เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1663 การ์ดคนดี!
ทุกคนเคารพยกย่องไททานีสมาก!
ให้หน้าอย่างยิ่ง!
ขณะเดียวกัน ไททานีสก็ค่อนข้างเย่อหยิ่งอยู่บ้าง
ไม่ว่ากับใคร เธอก็เพียงยิ้มบาง ไม่พูดมากมาย
ไม่นานเฉินชางก็มาถึง!
เฉินชางพาหยางหลานกับฉีข่ายเข้ามาในห้องทำงาน
ไททานีสถึงค่อยลุกขึ้น พูดด้วยสีหน้าประดับรอยยิ้ม “สวัสดีค่ะ ศาสตราจารย์เฉิน ฉันชื่อไททานีส!”
เฉินชางพยักหน้าจับมือยิ้มบอก “สวัสดีครับคุณไททานีส เชิญนั่งครับ”
หลังทั้งสองคนนั่งลง ไททานีสก็อธิบายเจตนาการมาทันที!
“ศาสตราจารย์เฉิน ฉันอยากร่วมมือกับคุณเพื่อวิจัยพาร์กินสันค่ะ”
เฉินชางพยักหน้า “ร่วมมือยังไงครับ”
ไททานีสชะงักทันที
“พวกเราร่วมมือกันวิจัย ได้ผลลัพธ์พวกเราก็รับรางวัลร่วมกันได้ คุณประสบความสำเร็จในการผ่าตัดพาร์กินสัน ฉันก็มีการวิจัยทางการวิจัยทางสรีรวิทยาและพยาธิวิทยาของพาร์กินสัน คุณก็น่าจะเข้าใจ
ถ้าพวกเราแก้ไขพาร์กินสันได้ ฉันเชื่อว่ารางวัลโนเบลปีหน้าๆ จะต้องเป็นของพวกเราแน่นอน!
ศาสตราจารย์เฉินเพิ่งอายุยี่สิบแปดปีใช่ไหมคะ เป็นผู้ได้รับรางวัลตอนอายุสามสิบ นี่จะต้องสั่นสะเทือนโลกแน่นอน!”
คนรอบข้างต่างยิ้มขึ้นมา
ถูกต้อง!
เป็นอย่างที่ไททานีสว่า จะต้องสั่นสะเทือนโลกอย่างแน่นอน
แต่เวลานี้ หยางหลานที่ยืนอยู่ข้างหลังเฉินชางพลันเอ่ยปากถาม
“ขอโทษนะคะ ฉันขอแทรกหน่อย คุณไททานีส งั้นผลการวิจัย สิทธิบัตรนี้ แล้วก็ผลการวิจัยเกี่ยวข้องที่ตามมา คุณวางแผนจะจัดสรรยังไงหรือคะ”
ประโยคนี้ทำให้ห้องทำงานเงียบลงทันที
หยางหลานเป็นคนเจนประสบการณ์ เธอเข้าใจความขัดแย้งสุดท้ายของการร่วมมือวิจัย มีหลายครั้งที่แบ่งกันได้ไม่ลงตัว จึงต้องเจรจาเรื่องนี้กันก่อนล่วงหน้า
เฉินชางหันไปยิ้มขอบคุณหยางหลาน
คุณป้าหยางคิดได้รอบคอบมาก!
ส่วนไททานีสกลับเงียบแล้ว หลังเงียบไปเธอยิ้มบอก “ฉันคิดว่าควรแบ่งกันตามการอุทิศตน!”
หลังหยานหลานได้ยินประโยคนี้ ก็พลันหัวเราะ
ไททานีสคนนี้เจ้าเล่ห์จริงๆ
ศาสตราจารย์เฉินชางเชี่ยวชาญการศัลยกรรมผ่าตัด มีการวิจัยในประสิทธิภาพการรักษาด้วยการผ่าตัดพาร์กินสันมามาก
แต่ว่าไททานีสเชี่ยวชาญชีววิทยาของเซลล์ ย่อมมีการศึกษาชีววิทยาของเซลล์ประสาทในระบบประสาทมามากกว่า!
