เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1528 เหล่าหม่าที่เกิดผิดยุค!

ถ้าบอกว่าคนเรามักจะมีความเข้าใจเหมือนกันในด้านใดด้านหนึ่ง หรือพูดอีกอย่างว่ามีความคิดเห็นที่ตรงกันในบางเรื่อง ผมคิดว่าอาจจะมีเรื่องหนึ่งที่เป็นแบบนั้น นั่นคือการเลี้ยงลูก!

สำหรับพ่อแม่ทุกคน ไม่ว่าจะรวยหรือจนก็อยากให้ลูกมีอนาคตที่ดี ในขณะเดียวกันตั้งแต่ชั่วขณะที่ลูกลืมตาดูโลกก็จะถูกพ่อแม่ตั้งความหวังในระดับที่ต่างกัน
ในสังคมปัจจุบันพ่อแม่ส่วนใหญ่ล้วนอยากให้ลูกของตนเป็นคนเก่ง ประสบความสำเร็จในชีวิต

ช่วงนี้เหล่าหม่ากับเฉินชางมีเป้าหมายเดียวกัน!
คนอื่นๆ เริ่มจากตอนเป็นเด็กทารก เหล่าหม่าโหดกว่าเริ่มตั้งแต่เป็นอสุจิเลย!

ตอนแรกเฉินชางไม่อยากยุ่งเรื่องนี้แต่… ชั่วขณะที่เขาเห็นลูกของเหล่าหม่าก็รู้สึกว่าตนควรจะพยายามสักหน่อย!

ความจริงลูกของเหล่าหม่าถือว่าใช้ได้ อายุสิบสามปีก็สูงหนึ่งเมตรหกสิบเซนติเมตรแล้ว รูปร่างกำยำคล้ายกับเหล่าหม่า มั่นใจได้ว่าเป็นลูกแท้ๆ!
นอกจากนี้พอเด็กคนนี้อ้าปากพูด เฉินชางก็รู้เลยว่าความจริงไม่เพียงแค่หน้าตาคล้ายกัน กิริยาท่าทางก็เหมือนกันด้วย!

ในชีวิตประจำวันเหล่าหม่ามักจะหลงๆ ลืมๆ ไม่ค่อยสนใจอะไร ทำให้เฉินชางประหลาดใจมากว่าทำไมในระหว่างผ่าตัด เหล่าหม่าถึงกลายเป็นคนที่แทบจะเรียกได้ว่าย้ำคิดย้ำทำ เพราะฉะนั้นหมาซั่งเจี้ยนมักจะมาส่งของให้เหล่าหม่าที่โรงพยาบาล ไปๆ มาๆ ทุกคนก็ถือว่าสนิทกัน

ทั้งสามกินมื้อเที่ยงที่โรงอาหารของโรงพยาบาล ไม่ไปไหนไกล ต้องยอมรับว่าภรรยาของเหล่าหม่าสอนเด็กคนนี้ดีมากจริงๆ ถ้าไม่อ้าปากพูดทุกคนจะต้องคิดว่าเด็กคนนี้เป็นเด็กดีมาก!
การแต่งกายก็ไม่ได้เกินความจำเป็น ถึงอย่างไรฐานะของเหล่าหม่าก็มั่งคั่งมากไม่น่าจะขาดแคลนเงิน แต่จากเสื้อผ้าแบรนด์ยูนิโคล่ทั้งตัวที่เด็กคนนี้ใส่อยู่ เฉินชางยิ่งมั่นใจว่าทำไมในกระเป๋าของเหล่าหม่าไม่เคยมีเงินเกินสองร้อยหยวน

“วันนี้ไปอยู่เวรผู้ป่วยนอก คนไข้คนหนึ่งถามผมว่าเป็นหัวหน้าใหญ่ใช่ไหม ฮ่าๆๆ หรือทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมของผมทำให้เขาตกใจ! ดูเหมือนว่าบุคลิกและความสามารถของผมจะพัฒนาอย่างก้าวกระโดดเลยเชียว!” เหล่าหม่ายิ้มพูด

เฉินชางเผยรอยยิ้มไม่ได้พูดอะไร หมาซั่งเจี้ยนกลับมีความคิดเห็น
“พ่อแน่ใจนะว่าไม่ใช่เพราะหน้าตาดูแก่ พ่อดูผมบนหัวพ่อ… ทุกวันนี้ผมกังวลปัญหาเส้นผมของตัวเองมาก”

