เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1725 ศาสตราจารย์เฉิน สมกับเป็นคุณ!
เฉินชางก็ถูกเจ้าแห่งการแสดงของชนชั้นผู้นำเหล่านี้
ทำให้ขำแล้ว!
แต่รอยยิ้มของเขาในสายตาของฟูจิวาระ ซาอิ นี่คือท่าที
ดีใจและเห็นใจในการฟื้นฟูของคนไข้หลังการผ่าตัด
ศาสตราจารย์เฉินชาง!
สมกับเป็นคุณ!
คาร์เมน ฮามิลล์ก็เชื่อว่านี่คือปาฏิหาริย์ทางการแพทย์
อย่างไรเสียการผ่าตัดแบบนี้ ตอนนี้ยังอยู่ในพื้นที่จำกัด
ยากมากที่จะทำได้ดี!
เป็นปัญหายากระดับนานาชาติ
นอกจากปาฏิหาริย์ พวกเขาก็นึกความเป็นไปได้อื่น
ไม่ออกอีกแล้ว
แต่ตอนที่ทั้งสองคนดีใจ ฟูจิวาระ ซาอิพลันยิ้มพูดขึ้นมา
“ศาสตราจารย์เฉิน ผมถ่ายรูปคู่กับคุณได้ไหม”
“แบบที่สวมชุดผ่าตัดนี่แหละครับ!”
เฉินชางพยักหน้ายิ้มบอก “ได้ครับ!”
คาร์เมน ฮามิลล์หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปคู่ให้ทั้งสองคน!
ฟูจิวาระ ซาอิตื่นเต้นดีใจมาก เขายิ้มบอก “ความฝันของ
ผมก็คือการได้ผ่าตัดร่วมกับศาสตราจารย์เฉินครับ!”
เฉินชางยิ้มบาง “ต้องมีวันนั้นแน่นอนครับ!”
ฟูจิวาระ ซาอิ พยักหน้าด้วยความตื่นเต้น
…
…
ตอนนี้อู๋จวินฟื้นตัวดีมาก!
ทำให้ทุกคนดีใจยิ่ง
ขณะเดียวกันนี้เอง!
นอกห้องผ่าตัด
คนกลุ่มใหญ่กำลังรอการผ่าตัดเสร็จสิ้น!
แม่ของอู๋จวิน เพื่อนร่วมต่อสู้ในหน่วยดับเพลิง เจ้าหน้าที่
ของสถาบันวิจัยเคมี…
คนทั้งกลุ่มเบียดเสียดอยู่หน้าประตู ไม่เปล่งเสียง!
ตรุษจีนปีนี้ไม่มีหิมะ แสงอาทิตย์สดใส ให้ความรู้สึก
เหมือนลมฤดูใบไม้ผลิเดือนสาม
น่าเสียดาย ไม่มีใครยิ้มออกมา
ตรงกันข้าม มีเสียงลมหายใจดังขึ้นลงข้างหูเป็นระยะ!
เมื่อแม่ของอู๋จวินนึกว่าลูกชายของตัวเองตายไป หัวใจ
ของเธอก็เหมือนถูกมือใหญ่บีบแน่น!
ตอนที่เธอนั่งอยู่ที่นี่ครั้งก่อน ด้านข้างยังมีอู๋จวินน้อยที่
อายุสิบกว่าปีอยู่ข้างๆ!
เธอในตอนนี้ ถึงแม้หวาดกลัวแต่ไม่ได้หมดความหวัง
แต่ครั้งนี้ ความกลัวในใจของเธอแผ่ขยายไม่หยุดหย่อน
เกือบจะกลืนกินตัวเธอ!
ตอนนั้น!
พ่อของอู๋จวินก็ไม่ได้ออกจากห้องผ่าตัด
ภาพในตอนนั้นยังคงแจ่มชัดในเวลานี้ อยู่ในสมองของ
เธอไม่จางหาย
วันนี้!
เธอยืนอยู่ที่นี่อีกแล้ว
เธอกลัวแล้วจริงๆ
ถึงแม้หมอบอกว่ามีความเสี่ยงเป็นอัมพาตค่อนข้างสูง
แต่ว่า…หลังเธอได้ยินข้อมูลนี้ บอกตามตรง…เธอกลับยินดี
อยู่บ้าง
เพราะเธอยังดูแลเขาได้!
เทียบกับตาย ต่อให้เป็นอัมพาตก็ไม่เป็นไร
ขอแค่ลูกชายยังมีชีวิตอยู่ก็พอ
คิดไปคิดมา น้ำตาก็พรั่งพรู
ลิ่วจื่ออยู่ด้านข้างมองแม่ของอู๋จวิน “คุณป้า ไม่ต้องห่วง!
