เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1541 ยอดฝีมือสองกล้อง!
การใช้งานกล้องจุลทรรศน์ภาพเสมือนกูเกิลของเฉินชางแทบจะอยู่นอกเหนือความคาดหมายของทุกคน
เวลานี้ผู้รับผิดชอบโปรเจกต์ที่สำนักงานใหญ่กูเกิล บรูวสเตอร์ ก็กำลังดูถ่ายทอดสดอยู่ แต่เขากำลังดูข้อความผลตอบรับของผู้คนส่วนใหญ่ในถ่ายทอดสด!
ในใจของบรูวสเตอร์ในเวลานี้เรียกได้ว่าบ้าคลั่งยินดี!
นี่คือการเปิดตัวครั้งแรกของกล้องจุลทรรศน์ภาพเสมือนกูเกิล เขานึกไม่ถึงว่าจะถึงกับได้ผลตอบรับดีเช่นนี้ น่ายินดีจริงๆ!
“มหัศจรรย์เกินไปแล้ว กล้องจุลทรรศน์ภาพเสมือนของกูเกิลเป็นข่าวดีของการผ่าตัดในกะโหลกที่ซับซ้อนจริงๆ คุณดูโครงสร้างนี้ เนื้อเยื่อนี้สิ ภาพนี่สุดยอด… สวรรค์ มันเหลือเชื่อไปหน่อยแล้ว!”
“พระเจ้า นี่คือหลักชัยของการผ่าตัดกะโหลก ภาพสามมิติ ภาพจุลทรรศน์ของเครือข่ายหลอดเลือดดำอย่างละเอียด การสลับภาพกับการกำหนดตำแหน่งทัศนวิสัยสามมิติก็แม่นยำมาก เทียบกับเทคโนโลยี 3Dslicer เพิ่มการสร้างภาพที่เป็นข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ใหม่ แม่นยำยิ่งกว่า!”
“พวกคุณดูการกระจายของสีสิ หลอดเลือดคือสีแดง เนื้อเยื่อคือสีฟ้า บริเวณนี้คือสีเหลือง ส่วนโรคฉันดูแล้วเป็นสีดำ สวรรค์! เป็นความคิดสร้างสรรค์ที่อัจฉริยะมาก!”
“ฉันคิดว่าถ้าใช้เครื่องนี้ ฉันต้องผ่าตัดต่อมใต้สมองหรือต่อมไพเนียลได้สบายแน่!”
บรูวสเตอร์ในเวลานี้ตื่นเต้นมาก อยากเปิดแชมเปญมาฉลองสักหน่อย เขานึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเฉินชางถึงกับสร้างความน่าตื่นเต้นประหลาดใจนี้ขึ้นมาได้!
เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรไปหาหัวหน้าวิศวกรของเทคโนโลยีภาพจุลทรรศน์ วอลเตอร์
วอลเตอร์เป็นบุคคลที่สุดยอดมาก เป็นหนึ่งในทีมที่เข้าร่วมวิจัยการส่องกล้องเมื่อตอนนั้น เป็นบุคคลสำคัญของสาขาเทคโนโลยีกล้องส่อง ภายในบริษัทกูเกิลก็ใช้เงินก้อนโตเชิญวอลเตอร์มาได้
วอลเตอร์ได้ยินสหายเก่าร้อนรนขนาดนี้ หลังมาห้องทำงานก็อดถามไม่ได้
“ทําไมเหรอ”
บรูวสเตอร์ชี้หน้าจอใหญ่พลางพูดด้วยความตื่นเต้น
“เซอร์ไพรส์ เซอร์ไพรส์จริงๆ ดูเร็ว! วอลเตอร์ คุณดูเร็ว ดูการผ่าตัดนี้!”
บรูวสเตอร์มองวอลเตอร์อย่างตื่นเต้น ชี้เลนส์กล้องที่สอดลึกเข้าไปข้างในไม่หยุดบนจอใหญ่ พร้อมกับพูดด้วยความตื่นเต้น
วอลเตอร์อดกลอกตาไม่ได้ เขายิ้มเตรียมแขวะเพื่อนเก่า
แต่หลังจากเขาเงยหน้าดูจอภาพก็นิ่งอึ้งทันที!
