เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 103 ข้าจะลงโทษเจ้าอย่างไร

บทที่ 103 ข้าจะลงโทษเจ้าอย่างไร

หลี่ลี่ออกมาจากที่พำนักชื่อหอหอมลึกลับของหลิวเหมยเอ๋อร์ แล้วมาถึงที่พำนักข้างๆ ของตนเองชื่อหอสงบเงียบ

ที่ประตูถ้ำ มีหญิงชราสองคนจากหอหอมลึกลับกำลังรออยู่ เพราะการเปิดประตูใหญ่ระหว่างหอหอมลึกลับกับหอสงบเงียบนั้น ต้องอาศัยคนจากทั้งสองถ้ำร่วมมือกันจึงจะเปิดได้

เมื่อเข้าไปในหอสงบเงียบ ก็พบว่าเป็นถ้ำที่หรูหราไม่แพ้หอหอมลึกลับ มีถ้ำย่อยๆ อยู่สิบกว่าถ้ำ โดยห้องนอนใหญ่ที่สุดของเขาก็ตกแต่งอย่างหรูหราอลังการ

“ไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนต่างพยายามไต่เต้าขึ้นไป สิ่งที่ได้รับตอนนี้ยังเป็นแค่สิทธิพิเศษในฐานะศิษย์ชั้นในเท่านั้น ได้ยินว่าถ้าได้เข้าไปในห้องโถงชั้นในแล้ว ถึงจะถือว่าได้เข้าสู่สำนักหมิงเยว่ อย่างแท้จริง ไม่รู้ว่าถ้ำในห้องโถงชั้นในจะหรูหราขนาดไหน” หลี่ลี่ รู้สึกภาคภูมิใจในใจ

ลึกเข้าไปในถ้ำ หลี่ลี่ยังพบสระน้ำที่คล้ายกัน มีไอน้ำลอยขึ้นมา ลองสัมผัสดูก็พบว่าน้ำร้อนมาก ดูเหมือนจะเป็นบ่อน้ำพุร้อนธรรมชาติ

สาวใช้คนหนึ่งที่เดินตามหลังเขามาหัวเราะพลางกล่าวว่า “ท่านเจ้านาย ที่นี่มีสระน้ำสองสระ อีกสระหนึ่งเป็นน้ำเย็น เหมาะสำหรับอากาศร้อนในตอนนี้ ส่วนสระอุ่นนี้เหมาะสำหรับอาบในฤดูหนาวมากกว่า”

ในถ้ำมีสาวใช้สี่คนและหญิงชราแปดคน ดูเหมือนว่าพวกนางคอยดูแลทำความสะอาดถ้ำนี้มาตลอด

คำว่า “ท่านเจ้านาย” ที่เรียกอย่างหวานซึ้ง สาวใช้คนนี้ก็มีรูปโฉมงดงามไม่น้อย ทำให้หลี่ลี่รู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย เขายิ้มให้นางแล้วเดินไปยังสระน้ำอีกแห่งหนึ่ง

น้ำในสระใสจนมองเห็นก้นสระ สร้างขึ้นจากก้อนหินกลมมน ก่อสร้างตามสภาพใต้ดิน มีความคิดสร้างสรรค์ ผสมผสานกับสภาพแวดล้อมธรรมชาติได้อย่างลงตัว ทำให้เขาอดใจไม่ไหวอยากจะอาบน้ำสักครั้งแม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลากลางวัน การรีบร้อนเช่นนี้ดูเหมือนคนรวยใหม่ ไม่ค่อยดีนักหลี่ลี่จึงเดินออกจากสระน้ำ

เมื่อมาถึงห้องโถงใหญ่ พอดีได้พบกับหลิวเหมยเอ๋อร์ ข้างกายนางมีผู้อาวุโสเมิ่งนั่งอยู่ด้วย บนโต๊ะหินและเก้าอี้หินมีผลไม้นานาชนิดวางเต็มไปหมด

หลี่ลี่พบผู้อาวุโสเมิ่ง เห็นว่าเขาเป็นชายชราที่มีตำแหน่งสูงส่ง เป็นผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง แต่กลับแสดงท่าทีประจบสอพลอต่อหน้าหลิวเหมยเอ๋อร์ ผู้ที่มองดูอยู่รู้สึกว่าช่างน่าขันเหลือเกิน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลิวเหมยเอ๋อร์ถูกความกระตือรือร้นของผู้อาวุโสเมิ่งทำให้รู้สึกอึดอัด มือน้อยๆบิดชายกระโปรง ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี จึงเดินเข้าไปช่วยคลี่คลายสถานการณ์

“เหมยเอ๋อร์ เจ้ามาได้อย่างไร เพิ่งย้ายมาบ้านใหม่ ไม่ไปดูรอบๆหน่อยหรือ?”