เฉินชางหลุดขำออกมา เด็กคนนี้อายุเพิ่งจะสิบสามปีก็มีความร้ายกาจแบบเหล่าหม่าแล้ว!
ตอนนี้เขารู้แล้วว่าทำไมเหล่าหม่าถึงเตรียมมีลูกอีกคน ไม่ใช่เพราะหมาซั่งเจี้ยนไม่เก่งพอ แต่เพราะหมาซั่งเจี้ยนโดดเด่นเกินไป และจะเก่งเกินวัยอยู่แล้ว!
เหล่าหม่าจึงตัดสินใจมีลูกอีกคนและฝึกใหม่ตั้งแต่ต้น

ทว่ากับคนนอก หมาซั่งเจี้ยนมีมารยาทมาก กับเฉินชางยิ่งเคารพนับถือ ทั้งหมดนี้หนีไม่พ้นการสั่งสอนของเหล่าหม่า เวลาเหล่าหม่ากับหมาซั่งเจี้ยนอยู่ด้วยกันเหมือนเพื่อนกันเสียมากกว่า และทั้งสองยังร่วมเงินกันเลี้ยงปิ้งย่างเสียบไม้เฉินชางมื้อหนึ่ง!

เฉินชางรู้สึกว่าถ้าเหล่าหม่าอายุสิบห้า ทั้งสองคงเป็นพี่น้องกันได้โดยไม่รู้สึกแปลก!

ช่วงนี้เฉินชางกับเหล่าหม่าล้วนกำลังออกกำลังกาย ตอนพักทั้งสองก็จะอ่านหนังสือและฟังเพลง เหล่าหม่าพูดอย่างดีใจ
“อบรมตั้งแต่ในครรภ์ก็คงไม่ทัน! อย่างผมเรียกว่าสอนตั้งแต่เป็นอสุจิ ผมเก่งจริงๆ เลย!”

แม้เฉินชางไม่เชื่อวิธีของเขาแต่… ถ้าได้ผลขึ้นมาล่ะ ทำไปก็ไม่เสียหาย!
ความจริงเฉินชางคิดว่าความหล่อของตนจะถ่ายทอดไปหรือไม่ก็ได้ ทางที่ดีที่สุดคือถ่ายทอดระบบไป ถ่ายทอดระบบอะไรก็ได้!
แต่ถึงอย่างไรคนรุ่นหลังก็ย่อมเก่งกว่า ไม่ว่าจะเป็นระบบความมั่งคั่ง ระบบเด็กเรียน ระบบเศรษฐี… อะไรก็ได้!

ตอนกลางวันโทรทัศน์ของห้องทำงานแผนกฉุกเฉิน นอกจากตอนประชุมและบรรยาย PPT ปกติน้อยมากที่จะเปิด แต่กลางคืนตอนที่ทุกคนทำชาร์ตผู้ป่วยก็จะเปิดไว้ แม้ไม่ดูแต่ก็เปิดโทรทัศน์ไว้ฟังเสียงทำให้บรรยากาศไม่ตึงเครียดเกินไป และทุกคนยังล้อเล่นกันเป็นครั้งคราว

ตอนที่พวกพยาบาลเขียนบันทึกก็มักจะมาดู Sisters Who Make Waves [1] ที่ห้องทำงาน เรื่องนี้พวกผู้ชายก็ไม่ได้ถือสา ถึงอย่างไร… พี่สาวกลุ่มที่ไปร่วมรายการก็เคยเป็นเทพธิดาของพวกเขา

แต่เหล่าหม่ากลับไม่สนใจเรื่องดารา ตอนประมาณห้าทุ่มกว่าคนไม่เยอะแล้ว เหล่าหม่าจึงเปิดรายการ สมองที่ล้ำที่สุด ดู เขาพลางดูพลางพึมพำ “คนพวกนี้เก่งจริงๆ เลย ทำไมความจำดีขนาดนี้!”

“ไม่ใช่เรื่องจริงหรอก เล่นตามบทกันทั้งนั้น!” พยาบาลหยางเจี้ยที่อยู่ข้างๆ อดพูดไม่ได้ “ไม่อย่างนั้นจะเก่งขนาดนี้ได้อย่างไร! อีกอย่าง… ถ้าเก่งจริงๆ จะไปร่วมรายการนี้ทำไม!”

