เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1724 ปาฏิหาริย์การแพทย์!
หลังจากนั้น คาร์เมน ฮามิลล์จึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าเคยเห็น
ดวงตาคู่นั้นของเฉินชางที่ไหนมาก่อน!
แต่!
ทำไมถึงนึกไม่ออกนะ
พลันย้อนนึกถึงที่อวี๋หย่งกังพูดชื่อเฉินชางเมื่อครู่นี้ เขาก็
พลันตาสว่าง!
ที่แท้คนเบื้องหน้านี้ก็คือเฉินชาง!
“คุณ…คุณ…คุณก็คือศาสตราจารย์เฉินชาง?”
“ผมเป็นไอดอลของคุณ! ไม่ใช่สิ…คุณเป็นไอดอลของ
ผม!”
“สวัสดีครับ ผมชื่อฟูจิวาระ ซาอิเป็นหัวหน้าแผนก
ศัลยกรรมกระดูกสันหลังของโรงพยาบาลแพทยศาสตร์
โตเกียว! แล้วก็เป็นรองประธานของพันธมิตรริเริ่มการรักษา
อัมพาตระดับโลก!”
“ศาสตราจารย์เฉิน คุณเป็นไอดอลของผมมาตลอด
แล้วก็เป็นเป้าหมายในอนาคตของผมด้วย!”
เฉินชางถูกชมจนอายม้วนแล้ว
เขารีบพูด “ผ่าตัดกันก่อนเถอะ!”
ถูกต้อง เฉินชางเริ่มเย็บเชื่อมต่อแอนทีเรียลองจิทูดินัลลิ
กาเมนต์ ดูง่ายๆ สบายๆ แต่กลับสะกดสายตาอย่างยิ่ง!
ถูกต้อง!
ในสายตาของคนพวกนี้ ปากแผลจากการเชื่อมต่อเล็กๆ
ล้วนเปี่ยมเสน่ห์ยิ่ง!
แม้แต่พวกเขาก็ไม่รู้ว่าทำไม!
อย่าบอกนะว่า!
นี่ก็คือผลพิเศษของบัฟไอดอล
แต่การทุ่มทุนของพวกเขาไม่ได้สูญเปล่า
เพราะแต่ไหนแต่ไร แอนทีเรียลองจิทูดินัลลิกาเมนต์ก็
เป็นจุดสำคัญและจุดยากในตอนสุดท้ายของการผ่าตัด
กระดูกสันหลังหัก!
ยิ่งมีการเชื่อมต่อมิดชิดและแม่นยำ ก็ยิ่งป้องกันไม่ให้
กระดูกหลุดออกมา มีบทบาทสำคัญต่อการฟื้นฟูในภายหลัง!
เฉินชางเย็บอย่างสบายๆ เปิดคลาสเรียนรู้ให้ทุกคนดู
อีกครั้ง!
จากนั้นเฉินชางก็วางท่อยางซิลิโคนในช่องว่างภายใน
แกนกลางกระดูกสันหลังเพื่อระบายของเหลว
แล้วเขาก็เริ่มเชื่อมต่อกล้ามเนื้อส่วนนอกลำคอกับพังผืด
ชั้นลึก เย็บกล้ามเนื้อแพลทิสมา เนื้อเยื่อใต้ผิวหนังและผิวหนัง
เป็นชั้นๆ ไป
คาร์เมนเห็นผิวหนังเย็บเสร็จแล้ว ยังคงอดพูดไม่ได้
“เมื่อกี้…ลืมจัดการหลอดเลือดดำไทรอยด์เหรอครับ”
ฟูจิวาระ ซาอินึกไม่ถึงว่าคาร์เมนจะใส่ร้ายป้ายสีไอดอล
ตัวเอง
เขารีบพูด “การผ่าตัดนี้ไม่จำเป็นต้องจัดการ
หลอดเลือดดำไทรอยด์!”
“อย่าบอกนะว่าเมื่อกี้คุณไม่เห็นปากแผล?”
พูดถึงตรงนี้ฟูจิวาระ ซาอิรีบร้อนบอก “คุณดู ปากแผล
ถูกเลือกตรงนี้ ตอนสอดลึกเข้าไปจะอ้อมหลอดเลือดดำใน
ต่อมไทรอยด์ได้พอดี!”
“นี่เป็นการปรับปรุงการผ่าตัดแบบดั้งเดิม ปากแผลนี้
ยอดเยี่ยมจริงๆ!”
“ศาสตราจารย์เฉินเก่งอย่างที่คิดเลย!”
