เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1604 คนต่างชาติที่ค้นพบความลับ
ในคืนนั้น เพื่อนสนิทในวีแชตของเฉินชางต่างอยู่กันอย่างไม่เป็นสุขนัก รู้สึกนอนไม่หลับอย่างแรง เกิดแรงกระตุ้นอยากจะบล็อกเฉินชางหน่อยๆ แต่โลกภายนอกกลับโม้เรื่องเฉินชางสนั่น!
ท้ายที่สุดวิดีโอที่เฉินชางผ่าตัดพาร์กินสันให้โจวหงกวงก็ถูกแพร่ออกไป วิดีโอเหล่านี้ดึงดูดคลื่นลูกใหญ่ทันที ตอนนี้กระทู้ต่างๆ ของศัลยกรรมประสาทกำลังสนทนากันเรื่องการผ่าตัดนี้ ตัววิดีโอแค่ตัดช่วงหนึ่งในนั้น ทั้งยังผ่านการตกแต่งมาแล้ว แต่ อย่าดูถูกความสามารถของคนมีความสามารถเหล่านี้เชียว
ผู้เชี่ยวชาญศัลยกรรมประสาทพากันเริ่มวิพากษ์วิจารณ์วิดีโอนี้มากขึ้นเรื่อยๆ
“การผ่าตัดนี้อยู่บนพื้นฐานของเทคโนโลยีรวมพิกัด แต่มีขั้นตอนที่ชัดเจน ตัวศาสตราจารย์เฉินเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ชำนาญคณิตศาสตร์ระดับหนึ่ง พวกคุณดูเทคโนโลยีรวมพิกัดแบบดั้งเดิม ไม่มีฟังก์ชันระบุพิกัดที่แม่นยำแบบนี้! แต่… ศาสตราจารย์เฉินใช้ข้อมูลเรขาคณิตสามมิติผ่าน…”
“นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญที่สุดควรเป็นบริเวณที่ศาสตราจารย์เฉินชางเลือกผ่าตัดคือที่ไหนกันแน่!”
มีแต่ต้องหาบริเวณที่เฉินชางผ่าตัดเจอ ถึงจะเจอกุญแจสำคัญของการรักษาพาร์กินสันสำเร็จ
ปัจจุบันนี้ยังมีการศึกษาเรื่องนี้น้อยมาก!
และเฉินชางก็ศึกษามันภายใต้ความช่วยเหลือของระบบ การศึกษาวิจัยเกี่ยวกับโรคพาร์กินสันของเฉินชางในตอนนี้อยู่ที่ช่วงต้น คือการเก็บรวบรวมข้อมูล!
และทั้งโรงพยาบาลและทุกคนที่เกี่ยวข้องกับโครงการนี้ก็ต่างเก็บข้อมูลกันอย่างเงียบๆ เฉินชางก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เห็นชัดว่าการวิจัยในครั้งนี้ไม่ใช่การผ่าตัดง่ายๆ
มิหนำซ้ำยังต้องวิจัยการทำงานทางสรีรวิทยาของ VIM ในเชิงลึก นี่จำเป็นต้องมีความร่วมมือกับองค์กรที่เกี่ยวข้อง แต่ยิ่งเฉินชางเก็บตัว คลื่นลมที่โลกภายนอกก็ยิ่งคลุ้มคลั่ง!
ยิ่งไปกว่านั้น!
สวีจือหมิงเพิ่งจะออกจากพิธีรับรางวัลที่องค์กรศูนย์ชีวการแพทย์แห่งโลก แล้วก็ดันพูดในงานว่าเฉินชางกำลังวิจัยโครงการหนึ่ง
ทุกคนไม่ใช่คนโง่ เมื่อคิดอย่างละเอียดก็ชัดเจนแล้วว่าเฉินชางกำลังรักษาโรคพาร์กินสัน ด้วยเหตุนี้โลกภายนอกจึงยิ่งทวีความวุ่นวาย!
ทุกคนกำลังพยายามที่จะติดต่อเฉินชาง!
ใครที่มีสายตาแหลมคมล้วนดูออก!
ว่าตอนนี้ได้เวลากอดขาอ่อนแล้ว แต่เฉินชางในตอนนี้ก็ไม่ได้ติดต่อใคร เข้าใจ!
