เผยตัวตนลับ จับหัวใจเธอ - ตอนที่ 597 ไม฽ได฾อยู฽ในความคาดหมาย

เสียงนี้เปล่งออกมา นอกจากเฉิงเจวี้ยน ทุกคนในสนามที่ ได้ยินต่างตกใจ

“รองทูตเซี่ยหยางมาได้ยังไง” เทียบกับคนตระกูลสวี นายท่านหยางก็มีอาการตื่นตระหนก มองไปรอบๆ แต่ก็ไม่ เห็นร่างของเซี่ยจิ่ว “รองหัวหน้าเซี่ยก็มาด้วยเหรอ”

อันที่จริง นายท่านหยางก็สงสัย

นอกจากการจัดการธุระแล้ว ที่ผ่านมาเซี่ยจิ่วไม่สนใจ เรื่องอื่น

ตอนนี้คนสนิททั้งสี่ของเขาต่างปรากฏตัวขึ้น…

แต่สถานการณแตอนนี้ไม่เอื้ออํานวยให้นายท่านหยางคิด มากนัก

ไม่ว่าใครจะมาในวันนี้ต่างก็ตามเกมเขาไม่ทัน

คําพูดที่นายท่านหยางกล่าวไม่คุ้นเคยสําหรับคนส่วน ใหญ่ของตระกูลสวี

การมีอยู่ของสมาคมใต้ดินในรัฐ M ต่างซ่อนเร้นมาก

ไม่ว่าพ่อบ้านตระกูลสวีหรือคนอื่นๆ ของตระกูลหยาง ต่างมองหน้ากัน

ในขณะเดียวกัน อีกฟากของสนามบิน คนครึ่งหนึ่งต่าง ถอดเครื่องพรางตัวในมือ เดินมาทางนี้

อารองสวีที่นอนอย่างโดดเดี่ยวที่พื้น เงยหน้าขึ้นอย่าง ตระหนกตกใจ “พวกเขา นั่นพวกเขา! รัฐ M และตระกูลมา สมีอํานาจสูสีกัน รองหัวหน้าของพวกเขาเทียบเท่ากับผู้นํา ตระกูลของตระกูลมาสหรือบุคคลสําคัญอย่างท่านจาง ครั้ง ก่อนคนของพวกเขานําข้อมูลของคุณหนูฉินให้ฉันที่รัฐ M!”

ถ้าไม่เป็นเช่นนี้ อารองสวีไม่รีบกลับมาที่รัฐ M หรอก

พวกเขาไม่รู้ว่าสมาพันธแใต้ดินคืออะไร แต่สามารถนํามา เทียบกับตระกูลมาสได้ ตระกูลมาสเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่แห่งรัฐ M เบื้องหลังของอวิ๋นกวงกรุ฿ปที่มีอํานาจเหนือกว่าเช่นนี้ สนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ไม่แปลกที่พัฒนาอย่างรวดเร็วในไม่กี่ ปี!

เดิมทีสวีเหยากวงและอารองสวีคิดว่าตระกูลสวีจะอาศัย รัฐ M เพื่อหาทางได้

แต่คิดไม่ถึงว่า ท้ายที่สุดต้องเผชิญหน้ากับอํานาจที่ ใกล้เคียงกับตระกูลมาส!

ไม่ใช่แค่ปัญหาด้านเวลาสําหรับพวกเขาที่จะลงมือกับ ตระกูลสวี

ไม่ได้มีความบังเอิญอีกครั้งสําหรับตระกูลสวี

สีหน้าของสวีเหยากวงยังคงเย็นชา สายตาของเขาหันไป ยังฉินหร่าน หัวเราะอย่างขมขื่น “คุณไม่น่าเข้ามาเกี่ยวข้อง ด้วยเลย”

“นายน้อยเฉิง” ตอนนี้ความคิดของพ่อบ้านตระกูลสวี ชัดเจน เขามองใบหน้าของเฉิงเจวี้ยน กัดฟันไปมา ราวกับจะ

เอาเรื่องถึงที่สุด “ขอให้คุณพาคุณหนูฉินและนายน้อยของ พวกเราออกไป ฉันจะถอนกําลังตระกูลหยาง…”

ขณะที่เขาพูด กลับเห็นว่าสีหน้าของฉินหร่านไม่แสดง ท่าทีใด เพียงแค่เดินผ่านฝูงชนมาด้านหน้าไม่กี่ก้าว

ไม่ตอบคําพูดของพ่อบ้านตระกูลสวี

“คุณหนูฉิน อย่า!” พ่อบ้านตระกูลสวีพูดขึ้นทันใด

เขารู้ดีว่าฉินหร่านอารมณแรุนแรงและก้าวร้าว เก่งกาจ แต่เมื่อกี้คําพูดของอารองสวีทําให้พ่อบ้านตระกูลสวีตื่น ตระหนก

ตอนนี้ร่างกายของฉินหร่าน…มีปัญหา!

