เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 306 ต้นไม้ยักษ์
บทที่ 306 ต้นไม้ยักษ์
“ผู้อาวุโสตู้ การต่อสู้กับขยะพรรค์นี้ทำให้ข้ารู้สึกขยะแขยงแล้ว สังหารมันเสียให้จบ ๆ ไปเถอะ”
ลู่อวิ๋นต้าเบ้ปากพูด
“แต่ข้าก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อยกับวิธีการซ่อนวรยุทธ์ของมัน ถึงขนาดที่ข้ายังมองไม่ออกว่ามันมีวรยุทธ์ระดับขอบเขตรูปลักษณ์”
ผู้อาวุโสตู้พูดเรียบ ๆ
“แค่เทคนิคเล็กน้อยเท่านั้น ข้ายังไม่รู้จักท่านเฒ่าเจ้าหรือ? คงเป็นเพราะท่านอยากเก็บหัวใจของเจ้าหนุ่มนี่ไว้จิบเหล้าสินะ! วางใจเถิด ข้าจะสังหารมัน และจะไม่ทำให้หัวใจบาดเจ็บเด็ดขาด ท่านว่าดีหรือไม่?”
ลู่อวิ๋นต้าหัวเราะพลางกล่าว
“เจ้านี่! ยังคงเป็นเจ้าที่เข้าใจใจข้า ข้าไม่ได้ลิ้มรสอาหารอร่อยเช่นนี้มานานแล้ว”
เมื่อถูกพูดถูกใจ ผู้อาวุโสตู้ก็หัวเราะร่า
ไม่ไกลออกไป ท่านผู้ดูแลลู่ผู้ซ่อนตัวอยู่ก็อดสั่นสะท้านไม่ได้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้อาวุโสตู้ผู้มีใบหน้าเมตตานี้จะมีรสนิยมชอบกินหัวใจคน
ทั้งสองคนสนทนากันโดยไม่หลบเลี่ยงผู้อื่นเลย เพราะตรงหน้าพวกเขามีเพียงหลี่ลี่คนเดียว และในสายตาของทั้งสอง หลี่ลี่ต้องตายอย่างแน่นอน
ในทันทีที่ถูกกักขัง หลี่ลี่ก็ใช้วิชาเคลื่อนไหวเงามืดซ่อนร่างของตนเอง เพื่อหลีกเลี่ยงการรบกวนจากรากไม้เหล่านั้น พร้อมกับหาทางออกไป
แต่ไม่ว่าวิชาเคลื่อนไหวเงามืดจะเก่งกาจเพียงใด ก็ไม่อาจทำให้หลี่ลี่หายตัวไปได้ ภายใต้การปิดล้อมของต้นไม้ยักษ์ทั้งห้า พื้นที่เคลื่อนไหวของหลี่ลี่มีเพียงไม่กี่ก้าว บวกกับรากไม้ขนาดเท่าแขนที่กวาดไปมาไม่หยุด หลี่ลี่ดูทุลักทุเลอย่างที่สุด
ช้างศึกแห่งความมืด! ปรากฏ!
หลี่ลี่แค่นเสียงเย็น ร่างของเขาปรากฏขึ้นทันที โดยไม่สนใจรากไม้ที่กวาดเข้ามา หลี่ลี่กางแขนทั้งสองข้างออก พลังต่อสู้มหาศาลพุ่งออกมาจากร่างของเขาทันที
ในพริบตา พลังต่อสู้หนาแน่นกลายเป็นหมอกสีดำห่อหุ้มหลี่ลี่ไว้
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!
เสียงใสกังวานดังขึ้นไม่หยุด รากไม้ที่กระแทกลงบนหมอกหนาราวกับกระแทกกำแพงเหล็ก เกิดเสียงโลหะกระทบกัน
พลังต่อสู้ในเส้นลมปราณถูกปล่อยออกมา ศิลาสยบเทพและศิลาสุขาวดีเติมเต็มอย่างรวดเร็ว ผ่านทารกแห่งการต่อสู้ในพลังลมปราณ แปรเปลี่ยนเป็นพลังต่อสู้อีกครั้ง แล้วถูกหลี่ลี่ปล่อยออกมา
ค่อย ๆ หมอกดำหนาทึบเต็มไปทั่วรอบตัวหลี่ลี่แม้กระทั่งแตะถึงต้นไม้ยักษ์
ในขณะนั้น หลี่ลี่ประกบมือทั้งสองเข้าหากันอย่างแรง พร้อมกับโล่งาช้างเรืองแสงในอ้อมอกก็ปรากฏขึ้นทันที
โอ๊ก!
“เอ๊ะ? ดิ้นรนต่อสู้จนถึงที่ตายหรือ?”
