เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1413 อย่าให้ฟอร์ม

ตอนที่ 1413 อย่าให้ฟอร์ม
หลังเฉินชางได้ยินก็จนใจ ร้องไห้ไม่ได้หัวเราะไม่ออก ยังมีชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว แต่ว่า… ในรั้วโรงเรียนมีป้ายแถบผ้าอยู่มากมาย เรื่องน่าขายหน้านี้ตามมาถึงในโรงเรียนแล้ว นี่จะมีหน้าไปเจอคนเหรอ! ตอนนี้เอง ยามของโรงเรียนเดินเข้ามา
“พวกคุณคือใคร ใครให้พวกคุณมาติดป้ายผ้า ออกไปเดี๋ยวนี้!”
ยามในโรงเรียนก็สุดแสนจะจนปัญญา! นี่มันสามสี่วันแล้วนะ คนกลุ่มนี้บ้าไปแล้วหรือ ทุกวันมาติดป้ายผ้าเนี่ย! ป้ายผ้าไม่ต้องเสียเงินหรือไง เก็บทุกวันก็ยังมีใหม่ในวันถัดมา

แถมกระทั่งในเว็บไซต์รั้วโรงเรียนยังมีการรับลงป้ายแบบสาธารณะ วันละสองร้อยหยวน คนรวยช่างเล่นแบบนี้เลยหรือ แต่ว่า… ยามกลุ่มนี้ไล่พวกเขาเพราะเป็นงานล้วนๆ ความจริงในใจพวกเขาก็ดูแคลนคนที่ไปเป็นชู้กับคนอื่นแบบนี้ มองป้ายผ้าเหล่านี้ พวกเขายังสนุกสนาน สำราญใจเป็นอย่างยิ่ง แม้แต่พวกนักเรียนในโรงเรียนก็คุยกันอย่างออกรส อย่างไรเสียมีข่าวแบบนี้ในโรงเรียน พวกนักเรียนก็ยังกินเผือกไปพลาง ทำงานพาร์ทไทม์ไปพลางได้อย่างสบายใจ

แต่สำหรับคนในเหตุการณ์แล้ว กลับอาจเป็นภัยทำลายล้างตัวได้เลย แม้เฉินชางไม่ชอบเฉินเสี่ยวลี่ กระทั่งคิดว่าเธอโลภในชื่อเสียง ไม่เข้าใจพ่อแม่ ใช้เงินมือเติบ… ก็ตาม แต่ในเวลานี้ เฉินชางก็สงสารเธออยู่บ้าง และทนเห็นเธอเป็นแบบนี้ไม่ได้

นึกถึงตรงนี้ เฉินชางลังเลเล็กน้อยว่าจะบอกเรื่องนี้กับคนในครอบครัวเธอดิไหม นี่ถ้าคนในครอบครัวรู้เข้า… คิดได้ดังนั้นเฉินชางก็ลังเลอยู่บ้าง ผ่านไปครู่หนึ่ง เสี่ยวโหรวก็ลงมา เธอเป็นเด็กสาวตะวันออกเฉียงเหนือที่รูปร่างสูงโปร่งแต่อ่อนโยนมาก หลังเฉินชางส่งเงินให้เธอแล้วก็ไม่รู้ควรพูดอะไร
“นี่ ขอบคุณนะ เสี่ยวโหรว รบกวนดูแลเธอด้วย”
เสี่ยวโหรวพยักหน้า เกิดเรื่องแบบนี้ ใครก็นึกไม่ถึงทั้งนั้น แต่… เฉินชางก็ขึ้นไปไม่ได้ เลยพูดคุยกับเสี่ยวโหรวหนึ่งรอบแล้วกลับไปโรงพยาบาล แต่ยังคงลังเลว่าจะบอกครอบครัวของฝ่ายตรงข้ามดีไหม

