เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1641 น้ำเกลือแช่เย็น!

ตอนที่ 1641 น้ำเกลือแช่เย็น!
ฉินเสียงรู้สึกคุ้นเคยกับการออกแบบครั้งนี้ของเฉินชา
งมาก!
เสมือนได้ย้อนกลับไปในสมัยที่ผ่าตัดให้โต้วซิน!
เฉินชางก็จัดการอย่างสบายๆ แบบนี้เหมือนกัน
สมบูรณ์แบบเหมือนการผ่าตัดเคสนั้น!
ว่ากันว่า…
ตอนนี้สาวน้อยคนนั้นดูเหมือนจะเข้าร่วมการแข่งขัน
The Voice of China แถมยังได้แชมป์ปีนี้ด้วย
ไม่รู้เหมือนกันว่าช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง
บางครั้งงานศัลยกรรมผิวหนังก็ไม่ใช่แค่ช่วยต่อชีวิต
เท่านั้น ยังช่วยในแง่จิตวิญญาณด้วย
ก็เหมือนโต้วซินในสมัยก่อน จากสาวน้อยขี้อาย
ความมั่นใจต่ำคนหนึ่ง ตอนนี้กลายเป็นนักร้องที่สดใสเจิดจ้า
ไปแล้ว นี่คือสิ่งที่เฉินชางมอบให้เธอ!
หลังจากทุกคนหายตะลึงแล้วมองไปที่จอภาพอีกครั้ง ใน
หัวมีเพียงความคิดเดียว!
นั่นก็คือ เมื่อกี้ศาสตราจารย์เฉินเคลื่อนย้ายและ
ปลูกถ่ายผิวหนังได้อย่างไร
การวางแผนปลูกถ่ายผิวหนังแบบนี้มีเทคนิคอะไรอยู่
ไหมนะ
ต้องมีแน่นอน!
ไม่อย่างนั้นศาสตราจารย์เฉินจะทำเสร็จภายใน
ระยะเวลาอันสั้นขนาดนี้ได้อย่างไร
พอคิดมาถึงตรงนี้ ดวงตาของผู้อำนวยการกลุ่มนี้ลุกวาว
ขึ้นมา ราวกับค้นความลับอันยิ่งใหญ่อะไรเข้าแล้ว
ตอนนี้เอง!
เนื้อตายบริเวณอกและท้องของผู้ป่วยถูกกำจัดทิ้งสำ เร็จ
แล้ว หลังจากลอกออกไปก็ปลูกถ่ายผิวหนังใหม่ลงไป
ส่วนบริเวณลำคอเขาเลือกใช้ผิวหนังจากส่วนขาของจ้าว
หย่าซือ
สะเก็ดแผลตรงแขนขาก็ถูกกำจัดเรียบร้อยแล้ว
ความตึงเครียดจากแผลไฟไหม้บรรเทาลง
ตอนนี้เวลาผ่านไปห้าชั่วโมงแล้ว!
ระดับความยากในการผ่าตัดสูงกว่าที่พวกเขา
คาดการณ์ไว้
เฉินชางมองใบหน้าของผู้ป่วย หลังจากใคร่ครวญอยู่
ครู่หนึ่งก็เอ่ยว่า “ผิวหนังบริเวณหน้าเอาไว้ทีหลังเถอะ!”
กงไต้เจินพยักหน้ารับ
ในการผ่าตัดที่ซับซ้อนแบบนี้ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าผู้ป่วย
จะทนรับไหวหรือไม่เท่านั้น
คาดว่าแม้แต่ศัลยแพทย์หลักก็คงยืนหยัดต่อไม่ไหวแล้ว
ล่ะมั้ง
อุณหภูมิในห้องปรับไว้ที่สามสิบสององศา แถมยังห่อตัว
มิดชิดขนาดนี้ ใส่ชุดผ่าตัดตั้งสองชั้น ทำงานที่ต้องใช้สมาธิสูง
เป็นเวลานาน…งานหนักแบบนี้ใครจะไปทนไหวกันล่ะ
ที่สำ คัญคือ เฉินชางยืนอยู่ตรงนั้นมาห้าชั่วโมงกว่าแล้ว!
คนธรรมดามีใครทำได้บ้าง
“อาจารย์เฉิน คุณ…โอเคไหม” กงไต้เจินมองเฉินชางอ
ย่างค่อยข้างเป็นห่วง อดถามไม่ได้
เฉินชางยิ้มน้อยๆ “ไม่เป็นไรครับ เข้าใจการปลูกถ่าย
ผิวหนังเมื่อกี้ไหมครับ”
กงไต้เจินหน้าแดง กระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที
“พอจะเข้าใจนิดหน่อยค่ะ!”