หลิวเหมยเอ๋อร์ยิ้มอย่างงดงามพลางกล่าวว่า “พอดีประตูระหว่างถ้ำพักสองแห่งเปิดอยู่ ข้าจึงแวะมาดูเลย”

หลี่ลี่พยักหน้า ภายใต้รอยยิ้มปลอบประโลมของเขา สีหน้าของหลิวเหมยเอ๋อร์ก็ผ่อนคลายลง การเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสเมิ่งเพียงลำพังนั้นกดดันจริงๆ พอเห็นหลี่ลี่ นางก็รู้สึกสบายใจขึ้น

ขณะนั้นสาวใช้สองคนยกน้ำชาเย็นมาให้ทั้งสามคนดื่ม

ผู้อาวุโสเมิ่งชมว่า “ไม่เลวเลย หลี่ลี่ สาวใช้ของเจ้าเหล่านี้ล้วนรู้จักปรนนิบัติคนดี เจ้าพอใจหรือไม่?”

ทุกคนที่เป็นผู้ดูแลและนักปรุงยาล้วนมีสาวใช้และแม่บ้านคอยปรนนิบัติ นี่เป็นเรื่องปกติที่สุด ผู้อาวุโสเมิ่งเพียงแค่เป็นห่วงหลี่ลี่จึงถามไปตามมารยาท แต่ใครจะรู้ว่าหลิวเหมยเอ๋อร์จะเบ้ปากน้อยๆ แสดงสีหน้าไม่พอใจ แล้วค่อยๆก้มหน้าลงอย่างเงียบๆผู้อาวุโสเมิ่งคอยสังเกตหลิวเหมยเอ๋อร์อยู่ตลอด จู่ๆ ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้นมา ราวกับเมฆดำบดบังดวงอาทิตย์ ผู้อาวุโสเมิ่งไม่รอให้หลี่ลี่พูด รีบตบขาตัวเองแล้วเอ่ยเสียงดัง “หลี่ลี่ เจ้าทำผิดเสียแล้ว ถึงแม้ตอนนี้เจ้าจะเป็นนักปรุงยาเกียรติยศ มีฐานะสูงส่ง แต่เจ้าก็ไม่ควรทำผิดต่อคุณหนูหลิว ดูสิ คุณหนูหลิวปฏิบัติต่อเจ้าดีขนาดไหน แล้วเจ้าจะมีสาวใช้งามราวกับดอกไม้อยู่ข้างกายได้อย่างไร”

หลี่ลี่ตกตะลึงกวาดตามองดู หลิวเหมยเอ๋อร์ที่ก้มหน้าเบะปากแล้วเข้าใจทันที

“ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ข้าจะไม่ยอมให้เจ้า หลี่ลี่ทำสิ่งที่ผิดต่อคุณหนูหลิวเด็ดขาด มานี่ พวกเจ้าทั้งสี่คน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไปเป็นสาวใช้ปรุงยาที่ถ้ำปรุงยาของข้าเถอะ ต่อไปที่นี่ของหลี่ลี่ให้ส่งยายแก่สี่คนมาปรนนิบัติแทน”

สาวใช้ทั้งสี่คนรีบคำนับขอบคุณผู้อาวุโสเมิ่งทันที สาวใช้เหล่านี้ล้วนเป็นผู้ที่เรียนปรุงยาไม่สำเร็จ ถูกคัดออกมาเป็นสาวใช้ทำงานรับใช้ทั่วไป หากได้เป็นสาวใช้ปรุงยา ฐานะก็จะสูงขึ้นมาก แม้ต่อไปออกจากสำนักชั้นในไป ก็จะมีร้านยามากมายแย่งกันจ้าง อนาคตไกล

หลี่ลี่เห็นหลิวเหมยเอ๋อร์ แม้ไม่ได้เงยหน้า แต่ริมฝีปากเผยอยิ้ม ดูเหมือนจะแย้มสรวล จึงได้แต่ยิ้มขื่น คิดในใจว่าถูกเจ้าแก่เมิ่งนี่ขายหน้าเสียแล้ว

