เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1324
ในที่สุดวีรบุรุษรุ่นแรกของแผนกเจ้าหม่าเซอะซะก็เข้าโรงพยาบาล
หม่าเย่วฮุยที่นอนอยู่บนเตียงพลันรู้สึกว่าคนป่วยนี่แหละจึงจะเป็นบอสใหญ่!
“พี่สาวพยาบาล! ผมร้อนมาก! เปิดแอร์หน่อย!”
“ไปไหนก็ไป!”
“พยาบาล ผมอยากดูเคสของผม!”
“หุบปาก!”
…
แต่น่าเสียดาย เหล่าพี่สาวพยาบาลล้วนมาจากที่อื่น ตัวเองมีแค่ความโดดเดี่ยวกับไร้ทางช่วย!
เป็นผู้ป่วยเหมือนกัน ทำไมถึงต่างกันมากขนาดนี้นะ
ดังนั้นเหล่าหม่าจึงไม่พอใจ อยากจะร้องเรียน
พอดีกับที่หัวหน้าฝ่ายกิจการแพทย์มีธุระกับแผนกฉุกเฉินที่หกพอดี หลังเหล่าหม่าเห็นแบบนั้นก็เกือบร้องไห้
“ผมจะร้องเรียน! ผมจะร้องเรียน! พวกเขาทรมานผม!”
เหล่าหม่าคร่ำครวญกับหลัวโหย่วไฉน้องชายภรรยา
แต่หลัวโหย่วไฉสะบัดเหล่าหม่าทิ้งก็มองเฉินชางแล้วบอกว่า “คุณหมอเฉิน ทำไมเขายังอ้วนเผละแบบนี้ ให้เขาผอมกว่านี้อีกสิครับ!”
วินาทีนี้ เหล่าหม่าสิ้นหวังทันที!
ตอนเช้าเฉินชางราวน์วอร์ด คนที่อยู่ห้องเดียวกับเหล่าหม่าเป็นเด็กวัยรุ่นคนหนึ่ง เพราะบาดเจ็บจากการทะเลาะวิวาทจึงเข้าโรงพยาบาล ตอนแรกทุกวันเอาแต่ร้องเอะอะ
แถมยังโวยวายไม่ยอมออกจากโรงพยาบาล!
เดิมหัวหน้าพยาบาลวางแผนว่าพรุ่งนี้จะไล่เขาออกจากโรงพยาบาล
แต่…
หลังเด็กนี่เห็นชายฉกรรจ์หม่าที่สูงหนึ่งร้อยแปดสิบกว่าเซนติเมตร หนักเก้าสิบกว่ากิโลกรัมมีสภาพอนาถเช่นนี้ก็ตกใจทันที
ว่านอนสอนง่ายขึ้นมา ไม่กล้าพูดจาเหลวไหลสักประโยคเดียว
หลังเฉินชางเข้ามาดูฝีของเหล่าหม่า เขาก็ถือโอกาสตบลงไปหนึ่งที!
เหล่าหม่าเจ็บจนเกือบสะดุ้งโหยง!
มองเฉินชางอย่างจะเอาเป็นเอาตายกับเขา
เฉินชางพูดกับนางพยาบาลอย่างไม่รีบร้อน “เตรียมโทรหาโรงพยาบาลจิตเวช ที่นี่มีผู้ป่วยจิตเภทต้องย้ายโรงพยาบาล!”
เหล่าหม่าได้ยินดังนั้นก็ไม่กล้าก่อปัญหาอีก
แต่ยกนิ้วชี้พวกเฉินชาง “พวกคุณรอเลยนะ…ล้างคอรอเอาไว้เลย…”
ทว่าน่าเสียดาย มันเปล่าประโยชน์!
อุตส่าห์รังแกหม่าเยว่ฮุยได้สักครั้งเป็นโอกาสอันหายาก
แม้แต่นางพยาบาลที่สนิทกันก็ยังเข้ามา ‘ตีก้นเพียะๆ’!
