เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 423 แสงหิ่งห้อยกล้าแข่งกับแสงจันทร์

“คุยโวเกินตัว พวกเจ้ายังไม่มีความสามารถขนาดนั้น ไสหัวไป ให้คนที่แข็งแกร่งกว่ามา”

หลี่ลี่แค่นเสียงเย็นชา เผชิญหน้ากับการโจมตีด้วยพลังสังหารอันรุนแรงที่เต็มท้องฟ้า หลี่ลี่จ้องมองด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นกระแสหมุนวนของชี่ก็ก่อตัวขึ้นที่ด้านหลังของเขา กระแสหมุนวนหมุนเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จากนั้นกำปั้นยักษ์ก็ปรากฏออกมาจากกระแสหมุนวน ราวกับมาจากอีกมิติหนึ่ง พุ่งตรงออกไป

พลังเดียวเอาชนะทั้งหมด กำปั้นเดียวที่ออกไป ฟ้าดินเปลี่ยนสี ภูเขาถล่มแผ่นดินแยก พลังสังหารต่าง ๆ ที่สัมผัสกับมัน เหมือนก้อนน้ำแข็งที่ตกลงในน้ำ ละลายอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็หายไปไร้ร่องรอย ไม่อาจก่อภัยคุกคามแม้แต่น้อย

หลังจากทำลายการโจมตีของฝ่ายตรงข้าม กำปั้นยักษ์ก็พุ่งมาตรงหน้าทั้งห้าคนอย่างฉับพลัน กำปั้นยังมาไม่ถึง แต่ลมหมัดมาถึงแล้ว แรงกดดันมหาศาลทำให้ทั้งห้าคนหายใจลำบาก พลังอันรุนแรงทำให้พวกเขาถอยหลังไปสิบกว่าก้าว เลือดพุ่งออกจากปาก ทั้งคนเหมือนถูกทำลายวรยุทธ์ อ่อนแรงอยู่กับที่ ไม่สามารถขยับแม้แต่น้อย

“แข็ง…แข็งแกร่งเหลือเกิน!”

“ไอ้หนุ่ม อย่าคิดว่าเอาชนะพวกข้าได้แล้วจะทำอะไรก็ได้ วังหลวงนี้ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะมาอาละวาด เจ้าต้องตายอย่างไม่มีที่ฝังศพแน่นอน”

“ลงโทษเก้าตระกูล ลงโทษสามตรอก ไอ้หนุ่ม เจ้าไม่เพียงต้องตาย แต่ยังจะทำให้ญาติพี่น้อง เพื่อนบ้านของเจ้าเดือดร้อนไปด้วย เจ้าตายแน่”

“มดเขย่าต้นไม้ เจ้าหนุ่ม เจ้าช่างหยิ่งผยองเกินไป”

กุมหน้าอกไว้ แม้ว่าหัวหน้าองครักษ์ในวังหลายคนจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่ลี่แต่ดวงตาทั้งสองของพวกเขากลับลุกโชนราวกับเปลวไฟ พร้อมที่จะเผาผลาญหลี่ลี่ได้ทุกเมื่อ ปากก็ขู่คำรามไม่หยุด

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่แค่การขู่ แต่เป็นความจริง การบุกเข้ามาในเมืองชั้นในของชางหลาน เท่ากับการล่วงเกินฝ่าบาทแห่งราชวงศ์ต้าเหลียง ตามกฎหมายของยุคราชวงศ์เหลียงต้องถูกประหารทั้งเก้าตระกูล ทำลายสามตรอก นับเป็นอาชญากรรมร้ายแรงที่สุด

“ฮึ! เรื่องของข้า ไม่จำเป็นต้องให้พวกเจ้ามากังวล”

หลี่ลี่แค่นเสียงเย็นชา มือขวาโบกออกไป พลังจริงสายหนึ่งพุ่งออกไป ทำให้คนเหล่านั้นสลบไปในทันที

หลี่ลี่ก้าวเดินต่อไปข้างหน้า กำปั้นมหึมาลอยอยู่เหนือศีรษะของหลี่ลี่สามก้าวหนึ่งหมัด ห้าก้าวหนึ่งโจมตี หลี่ลี่ช่างไร้ผู้ใดต้านทานได้ แม้จะเคลื่อนไหวช้า แต่ไม่มีใครสามารถแย่งชิงความคมกล้าของเขาได้ องครักษ์ที่สลบอยู่บนพื้นมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ หัวหน้าองครักษ์ไม่ใช่คู่ต่อสู้แม้แต่กระบวนท่าเดียวของหลี่ลี่แต่ความวุ่นวายอันใหญ่หลวงนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งวังชั้นในอย่างรวดเร็ว จากระยะไกล หลี่ลี่รู้สึกถึงคลื่นปราณยุทธ์มหาศาลหลายสายที่ส่งมา เห็นได้ชัดว่าคลื่นเหล่านี้ต้องเป็นการแสดงออกของขอบเขตสัจธรรมมหาบุรุษที่ใช้วรยุทธ์เต็มกำลังเท่านั้น และหนึ่งในนั้นยังอยู่ในระดับสูงสุดของขอบเขตสัจธรรมที่คนและฟ้าเป็นหนึ่งเดียว หลี่ลี่เดินไปได้ไม่กี่จั้ง เงาร่างสามสายก็พุ่งมาอยู่ตรงหน้าของหลี่ลี่แล้ว

“ไอ้โจร บุกรุกวังชั้นใน ทำร้ายองครักษ์ของข้า ไปตายซะ!”