เฉินชางนึกไม่ถึงว่ามาผ่าตัดที่เมืองหลวง จะได้สุนัขเลีย
ขามาหนึ่งตัว!
น่าสะท้อนใจอย่างยิ่ง!
ในที่สุดการผ่าตัดก็จบลง
เฉินชางหันไปมองวิสัญญีแพทย์ “อีกนานเท่าไรกว่า
ยาชาจะหมดฤทธิ์”
โจวเฮ่อมองเวลา “ราวสิบนาที!”
หัวหน้าห้องสังเกตอาการเฉียวเฉิงอันเดินเข้ามา
“ศาสตราจารย์เฉิน จะให้ส่งไปที่ห้องสังเกตอาการเลยไหม”
เฉินชางลังเลชั่วครู่ก่อนตอบ “รอก่อน ผมจะดู
สถานการณ์การฟื้นฟู!”
“รอสิบนาทีแล้วกัน!”
ทุกคนพากันพยักหน้า
บอกตามตรง ทุกคนคาดหวังกับการผ่าตัดนี้มาก
ถึงขั้นว่า การผ่าตัดนี้พูดได้ว่าเป็นทุนก้อนใหญ่ที่สุดใน
ชีวิตที่เหลืออยู่หลังจากนี้ของพวกเขา
ดังนั้น ทุกคนจึงรอสังเกตการฟื้นฟูของคนไข้หลังการ
ผ่าตัดสิ้นสุด!
การรอยาชาหมดฤทธิ์ยาวนานมาก!
พวกพยาบาลก็ไม่กล้าเก็บเครื่องมือ
หากเดี๋ยวต้องใช้อีกจะทำอย่างไร!
เวลาไหลผ่านไปแต่ละนาที แต่ละวินาที!
ผ่านไปสิบนาทีแล้ว เฉินชางจึงเห็นเครื่องช่วยหายใจ เขา
พูด “เครื่องช่วยหายใจ…ปิดมันเถอะ”
ได้ยินเฉินชางพูดเช่นนี้ ฟูจิวาระ ซาอิกับคาร์เมน ฮามิลล์
สบตากัน พวกเขาคาดเดาถูกจริงๆ ด้วย!
กะบังลมเสียหายส่งผลให้การทำงานของระบบทางเดิน
หายใจล้มเหลว!
แต่ว่า!
ทำไมต้องปิดเครื่องช่วยหายใจ
หลังกะบังลมเป็นอัมพาต ระบบทางเดินหายใจต้อง
ล้มเหลวอย่างแน่นอน ปิดเครื่องช่วยหายใจตอนนี้ดูไม่เหมาะ
สมอย่างเห็นได้ชัด!
ทั้งสองคนจึงรีบพูด
“ไม่ต้องรอก่อนหรือ”
“จริงด้วย! ยังไม่ผ่านระยะที่ยาหมดฤทธิ์ก็ยอมแพ้
ไปแบบนี้ ไม่น่าเสียดายเกินไปหน่อยเหรอ”
“การทำงานคลื่นไฟฟ้าก็หัวใจปกติดี…”
แต่ว่า!
ทุกคนในที่นั้นปิดเครื่องช่วยหายใจแบบไม่ลังเล!
ตอนที่คาร์เมน ฮามิลล์กำลังเสียดาย เขาค้นพบเรื่อง
หนึ่งอย่าน่าตกใจ!
การหายใจของคนไข้..กำลังฟื้นคืนกลับมาช้าๆ!
10—15—20!
ถึงกับเป็นยี่สิบครั้งต่อนาที
เห็นการเปลี่ยนแปลงทางค่าตัวเลขนี้ คาร์เมน ฮามิลล์
ตื่นเต้นจนนิ่งอึ้งอยู่กับที่!
ครั้งนี้ไม่เพียงแค่เขา แฟนคลับน้อยจากญี่ปุ่นของเฉิน
ชางก็เริ่มเบิกตาด้วยความตื่นเต้น
พวกเขาจำได้ชัดเจนว่าคนไข้สูญเสียการหายใจไปแล้ว
แถมเส้นประสาทกะบังลมก็เสียหาย…
นี่ทำได้อย่างไรกัน
เฉินชางในเวลานี้…ดูสงบมาก ไม่มีความตื่นเต้นหรือ
ยินดีใดๆ แม้แต่ท่าทางดีใจก็ดูฝืนชัดเจน!
อย่าบอกนะว่า…คนไข้แค่หายใจเป็นระยะเวลาสั้นๆ
แบบชั่วคราว?