ไม่นาน ตีก้นหม่าก็กลายเป็นเทรนด์ของแผนกฉุกเฉิน
ทุกคนมีธุระหรือไม่มีธุระก็เข้ามาตี แม้แต่อวี๋หย่งกังก็ไม่เว้น
แต่เหล่าหม่าดันไม่ว่าอะไร
คนเขามาตีก้นหม่าอย่างมั่นใจ คุณจะทำยังไง
นักเลงน้อยที่อยู่ห้องเดียวกันเห็นคนมากมายมา ‘ตีคน’ ตลอดเช้า เขาดูจนจิตใจสั่นกลัวไปหมดแล้ว
อดถามไม่ได้ว่า
“พี่ใหญ่ พี่เข้าโรงพยาบาลเพราะอะไรเหรอ”
เหล่าหม่าชะงักเล็กน้อยก่อนจะถอนใจเสียงเบา “ยืนอยู่ข้างแม่น้ำไหนเลยรองเท้าจะไม่เปียก”
กลิ่นอายที่ท้อแท้แต่ยังแฝงความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวดึงดูดนักเลงน้อยที่ใฝ่หาความเกเรแล้ว
เพราะเหล่าหม่ารูปร่างเหมือนคนในวงการมาเฟียจริงๆ
เด็กหนุ่มกลืนน้ำลาย คิดเชื่อมโยงคำพูดของเหล่าหม่าก็เข้าใจขึ้นมาทันที
เหล่าหม่ากลายเป็นหัวหน้าแก๊งใต้ดินแต่พลาดท่าจนถูกคนจัดการซะแล้ว!
นึกถึงตรงนี้ เด็กหนุ่มถามเสียงเบา
“พี่ใหญ่…ใต้น้ำมือพี่มีชีวิตคนไหม”
เหล่าหม่าตกตะลึงทันควัน!
ชีวิตคน?
นี่มัน…เหล่าหม่าอดทอดถอนใจไม่ได้ มันนับไม่ถ้วนจริงๆ
“เฮ้อ อยู่ในวงการนี้ จะไม่มีชีวิตคนได้ยังไงล่ะ ตอนที่โชคไม่ดี หนึ่งวันก็มีหลายคน!”
เด็กหนุ่มได้ยินดังนั้น เขาที่เป็นนักเลงน้อยไหนเลยจะเคยสัมผัสบอสใหญ่เช่นนี้!
เด็กหนุ่มหน้าแดงจัด
เคารพหม่าเยว่ฮุยเหนือบรรยาย…
เขารีบถาม “พี่ใหญ่เคยเป็นทหารไหม”
“ตอนฉันเป็นทหาร กองทัพนั้นค่อนข้างพิเศษ เคยไปแอฟฟริกา ตอนนั้นมีคนตายเยอะมาก ต่อมาหลังออกจากกองทัพก็ได้ลูกพี่พามาที่นี่ ตอนนี้…เฮ้อ…อยู่ในโลกนี้ ไม่อาจเป็นอิสระได้!”
ความจริงใจในคำพูดของเหล่าหม่า ทำให้นักเลงน้อยอดสงสัยไม่ได้ เพราะเหล่าหม่าพูดละเอียดเกินไป รายละเอียดชัดเจน เขาเคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ก็เขียนเกี่ยวกับทหารรับจ้าง นึกถึงตรง งนี้ เด็กหนุ่มพลันอดเป็นกังวลขึ้นมาไม่ได้
ที่แท้…ข้างกายเขาก็เป็นโคตรคนชั่วฆ่าคนไม่กะพริบตางั้นเหรอ
เหล่าหม่าถอนหายใจ ในวันที่เข้าโรงพยาบาล ไม่มีการผ่าตัด ไม่เห็นเลือดสด ยังคงทำให้เขาทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง
เหล่าหม่ามองมือของตัวเองเงียบๆ “ไอ้หนุ่มรู้ไหม เลือดทำให้คนเสพติดได้ ตอนที่เห็นเลือดสดๆ ทะลักออกมา เห็น…อะดรีนาลีนของฉันทะยานขึ้นสูง บางครั้งไม่ได้เห็นมันสักวันสองวัน… …ยังรู้สึกว่างเปล่ามาก!”
เหล่าหม่าพูดความจริง ทำงานแผนกฉุกเฉินมาทั้งชีวิต มีผลข้างเคียงแบบนี้จริงๆ!
แต่ตอนที่เหล่าหม่ามองนักเลงน้อย เขาตาวาว…
นักเลงน้อยเกือบตกใจจนร้องไห้!