ชายร่างกำยำ หน้าตาดุดันพุ่งเข้ามา ตะโกนด้วยความโกรธ พลังจริงสายหนึ่งพุ่งออกมากลายเป็นค้อนใหญ่ ราวกับภูเขานับหมื่นลูกถาโถมเข้ามา พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่ฟาดลงมาอย่างรุนแรง ในยามนี้แม้แต่ภูเขาลูกเล็กก็คงถูกค้อนนี้บดขยี้จนแหลกละเอียด

“ตาย!”

ข้างกายชายร่างกำยำ มีชายธรรมดาคนหนึ่งเพียงแค่เอ่ยเย็นชา แล้วปล่อยพลังจริงออกมา รวมตัวเป็นเข็มเหล็กขนาดเท่านิ้วกลาง ยาวกว่าหนึ่งจั้ง ราวกับสายฟ้ามันแทงตรงเข้าหาอกของหลี่ลี่

“เจ้าหนุ่ม บุกเข้าวังชั้นใน เจ้าควรมีความพร้อมที่จะตาย ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะอาละวาดได้ ว่าง่าย ๆ รอความตาย บางทีอาจจะเหลือศพเจ้าไว้ทั้งร่าง” คนที่อยู่ตรงกลางคือหัวหน้าใหญ่องครักษ์วังชั้นใน เจี่ยนอี้เฟย ผู้อยู่ในระดับสูงสุดของขอบเขตสัจธรรมที่คนและฟ้าเป็นหนึ่งเดียว เมื่อเทียบกับหัวหน้าใหญ่อีกสองคนที่คนหนึ่งหุนหันพลันแล่น อีกคนพูดน้อย เจี่ยนอี้เฟยผู้นี้มีกลิ่นอายของผู้อยู่เหนือกว่าทั่วทั้งร่าง

“แตกซะ!”

หลี่ลี่แค่นปาก ในยามนี้วรยุทธ์ของเขาสมบูรณ์แล้ว แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับขอบเขตวิหารก็ยังต่อกรได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเอาคนระดับขอบเขตสัจธรรมพวกนี้มาไว้ในสายตา

แค่นเสียงเย็นชา กำปั้นที่ลอยอยู่เหนือศีรษะพุ่งขึ้นอย่างรุนแรง เป็นหมัดตวัดขึ้น แทบจะไม่นับว่าเป็นกระบวนท่าด้วยซ้ำ

“ทะนงตนเช่นนี้ ช่างอยากตายนัก ข้าจะให้เจ้าได้เห็นพลังหมื่นชั่งของข้าที่กดทับราวภูเขาไท่ซาน” ชายร่างกำยำหัวเราะเสียงเหมือนเป็ดตัวผู้ ทันใดนั้นพลังจริงก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง พลังของค้อนเหล็กยักษ์เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันกว่าเท่าตัว

ภายใต้แรงกดดันมหาศาลราวกับภูเขานับหมื่นลูกรวมกันนี้ กำปั้นที่อยู่เหนือศีรษะของหลี่ลี่ดูเหมือนเป็นเพียงก้อนหินเล็ก ๆ ไม่ว่าจะเปรียบเทียบในแง่ใด ก็ต่างกันราวฟ้ากับดิน

โครม!

ไม่นาน ภาพที่น่าตกใจก็ปรากฏ กำปั้นขนาดเท่าโต๊ะสี่เหลี่ยมปะทะกับค้อนเหล็กอย่างรุนแรง เกิดเสียงโลหะกระทบกัน กลับสามารถต้านทานไว้ได้ และดูเหมือนจะทำได้อย่างง่ายดาย

“เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้ พลังหมื่นชั่ง นี่มันพลังหมื่นชั่งของข้านะ”

เมื่อเห็นการโจมตีของตนถูกต้านไว้อย่างง่ายดาย ชายร่างกำยำมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ จากนั้นก็ยกมือทั้งสองขึ้นกดลงในอากาศ พลังต่อสู้แท้จริงในเส้นลมปราณทั้งหมดระเบิดออกมา ชายร่างกำยำไม่อยากเสียหน้าต่อหน้าเพื่อนร่วมงาน โดยเฉพาะในด้านพละกำลังที่เขาแข็งแกร่งที่สุดด้วยการเติมพลังต่อสู้แท้จริงอันทรงพลัง น้ำหนักของค้อนเหล็กเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าแล้วสองเท่าอีก แม้แต่กำปั้นเหล็กของหลี่ลี่ก็ยังจมลงเล็กน้อย

“ฮึ! แสงหิ่งห้อยกล้าแข่งกับแสงจันทร์”

หลี่ลี่แค่นเสียงเย็นชา ดวงตาที่หรี่อยู่เบิกกว้างขึ้นทันที แสงสองสายวาบผ่าน พลังจริงสายหนึ่งพุ่งออกจากกระแสน้ำวน หลอมรวมเข้ากับกำปั้นเหล็ก

ทันใดนั้นกำปั้นเหล็กกลายเป็นเย็นเฉียบ จากนั้นก็จมลงอย่างรวดเร็ว หลุดพ้นจากการกดทับของค้อนเหล็ก ในขณะที่มุมปากของชายร่างกำยำเริ่มยิ้มกว้าง เสียงหัวเราะดังยังไม่ทันได้เปล่งออกมา กำปั้นเหล็กของหลี่ลี่ก็พุ่งออกไปอย่างรุนแรง

ตูม!

การโจมตีครั้งนี้ ฟ้าถล่มแผ่นดินแยก อากาศฉีกขาด ค้อนเหล็กยักษ์เต็มไปด้วยรอยแตก ขณะที่ลอยกลับไปด้านหลัง รอยแตกก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว หลังจากลอยไปได้หลายจั้ง ค้อนเหล็กก็แตกกระจายออกด้วยเสียงดังสนั่น