เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1662: เฉินชาง ราชาแห่งการข้ามสาขา!

หยางหลานมองฉีข่ายด้วยความสงสัย คุณบอกไม่ใช่หรือว่าศาสตราจารย์เฉินเป็นมือสมัครเล่น ฉีข่ายก็จนใจมาก!

เฉินชางไม่ค่อยเชี่ยวชาญในขอบข่ายการวิจัยจริงๆ โดยเฉพาะในขอบข่ายที่มีความเฉพาะทางมากแบบนี้

สิ่งนี้อยากเข้าวงการต้องใช้เวลาเจ็ดแปดปี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความเชี่ยวชาญ

ไม่กี่วันก่อน… ศาสตราจารย์เฉินยังไม่เข้าใจอยู่ชัดๆ ฉีข่ายน้อยเนื้อต่ำใจมาก!

แต่ประโยคเมื่อครู่นี้ของเฉินชางกลับทำให้พวกเขาตาค้างแล้วจริงๆ

เพราะคำแนะนำเมื่อครู่นี้ของเฉินชางสะท้อนสถานการณ์หนึ่ง เฉินชางมีมาตรฐานสูงกว่าเขาอีกขั้น

นี่ทำให้พวกเขาสงสัยในชีวิตขึ้นมา! นี่มัน… จะเป็นแบบนี้ได้อย่างไร!

โดยเฉพาะฉีข่าย เขามองเฉินชางค่อนข้างหมดคำพูด คุณไม่ใช่แพทย์ศัลยกรรมหรือ

เฉินชางมองสองคนเบิกตามองตัวเองก็งุนงงอย่างเห็นได้ชัด หรือว่า… ระบบเจ๊งกะบ๊ง พูดจามั่วซั่ว ชี้แนะแบบผิดๆ หรือ

นึกถึงตรงนี้เฉินชางถึงกับกระอักกระอ่วน กระมิดกระเมี้ยน เขินอายขึ้นมา

“คือว่า… ผู้อำนวยการฉี หัวหน้าหยาง ผมแค่แนะนำ ถ้าทั้งสองคนรู้สึกว่าผมพูดไม่มีเหตุผล ก็คิดซะว่าผมพูดมั่วตามประสามือสมัครเล่น อย่าถือสาเลยครับ”

ฟังคำพูดนี้ของเฉินชางทั้งสองคนอยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา อะไรคือมือสมัครเล่น อย่ามาเยาะเย้ยกันขนาดนี้ได้ไหม!

ปกติพวกเราสองคนอายุห้าสิบกว่ายังมองคุณไม่เข้าใจเลย!

ถ้าเหล่าหมาอยู่ที่นี่จะต้องคิดว่าเฉินชางอวดเบ่งอยู่เป็นแน่

แต่ฉีข่ายกับหยางหลานไม่คุ้นเคยกับเฉินชาง ไม่เข้าใจสไตล์ของชายหนุ่ม จึง… ไม่ชินกับกระบวนท่านี้ของเฉินชางเท่าไร!

หยางหลานอดพูดไม่ได้ “ไม่ๆๆ! ศาสตราจารย์เฉินชางถ่อมตัวเกินไปแล้ว!

ความคิดเมื่อกี้ของคุณมันยอดเยี่ยมมาก! สร้างสรรค์มากจริงๆ ค่ะ!

จริงๆ ค่ะคุณคิดได้ถี่ถ้วนมาก!”

หยางหลานหยิบปากกากับกระดาษขึ้นมาเริ่มอธิบาย เธอพูดอย่างตื่นเต้นอยู่บ้าง

“จริงสินะ พวกเราควรจะคิดได้นานแล้ว ใช้ตัวบ่งชี้สารคัดหลั่งทำการวิจัยเพื่อคัดกรองสสารพิเศษ”

หยางหลานเป็นสายปฏิบัติ บอกว่าจะทำก็ทำเลย! ไม่มัวล่าช้า!

เธอพูดกับฉีข่าย “ผู้อำนวยการฉี เตรียมเก็บน้ำหล่อสมองไขสันหลัง น้ำลาย แล้วก็ปัสสาวะด้วยค่ะ

ตรวจสอบตัวบ่งชี้โปรตีนชีวภาพที่มีศักยภาพ!”