ตกตะลึง!
ตกตะลึงจริงๆ!
นี่คือภาพในอุดมคติ แล้วก็เป็นภาพแนวคิดที่ว่าใช้เทคโนโลยีกล้องจุลทรรศน์กับภาพอิเล็กทรอนิกส์สร้างภาพในอุดมคติออกมา!
ชั่วขณะนั้น วอลเตอร์แทบจะใช้สองมือล้วงแว่นตาออกมาดูให้ชัดๆ!
แต่สองมือของเขาสั่นเล็กน้อย ทำให้เขาเปิดกล่องแว่นไม่ได้อยู่นาน!
ปากก็พึมพำไม่หยุด
“เร็ว!… เร็วหน่อย สวรรค์ อย่าสั่นสิ!”
ถูกต้อง สองมือของวอลเตอร์เป็นพาร์กินสัน เขาที่ตื่นเต้นในเวลานี้กดสองมือของตัวเองไม่อยู่ สั่นแรงพอสมควร!
“บรูวสเตอร์ เร็ว ช่วยผมเปิดกล่องแว่น ไอ้พาร์กินสันเวร!”
บรูวสเตอร์รีบรับกล่องแว่นมายิ้มบอก
“คุณบอกว่าผมตื่นเต้นไม่ใช่เหรอ คุณเหมือนจะตื่นเต้นยิ่งกว่าอีกนะ!”
วอลเตอร์ก็ไม่ได้สนใจบรูวสเตอร์ เขาสวมแว่นตาแล้วก็มองภาพบนแท่นผ่าตัดอย่างจริงจัง
เซอร์ไพรส์!
เซอร์ไพรส์จริงๆ!
วอลเตอร์นึกไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าภาพฉากแบบนี้จะเป็นฉากที่สมบูรณ์แบบมาก!
ระดับการนำเสนอที่แม่นยำนี้!
นี่มันเครื่องมือที่ทำมาเพื่ออีกฝ่ายชัดๆ!
วอลเตอร์เริ่มปากสั่น ไม่รู้ว่าเพราะพาร์กินสันหรือเพราะปากมันสั่นไปเอง แต่เวลานี้เขาตื่นเต้นจนพูดไม่ออก!
ขณะเดียวกัน หลังเฉินชางที่ติดตั้งเลนส์กล้องแล้ว พลันผุดไอเดียนึกถึงเทคนิคการส่องกล้อง!
สิ่งที่สร้างจากกล้องตัวเดียวกับกล้องสองตัวย่อมแตกต่างกัน จะใช้เทคนิคการส่องกล้องมาทำหน้าที่หมุนภาพได้ไหม
ถูกต้อง!
ได้ไหม… ก็ลองดู ลองดูแล้วกัน!
เฉินชางวางแผนเสร็จก็ราวกับเด็กที่ตื่นเต้น เวลานี้มุมปากของเขายกสูงขึ้นเล็กน้อย คิ้วเลิกสูงขึ้น เห็นฉากนี้เซวียเจิ้งเริ่นก็หน้าเปลี่ยนสี!
ประสบการณ์ครั้งก่อนสอนเขาว่าศาสตราจารย์เฉิน… จะเริ่มอวดเบ่งอย่างจริงจังแล้ว!
อย่างที่คิด เมื่อเฉินชางสอดกล้องสองตัวลึกเข้าไป ภาพก็เกิดการเปลี่ยนแปลง!
หมุนแล้ว!
ภาพสรีระที่สร้างออกมาบนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์เวลานี้ถึงกับเริ่มปรับมุม!
มิหนำซ้ำ การปรับนี้ราวกับเป็นการปรับเปลี่ยนตำแหน่งของทั้งกะโหลกสมอง เหมือนปรับเปลี่ยนสร้างภาพขึ้นมาใหม่
หลังเห็นฉากนี้ ทั่วทั้งห้องผ่าตัดก็ตื่นตะลึง!
“เชี่ย! เกิดอะไรขึ้น!”