เขารีบลุกขึ้นไปทำเรื่องขอออกจากโรงพยาบาล
การออกจากโรงพยาบาลของนักเลงน้อยทำให้หัวหน้าพยาบาลดีใจในความคาดไม่ถึงนี้ ถึงยังไงคนไข้บาดเจ็บภายนอกแบบนี้ โดยเฉพาะได้รับบาดเจ็บที่หัว ถ้าคุณไล่เขาจะเกิดปัญหาได้!
แต่นึกไม่ถึงว่านักเลงน้อยกลับขอออกโรงพยาบาลเอง
หัวหน้าพยาบาลคาดเดาอย่างดีใจ ต้องเป็นเพราะความช่วยเหลือของเหล่าหม่าแน่นอน กลับไปจะตบก้นเขาดีๆ!
ตอนที่นักเลงน้อยออกจากโรงพยาบาล เขาจ้องมองเหล่าหม่าด้วยความหมายลึกซึ้ง!
ส่วนเหล่าหม่าที่เพิ่งถูกหัวหน้าพยาบาลตีก้นก็หน้าดำคล้ำ มองเด็กหนุ่ม “ไอ้หนู ไม่เลวนี่ ออกไปแล้วฉันจะตามหานาย!”
เด็กหนุ่มหน้าเปลี่ยนสีทันที
วันนั้นเขาไปแจ้งความที่สถานีตำรวจที่อยู่ใกล้ที่สุด บอกว่ามีทหารรับจ้างเข้ามาที่ศูนย์ฉุกเฉิน ปลิดชีวิตคนมาเยอะมาก วันหนึ่งวันเห็นเลือดไม่น้อย…
เที่ยงวันนั้น เหล่าหม่าก็ถูกสอบสวนแล้ว
เขาถูกสอบสวนจนหน้ามึนตึ้บ!
…
ความจริงหัตถการเล็กๆ อย่างการผ่าฝีนี้ไม่จำเป็นต้องผ่าตัด
หลักๆ เป็นเพราะเหล่าหม่าอยากลองประสบดูสักครั้ง แล้วก็ตรวจโรคติดต่อสักหน่อย
ถึงอย่างไรก็สัมผัสกับแผนกฉุกเฉินและเลือดมาเป็นระยะเวลานาน สถานการณ์ที่คนในอาชีพติดโรคก็เห็นได้บ่อย ดังนั้นหม่าฮุยจึงถือโอกาสตรวจหนึ่งรอบ แล้วก็ผ่าริดสีดวงทวารไปด้วย
เฉินชางย่อมตอบรับ
แต่พวกเขาเมินเฉยปัญหาหนึ่งอย่าง…
ผลแล็บก็ออกมาในวันนั้น
เหล่าหม่าไม่อยากนอนอยู่บนเตียงคนไข้นานเกินไป
ตั้งใจว่าเลิกงานวันนี้ก็จะผ่าตัด
ดังนั้นเฉินชางที่รับผิดชอบผ่าฝีทิ้ง จึงเชิญอาจารย์จากแผนกลำไส้ใหญ่และทวารหนักมาตัดริดสีดวง
พริบตานั้นทั้งแผนกวุ่นวายขึ้นมาทันที!
หยางเจี๋ยในฐานะพยาบาล เธอเตรียมผิวหนังด้วยตัวเอง
ถึงขั้นว่าเชิญพยาบาลฝึกงานหลายคนมาสอนบทเรียนให้พวกเธอ
ทันทีที่เหล่าหม่าได้ยินก็ลุกขึ้นวิ่งหนี
ผลลัพธ์…ทั้งแผนกเกิดเรื่องที่ไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี
ชายสวมชุดคนไข้คนหนึ่งวิ่งหนีไปข้างหน้า มีนางพยาบาลหลายคนวิ่งตามหลัง!
“กดเขาไว้ ใครจับเขาได้ ฉันให้คนนั้นลงมือ เตรียมผิวหนังเลย!” ประโยคนี้ของหัวหน้าพยาบาลทำให้พวกพยาบาลคลุ้มคลั่งแล้ว
สุดท้าย…
เหล่าหม่ายังคงถูกกดลงบนเตียง
ขั้นตอนเตรียมผิวหนังยากอย่างที่คิด!
แต่ในดวงตาของเหล่าหม่าเต็มไปด้วยความอับอาย
ในสายตาของพยาบาลคือระดับความยาก!
แต่จิตใจเหล่าหม่าเจียนตายแล้ว!
YOU MAY ALSO LIKE