ผู้อาวุโสเมิ่งเห็นว่าการประจบครั้งแรกสำเร็จ ทำให้หลิวเหมยเอ๋อร์ ยิ้มออกก็ดีใจยิ่งนัก คิดในใจว่าการประจบของข้าได้ผลจริงๆ สำเร็จลุล่วงแล้ว จึงรู้สึกภาคภูมิใจ

“พวกเจ้าจำไว้ให้ดี ต่อไปรอบตัวหลี่ลี่ ห้ามมีสาวใช้สาวสวยปรากฏเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่” ทันใดนั้นยายแก่สองคนที่คอยปรนนิบัติก็รับคำ

ส่วนสาวใช้ทั้งสี่คนนั้นรีบหนีออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็ว ราวกับว่า หลี่ลี่เป็นสัตว์ร้ายน่ากลัว

หลี่ลี่ถูกผู้อาวุโสเมิ่งทำเช่นนี้ก็ได้แต่จนปัญญา คิดในใจว่าเจ้าแก่นี่ รู้แต่จะเอาใจเหมยเอ๋อร์ เอาข้ามาเป็นเครื่องมือ คอยดูว่าต่อไปข้าจะลงโทษเจ้าอย่างไร

หลังจากเยี่ยมชมถ้ำใหม่แล้ว ทั้งสามคนต่างมีธุระต้องทำ จึงแยกย้ายออกจากถ้ำไปหลิวเหมยเอ๋อร์ รู้สึกพอใจอย่างมากกับการแสดงออกของท่านผู้อาวุโสเมิ่งเมื่อครู่ จึงทำการยกเว้นและมอบรอยยิ้มให้เขา พลางกล่าวอย่างหวานซึ้งว่า “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสเมิ่งที่ดูแลพวกข้า ทำให้พวกข้ามีถ้ำพักที่ดีเช่นนี้ ต่อไปพวกข้าจะพยายามเรียนรู้การปรุงยาและผลิตยาอย่างเต็มที่ เพื่อไม่ให้ผิดหวังในความคาดหวังของท่านผู้อาวุโส”

ท่านผู้อาวุโสเมิ่งดีใจมาก เขารอคอยประโยคนี้มาตลอด ยิ้มจนปากแทบจะปิดไม่ลง ราวกับเห็นตำรายาวิเศษมากมายบินมาหาเขา จึงหัวเราะดังลั่นพลางกล่าวว่า “ไม่กล้ารับคำชมหรอก ขอเพียงคุณหนูหลิวเหมยเอ๋อร์มีความสุขก็พอ ส่วนหลี่ลี่นั่น เจ้าวางใจได้ ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ข้าขอรับรองว่าจะทำให้เขาเชื่อฟังและอยู่เคียงข้างเจ้าอย่างว่าง่าย อย่าว่าแต่สตรีสาวเลย แม้แต่นกที่บินผ่านมา ข้าก็จะไม่ยอมให้มันบินเข้าใกล้หลี่ลี่ในรัศมีสามจั้ง หากเขากล้าทำไม่ดีกับเจ้า ข้าจะเป็นคนแรกที่ออกหน้าจัดการเขาเอง”

หลี่ลี่รู้สึกมึนงงทันที คิดในใจว่าไอ้แก่นี่ช่างไร้ยางอายขึ้นทุกที ช่างไม่มีจรรยาบรรณเอาเสียเลย ถึงกับรังแกเขาถึงเพียงนี้

“ข้าย่อมปฏิบัติต่อเหมยเอ๋อร์ด้วยดีอยู่แล้ว ท่านผู้อาวุโสช่างกังวลเกินไป” หลี่ลี่กล่าวพร้อมรอยยิ้มขื่น

“นั่นยังไม่แน่นอน สิ่งที่ไว้ใจได้น้อยที่สุดในใต้หล้านี้ก็คือจิตใจชั่วร้ายของบุรุษ ข้าเป็นผู้ผ่านโลกมามาก จะไม่เข้าใจเรื่องนี้ได้อย่างไร? แต่คุณหนูหลิวเหมยเอ๋อร์เจ้าวางใจได้ สำหรับเด็กหนุ่มอย่างหลี่ลี่นี่ ข้ามีวิธีมากมาย รับรองว่าจะทำให้เขาเชื่อฟังเจ้าอย่างว่านอนสอนง่าย ให้ไปทางตะวันออกก็ไปตะวันออก ให้ไปทางตะวันตกก็ไปตะวันตก” ท่านผู้อาวุโสเมิ่งตบอกรับรองอย่างแรง

