เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 305 ตัดเส้นเลือด!

บทที่ 305 ตัดเส้นเลือด!

“เจ้าเป็นคนที่ท่านผู้ช่วยใหญ่หลูส่งมาใช่ไหม! ไม่มีไอสังหาร อย่างมากก็แค่ระดับขอบเขตรูปลักษณ์มนุษย์”

หลี่ลี่ไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ยังวิจารณ์ลู่อวิ๋นต้าอย่างละเอียด

“ไม่ผิด ไม่ผิด เด็กหนุ่มกล้าหาญมาก ใจเย็นมาก เพียงแค่จุดนี้ เจ้าก็มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นวิญญาณในมือข้าแล้ว”

ลู่อวิ๋นต้าหัวเราะเบา ๆ พลางกล่าว

“ดูเหมือนวิญญาณในมือเจ้าจะมีไม่น้อยแล้วสินะ?”

หลี่ลี่จ้องมองลู่อวิ๋นต้าด้วยสายตาเย็นเฉียบ

“ไม่มาก ไม่มาก รวมเจ้าด้วยก็พอดีหนึ่งร้อยคน แม้ข้าจะไม่อยากเป็นเครื่องมือฆ่าคนของพี่ใหญ่ แต่เมื่อมีคนมารังควานพี่ใหญ่ ข้าก็ไม่อาจนิ่งดูดาย ดังนั้นเจ้าต้องตาย”

ลู่อวิ๋นต้าพูดราวกับกำลังพูดถึงเรื่องเล็กน้อยไร้ความสำคัญ

“ฆ่าตัวตายเถอะ! ข้าจะตัดเพียงศีรษะของเจ้า หากเจ้ากล้าต่อต้าน ข้าจะบดขยี้เจ้าให้เป็นชิ้นเนื้อ ใช้ชีวิตและเลือดของเจ้าบำรุงร่างกายข้า”

ลู่อวิ๋นต้าดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉับพลัน

“เจ้าฆ่าตัวตายเถอะ! หลังจากเจ้าฆ่าตัวตาย ข้าจะบดขยี้เจ้า เจ้าก็จะไม่รู้สึกเจ็บปวดใด ๆ มิเช่นนั้นเจ้าจะต้องผ่านประสบการณ์อันเจ็บปวดเช่นนี้อีกครั้ง”

หลี่ลี่ยิ้มบาง ๆ ตอบกลับด้วยคำพูดเดียวกัน

“ดี ดี ดี เด็กหนุ่มที่กล้าหาญ ข้าจะให้เจ้าได้เห็นว่าอะไรคือความแตกต่าง”

ลู่อวิ๋นต้าหัวเราะลั่น ร่างกายขยับเล็กน้อย ก็พุ่งมาอยู่ตรงหน้าหลี่ลี่แล้ว มือขวาฟาดฝ่ามืออย่างไม่ใส่ใจ

แม้จะเป็นเพียงฝ่ามือที่ไม่ได้ใส่ใจ และไม่มีลมปราณใด ๆ พัดมา แต่หลี่ลี่กลับรู้สึกราวกับภูเขาลูกหนึ่งพุ่งชนเข้ามา แรงกดดันอันรุนแรงนั้นทำให้เขาแทบรับไม่ไหว

วรยุทธ์ระดับขอบเขตรูปลักษณ์มนุษย์!

สามารถทำให้หลี่ลี่รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลเช่นนี้ในทันที หลี่ลี่จึงรู้ถึงวรยุทธ์ที่แท้จริงของลู่อวิ๋นต้า

ตัดเส้นเลือด!

สูดลมหายใจลึก เปิดใช้วิชาเย่หมี่เจียงโม่กง หลี่ลี่แค่นเสียงเย็นชา ใช้วิชาต่อสู้นิ้วยมทูตโจมตีทันที

การโต้กลับของหลี่ลี่ก็ดูสบาย ๆ เช่นกัน ไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ ดูเหมือนเพียงแค่ปัดมือเล่น ๆ แต่นิ้วทั้งห้าสั่นเล็กน้อย มีพลังรูปทรงแฝงอยู่บนนั้น

เมื่อวรยุทธ์ไม่แตกต่างกันมาก หรือแม้แต่ต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่เหนือกว่าตน พลังรูปทรงที่ปล่อยออกมาก็สร้างความเสียหายได้จำกัดมาก สิ่งที่จะสร้างความเสียหายได้จริง ๆ คือการสัมผัสโดยตรง เมื่อพลังรูปทรงระเบิดออกมาทันที

“หืม?”

ลู่อวิ๋นต้ามองอย่างแปลกใจ แม้การกวาดมือของหลี่ลี่จะดูเหมือนทำอย่างไม่ใส่ใจ และไม่มีพลังอำนาจรุนแรง แต่ลู่อวิ๋นต้ากลับรู้สึกว่าจุดสำคัญหลายจุดบนแขนเริ่มปวดร้าว นิ้วมือของหลี่ลี่ชี้ไปที่จุดเหล่านั้น

หากจุดใดจุดหนึ่งถูกโจมตี ไม่อาจพูดได้ว่าแขนทั้งท่อนจะใช้การไม่ได้ทันที แต่ในระยะเวลาสั้น ๆ ก็ไม่อาจสร้างพลังใด ๆ ได้ หลี่ลี่ใช้การโจมตีรับมือกับการโจมตี ทำให้การโจมตีสลายไปโดยไร้ร่องรอย

ห้าต้นไม้คุมขัง!