ฉีข่ายพยักหน้าไม่ชักช้า ทั้งสองเป็นสายปฏิบัติทั้งคู่

และในเวลานี้การเคลื่อนไหวต่อมาของเฉินชางทำให้ทุกคนตกตะลึงอีกครั้ง!

เฉินชางเปิดเครื่องมืออย่างคล่องแคล่วแล้วเริ่มกรอกข้อมูลต่างๆ

จับคู่น้ำหล่อสมองไขสันหลังที่เก็บมาแล้วทำการทดลองตามลำดับ

ทุกขั้นตอนการทำงานของเฉินชางทำให้ทั้งสองคนมองจนตาค้าง

ไม่ใช่เพราะเฉินชางทำผิด แต่เป็นเพียงเพราะเฉินชางทำได้ตรงมาตรฐานเกินไปแล้ว

การแยกสารคัดหลั่งเป็นกิจกรรมทางเทคนิค ขั้นตอนที่สสารที่รู้จักแต่ละชนิดถูกค้นพบทำให้ทุกคนตื่นเต้นดีใจอยู่บ้าง

ว่ากันว่าอยู่ในภูเขาลืมวันเวลา ความจริงอยู่ในห้องแล็บก็ไม่ต่างกัน

ถ้าไม่ใช่เพราะท้องร้องดังขึ้นมา เฉินชางก็แทบจะไม่หยุดมือ แต่…

มองเวลานับถอยหลังของระบบ เฉินชางทำใจหยุดไม่ลงจริงๆ

เขาโทรหาฉินเยว่ บอกว่าหลายวันนี้ตัวเองจะอยู่ห้องทดลอง

ฉินเยว่ไม่ห่วงว่าจะโกหก แต่ยืนกรานจะขับรถมาดูเฉินชาง เห็นเงาร่างยุ่งตัวเป็นเกลียวของเฉินชาง ฉินเยว่ได้แต่ทิ้งชุดเปลี่ยนไว้ให้

ตอนนี้เฉินชางตระหนักถึงความแข็งแกร่งของรางวัล ‘สถานะชี้แนะและช่วยเหลือการวิจัย’ ขึ้นเรื่อยๆ!

คุณบอกว่าจะแยก? วิธีการแยกและสร้างด้วยตัวเองคุณแค่ต้องปฏิบัติตามก็ได้แล้ว

ปรากฏผลลัพธ์แล้วตัวเองวิเคราะห์ความถูกต้องและผิดพลาดของผลลัพธ์แล้วเสนอแผนการที่ดีขึ้น!

อย่างนี้นี่เอง! เดิมทีกำลังหลักคือหยางหลานกับฉีข่าย ตอนนี้พลันกลายเป็นเฉินชาง

เห็นเฉินชางพยายามขนาดนี้ ฉีข่ายกับหยางหลานจะถ่วงแข้งถ่วงขาได้อย่างไร ชั่วเวลานั้นเอง!

น้ำหล่อไขสันหลังของทั้งห้องทดลองถูกใช้มากขึ้นเรื่อยๆ เจ้าหน้าที่ก็กดดันมากขึ้นเรื่อยๆ

ตอนที่พวกเฉินชางวิจัยกันอย่างขะมักเขม้น! ก็มีสายโทรเข้ามาก

เห็นหน้าจอแสดงชื่ออูฮุย เฉินชางรับสายด้วยความสงสัย

“ศาสตราจารย์เฉินมีคนอยากพบคุณ อยากคุยเรื่องพาร์กินสันกับคุณนะครับ”

เฉินชางได้ยินดังนั้นก็ชะงักเล็กน้อย งานวิจัยตัวบ่งชี้พาร์กินสันของเขาในตอนนี้ถึงขั้นที่พิเศษแล้ว ตอนนี้มาหาตัวเองทำไม

“ใครเหรอครับ”

อูฮุยพูดด้วยความตื่นเต้น “เป็นผู้ได้รับรางวัลอัลบานีสาขาชีวการแพทย์ปี 2020 ครับ ไททานีส!”