ไม่อย่างนั้นจะฟื้นฟูไวขนาดนี้ได้อย่างไร
ส่วนเหล่านักเรียนแพทย์ชั้นยอดที่รู้ความจริง แม้ยามนี้ก็
ยังตื่นเต้นในความสำเร็จของเฉินชางมาก!
แต่ว่า!
ที่นี่มีสายลับอยู่ จึงต้องรู้จักแสดงละคร
อย่างไรเสีย!
พวกเขาก็เป็นนักแสดงรุ่นเก๋า
เชี่ยวชาญการตีเนียนสวมบทบาทอยู่แล้ว
“ศาสตราจารย์ชวี เส้นประสาทกะบังลมของคนไข้…
ไม่ได้เสียหายหรือ”
ชวีจินกั๋วถอนหายใจอย่างคลุมเครือ “ความสามารถใน
การฟื้นฟูของคนไข้คนนี้แข็งแกร่งมาก ข้อมูลจากภาพอาจ
ไม่ค่อยถูกต้องนัก!”
เวลานี้คนไข้สะลึมสะลือลืมตาขึ้นมา!
อู๋จวินมองโดยรอบ มีคนมากมาย เขามึนงงชั่วขณะ
“ผม…ผมยังไม่ตายหรือ”
อู๋จวินนึกว่าตัวเองจะตายแล้วจริงๆ
หลังรู้ข่าวที่ว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ อู๋จวินก็ดีใจจน
น้ำตาไหลพราก
“ผมยังมีชีวิตอยู่…ค่อยยังชั่ว”
“ถ้าผมจากไปแบบนี้จริงๆ ก็ไม่รู้ควรบอกพ่อยังไง ผม
รับปากเขาว่าจะดูแลแม่ของผมดีๆ”
อู๋จวินพูดคนเดียว เขากลัวตัวเองพูดไม่จบก็จะจากไป
พ่อของเขาเสียชีวิตกะทันหัน
ตอนนี้เขาสมองมึนงง นึกอะไรได้ก็จะพูดออกมา
พูดไม่ปะติดปะต่อ แต่กลับเป็นคำพูดที่มาจากส่วนลึก
ของหัวใจ
“คุณยังไม่ตาย!”
“ยังมีชีวิตอยู่ครับ…”
อู๋จวินได้ยินดังนั้นก็อดมองอวี๋หย่งกังไม่ได้ “คุณหมอ…
ผมยังมีโอกาสเหรอ”
“ผมไม่เป็นอัมพาตใช่ไหม…”
“ถ้าผมเป็นอัมพาต พวกคุณให้ผมตายอย่างสงบที
ถ้าผม…ยังมีชีวิตอยู่ จะเป็นภาระแม่ผมเปล่าๆ”
“ชั่วชีวิตเธอไม่เคยได้สัมผัสโชคดี ผมอกตัญญู ทำหน้าที่
ลูกไม่ได้ แต่…ผมไม่อยากให้เธอลำบากเพื่อผมในอีกครึ่งชีวิต
นี้!”
อู๋จวินน้ำตานอง ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาโดยไม่รู้ตัว
เมื่องอแขน ความเจ็บปวดพลันแล่นเข้ามา
เขาพลันชะงัก!
ยกแขนได้
เขาลองยกขา!
ก็ได้เหมือนกัน!
ถึงยากมากก็เถอะ
แต่ต่างจากตอนที่เพิ่งมาถึงโรงพยาบาลคนละโยชน์
ตอนที่เพิ่งมาถึง เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดไปทั่วร่างอย่าง
ชัดเจน!
นั่นเป็นความรู้สึกเจ็บปวดที่ไปถึงจิตวิญญาณ
จากนั้น…
เขาก็หมดสติไป!
ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว ถึงแม้เจ็บมาก แต่เขาก็รู้สึก
ถึงความรู้สึกในการควบคุมได้อย่างชัดเจน!
เห็นอู๋จวินฟื้นฟูอย่างน่ามหัศจรรย์เช่นนี้ ทุกคนเผย
ความยินดี!
น่าดีใจจริงๆ
ชวีจินกั๋วเห็นดังนั้นก็ใจเต้นกระตุก ขยิบตาให้สหายเก่า
ที่อยู่ด้านข้าง ปรบมือขึ้นด้วยความตื่นเต้น “ปาฏิหาริย์
การแพทย์!”
หลายคนเห็นดังนั้นก็ตอบสนองเร็วมาก!
รีบพยักหน้าพูด “จริงด้วย! ปาฏิหาริย์การแพทย์!”
YOU MAY ALSO LIKE
