉันต้องใช้เวลาสองสามวันในห้องสมุด

ฉันต้องทบทวนความรู้เกี่ยวกับเหวลึกให้มากขึ้น

มันจะมีประโยชน์สักวันหนึ่งเมื่อเราก้าวเข้าสู่ห้วงเหวอันลึกล้ำ

ไม่ว่าจะเป็นราชาปีศาจเพลิงหรือราชาซัคคิวบัส การต่อสู้ครั้งนี้ก็เป็นการต่อสู้จนตาย

ถึงแม้ฉันจะไม่ลงไปในเหวเพื่อตามหาพวกเขา แต่พวกเขาก็จะมาหาฉันในโลกมนุษย์อยู่ดี

จากแนวโน้มในปัจจุบัน พวกเขาจะไม่ยอมให้ตัวเองเติบโตอย่างไร้การควบคุม เมื่อพวกเขาบรรลุถึงระดับเทพเจ้า พวกเขาจะเป็นภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อตนเองและห้วงเหวทั้งหมด

หลินโมหยูมีความมั่นใจในอาชีพของเธอ

โดยเฉพาะหลังจากที่ได้เห็นภาพกองทัพซอมบี้หลายพันล้านกวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่างในภาพลวงตาเมื่อสักครู่นี้ หลินโมหยูจึงยิ่งรู้สึกเช่นนั้นมากขึ้นไปอีก

ในอนาคต ฉันจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม

เขาจะนำกองทัพผีดิบหลายพันล้านตัวบุกยึดโลกแห่งเหวเบื้องลึก

หลังจากเผาทำลายปีศาจมายาแห่งห้วงเหวแล้ว เหล่านักรบโครงกระดูกและจอมเวทโครงกระดูกก็มุ่งโจมตีไปที่กำแพงป้องกัน

แหล่งพลังงานของกำแพงป้องกันในฤดูใบไม้ผลิวันที่ 28 คืออัญมณีสีดำจากห้วงลึกนั้น

เนื่องจากตอนนี้อัญมณีแห่งห้วงลึกได้ตกอยู่ในมือของหลินโมหยูแล้ว กำแพงป้องกันจึงขาดแหล่งพลังงาน

มันถูกทำลายอย่างรวดเร็วโดยโครงกระดูกเหล่านั้น

เมื่อบาเรียสลายไป หลินโมหยูรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนที่เอวของเธอ

ความรู้สึกยินดีแวบเข้ามาในใจเขา มันคือหินเทเลพอร์ตที่โมหยุนมอบให้เขานั่นเอง

“เป็นไปได้ไหมว่าเธอเจอ 【วังมังกร】 แล้ว?”

กำจัดกองทัพผีดิบแล้วสวมเกราะโครงกระดูกซะ

หลินโมหยูเปิดใช้งานหินเทเลพอร์ตแล้ว

การส่งข้อมูลใช้เวลานานพอสมควร นานถึงสองนาที

หลินโมหยูคาดการณ์ว่าระยะทางน่าจะใกล้เคียง 30,000 กิโลเมตร

โดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว ทั้งสองได้ห่างเหินกันไปมากแล้ว

ก่อนที่ดวงตาของฉันจะกลับคืนสู่สภาพปกติ ฉันก็สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของดันเจี้ยนแล้ว

พลังแห่งห้วงลึก สายเลือดของเผ่ามังกร และออร่าของดันเจี้ยน ล้วนผสมผสานกัน

มันคล้ายคลึงกับออร่าที่คริสตัลมังกรปล่อยออกมาก่อนหน้านี้ถึง 99%

นอกจากนี้ ยังมีเสียงการต่อสู้ เสียงการใช้ทักษะอย่างดุเดือด และความผันผวนอย่างรุนแรงของธาตุต่างๆ

มันวุ่นวายมาก

สองวินาทีต่อมา สายตาของฉันก็กลับมามองเห็นได้ชัดเจนอีกครั้ง

เกราะแสงโปร่งใสห่อหุ้มตัวเธอไว้ และโมหยุนกับยูนิคอร์นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเธอยืนอยู่ด้านข้าง

โมหยุนมองตัวเองด้วยรอยยิ้ม ไม่แสดงท่าทีเย่อหยิ่งต่อหน้าหลินโมหยู

ยูนิคอร์นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เหลือบมองหลินโมหยูและส่งเสียงฮึมฮัมเบาๆ เป็นการทักทาย

มันจำชายคนนั้นได้

หลินโมหยูค่อนข้างแน่ใจแล้วว่าโมหยุนพบ 【วังมังกร】 แล้ว

ขณะนี้กำลังเกิดการสู้รบที่วุ่นวายอยู่ไม่ไกลจากที่นี่

ปีศาจจากห้วงเหว มังกร ผู้เชี่ยวชาญที่เป็นมนุษย์ ทีมต่างๆ นับสิบทีม และผู้คนนับร้อย

การต่อสู้ที่ดุเดือดดำเนินต่อไป

ทั้งสามฝ่ายกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด แต่ละฝ่ายพยายามขัดขวางไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามาในพื้นที่นั้น