เฉินชางได้ยินดังนั้นก็รู้สึกค่อนข้างคุ้นหู ช่วงนี้เขาอ่านบทความวิจัยกับวารสารพาร์กินสันไม่น้อย

ไททานีสมีมาตรฐานจริงนี่ปฏิเสธไม่ได้ เฉินชางลังเลชั่วครู่ก่อนบอกว่า

“ได้งั้นให้เขารออยู่ที่โรงพยาบาล ผมจะไปถึงในอีกหนึ่งชั่วโมงครับ!”

เฉินชางวางสายก็พูดกับหยางหลานและฉีข่าย

“ไททานีสอยากคุยกับผมเรื่องพาร์กินสัน ไปด้วยกันเถอะครับ”

อย่างที่คาดในวงการนักวิจัย หลังได้ยินชื่อของไททานีสทั้งสองต่างก็ตาลุกวาว

สองวันมานี้พวกเขาแทบจะทำงานไม่หยุดแต่ดูเหมือนยังหาทิศทางทะลวงไม่เจอ

บางทีหาความร่วมมืออาจจะเหมาะสมกว่า ซึ่งไททานีสได้ชื่อว่าเป็นคนที่มีโอกาสได้รางวัลโนเบลที่สุดในตอนนี้

ร่วมมือกับเขาไม่แน่ว่าจะทำให้พวกเขาเข้าใจพาร์กินสันได้มากขึ้น

ฉีข่ายยิ้มบอก “ศาสตราจารย์เฉินช่วงนี้หลังคุณมาทุกอย่างก็ดูราบรื่นขึ้นมากครับ!”

หยางหลานพยักหน้า “นี่ก็คือข้อดีของการมีชื่อเสียง!

การเสริมข้อได้เปรียบของทรัพยากรทำให้พวกเราดึงดูดนักวิจัยที่โดดเด่นได้มากยิ่งขึ้น

ถ้าไททานีสเข้าร่วมผมคิดว่ามันจะช่วยเพิ่มโอกาสในการแก้ไขปัญหายากในตอนนี้ของเรา”

ฟังทุกคนพูดแบบนี้เฉินชางพยักหน้าบอก “งั้น… ไปดูด้วยกันเถอะ!”

บอกตามตรงเฉินชางก็ไม่ได้คาดหวังการพบหน้านี้มากนัก!

อย่างไรเสียตัวเองก็มีความช่วยเหลือจากสถานะช่วยเหลือการวิจัย ช่วยให้คืบหน้าได้อย่างเป็นลำดับขั้นตอน แต่…

ไททานีสได้ผลลัพธ์ในการวิจัยพาร์กินสันจริง เฉินชางก็นึกถึงข้อมูลใหม่ขึ้นมา

สามคนนั่งรถขับไปโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินที่เมืองหลวงอย่างเร่งร้อน

ในห้องทำงานเวลานี้มีคนนั่งอยู่สี่ห้าคน อูถงฝู่มาอยู่เป็นเพื่อนด้วยตัวเอง ไททานีสยังดูน่าเกรงขามมาก!

ต้องพึงรู้ว่าโดยทั่วไปรางวัลอัลบานีสาขาชีวการแพทย์ถือว่าทดแทนรางวัลโนเบลได้ไม่ต่างจากลาสเกอร์อะวอร์ด

ความต่างเดียวก็คือแตกต่างของสาขาการวิจัย

ร่วมมือกับว่าที่ผู้ได้รับรางวัลโนเบล หากเฉินชางร่วมมือฉันมิตรกับไททานีสจัดการพาร์กินสันจนได้รับรางวัลโนเบลอย่างราบรื่นจะดีขนาดไหนกัน!

แน่นอนว่าที่อูถงฝู่กับอูฮุยคิดคือถ้าเฉินชางได้รางวัลโนเบลก่อนอายุสามสิบได้ นี่จะสร้างประวัติศาสตร์ได้เลยทีเดียว!

แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาและแพทยศาสตร์วัยสามสิบ!

เฉินชางต้องถูกบันทึกในประวัติศาสตร์แน่นอน! แล้วก็ถูกทุกคนในวงการวิจัยจดจำ!

บางครั้งรางวัลโนเบลมีความหมายขนาดไหนนะหรือ ก็แบบนั้นแหละ!

แต่นี่ก็เหมือนกับเกียรติยศ ทำให้นักวิทยาศาสตร์ทุกคนไขว่คว้ากันแทบบ้า แม้แต่เฉินชางในตอนนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น