เฉินชางยิ้มให้ “ครับ กลับไปสรุปดูนะครับ ผมก็เพิ่งคิดได้
เมื่อครู่ว่าการปลูกถ่ายผิวหนังจากร่างผู้ป่วยเองอันที่จริงไม่ใช่
แค่ควบคุมวิธีการผ่าตัดเท่านั้น แต่ยังมีปัญหาในส่วนของ
การแบ่งส่วนรูปแบบผิวหนังด้วย!”
ถูกต้อง!
ก่อนหน้านี้รับรู้ถึงความแตกต่างอย่างชัดเจน
ระหว่างผ่าตัด ขณะที่เขากำลังขบคิดว่าจะใช้ผิวหนังใน
ร่างของคนไข้ที่มีจำ กัดและไม่ตรงเกณฑ์มาปลูกถ่ายตรงช่วง
อกกับหน้าท้องอย่างไรดี มีภาพแบบร่างเคลื่อนไหวในดวงตา
อย่างต่อเนื่อง!
แต่ในวินาทีที่แบบร่างเสร็จสมบูรณ์ เฉินชางประหลาดใจ
เมื่อค้นพบปัญหาข้อหนึ่ง!
นั่นคือไม่จำ เป็นต้องร่างแบบแผนด้วยวิธีนี้ทุกครั้งไป!
แบบร่างแผนการแบบพิเศษนี้ อันที่จริงเป็นแนวคิด
ประเภทหนึ่ง
ในอนาคตหากเจอสถานการณ์แบบนี้อีกก็นำมาใช้ได้
เลย!
การผสมผสานเทคนิคปลูกถ่ายผิวหนังด้วยการหมุน
ปรับ ดันชิดและพลิกด้าน สามประเภทนี้เข้ากับการออกแบบ
ชิ้นผิวหนัง ใช้ประโยชน์จากผิวหนังที่มีอย่างจำ กัดได้คุ้มค่า
ที่สุด!
นี่คือแนวทางวิจัยที่ยอดเยี่ยมและมีคุณค่ามาก
ดูเหมือนกงไต้เจินจะกระจ่างขึ้นมาในฉับพลัน
ดวงตาเธอเปล่งประกาย รีบพยักหน้ารับ
ผ่านไปสักพัก จู่ๆ กงไต้เจินก็เอ่ยถาม “อาจารย์
ความจริงแล้ว…ที่ฉันมาครั้งนี้เพราะมีธุระอยากคุยกับคุณ
สักหน่อยน่ะค่ะ”
เฉินชางพยักหน้า “ได้ครับ รอผ่าตัดเสร็จค่อยคุยกันอีกที
นะ”
กงไต้เจินพยักหน้า
เธอคิดอยู่นานมากถึงตัดสินใจได้
การผ่าตัดมาถึงช่วงสิ้นสุดแล้ว
เฉินชางเสี่ยงทำต่อไปไม่ได้
การปลูกถ่ายผิวหนังสร้างความระคายเคืองต่อผู้ป่วย
มากเกินไป ถ้าหากดำเนินการกับใบหน้าต่อมีแต่จะทำให้ภาวะ
ช็อกรุนแรงขึ้น ทำให้การฟื้นฟูสุขภาพไม่เกิดประสิทธิภาพใดๆ
รอจนเข้าระยะฟื้นตัวแล้วค่อยดำเนินการปลูกถ่าย
ผิวหนังส่วนใบหน้าคือวิธีการที่เหมาะสมที่สุดแล้ว
อีกอย่าง เมื่อถึงเวลานั้น เฉินชางคงมีทางเลือกที่ดีกว่า
เดิมแน่!
แต่เขาจำ เป็นต้องได้รับความร่วมมือจากจ้าวหย่าซือ
ด้วย
เฉินชางไปดูสัญญาณชีพของผู้ป่วยเล็กน้อย ส่วนใหญ่
ปกติดี
“เช็กอุปกรณ์” เฉินชางเอ่ยเสียงเรียบเฉย
“ผู้อำนวยการกง คุณเก็บงานนะครับ”
อันที่จริงก็ไม่มีงานอะไรให้เก็บอยู่แล้ว
การเย็บผิวหนังหลังปลูกผ่านเสร็จ คือหนึ่งในขั้นตอนที่
เฉินชางดำเนินการอย่างพิถีพิถันที่สุดในการผ่าตัดครั้งนี้
กงไต้เจินเอ่ยกับพวกฉินเสียงว่า “พวกคุณลองเข้ามาดู
รอยเย็บของศาสตราจารย์เฉินสิ นี่คือมาตรฐาน!”
พวกฉินเสียงได้ยินเสียงก็ได้สติกลับมาทันที
ใช่แล้ว!
ถ้าอยากให้การปลูกถ่ายผิวหนังประสบความสำ เร็จ รอย
เย็บจะต้องมีแรงยึดที่เยี่ยมมากพอ
ก่อนที่กงไต้เจินจะเก็บงาน ยังมองเห็นตะเข็บรอยเย็บที่
ปากแผลได้ ดังนั้นตอนนี้คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำ หรับ
สังเกตการณ์
ทั้งสามคนพากันเข้ามาดู กระซิบหารือกันเป็นครั้งคราว!
