เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1325 ม้าเหงื่อโลหิต
การเตรียมผิวหนังของเหล่าหม่ากลายเป็นตัวอย่างโดยหัวหน้านางพยาบาลสำเร็จ
การแสดงอันยอดเยี่ยมของหยางเจี๋ยทำให้พวกพยาบาลน้อยต่างทวีความชื่นชมนับถือ!
เหล่าหม่ากลายเป็นโมเดลการสอนหนึ่งครั้ง
ถ้ามองปัญหานี้จากมุมมองด้านการแพทย์และการสอน ขั้นตอนในวันนี้ก็ถือว่าราบรื่นมาก
ถึงอย่างไรเหล่าหม่าก็ถูกเสนอเป็นเคสที่ซับซ้อนของการเตรียมผิวหนัง!
แต่ว่า…
ถ้าพูดจากกระบวนการทางความคิดของเหล่าหม่า
นี่คือความทรงจำที่ยากจะลืมเลือน
นี่คือประวัติน่าอับอายในใจของเหล่าหม่า!
แต่หลังจากลงเข็มลิโดเคนไป
เหล่าหม่าก็ลืมทุกอย่างแล้ว!
ต่อให้เป็นยาชาเฉพาะที่ แต่มันไม่กระทบต่อการลืมเรื่องไม่น่าอภิรมณ์เหล่านั้นของเหล่าหม่า
มีแค่ลิโดเคนที่ขจัดความกังวลได้!
การผ่าตัดประสบความสำเร็จมาก!
เฉินชางกรีดเปิดหนังหุ้มที่ระดับความสวยงามค่อนข้างสูงหนึ่งรอยให้เหล่าหม่า นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินชางผ่าตัดหนังหุ้มสำเร็จในความหมายที่แท้จริง
แต่เขามองผลงานของตัวเอง ยังค่อนข้างพอใจ
สิ่งใดๆ ที่คนเห็นได้บนผิวหนังชั้นนอกทำให้น่ามองยิ่งขึ้น ถึงขั้นว่าตอนที่เก็บงานสุดท้าย เฉินชางพลันผุดไอเดียวผูกเงื่อนที่ซับซ้อน!
ถ้ามันเหมือนกับตราผนึก งั้นเหล่าหม่าก็ถูกผนึกแล้ว!
อืม การผ่าตัดฝีริดสีดวงก็ประสบความสำเร็จ
เอาเป็นว่า ภายใต้การขนาบโจมตีหน้าหลังของพวกเขา ก่อนเวลาสองทุ่ม เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง การผ่าตัดก็เสร็จสิ้นลงอย่างเป็นที่น่าพอใจ
แต่ว่า…
หลังเหล่าหม่ากลับห้องผู้ป่วย เขาพลันนึกถึงเรื่องหนึ่งที่ร้ายแรงและสอดคล้องกับความจริง!
แล้วตัวเองควรนอนอย่างไรล่ะ
นอนหงาย?
ไม่ได้เด็ดขาด!
เพิ่งผ่าฝีที่ก้นแถมริดสีดวงยังมีไหมเย็บอยู่เลย!
นอนคว่ำเหรอ?
ยิ่งไม่ได้ไปกันใหญ่!
ด้านหน้ายังมีผ้าก๊อซกองโตอยู่นะ
เหล่าหม่าอยากร้องไห้แล้วจริงๆ!
แต่ถ้าเหล่าหม่าร้องง่ายๆ ก็ไม่ใช่เหล่าหม่าแล้ว
เขาค้นพบเรื่องน่าดีใจหนึ่งอย่าง
นั่นก็คือภายใต้การห่อของผ้าก๊อซ ม้าน้อยของตัวเองคั่นด้วยกางเกงดูเหมือนกับม้าเหงื่อโลหิตอย่างไรอย่างนั้น!
นี่น่าเป็นเรื่องที่น่าดีใจ
ด้วยเหตุนี้เหล่าหม่าจึงนอนหลับอย่างเป็นสุข
คืนนั้นเขาตื่นหกครั้งด้วยความเจ็บ!
แต่พอก้มหน้ามองม้าเหงื่อโลหิตของตัวเองอย่างพอใจ เขาก็อดกลั้นความเจ็บนอนต่อ
ความจริงเขาไม่รู้ว่าเฉินชางลงทุนลงแรงไปกับค่าพันแผลเขาขนาดไหน
ดูเหมือนเหล่าหม่าจะดีใจเร็วเกินไป!