การวิจัยพาร์กินสันในครั้งนี้แตกต่างจากเมื่อก่อน โดยเฉพาะหลังพูดคุยกับผู้อาวุโสหลี่เจียนเย่ เฉินชางพบว่าการวิจัยโรคนี้ไม่ได้ง่ายดายเพียงแค่ผ่าตัด
แต่เกี่ยวโยงไปถึงภาคส่วนต่างๆ อย่างปัจจัยโครงสร้างกายวิภาค การทำงานทางสรีระ ปัจจัยโรค เภสัชศาสตร์…
ดังนั้นครั้งนี้เฉินชางจริงจังมาก ถึงขั้นว่า!
เฉินชางคิดว่านี่จะเป็นเรื่องใหญ่สุดท้ายที่ตัวเองจะทำในเมืองหลวงช่วงนี้แล้ว เวลานี้เอง!
เบอร์ดีที่คลินิกเมโย มินนิโซตาก็เห็นวิดีโออันนี้แล้ว
หลังดูจบเบอร์ดีตาค้างทันที
เขาเรียกผู้เชี่ยวชาญศัลยกรรมประสาทมารวมตัวกันทันที แล้วเริ่มหารือกันอย่างบ้าคลั่ง เบอร์ดีตกใจจริงๆ ที่เฉินชางทำได้ถึงขั้นนี้
“ตอนนี้การวิจัยของพวกเราชัดเจนมากแล้ว อยากจะรักษาโรคพาร์กินสัน ศาสตราจารย์เฉินต้องเจอเป้าหมายแล้วแน่ๆ เรื่องเป้าหมายนี้พวกเราไม่สนใจก่อน”
“ที่ผมประหลาดใจคือศาสตราจารย์เฉินใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีพิกัดร่วมที่เรียบง่ายอย่างนั้น มาหาเป้าหมายจนเจอได้อย่างไร!”
“ถูกต้อง ทุกคนดูสกรีนช็อตนี้ ศาสตราจารย์เฉินชางเลือกใช้เครื่องกำหนดตำแหน่งสามมิติแบบที่เรียบง่ายที่สุด เครื่องกำหนดตำแหน่งสามมิติแบบนี้… ควบคุมให้แม่นยำไม่ได้แม้แต่น้อย!”
หารือกันอย่างเข้มข้นมาก!
ทุกคนอยากเข้าใจว่าเฉินชางทำแบบนี้ได้อย่างไร อย่างไรเสียตราบใดที่เดาบริเวณผ่าตัดของเฉินชางได้ พวกเขาก็มีโอกาสวิจัยต่อไป!
โอกาสแบบนี้หาได้ยากแสนยาก!
ในเวลานี้เอง!
เจ้าหน้าที่เมโยคนหนึ่งพลันพูดด้วยความตื่นเต้นดีใจ “หัวหน้า! ผมค้นพบครั้งยิ่งใหญ่แล้ว!”
หลังผู้เชี่ยวชาญทุกคนได้ยินก็หน้าเปลี่ยนสีทันที หันไปมองเจ้าหน้าที่คนนั้นอย่างพร้อมเพรียง เจ้าหน้าที่คนนั้นรีบบอก “เมื่อกี้ผมเห็นข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตบอกว่า บริเวณที่ศาสตราจารย์เฉินผ่าตัดอาจอยู่ไม่ไกลจากเส้นประสาทตา!”
เบอร์ดีขมวดคิ้ว “ว่ายังไงนะ”
เจ้าหน้าที่คนนั้นรีบเปิดวิดีโอพูดกับทุกคนด้วยความตื่นเตนเหมือนว่าเจอความลับพิเศษอะไรแล้ว “ทุกคนจ้องตาของคนไข้สิ ทุกคนขมวดคิ้ว ทำไมต้องจ้องที่ตากันนะ”
ทันใดนั้น!
ทุกคนตื่นเต้นดีใจขึ้นมา
เพราะทุกคนต่างพบว่าคนไข้เริ่มกะพริบตาอย่างรวดเร็ว!
จากนั้นน้ำตาก็ไหลลงมาไม่หยุด ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดแม้แต่น้อย!