ตอนบ่าย เฉินชางยังคงไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่บอกแล้วกัน เรื่องใหญ่ขนาดนี้ เฉินชางตัดสินใจไม่ได้แม้แต่น้อย แต่ว่า! ตอนสี่โมงเย็น มีคนโทรมาที่ศูนย์ฉุกเฉิน 120
“นักเรียนคนหนึ่งของโรงเรียนศิลปะ xx ได้รับพิษจากยาเบื่อหนูทางปาก ตอนนี้มีเลือดกำเดาไหลและไอเป็นเลือดครับ…”
สายเดียวทำเฉินชางหน้าเปลี่ยนสีทันที! โรงเรียนศิลปะ xx ก็อยู่ข้างโรงพยาบาลนี่เอง! เฉินชางคิดได้โดยสัญชาตญาณ หรือว่าจะเกี่ยวกับเฉินเสี่ยวลี่ เขาหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาเสี่ยวโหรว สายถูกรับอย่างรวดเร็ว เสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นมา
“พี่เฉิน เสี่ยวลี่ไอเป็นเลือด แล้วก็มีเลือดกำเดาไหล เธอดื่มยาเบื่อหนูลงไป จะตายไหมคะ”

อย่างที่คิดจริงๆ ด้วย! เฉินชางหน้าเปลี่ยนสีทันที นึกถึงตรงนี้ เฉินชางก็หยิบมือถือโทรหาพ่อที่บ้านเก่าอย่างเด็ดขาด เขาเล่าเรื่องของเฉินเสี่ยวลี่ให้ฟังอย่างละเอียดหนึ่งรอบ หลังพูดจบ เฉินชางพูดกับนางพยาบาลเสี่ยวเคอที่อยู่ข้างๆ “เสี่ยวเคอ ผมไปกับคุณด้วย!”

พูดจบ เฉินชางก็พาเสี่ยวเคอขึ้นรถพยาบาลวิ่งไปยังโรงเรียนศิลปะ เฉินชางพาเสี่ยวเคอกับเฒ่าหลิวคนขับรถไปยังประตู คุณป้าเจ้าของหอตกใจจนอึ้งแล้วรีบร้อนให้ทาง เฉินชางนึกไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าการมาหอพักหญิงเป็นครั้งแรกของตัวเองจะกลับกลายเป็นแบบนี้ คิดดังนั้น เขาก็อดเศร้าไม่ได้

เสี่ยวโหรวเห็นเฉินชางเข้ามาก็รีบบอก “พี่เฉิน ตอนเที่ยงหนูมีคาบเลยไปเรียน แต่กลายเป็นว่ากลับมาก็เห็นเสี่ยวลี่เป็นแบบนี้แล้ว” ใบหน้าของเสี่ยวโหรวเต็มไปด้วยน้ำตาและความหวาดกลัว กระทั่งมีความเสียใจ! “หนูควรจะดูเธอไว้…” เฉินชางอดพูดไม่ได้ “ไม่เกี่ยวกับเธอหรอก ไม่ต้องห่วงนะ”

เวลานี้เฉินชางกำลังจะออกประตู หญิงอายุสามสิบกว่าปีคนหนึ่งก็วิ่งออกมาพลางหอบแฮ่ก “สวัสดีค่ะ ฉันเป็นโค้ชของเฉินเสี่ยวลี่ ชื่อหยางถิง ฉันขอไปโรงพยาบาลกับพวกคุณนะคะ” หลังผู้หญิงคนนี้รู้ตัวตนภายนอกของเฉินชางก็ตัดสินใจจะตามไปโรงพยาบาลทันที นักเรียนของชั้นเรียนตัวเองฆ่าตัวตาย หยางถิงที่เป็นโค้ชกังวลใจจะแย่แล้ว เรื่องป้ายผ้าในรั้วโรงเรียน เธอก็รู้ โรงเรียนก็ดำเนินการมาตรการบางอย่างแล้ว หยางถิงไม่เคยเห็นพ่อแม่ของเฉินเสี่ยวลี่ เดิมทีอยากติดต่อพ่อแม่ แต่ยังไม่ทันได้ติดต่อ ก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแล้ว

ตอนนี้หยางถิงก็ร้อนรนใจมาก เฉินเสี่ยวลี่ในเวลานี้ยังไม่หมดสติ แค่ฟุบไอเป็นเลือดอยู่บนพื้น จมูกมีเลือดกำเดาไหลออกมา หลังเฉินชางเห็นฉากนี้ก็วิเคราะห์สาเหตุของการติดพิษอย่างรวดเร็ว ยาเบื่อหนูมีเพียงสามสี่ชนิดเท่านั้น เป็นไปได้สูงว่าเป็นไดเฟนาไดโอน เฉินชางเคยเห็นที่คลินิกมาก่อน แต่… ครอบครัวนั้นเด็กกินโดยบังเอิญ แต่ครั้งนี้ตัวเองตั้งใจดื่ม!