ฤดูร้อนเป็นฤดูที่น่าหงุดหงิดงุ่นง่านที่สุด
เสื้อผ้าบนตัวเหล่าพยาบาลสาวน้อยของแผนกฉุกเฉินก็เริ่มปล่อยฮอร์โมนออกมา
หลังเลิกงานในทุกๆ วัน!
พยาบาลสาวกลุ่มนี้สวมกระโปรงสั้นจู๋ กางเกงสั้นจู๋ สวมเอี๊ยม สายเดี่ยวมาเปลี่ยนยาให้เหล่าหม่า!
อืม…
ไม่เหนือความคาดหมาย!
ม้าน้อยของเหล่าหม่ากลายเป็นม้าโลหิตแล้วจริงๆ!
เลือดซึมออกมาช้าๆ เหล่าหม่าหน้าถอดสี ตะโกนโดยพลัน
“เฉินชาง ผมขยับจนไหมขาดแล้ว!”
…
เกาหรงฮว๋าโทรมาตอนบ่าย
“ศาสตราจารย์เฉิน หวังต้งฟื้นแล้วครับ!”
เฉินชางพยักหน้าบอก “ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”
หลังวางสาย หลังเฉินชางปลอบหม่าเยว่ฮุยหนึ่งรอบก็ถอนหายใจ “เป็นผู้ใหญ่ตัวโตขนาดนี้แล้ว คุณช่วยยับยั้งชั่งใจหน่อยได้ไหม! หรือคุณจะให้ผมเรียกพี่สะใภ้มา”
เหล่าหม่าหน้าแดงก่ำ
หลังพูดจบ เฉินชางก็ลุกขึ้นจากไปแผนกศัลยกรรมและถุงน้ำดี
เวลาเกาหรงฮว๋ารอเฉินชางอยู่แล้ว
ภรรยาของหวังต้งนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่หน้าประตู ไม่ให้เข้าไป
แต่หลังเห็นเฉินชาง เธอก็ลุกขึ้นยืนอย่างไม่สบายใจ สองมือบีบเสื้อของตัวเองแน่นเหมือนอยากพูดแต่ก็ลังเล
ทั้งสองมาถึงห้องสังเกตอาการก็เห็นหวังต้งลืมตา เขามองเฉินชาง ความขอบคุณในดวงตาไม่ต้องบรรยายออกมาเป็นคำพูด
“ศาสตราจารย์เฉิน…ผมคิดว่า…ผมคิดว่าผมดีขึ้นมากแล้วครับ”
หวังต้งอดพูดไม่ได้
เขาหวังให้ตัวเองดีขึ้นจริงๆ
เฉินชางพยักหน้าบอก “ส่งรายงานให้ผม”
พยาบาลส่งชาร์ตผู้ป่วยให้
เวลาเดียวกันนี้เอง พยาบาลอีกคนก็วิ่งเข้ามา “หัวหน้า หัวหน้าม่อของวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนกับหัวหน้าหลูมาหาค่ะ!”
เกาหรงฮว๋างุนนงง ม่อหลี่กับหลูปินจากวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนมาด้วยกันเหรอ
เฉินชางอ่านใบรายงานไม่พูดจา ส่วนเกาหรงฮว๋าก็เดินออกไปข้างนอก
ทางฝั่งเฉินชาง หลังอ่านรายงานจบก็กำลังจะพูด ส่วนเกาหรงฮว๋าก็พาทั้งสองคนเข้ามาในห้องสังเกตอาการ!
และในเวลานี้ เฉินชางก็พูดกับเกาหรงฮว๋า “วางเครื่องอัลตราซาวน์ดอปเปลอร์ข้างเตียง ดูสภาพหลอดเลือดดำพอร์ทัลกับสภาพการไหลเวียนของหลอดเลือดแดงตับ”
ม่อหลี่พยักหน้ายิ้มให้ศาสตราจารย์ม่อหลี่ “ศาสตราจารย์เฉิน สวัสดีครับ!”
เฉินชางเคยเจอกับม่อหลี่ หลูปินมาก่อน เขาพยักหน้า
แพทย์อัลตราซาวด์เข็นเครื่องอัลตราซาวด์ข้างเตียงเข้ามา
วินาทีนี้ทุกคนสงบลง
นี่คือช่วงเวลาตรวจสอบว่าการผ่าตัดประสบความสำเร็จหรือไม่!
ม่อหลี่กับหลูปินสบตากัน
มาได้จังหวะพอดี!
เป็นเวลาทดสอบว่าการผ่าตัดสำเร็จหรือเปล่าพอดี!
บอกตามตรง พวกเขาสงสัยว่าเฉินชางทำการผ่าตัดแบบนี้สำเร็จได้จริงหรือเปล่า
เฉินชางเก่งมาก!