หลิวเหมยเอ๋อร์ หัวเราะคิกคักพลางกล่าวว่า “ข้าเชื่อใจพี่หลี่ลี่ เขาจะปฏิบัติต่อข้าด้วยดีแน่นอน พี่หลี่ลี่ดีขนาดนี้ สตรีอื่นย่อมชอบเขาเช่นกัน แต่อย่าให้ข้าเห็นเชียวนะ มิเช่นนั้นข้าจะไม่สบายใจเอา”

ท่านผู้อาวุโสเมิ่งหัวเราะลั่น “จะไม่ได้เห็นหรอก รับรองว่าจะไม่ได้เห็น หากมีสตรีเช่นนั้น ข้าจะทำให้นางหายไปก่อนที่เจ้าจะได้เห็นเสียอีก หายไปอย่างสิ้นเชิงเลยทีเดียว”ท่านผู้อาวุโสเมิ่งแสดงท่าทีองอาจห้าวหาญ สมกับเป็นผู้แข็งแกร่งจริงๆ ทุบอกดังสามครั้ง

หลี่ลี่ถึงกับพูดไม่ออก ดูเหมือนว่าเฒ่าเมิ่งผู้นี้จะถอดหน้ากากออกอย่างสิ้นเชิงแล้ว ตอนนี้หากแม้แต่หลิวเหมยเอ๋อร์จะสั่งให้เขาแปลงร่างเป็นสุนัขน้อย เขาก็คงจะเห่าออกมาสองเสียงเลยทีเดียว เมื่อเขายอมสละแม้กระทั่งตัวเองแล้ว การที่จะปฏิบัติต่อลูกน้องของหลี่ลี่อย่างไร้ความปรานีก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

แน่นอนว่าคำสั่งของท่านผู้อาวุโสเมิ่งแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ทุกที่ที่หลี่ลี่ไปถึง สาวน้อยทั้งหลายต่างสีหน้าเปลี่ยนไป สาวใช้วัยเยาว์ต่างพากันหลบหนี อำนาจอันน่าเกรงขามของท่านผู้อาวุโสเมิ่งแผ่ซ่านไปทั่วทั้งสำนักยาในชั่วพริบตา

สาวใช้วัยเยาว์ต่างกระซิบกระซาบกัน เผยแพร่คำสั่งอันน่าสะพรึงกลัวนี้อย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าคำสั่งนี้จะสำคัญมาก สาวใช้เหล่านี้มีสถานะไม่สูงนัก ไม่มีใครอยากฝ่าฝืนกฎของสำนัก ไม่อยากตายอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวในเรื่องนี้ ดังนั้นแม้ว่าแต่เดิมหลี่ลี่จะเป็นหนุ่มรูปงาม เป็นบุคคลที่สาวใช้วัยเยาว์เหล่านี้ชอบติดต่อด้วยมากที่สุด แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นบุคคลในบัญชีดำไปในทันที เพียงแค่หลี่ลี่ปรากฏตัว สาวน้อยเหล่านี้ก็สีหน้าซีดเผือดในทันที แล้วรีบใช้วิชาตัวเบาหนีหายไปอย่างไร้ร่องรอยในพริบตา

ตลอดทางนี้ ได้เห็นภาพอันประหลาดเช่นนี้หลายครั้ง หลี่ลี่ถึงกับพูดไม่ออก

“ท่านผู้อาวุโส ท่านเห็นว่าคำสั่งนี้มันเกินไปหรือไม่? หากต่อไปมันแพร่ออกไป ข้าเกรงว่าจะส่งผลเสียต่อสำนักยา ราวกับว่าข้าได้ทำเรื่องเลวร้ายอะไรไว้”

ท่านผู้อาวุโสเมิ่งสีหน้าเคร่งขรึม “กลัวอะไร? คนที่ทำถูกต้องไม่ต้องกลัวเงาคด ปล่อยให้พวกเขาพูดไป”

ข้าละความรู้สึกนี้ไม่ได้พูดถึงท่านนี่ หากเรื่องนี้ยังคงดำเนินต่อไป ไม่เกินหนึ่งวัน ข้าเกรงว่าคงมีข่าวลือแพร่สะพัดว่าข้าหลี่ลี่ข่มขืนสาวใช้ ดังนั้นสาวใช้ทั้งหลายจึงเห็นข้าแล้วหลบหนี

หลี่ลี่รีบมองไปทางหลิวเหมยเอ๋อร์ หลิวเหมยเอ๋อร์หัวเราะคิกคักออกมา ใบหน้างดงามเย้ายวนใจ ช่างน่าหลงใหลเหลือเกิน