ตอนนี้เองหมอแผนกจักษุวิทยาที่เพิ่งปรึกษาเคสจบ ได้ยินทั้งสองวิจารณ์กันก็พูดว่า “เฮ้อ ว่าไม่ได้เชียว พวกเขาเก่งจริงๆ นะ!”

“เดี๋ยวผมให้ดูอีกซีซัน!” หมอฉินจากแผนกกุมารเวชค้นหาในโทรทัศน์อย่างลึกลับครู่หนึ่ง “เห็นเด็กชายคนนี้ไหม เขาชื่อหลิวเหวยเจ่อ”

เหล่าหม่าพยักหน้า “ครับ เขาเป็นอะไร เด็กคนนี้ความจำดีมาก จำลำดับของไพ่ห้าสิบหกใบได้ในยี่สิบนาที! และมีไหวพริบต่อสีเป็นอย่างมาก!”

หมอจินพลันตอบว่า
“ใช่ครับ เด็กคนนี้สายตาไม่ค่อยดี ตอนผมวัดสายตาให้เขาคราวก่อน แถวสุดท้ายที่ตัวเล็กที่สุดเขายังมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ตอนนั้นผมอึ้งไปเลย สุดท้ายคุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น พอแม่ของเขาบอกผมว่าเด็กคนนี้ท่องตัวเลขในตารางวัดสายตาได้!”

“ตอนนั้นผมอึ้งมาก เพราะลำดับตารางตัวเลขที่ใช้ในการวัดสายตาของเราไม่เหมือนข้างนอก แต่ไม่นานเขาก็ท่องได้แล้ว ตอนแรกผมไม่เชื่อ เปลี่ยนเป็นอีกตารางไม่ถึงสองนาทีเขาก็ท่องได้อีกแล้ว เพราะฉะนั้นบางทีอัจฉริยะนะมีจริงอยู่แล้ว…”

“และเด็กคนนี้ถูกพ่อแม่เลี้ยงมาแบบเด็กอัจฉริยะจริงๆ อายุแค่เก้าขวบ ท่องบทกวีถังได้ไม่รู้เท่าไร ศัพท์ภาษาอังกฤษและภาษาสเปนก็เรียนมาอย่างจริงจัง ช่างเป็นอัจฉริยะจริงๆ!”

ทุกคนได้ยินคำพูดของหมอจินแล้วอดถอนหายใจไม่ได้!
“ดูเหมือนว่าอัจฉริยะจะมีจริงๆ!”
“ใช่ หดหู่ใจจริงๆ เลย เกิดมาจากท้องแม่เหมือนกันแท้ๆ ทำไมต่างกันขนาดนี้”

ตอนนี้เองจู่ๆ หมอฉินก็พูดว่า “ความจริงก็เหมือนนิ้วมือที่ไม่เท่ากัน คุณอาจจะมีพรสวรรค์แค่ยังไม่ได้ค้นพบก็เท่านั้น”
หมอเวรที่อยู่ข้างๆ เห็นด้วย “จริงครับ! ที่หมอฉินพูดมีเหตุผล!”

เหล่าหม่าอดบ่นไม่ได้ “ทำไมผมไม่รู้ว่าผมมีพรสวรรค์อะไร”

หยางเจี้ยที่อยู่ข้างๆ อดมองบนใส่เหล่าหม่าไม่ได้ “คุณน่ะเหรอ คุณลืมแล้วเหรอว่าคุณได้คะแนนทักษะเกิดใหม่เต็มร้อย ถ้าคุณเกิดไวกว่านี้หน่อยอาจจะได้เป็นกษัตริย์!”

เหล่าหม่าได้ยินแบบนี้ก็ยิ่งเสียใจ! ใช่ ตนเกิดผิดยุคสมัย

[1] Sisters Who Make Waves เรียลลิตี้ที่เปิดโอกาสให้ศิลปินหญิงอายุมากกว่า 30 ปีแข่งขันกันเพื่อคว้าโอกาสกลับมาแสดงบนเวทีและรีเดบิวต์ในฐานะส่วนหนึ่งของเกิร์ลกรุปวงใหม่