พี่อู๋เป็นคนดีสวรรค์ย่อมคุ้มครอง จะต้องไม่เป็นไรแน่ๆ!”
“หัวหน้าของพวกเราหาผู้เชี่ยวชาญไปทั่วเมืองหลวง
จะต้องไม่เป็นไรแน่นอน!”
เพื่อนร่วมรบที่อยู่รอบข้างก็พยายามให้กำลังใจ “ใช่ คุณ
ป้าไม่ต้องห่วง!”
“หลังจากนี้ถ้าเหล่าอู๋ป่วย พวกเราจะไปช่วยดูแล
เป็นประจำเอง!”
“จริงครับ คุณป้าไม่ต้อง…”
มองพวกเด็กๆ กลุ่มนี้ต่างก็เป็นห่วงลูกชายของตัวเอง
เธอประทับใจมากจริงๆ
นี่จะโทษคนอื่นไม่ได้ ควรโทษตัวเธอเอง!
ตอนนี้เธอกลัวว่าตอนที่ตัวเองตายไปแล้วจะเห็นอู๋จวิน
กับพ่อเขาบอกเธอว่า ตัวเองดูแลลูกชายได้ไม่ดี…
หัวหน้าสถาบันวิจัยมองมารดาของอู๋จวิน ในใจก็คิด
คำนวณมากมาย!
เรื่องเกิดขึ้นเพราะพวกเขา ส่วนอู๋จวินช่วยเอาของที่
ล้ำค่าออกมา ช่วยพวกเขาหลีกเลี่ยงการสูญเสียใหญ่หลวง
ถ้าอู๋จวินเป็นอะไรไป พวกเขาก็จะชดเชยให้ครอบครัว
ของอู๋จวิน…
ถึงแม้เปล่าประโยชน์ แต่…ท้ายที่สุดก็เป็น
ความปรารถนาดี!
วีรบุรุษ คุณต้องให้ความสำคัญ
ส่วนหมอ พวกเขาจะต้องช่วยวีรบุรุษได้แน่!
ชั่วเวลานั้น คนมากมายเริ่มชะเง้อหน้ามองดู
ทันใดนั้นเอง!
เสียงเปิดประตูพลันดังขึ้น
จากนั้นเตียงผู้ป่วยก็ถูกเข็นออกมา!
ทุกคนเห็นดังนั้นรีบลุกขึ้นมา!
พากันยืนขึ้น!
เสมือนกับรอการไต่สวนอย่างไรอย่างนั้น ทำให้คน
ใจเต้นไม่เป็นส่ำ
แม่ของอู๋จวินกลับนั่งบนเก้าอี้ สองมือปิดตาไม่กล้าลืมตา
มอง!
เธอ…กลัวมากจริงๆ!
เวลานี้ภายในห้องพลันเงียบลง
แม่ของอู๋จวินได้ยินดังนั้นใจกระตุกหล่นไปถึงตาตุ่มทันที!
เรื่องที่กลัวที่สุด…จะเกิดขึ้นจริงๆ หรือ
น้ำตาไหลลงมาระหว่างนิ้วไม่ขาดสาย เสียงสะอึกสะอื้น
กลายเป็นเสียงสุดท้าย!
ในตอนที่เธออยากตายที่สุดนั้นเอง!
เสียงอันคุ้นเคยพลันดังขึ้นมา
“แม่!”
คำว่า ‘แม่’ ทำให้เธอตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง
เป็นเสียงที่คุ้นเคยอะไรอย่างนี้!
ดังอยู่ข้างหูเธอมายี่สิบกว่าปี!
วินาทีนี้ไม่รู้ว่าทำไม มันถึงไพเราะ ฟังตลอดชีวิตไม่รู้เบื่อ!
เธอลืมตาช้าๆ เงยหน้าทีละน้อย แล้วก็ทีละน้อย!
ทันใดนั้น เธอเห็นใบหน้าของอู๋จวินกำลังยิ้มร้องไห้ให้
ตัวเอง!
หญิงวัยกลางคนเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นด้วยตัวสั่นเทา!
มองเขาด้วยความตื่นเต้น สองมือสั่นเครือ ถึงกับทำ
อะไรไม่ถูก
อยากจะกอดแต่ก็กลัวทำร้ายเขา
ได้แต่ยืนอยู่ด้านข้าง มองลูกชาย ปากพูดพร่ำไม่หยุด
“เด็ก…เด็ก…เด็กดี ค่อยยังชั่ว!”