เมื่อไรที่ผลลัพธ์ออกมา มันต้องเป็นผลลัพธ์ทางสรีรวิทยาและชีวเคมีอย่างแน่นอน
เมื่อเป็นแบบนี้ เฉินชางก็แค่เพียงจัดหาพื้นฐานให้ ตามอัตราการอุทิศตนในงานวิจัยแล้ว อัตราการอุทิศตนของศาสตราจารย์เฉินชางก็จะไม่ต่างจากแค่ผู้จัดหาพื้นฐานการวิจัยกับผู้สนับสนุนทางเทคนิค อย่างมากก็แค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์!
หยางหลานกำลังจะเตือนเฉินชาง แต่เวลานี้
เฉินชางกลับถามด้วยความสงสัย “งั้นวิธีร่วมมือกันมีรายละเอียดยังไงครับ”
ไททานีสเงียบไปครู่หนึ่งก่อนบอกตามตรง “มีสองวิธีค่ะ!
วิธีแรก ศาสตราจารย์เฉินผ่าตัดคนไข้พาร์กินสันที่ห้องทดลองของพวกเราตามความต้องการของพวกเรา พวกเราจะรับผิดชอบการวิจัย ผลลัพธ์ที่ออกมาได้ ก็จะแบ่งตามการอุทิศ
อีกวิธีหนึ่ง ศาสตราจารย์เฉินร่วมมือกันแบ่งปันความรู้กับพวกเรา คุณแบ่งปันข้อมูลและทำหน้าที่หลักในการผ่าตัดพาร์กินสัน แน่นอนว่าพวกเราจะไม่เอาเปล่า พวกเราจะแบ่งปันความคืบหน้าในการวิจัยปัจจุบันให้คุณ จากนั้นพวกเราก็จะต่างได้สิ่งที่ต้องการ”
หลังเฉินชางได้ยินก็ยิ้มขึ้นมาทันที
เขาพบว่าระบบช่วยเหลือถึงกับวิเคราะห์เรื่องนี้ได้ด้วย
[ติ๊ง! แจ้งเตือน อัตราการมีส่วนร่วมตามวิธีแรกค่อนข้างต่ำ ไม่แนะนำให้เข้าร่วม!]
[ติ๊ง! แจ้งเตือน อัตราผลตอบแทนตามวิธีที่สองต่ำมาก ความคืบหน้าในการวิจัยของฝ่ายตรงข้ามมีความน่าเชื่อถือต่ำ!]
[แนะนำ: ถามความคืบหน้าการวิจัยพาร์กินสันในตอนนี้ของฝ่ายตรงข้าม พวกเราจะวิเคราะห์ชี้แนะโดยอัตโนมัติ]
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็ยิ้มขึ้นมาทันที
ว่าที่ผู้ได้รับรางวัลโนเบลมาวางกับดักตัวเองชัดๆ!
อยากชุบมือเปิบเอาแผนการรักษาพาร์กินสันของตัวเองไป
ใต้หล้านี้ไหนเลยมีเรื่องดีขนาดนั้น!
เห็นรอยยิ้มของเฉินชาง ไททานีสยกยอเฉินชางอีกครั้ง “ศาสตราจารย์เฉิน ฉันคาดหวังการร่วมมือกันของพวกเรามากนะคะ! แล้วก็หวังจะเห็นศาสตราจารย์เฉินในวัยสามสิบเป็นผู้รับรางวัลโนเบลที่อายุน้อยที่สุดด้วย”
เฉินชางอดหัวเราะไม่ได้
ไททานีสคนนี้คิดว่าเขาชอบรางวัลโนเบลจริงๆ หรือ
ไม่ใช่จริงๆ นั่นแหละ!
เทียบกับโนเบล เฉินชางในตอนนี้ชอบรางวัลศัลยแพทย์ระบบประสาทหวังจงเฉินแห่งประเทศจีนมากกว่า เพราะมีระบบให้รางวัล
ศาสตราจารย์ไททานีสมีมาตรฐานมาก วาดฝันให้ตัวเองไม่หยุด บอกตามตรง คนหนุ่มทั่วไปยังคงอดใจกับความยั่วยวนนี้ไม่ไหวจริงๆ
เฉินชางยิ้มถาม “ศาสตราจารย์ไททานีส ผมสงสัยมากว่าความคืบหน้าในงานวิจัยของคุณคุ้มค่าพอจะแลกเปลี่ยนกับการผ่าตัดพาร์กินสันของผมหรือเปล่า”
ไททานีสฉีกยิ้มมาอย่างมั่นใจ!