เฉินชางได้ยินคำพูดของกงไต้เจิน แต่ไม่ได้ว่าอะไร แค่
เดินหลบออกด้านข้างอย่างเงียบเชียบ
อันที่จริง ตอนนี้เฉินชางก็ทราบดีเช่นกัน
ตนไม่จำ เป็นต้องลงไปสอนพวกเขาด้วยตัวเองอีก แต่
ต้องหาหัวหน้าชั้นสักคน
กงไต้เจินทำหน้าที่นี้ได้ดีมาก
จู่ๆ เฉินชางก็คิดขึ้นมาว่า ถ้าหากกงไต้เจินพอมีเวลาก็นำ
ทีมนี้ออกไปรับงานนอกได้
เขาคิดว่าความรู้ที่ตนตระหนักได้ในวันนี้มีประโยชน์ต่อ
แผลไฟไหม้ การปลูกถ่ายผิวหนังและศัลยกรรมตกแต่ง
เป็นอย่างมาก
ความจริงกงไต้เจินยอดเยี่ยมจริงๆ เทียบกับ…เจ้าสวีจื่อ
หมิงแล้ว ถือว่าเก่งกว่าเล็กน้อย
เฉินชางคิดว่าต่อไปควรรับลูกศิษย์หญิงให้มากหน่อย!
รอจนตนแก่ตัวลง…
อ่า…
ถ้าฉันแก่ตัวลง ลูกศิษย์กลุ่มนี้ก็คงลาโลกไปหลายสิบ
ปีแล้ว
พอคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางอยากร้องไห้ทว่าไร้น้ำตา
ลูกศิษย์ของคนอื่นล้วนช่วยดูแลอาจารย์จนถึง
วาระสุดท้ายได้ แต่ลูกศิษย์ของตนกลับดีนัก…เป็นวัยชรากัน
หมด
พอคิดมาถึงจุดนี้ เฉินชางเอ่ยออกไปว่า
“ผู้อำนวยการกง ช่วงนี้คุณพอจะว่างไหมครับ”
กงไต้เจินได้ยินก็พยักหน้าทันที “ว่างค่ะ อาจารย์มีธุระ
อะไรหรือเปล่าคะ”
เฉินชางกล่าวว่า “ตอนคุณกลับเมืองหลวง ไปรับหนังสือ
ฝากตัวจากทางกระทรวงสาธารณสุขมาสักฉบับเถอะครับ
เดี๋ยวผมจะเซ็นให้คุณเอง”
กงไต้เจินได้ยินคำพูดนี้ของเฉินชางก็ดีใจขึ้นมาทันที!
กงไต้เจินมีความคิดจะฝากตัวฝึกงานกับเฉินชางมาตั้ง
นานแล้ว
แต่ว่า…
สุดท้ายก็รู้สึกค่อนข้างกระดากใจเสมอ
ตอนี้พอได้ยินเฉินชางพูดแบบนี้ก็ตื่นเต้นขึ้นมาในทันใด
“ค่ะ! ได้ค่ะ! ขอบคุณค่ะอาจารย์!”
ขาของเฉินชางค่อนข้างชา เดินไม่คล่องนัก
หัวหน้าพยาบาลเห็นก็รีบลากเก้าอี้ตัวเองมาให้
“ศาสตราจารย์เฉิน คุณนั่งเถอะค่ะ!”
เฉินชางยิ้มให้ “ไม่นั่งดีกว่าครับ ข้าผมเป็นเหน็บแล้ว
ไปเดินสักหน่อยดีกว่า อีกอย่าง ตัวเปียกไปหมด นั่งไปก็อึดอัด
”
คำพูดของเฉินชางทำให้ทุกคนเพิ่งสังเกตเห็น
ตรงพื้นที่เฉินชางเคยยืนก่อนหน้านี้ มีแอ่งน้ำเล็กๆ นอง
อยู่บนพื้น…
เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนตะลึงงันทันที
นี่เสียเหงื่อไปมากขนาดไหนเนี่ย
“ร้อนจัง ขอน้ำเกลือให้ผมหน่อยสิครับ” เฉินชางเอ่ยกับ
พยาบาลสาวคนหนึ่ง
พยาบาลสาวรีบพยักหน้ารับ เอ่ยถามทันที “เอาแบบ.
..แช่เย็นไหมคะ”
เฉินชางผงะไปทันที
หลุดขำออกมา
“ไม่เป็นไรครับ อุณหภูมิปกติก็ได้”
ทุกคนในห้องได้ยินประโยคนี้ก็หัวเราะครืนขึ้นมา แต่ใน
ดวงตากลับมีหยาดน้ำตาส่องประกายวาววับ