“ค่อยยังชั่วจริงๆ!”
…
สองแม่ลูกประคับประคองกันและกันมาสิบกว่าปี
กลายเป็นที่พึ่งพิงของกันและกัน!
วินาทีนี้
ทั้งสองคนน้ำตาคลอ ในน้ำตาเจือรอยยิ้ม ในรอยยิ้ม
ซุกซ่อน…สายสัมพันธ์อันลึกซึ้งของแม่ลูก!
ใต้หล้านี้ ยังมีอะไรที่จริงใจไปกว่านี้อีกหรือ
เสียงปรบมืออย่างอุ่นหนาฝาคั่งดังรอบด้าน!
เพื่อนร่วมงานของอู๋จวินก็ยิ้มด้วยความดีใจ
เชสเซอร์ถอนหายใจ ก่อนเช็ดหางตา บอกตามตรง…
ฉากนี้น่าประทับใจพอสมควร!
“ขอบคุณค่ะ!”
“คุณหมอ ขอบคุณจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ…พวกเราคง
สูญเสียครอบครัวไปแล้ว!”
หญิงวัยกลางคนเกือบจะคุกเข่าลงบนพื้น!
เฉินชางรีบห้ามไว้!
เหมือนในสายตาของหญิงวัยกลางคนวัยห้าสิบปีมองว่า
มีเพียงการคุกเข่าจึงจะแสดงความตื้นตันของเธอได้!
ถ้ามีคนช่วยลูกชายเธอได้ ต่อให้ก้มหัวกี่ครั้ง เธอก็จะทำ
โดยไม่พร่ำบ่น!
เสียงหัวเราะยินดีนอกห้องผ่าตัดเพิ่มความอบอุ่นให้วัน
ตรุษจีนได้ไม่น้อย!
การผ่าตัดก็จบลงเช่นนี้
คนไข้ถูกเฉียวเฉิงอันส่งไปที่ห้องสังเกตอาการเพื่อจะได้
สังเกตอาการดีๆ!
คาร์เมน ฮามิลล์กับฟูจิวาระ ซาอิก็ไม่ได้อยู่นาน ต่างก็
จากไปในวันนั้น
ตอนนั่งอยู่บนเครื่องบิน คาร์เมน ฮามิลล์ดูภาพที่เขาถ่าย
ให้ฟูจิวาระ ซาอิ เขาเหลือบมองเตียงผ่าตัดโดยไม่รู้ตัว
พริบตานั้น!
คาร์เมนชะงักงันทันที
ไม่ถูกสิ!
การผ่าตัดมีปัญหา!
เพราะตัวอุปกรณ์บนเตียงผ่าตัดมีปัญหา อีกทั้งเมื่อมอง
อุปกรณ์สิ้นเปลืองชิ้นอื่นๆ!
มีกล้องจุลทรรศน์ผ่าตัด มีกรรไกรตัดเยื่อหุ้มมัดประสาท
แล้วก็ยังมี….เครื่องมืออีกสารพัดอย่าง!
คาร์เมน ฮามิลล์พลันนึกถึงความเป็นไปได้หนึ่งขึ้นมา
อย่าบอกนะว่า…
ความจริงศาสตราจารย์เฉินผ่าตัดซ่อมแซมไข
กระดูกสันหลังได้?
ไม่ผิดแน่!
ต้องเป็นอย่างนี้แน่ๆ!
ไม่อย่างนั้นทำไมเขาต้องปิดเครื่องช่วยหายใจล่ะ
เมื่อคิดอย่างละเอียด คาร์เมนพลันนึกถึงเบาะแสมากขึ้น
เรื่อยๆ!
เขารีบดึงฟูจิวาระ ซาอิที่อยู่ด้านข้าง พูดด้วยสีหน้าเปี่ยม
ความจริงจัง
“ฟูจิวาระ ผมจะบอกคุณเรื่องหนึ่ง!”
ฟูจิวาระซาอิงุนงง “เรื่องอะไร!”
คาร์เมนฮามิลล์พูดด้วยสีหน้าลึกลับและคร่ำเคร่ง
“ศาสตราจารย์เฉิน…อาจจะชำนาญการผ่าตัดซ่อมแซมไข
กระดูกสันหลัง!”
สิ้นประโยคนี้ ทั้งสองคนเงียบลงทันที
ทั้งสองรู้ว่าการผ่าตัดนี้จะมีผลกระทบต่อทั้งโลกขนาด
ไหน!
ศาสตราจารย์เฉิน…สมกับเป็นคุณ!
YOU MAY ALSO LIKE