คริสตัลมังกรมีประโยชน์อย่างมากสำหรับทุกเผ่าพันธุ์

ดวงดาวนับหมื่นดวงส่องประกายระยิบระยับบนท้องฟ้า เรียงรายกันเป็นกาแล็กซีสีเงินงดงามยิ่งนัก

ปรากฏการณ์แปลกประหลาดมากมายได้ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าและบนโลก

ภายใต้แสงดาว วังวนใต้ดินหมุนวนอย่างไม่หยุดยั้ง

เทคนิคการตรวจจับได้เริ่มใช้งานแล้ว

【ตัวอย่าง: วังมังกร】

【ระดับ: 53】

【ระดับความยาก: ปกติ, ฝันร้าย, นรก】

โมหยุนหัวเราะเบาๆ “เห็นไหม? ฉันหามันเจอเร็วกว่าเธออีก”

หลินโมหยูพยักหน้า ทั้งสองอยู่ห่างกันหลายหมื่นกิโลเมตร

ถ้าไม่ใช่เพราะโมหยุน เขาอาจจะหาเธอไม่เจอแม้จะค้นหาต่อไปอีกครึ่งเดือนก็ตาม

หลินโมหยูขอบคุณเธออย่างจริงใจว่า “ขอบคุณค่ะ”

โมหยุนรีบโบกมือ “ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ ฉันรู้ว่าคุณจะต้องรีเฟรชหลายครั้งแน่ๆ ถ้ามีคริสตัลมังกรเหลือก็ให้ฉันสักหนึ่งหรือสองอันก็ได้ค่ะ”

แต่ละคนสามารถใช้ดราก้อนคริสตัลได้หลายครั้ง

อย่างไรก็ตาม พรสวรรค์นั้นสามารถปลุกให้ตื่นได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

เมื่อทำสำเร็จแล้ว ผลึกมังกรที่เหลือจะไม่มีประโยชน์อีกต่อไป

หลินโมหยูตอบตกลงโดยไม่ลังเล “ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว”

โมหยุนไม่ได้วางแผนที่จะเข้าไปในดันเจี้ยนนั้นเลย ดันเจี้ยนระดับ 53 ในระดับความยากนรก ที่มีมอนสเตอร์แข็งแกร่งมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ว่ากันว่าความยากของ 【วังมังกร】 นั้นสูงกว่าระดับความยากของนรกในดันเจี้ยนระดับเดียวกันเสียอีก

ถ้าเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เธอมีเลเวลแค่ 42 และอาจถูกฆ่าตายทันทีได้

โมหยุนเร่งเร้าว่า “รีบเข้าไปกันเถอะ ยากที่จะบอกได้ว่า 【วังมังกร】 จะคงอยู่ได้นานแค่ไหน มันอาจจะหายไปในไม่ช้า การหาเจออีกครั้งในคราวหน้าคงยาก”

“โอเค งั้นฉันจะโทรเรียกคนอื่นมา”

ขณะที่พูด หลินโมหยูหยิบหินเทเลพอร์ตออกมาและส่งข้อความออกไป

โมหยุนดูงุนงง เธอรู้จักนิสัยของหลินโมหยูเป็นอย่างดี

นอกจากหนิงอี้อี้แล้ว หลินโมหยูจะเรียกใครอีก?

สองนาทีต่อมา แสงสว่างวาบขึ้นรอบตัวหลินโมหยู และมีคนคนหนึ่งถูกเทเลพอร์ตมาที่นั่น

การที่มู่เฉียนเฉียนถือค้อนแพลทินัมขนาดยักษ์ด้ามยาวซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเธอ ทำให้รู้ได้ทันทีว่าเธอประกอบอาชีพอะไร

ในบรรดาอาชีพทั้งหมด มีเพียงอาชีพเดียวเท่านั้นที่สามารถใช้ค้อนด้ามยาวได้ นั่นคือ นักสะสม

เป็นบุคคลที่มีความโดดเด่นไม่เหมือนใครในบรรดามืออาชีพระดับตำนาน

โมหยุนซึ่งมีความรู้พื้นฐานมากมาย สามารถจำเขาได้ในทันทีและอุทานด้วยความประหลาดใจว่า “ที่จริงเขาเป็นนักสะสมระดับปรมาจารย์นี่เอง!”

ในขณะนั้น เธอรู้แล้วว่าหลินโมหยูจะทำอะไร

การร่วมทีมกับนักสะสมเพื่อลงดันเจี้ยนจะเพิ่มรางวัลของคุณเป็นสองเท่า

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้เล่นเดี่ยวอย่างหลินโมหยู การพกมาสเตอร์สะสมไอเทมไปด้วยถือเป็นทางออกที่สมบูรณ์แบบ

โมหยุนพึมพำว่า “คุณโชคดีจริงๆ ที่ได้เจอกับผู้เชี่ยวชาญระดับหายากแบบนี้”

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ “แค่โชคดีน่ะ”