“นี่… นี่มันมหัศจรรย์เกินไปแล้วมั้ง”
“จริงด้วย ทำได้ยังไงกัน สร้างภาพผ่านเลนส์กล้องในมุมที่แตกต่างกันออกมาได้แบบนี้ ก็ผ่าตัดได้หลากหลายรูปแบบ เป็นประโยชน์มหาศาลต่อหลอดเลือด เส้นประสาท กับเนื้อเยื่อที่เสียหายในกะโหลก!”
ทุกคนต่างทอดถอนใจในความมหัศจรรย์ของเครื่องมือนี้ เครื่องมือที่เฉินชางแสดงออกมานี้ แสดงประสิทธิภาพถึงสามร้อยหกสิบเปอร์เซ็นต์!
ส่วนคนที่เคยใช้เครื่องนี้จริงๆ กลับมีสีหน้าว่างเปล่า!
เวลานี้เบอร์ดีมองหน้าจออย่างรู้สึกสงสัยในชีวิตจริงๆ แล้วเขารู้สึกว่าตัวเองต้องเข้าใจกล้องจุลทรรศน์ภาพเสมือนของกูเกิลผิดไปแน่นอน
นี่ราวกับว่ามีคนเข้ามาอยู่ในบ้านหนึ่งเดือน ตัวเองถึงเพิ่งพบอย่างน่าตกใจว่า AI ที่แท้คุณก็คือมาริลิน มอนโร!
แถมยัง… ไม่ได้สวมเสื้อผ้า!
ก็คือความรู้สึกแบบนี้!
เสียดายหรือเสียใจ หรือตัวเองค้นพบแค่ว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นมนุษย์ แต่เฉินชางกระทั่งปลดปล่อยอิริยาบถและเรือนร่างสมบูรณ์แบบของเธอออกมาจนหมด!
เป็นความรู้สึกแบบนี้!
ปวดใจ!
แต่เบอร์ดีรู้ว่านี่ไม่ใช่ประสิทธิภาพของตัวเครื่อง นี่คือมูลค่าของเฉินชาง!
ถูกต้อง!
เพราะเขารู้ชัดเจนว่าตัวเองใช้ตามกฎเกณฑ์ตามคำอธิบาย กระทั่งว่าวิศวกรของพวกเขาเคยมาชี้แนะเทคนิคให้ตัวเอง!
เขากระทั่งกล้ารับประกันว่าหากวิศวกรเหล่านั้นเห็นฉากนี้ ก็คงตาโตอ้าปากค้างเหมือนกัน!
เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าเครื่องมือของตัวเองทำแบบนี้ได้ด้วย!
เบอร์ดีมองเฉินชาง มองท่าทางยิ้มกว้างของเขา บอกตามตรงเขาอิจฉาจริงๆ!
อะไรคืออัจฉริยะ ทำสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้ นี่จึงจะเป็นอัจฉริยะ!
ทำเรื่องที่คนอื่นคิดไม่ได้ นี่คือคนวิปริต!
เห็นชัดว่าเฉินชางจัดเป็นอย่างหลัง ดูทำการผ่าตัดในวันนี้อาจเกิดปาฏิหาริย์ใหม่แล้ว ภายใต้ทัศนวิสัยใหม่แบบนี้ การผ่าตัดก็เกิดปฏิกิริยาเคมี
เบอร์ดีรอคอยจิตใจจดจ่อ ก็อย่างที่เบอร์ดีว่า นอกห้องผ่าตัดเวลานี้ลูอิลกับวิศวกรตาโตอ้าปากค้างมองจอผ่าตัดค่อนข้างเหม่อลอย
ลูอิลมองวิศวกร วิศวกรมองหน้าจอ
ทั้งสองถึงกับรักษาภาพอันกลมกลืนเช่นนี้ได้นานมาก!
ลูอิลอดถามไม่ได้
“นี่… นี่มันสถานการณ์อะไรกัน”
ในเวลาเดียวกันวิศวกรอดถามไม่ได้
“นี่… นี่คือเครื่องของพวกเราเหรอ”
ถูกต้อง!
ทั้งสองคนต่างมีสีหน้าสงสัยในเวลานี้!
เพราะการผ่าตัดของเฉินชางเหนือกวาระระดับความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ของพวกเขาไปแล้ว
หรือว่ากล้องจะทำอย่างนี้ได้ด้วย
YOU MAY ALSO LIKE