“แน่นอนค่ะ!”
เฉินชางพยักหน้า “งั้น ผมขอเสียมารยาทถาม งานวิจัยของคุณคืบหน้าถึงไหนแล้วเหรอครับ”
ไททานีสยิ้มอย่างไม่ถือสา “พวกเราพบว่า พาร์กินสันอาจไม่ใช่โรควัยชรา”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็ได้ยินระบบเริ่มคำนวณอย่างบ้าคลั่ง!
ผ่านไปนานมาก!
ระบบให้เส้นทางการวิจัยออกมาหลายเส้น
หลังเฉินชางเห็นก็ยิ้มทันที จิ้งจอกเจ้าเล่ห์นี่ เจ้าเล่ห์เพทุบายเกินไปแล้ว คิดจะเอาเปรียบผม!
เฉินชางยิ้มตอบทันที “ขอโทษครับ ศาสตราจารย์ไททานีส ผมคิดว่า…คุณให้เทคนิคนี้กับผม ก็ใช่ว่าผมจะได้คำตอบ ไม่ต้องแลกเปลี่ยนกันดีกว่าครับ”
ไททานีสหน้าเปลี่ยนสีทันที “พวกเราเลือกวิธีการแรกได้นะคะ!”
เฉินชางส่ายหน้า “ช่างเถอะครับ ผมไม่ได้สนใจรางวัลโนเบลเท่าไร ผมสนใจรางวัลศัลยแพทย์ระบบประสาทหวังจงเฉินแห่งประเทศจีนมากกว่า!”
พูดจบเฉินชางก็ลุกขึ้นจากไป
หยางหลานกับฉีข่ายก็ตามหลังไป
ทิ้งให้ทุกคนมีสีหน้าอึ้งตะลึง
ไททานีสตาค้าง
เธอคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ ทำไมเฉินชางถึงปฏิเสธล่ะ
เขาทนแรงดึงดูดแบบนี้ไหวหรือ
โนเบลเชียวนะ!
นึกถึงตรงนี้ ไททานีสก็ฉุนเฉียวเล็กน้อย
เธอลุกขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง ยืดอกคัพ A จากไป
ก่อนจากไป เธอมองเฉินชางพูดจากไกลๆ “แล้วคุณจะเสียใจศาสตราจารย์เฉิน !”
เฉินชางยิ้มบอก “ขอบคุณครับ ศาสตราจารย์ไททานีส!”
ไททานีสมึนตึ้บทันใด ขอบคุณฉัน?
ขอบคุณทำไม
ระหว่างที่เธอมีสีหน้างุนงง เฉินชางก็ขับรถจากไปแล้ว!
ทิ้งให้ไททานีสมองผู้ช่วยที่ด้านข้าง “ทำไมเขาต้องขอบคุณฉันล่ะ”
ผู้ช่วยส่ายหน้า “จะต้องขอบคุณที่คุณให้โอกาสเขาแน่เลย!”
ไททานีสมึนงง เฉินชางโง่ขนาดนี้เชียวหรือ
…
หยางหลานอยู่ในรถ เธอบ่นอย่างโมโหในความไม่ยุติธรรม “ไททานีสไม่ได้มองคุณอยู่ในระดับเดียวกันแม้แต่น้อย!
เธออยากได้แค่สิ่งที่เธอต้องการ! พูดง่ายๆ คือชุบมือเปิบ!
พวกทำวิจัยเหล่านี้เป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์กันทั้งนั้น!”
ฉีข่ายก็พยักหน้าเห็นด้วย “ถูกต้อง อยากใช้เกียรติยศมาหลอกคน มันง่ายอย่างนั้นที่ไหน
วางแผนไว้ดีจริงๆ!”
เฉินชางได้ยินสองคนนั้นสาปแช่งไททานีสก็พลันยิ้มเล็กน้อย “ความจริง…
ศาสตราจารย์ไททานีสก็ไม่เลวนะครับ”
ฉีข่ายกับหยางหลานได้ยินดังนั้นพลันชะงักค้าง มองเฉินชางด้วยสีหน้าสงสัย “???”
YOU MAY ALSO LIKE