การค้นพบนี้ทำให้ทุกคนตื่นเต้นจริงๆ นี่อาจเป็นการค้นพบอันยิ่งใหญ่!
อย่างไรเสียความเป็นไปได้ที่ทำให้ตากะพริบอย่างรวดเร็วและน้ำตาไหลนี้ก็มีไม่กี่อย่าง!
เจ้าหน้าที่พูดด้วยความตื่นเต้น “เพราะงั้นถ้าเป็นแบบนี้ พวกเราก็สังเกตการณ์โดยมุ่งเน้นไปที่เส้นทางของเส้นประสาทตาได้…”
เบอร์ดีก็ตาลุกวาว แต่…
เขารู้สึกว่ามีตรงไหนไม่ถูกสักอย่าง!
คิดไปคิดมาก็คิดสาเหตุไม่ออก ได้แต่เลือกวิจัยแบบนี้ไปก่อน!
การค้นพบที่เกี่ยวกับน้ำตานี้สร้างความแตกตื่นในอินเทอร์เน็ตโลกภายนอกอย่างรวดเร็ว ทุกคนเหมือนค้นพบความลับที่บอกใครไม่ได้ ชั่วขณะนั้นการวิจัยที่เกี่ยวกับพาร์กินสันเหมือนถึงช่วงที่เดือดระอุถึงขีดสุด!
การวิจัยในต่างประเทศถึงขั้นดุเดือดกว่าในประเทศ บางครั้งยังได้ยินเสียงดีใจเป็นช่วงๆ ในเวลานี้เอง สวีจือหมิงกลับถือเอกสารชุดหนึ่งมาหาเฉินชาง ไม่รู้ทำไมทุกครั้งที่เฉินชางเห็นหัวหน้าสวี เขามักจะรู้สึกเหมือนครอบครัวโโชคร้าย พอเป็นเสือแต่มีลูกเป็นหมา เจ็บใจที่ไม่อาจหลอมเหล็กเป็นเหล็กกล้า!
“นั่งสิ มีอะไรเหรอ”
สวีจื่อหมิงยิ้มบอก “อาจารย์เฉิน นี่… เรื่องใหญ่ทีเดียว คุณลองดูก่อนเถอะ!”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็หน้าเปลี่ยนสี “เชิญกลับ!”
สวีจื่อหมิงชะงักทันที ก่อนหัวเราะฮ่าๆ “ไม่ใช่ๆ… ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากใหญ่อะไรครับ คุณเปิดดูก็รู้แล้ว”
เฉินชางได้ยินแบบนั้นก็พลันหวั่นใจขึ้นมา เขาหวาดกลัวเล็กน้อยแต่ยังคงเปิดเอกสารในมือของสวีจื่อหมิงแล้วอ่านอย่างละเอียด!
เขาตกตะลึงทันที!
ผู้สืบทอดวิชาการ?
สาขาแพทยศาสตร์มีนโยบายที่เกี่ยวของกับการคัดเลือกและฝึกฝนผู้สืบทอดวิชาการอยู่
การแพทย์ในประเทศจีนให้ความสำคัญเรื่องของสำนักเอยอะไรเอย ดังนั้นการกราบไหว้อาจารย์จำต้องเซ็นเอกสาร ทั้งยังได้รับการอนุมัติจากประเทศ ด้วยเหตุนี้เมื่อทุกคนได้ยินใครที่บอกว่าตัวเองเป็นลูกศิษย์ของคนนั้นคนนี้ ก็จะถามได้ว่าคุณเซ็นเอกสารมานานขนาดไหนแล้ว
ความจริงมีคนแบบนี้มากมายในสังคม เป็นฝ่ายไปหาถึงที่ จากนั้นตามติดปรมาจารย์การแพทย์แห่งชาติเหล่านี้ไปวินิจฉัยข้างนอก สองวันหลังจากนั้นก็เที่ยวแอบอ้างว่าตัวเองเป็นลูกศิษย์ของปรมาจารย์คนนั้น ทุกคนต้องระมัดระวัง!
และในเวลานี้สวีจื่อหมิงก็เอาเอกสารนี้มาให้เฉินชางเซ็น