เฉินชางก็โกรธไม่ไหวแล้ว เวลานี้เสี่ยวโหรวส่งขวดมา เฉินชางอ่านชื่อ ‘สารกำจัดหนู’ ความจริงสารกำจัดหนูก็คือไดเฟนาไดโอน ชื่อทางวิทยาศาสตร์ก็คือ 2-ไดฟีนิลอะเซทิล-1, 3-อินแดนไดโอน นี่คือยาเบื่อหนูที่มีฤทธิ์รุนแรงต้านการแข็งตัวของเลือด หรือก็คือหลังหนูกินไปแล้วจะเลือดออกจนตาย ในเวลาเดียวกัน ร่างกายคนก็ไม่ต่างกัน!

เฉินเสี่ยวลี่ในเวลานี้มีสติชัดเจน แต่สภาพย่ำแย่ไปทั้งตัว หลังเห็นเฉินชาง เฉินเสี่ยวลี่ก็พลันบอก “พี่เฉิน… พี่… พี่อย่าบอกพ่อกับแม่ได้ไหม หนูไม่อยากให้พวกเขาขายหน้า ชาติหน้าหนูจะเป็นลูกสาวให้พวกเขา หนูควรเกิดเป็นคน! หนูก็ไม่มีหน้าอยู่ในโลกนี้ต่อไปแล้ว” เฉินเสี่ยวลี่ในเวลานี้แทบจะพังทลาย เฉินชางเห็นดังนั้นก็ได้แต่ปลอบไม่หยุด

หลังคนทั้งกลุ่มยกเธอขึ้นรถ เฉินชางก็รีบโทรติดต่อแผนกฉุกเฉิน! จากนั้นก็พูดกับเสี่ยวเคอ “เตรียมสารละลายคอปเปอร์ซัลเฟต 1% 10ml!” เสี่ยวเคอพยักหน้ารัว จากนั้นเตรียมติดต่อกันหลายขวด หลังเฉินชางขึ้นรถก็ให้เธอดื่มหนึ่งขวด ตอนถึงโรงพยาบาล ก็ให้เธอดื่มอีกขวด นี่คือยากระตุ้นอาเจียนขั้นสุด ไม่ว่าติดพิษอะไร ที่สำคัญที่สุดคือยังคงต้องกระตุ้นให้อาเจียนโดยด่วน

แน่นอนว่านอกจากจะดื่มกรดแก่ด่างแก่ แต่… ดื่มกรดแก่ด่างแก่… โดยทั่วไปน้อยคนนักที่จะทำ หลังมาถึงคลินิก เฉินชางก็รีบส่งเฉินเสี่ยวลี่ไปล้างท้องที่ห้องฉุกเฉินด่วน
“ใช้สารละลายโพแทสเซียมเปอร์แมงกาเนต 1:5000 ล้างท้อง! รักษาสภาพคล่องของทางเดินหายใจ! ฉีดวิตามิน K1 10mg เข้ากล้ามเนื้อ! เพิ่มวิตามิน K1 ต่อ เพิ่มอีก 10mg! วิตามิน C ให้เพียงพอ!”

เวลานี้สถานการณ์ของเฉินเสี่ยวลี่ไม่เป็นบวกนัก เธอมีเลือดออกไม่น้อย มองสีหน้าซีดเผือดของเธอ เฉินชางรีบติดต่อแผนกธนาคารเลือด เฉินเสี่ยวลี่ในเวลานี้หลับตา เจ็บปวดใจเหลือแสน เฉินชางเห็นฉากนี้ เขาเสียใจสุดซึ้ง