ลู่อวิ๋นต้าแค่นเสียงเย็นชา มือขวาของเขาพลันเปลี่ยนจากฝ่ามือเป็นกรงเล็บ กรงเล็บคุมขังต้นไม้ที่เป็นไม้เด็ดของเขาก็ถูกใช้ออกมาทันที

ในชั่วพริบตา หลี่ลี่รู้สึกว่ามือซ้ายของนางเหมือนจมลงไปในโคลนตมทันที เมื่อลู่อวิ๋นต้าเปลี่ยนฝ่ามือเป็นกรงเล็บ ทุกสิ่งรอบข้างราวกับถูกจำกัดไว้

นิ้วยมทูต นิ้วเดียวตัดเส้นเลือด!

แขนซ้ายของหลี่ลี่สั่นกระตุกขึ้นมาทันที กระบวนท่าเปลี่ยนไปในทันที นิ้วทั้งสี่หุบเข้า เหลือเพียงนิ้วชี้ที่ยื่นออกมา แทงตรงไปที่ฝ่ามือของลู่อวิ๋นต้า

“วรยุทธ์ขอบเขตรูปลักษณ์ขั้นสัตว์ น่าแปลกที่สามารถต่อสู้กับนกอินทรีทั้งสามได้ ที่แท้ก็ซ่อนวรยุทธ์ไว้ น่าเบื่อ”

ตอนนี้ลู่อวิ๋นต้ารู้สึกถึงวรยุทธ์ของหลี่ลี่แต่กลับไม่มีความแปลกใหม่อย่างที่เขาคิดไว้ จึงอดไม่ได้ที่จะเบ้ปากอย่างดูแคลน

“ไปตายซะ!”

แค่นเสียงเย็นชา มือขวาของลู่อวิ๋นต้าพลันออกแรง ทันใดนั้น พลังสีเขียวมรกตทั้งห้าก็พุ่งออกมาจากนิ้วทั้งห้าของเขา กลายเป็นต้นไม้ยักษ์ห้าต้นในพริบตา ก่อตัวเป็นกรงขังที่แน่นหนา ไม่เพียงแต่สกัดการโจมตีของหลี่ลี่แต่ยังครอบคลุมหลี่ลี่ทั้งตัวไว้ในนั้น

ตึง!

นิ้วของหลี่ลี่แทงออกไป แต่กลับแทงถูกต้นไม้ยักษ์ต้นหนึ่ง เสียงดังสนั่นดังขึ้น หลี่ลี่รู้สึกเพียงว่านิ้วของนางเจ็บเล็กน้อย แต่ต้นไม้ยักษ์นั้นกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เลย

โครม!

ในขณะที่ไม่ทันระวัง ต้นไม้ยักษ์ทั้งห้าต้นได้ล้อมหลี่ลี่ไว้ตรงกลาง กิ่งก้านสูงใหญ่ปิดกั้นส่วนบนทั้งหมด รากขนาดใหญ่มากมายโผล่ออกมา กลายเป็นเชือกเหล็ก ปิดกั้นพื้นดินทั้งหมด ยิ่งไปกว่านั้น รากไม้บางส่วนราวกับหนวดที่เคลื่อนไหวได้ ฟาดตรงมาที่หลี่ลี่

ตอนนี้หลี่ลี่ราวกับอยู่ในกรงเหล็ก

“ฮึ เล่นลูกไม้ คิดว่ากดวรยุทธ์ไว้แล้วจะเอาชนะได้อย่างนั้นหรือ? จำไว้ ความแตกต่างก็คือความแตกต่าง เจ้ารอถูกบดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปเถอะ!”

ลู่อวิ๋นต้าดึงมือขวากลับ เขาหอบเล็กน้อย แต่กลับมองดูหลี่ลี่ด้วยสีหน้าดูแคลน

กระบวนท่านี้เป็นไม้เด็ดของลู่อวิ๋นต้า เมื่อถึงขั้นขอบเขตรูปลักษณ์ร่างมนุษย์ สิ่งที่สร้างขึ้นมาจะมีพลังโจมตีมากกว่าของจริงเสียอีก ต้นไม้เหล็กทั้งห้าต้นที่ลู่อวิ๋นต้าสร้างขึ้นมานั้นแข็งยิ่งกว่าเหล็กกล้า

หลังจากรู้ว่าหลี่ลี่มีวรยุทธ์ขั้นขอบเขตรูปลักษณ์ร่างสัตว์ ลู่อวิ๋นต้าที่รู้สึกเบื่อหน่ายก็เตรียมจะจบการต่อสู้ครั้งนี้ แม้แต่ผู้ฝึกฝนขั้นขอบเขตรูปลักษณ์ร่างมนุษย์ก็ยังไม่สามารถหลบพ้นไม้เด็ดนี้ได้โดยง่าย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้ฝึกฝนขั้นขอบเขตรูปลักษณ์ร่างสัตว์

“ลู่อวิ๋นต้า นี่มันรังแกคนชัด ๆ !”

ในตอนนี้ จากความมืด ชายชราร่างเตี้ยอ้วนค่อย ๆ เดินออกมา ใบหน้าเปล่งปลั่ง จมูกแดงก่ำเหมือนคนดื่มเหล้า ทำให้คนที่เห็นรู้สึกถึงความมีบุญวาสนา