แต่ว่าจะเก่งก็ต้องมีขีดจำกัดหน่อยมั้ง
คุณศัลยกรรมหลอดเลือดหัวใจ อืม ศัลยกรรมทางเดินอาหารก็เก่ง แต่มันเกินขอบเขตแล้ว!
ถ้าต้องหาเหตุผล ก็คือหลอดเลือดหัวใจกับทางเดินอาหารก็เป็นเส้นเหมือนกัน?
เพราะงั้นคุณเลยเก่งทั้งสองอย่าง!
แต่ว่า…ผ่าตัดตับนี่ไม่ธรรมดานะ
ศัลยกรรมตับจัดเป็นศาสตร์ที่ขอบเขตค่อนข้างเล็กในศัลยกรรม ดังนั้นขอบเขตนี้จึงมีสมาชิกสภาวิทยศาสตร์เยอะที่สุด
เช่นเดียวกัน เพราะเล็ก การข้ามเขตแดนจึงไม่ง่ายขนาดนั้น
ในเวลานี้ ภาพอัลตราซาวด์ปรากฏขึ้นบนจอ
“ศาสตราจารย์เฉิน! หลอดเลือดดำพอร์ทัลไหลเวียนราบรื่น! หลอดเลือดแดงก็ไหลเวียนราบรื่นครับ!
แถม…คุณดูความเร็วในการไหลเวียนสิ อัตราการไหลเวียนเลือดนี่ นี่ไม่ต่างจากตับปกติเลย!”
เฉินชางยินดีทันที!
นี่คือข่าวดี!
“ระยะเวลาโปรทรอมบินกับความสมบูรณ์ของเม็ดเลือดในวันนี้ออกมาหรือยัง” เฉินชางถามต่อ
นางพยาบาลรีบเปิดหาข้อมูล
“ออกมาแล้วค่ะ ศาสตราจารย์เฉิน ระยะเวลาโปรทรอมบินนานไม่ถึงสิบวินาที เกล็ดเลือดส่วนใหญ่ปกติดีค่ะ!”
หลังเฉินชางฟังจบ ก็พลันอดพูดไม่ได้ “ดีมาก!”
นี่ดีมากจริงๆ!
แม้แต่เกาหรงฮว๋าก็ต้องถอนใจยินดี!
ช่วงแรกของการปลูกถ่ายตับจะปรากฏระยะเวลาโปรทรอมบินยาวนานกับเกล็ดเลือดต่ำ นี่คือดัชนีสำคัญในการพิจารณาการผ่าตัด!
และตอนนี้ ดัชนีสองข้อก็ปกติดียิ่ง!
ผลของดอปเปลอร์อัลตราซาวด์ข้างเตียงระบุว่าหลอดเลือดแดงตับกับหลอดเลือดดำพอร์ทัลมีสภาพการไหลเวียนปกติ
หนึ่งตรวจสอบทางสรีระ อีกหนึ่งตรวจสอบอัลตราซาวด์!
สองดัชนีสมบูรณ์ปกติ
ไม่เกิดปฏิกิริยาต่อต้าน!
นี่หมายความว่าอย่างไรหรือ
ก็หมายความว่าการผ่าตัดประสบความสำเร็จอย่างยิ่งยวด!
วินาทีนี้เฉินชางดีใจมาก!
เขามองหวังต้ง ยิ้มบอก “คุณโชคดีมากจริงๆ!”
หวังต้งได้ยินดังนั้นก็พลันหัวเราะ “โธ่! ศาสตราจารย์เฉิน ถ้าไม่มีคุณ ผมก็คงไม่รอดแล้วจริงๆ!”
เกาหรงฮว๋าก็ดีใจมาก
พยายามย้อนนึกถึงการผ่าตัดเมื่อวันก่อน เขาได้รับมหาศาลจริงๆ
ส่วนม่อหลี่กับหลูปินทั้งสองคนก็สบตากัน ถึงกับไม่รู้ควรพูดอะไรแล้ว!
การปลูกถ่ายตับของเฉินชางร้ายกาจขนาดนี้จริงหรือ
เวลานี้เฉินชางหันมามองทั้งสองคน
“จริงสิ หัวหน้าม่อ หัวหน้าหลู พวกคุณมาที่นี่มีธุระอะไรเหรอครับ”
ทั้งสองคนจนใจ ไม่รู้ควรพูดอะไรดี!
ถ้าเหล่าหม่าอยู่ละก็ เขาต้องเปิดโปงในประโยคเดียวแน่นอน ไม่มีทางมาดูคุณอวดเก่งหรอก…
YOU MAY ALSO LIKE