เมื่อเห็นต้นไม้ยักษ์ถูกบีบให้ขยายออกไปด้านนอก ผู้อาวุโสตู้ก็อุทานด้วยความประหลาดใจ
“ฮึ แค่แสงสุดท้ายก่อนดับเท่านั้น คิดว่าเพียงรวมพลังสร้างสัตว์อสูรก็จะต้านทานได้ ช่างเป็นความฝันของคนโง่”
ลู่อวิ๋นต้าเบ้ปากแล้วแค่นเสียงเย็น จากนั้นก็โบกมือขวาหลายครั้ง ปล่อยพลังต่อสู้ห้าสาย ส่งเข้าไปในต้นไม้ยักษ์ทั้งห้า
ด้วยพลังต่อสู้ที่เพิ่มเข้าไป ต้นไม้ยักษ์ทั้งห้าก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น และบีบเข้ามาอีกครั้ง แม้มีช้างศึกแห่งความมืดต้านไว้ ก็ยังเกิดเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดทึบ ๆ
เมื่อพบว่าการโจมตีของตนยังไม่ได้ผล คราวนี้สีหน้าของลู่อวิ๋นต้าก็เปลี่ยนไปทันที
“กล้าทำให้ข้าขายหน้าต่อหน้าเพื่อน ช่างอยากตายนัก” แค่นเสียงเย็น ลู่อวิ๋นต้ายกมือขวาขึ้นอีกครั้ง เตรียมเพิ่มกำลังโจมตี
แต่ในขณะนั้น หลี่ลี่ก็เริ่มลงมือเช่นกัน
แม้ว่าช้างศึกมืดดำจะมีร่างกายขนาดใหญ่ แต่การป้องกันเชิงรับเช่นนี้ไม่ใช่แผนการระยะยาว หลี่ลี่เช่นกันแค่นเสียงเย็นชา แต่ได้ออกคำสั่งล่วงหน้าไปแล้ว
“ผลักเสาทอง!”
หลี่ลี่เพียงแค่คิด ช้างศึกมืดดำก็ส่งเสียงคำรามโกรธแค้นดังสนั่นฟ้า ขาหลังทั้งสองกระทืบพื้นอย่างแรง แล้วพุ่งไปข้างหน้าด้วยพละกำลังมหาศาล
ในระหว่างที่กระทืบพื้น พื้นดินทั้งหมดดูเหมือนจะสั่นสะเทือน หากบอกว่าเกิดแผ่นดินไหวก็คงมีคนเชื่อ
ท่ามกลางเสียงฝีเท้าดังกึกก้อง ช้างศึกมืดดำอาศัยความแข็งแกร่งของหลี่ลี่ผลักต้นไม้ยักษ์ที่เคลื่อนเข้ามาออกไปอย่างรุนแรง กรงขังที่แน่นหนาราวกับถูกเปิดประตูใหญ่ ถูกทำลายในพริบตา
“อะไรกัน? สามารถใช้กำลังดิบทำลายกรงห้าต้นไม้ของข้าได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้”
ลู่อวิ๋นต้าเห็นต้นไม้ยักษ์ถอยหลังโดยไม่อยู่ในการควบคุมของตน จึงกล่าวอย่างไม่อยากเชื่อ
“อืม เด็กคนนี้มีฝีมือจริง ๆ ”
ผู้อาวุโสตู้พยักหน้า
“ฮึ ฝีมืออะไรกัน ต้องตายแน่นอน”
ลู่อวิ๋นต้าขมวดคิ้ว แค่นเสียงเย็นชา ทันใดนั้นแม้แต่บริเวณโดยรอบก็ดูเหมือนจะถูกแช่แข็ง
“ตำราไม้เชื่อมโยง!”
เสียงคำรามต่ำดังขึ้น ลู่อวิ๋นต้าใช้มือทั้งสองข้าง พลังต่อสู้พุ่งออกมาเป็นสาย ๆ หลั่งไหลเข้าสู่ต้นไม้ยักษ์ทั้งห้า
ในพริบตา ต้นไม้ยักษ์ทั้งห้าราวกับถูกโค่นล้ม ล้มลงมาอย่างกึกก้อง
หลี่ลี่ไม่ทันตั้งรับ ช้างศึกมืดดำพุ่งไปข้างหน้าเต็มกำลังเป็นระยะกว่าหนึ่งจ้าง จึงสามารถทรงตัวได้
ทำลายการโจมตีนี้อย่างสิ้นเชิง? แน่นอนว่าหลี่ลี่ไม่ได้หยิ่งผยองถึงเพียงนั้น แม้ว่าลู่อวิ๋นต้าจะไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ แต่ก็ไม่น่าจะอ่อนแอถึงเพียงนี้
แน่นอน ความคิดของหลี่ลี่เพิ่งจะผุดขึ้นมา ต้นไม้ยักษ์ทั้งห้าก็หยุดลงอย่างกะทันหันในขณะที่เกือบจะแตะพื้นดินเพียงหนึ่งชุ่น รากมากมายปรากฏให้เห็น ต้นไม้ยักษ์แต่ละต้นมีรากนับร้อยเส้น