“คุณหนูฉิน!”

ฉินหร่านหยุดชะงัก เธอหันหน้าเล็กน้อย ตอบกลับ พ่อบ้านตระกูลสวีอย่างสงบนิ่ง “พ่อบ้านตระกูลสวี ให้คน เตรียมตัวเลย ใกล้ออกเดินทางแล้ว”

พ่อบ้านตระกูลสวีตะลึง “แต่คุณหนูฉิน พวกเรา…”

เขายังไม่ทันพูดจบ ฉินหร่านก็ยืนอยู่หน้าทั้งสี่คนของเซี่ย หยางแล้ว

มองไปทางพวกคนลายพรางที่สนามบิน เงยหน้าขึ้น “เหล่านี้คือคนของพวกคุณเหรอ”

คนของเซี่ยหยางที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้านหน้าสุดเงยหน้า “รองหัวหน้ากลับแล้ว นี่คือคนของท่านผู้นํา!”

“โอเค” ฉินหร่านมือไพล่หลัง สีหน้าเคร่งขรึม “เส้นทาง ผ่านของรัฐ M เปิดอยู่ คุณส่งทีมตามไป!”

“รับทราบ!” เซี่ยหยางรับคําสั่ง

ที่สนามตกอยู่ในความเงียบ ฉินหร่านมองนายท่านหยาง ที่ใบหน้าถือตัวอยู่ฝั่งตรงข้ามแล้วพูดเบาๆ “พ่อบุญธรรม ต้องขอโทษด้วยที่เบื้องหลังของฉันก็เป็นสมาพันธแใต้ดิน”

สนามบินขนาดเล็ก บุคคลทั้งสองฝุายมองหน้ากันไปมา

ประโยคนี้อย่าว่าแต่นายท่านหยาง แม้แต่หมิงไห่ที่อยู่ ข้างเขาก็สีหน้าเปลี่ยนไป

ผึง สมองราวกับมีประกายไฟรอบทิศ

เขาคิดมาตลอดว่าฉินหร่านเหมือนหนิงเอ่อรแ ฉลาด เล็กน้อย แต่ถึงแม้จะเป็นคนฉลาด แต่ก็ถูกคนบงการอยู่ในมือ ชั่วชีวิต ดังนั้นหมิงไห่และนายท่านหยางจึงไม่เคยยกให้ฉินห ร่านอยู่ในระดับชั้นเดียวกันเลย

ไม่ว่าจะไอทีหรือฟิสิกสแ

สิ่งที่เกินความเป็นจริงเหล่านี้เป็นเพียงเครื่องตกแต่ง เท่านั้นในสายตาหมิงไห่

แต่ตอนนี้…

ฉินหร่านเป็นถึงคนของสมาพันธแใต้ดิน…

หมิงไห่มองฉินหร่าน แม้จะฉลาดเท่าทัน เขาก็คิดไม่ถึง จุดนี้

หากเป็นเช่นนี้ การร่วมมือกับจระเข้ยักษแ…ใจของหมิ งไห่อยู่ไม่สุข

เขาวางแผนให้นายท่านหยางจึงติดต่อ 129 อีกครั้ง แต่ ต้องการจะแบนตระกูลใหญ่ทั้งสี่ กลืนกินดินแดนนี้ของเมือง หลวง ให้ทั้งเมืองหลวงกลายเป็นอาณาเขตของเขา

ที่ให้เฉิงเจวี้ยนแต่งงานกับโอวหยางเวยก็เพราะเขาคิดว่า โอวหยางเวยมีคุณสมบัติ

ทุกอย่างตรงหน้าไม่ได้อยู่ในความคาดหมายของหมิงไห่

ทําไมเขาคิดไม่ถึงว่าฉินหร่านคนนี้มีที่มาใหญ่โต ถ้ารู้แต่ แรกว่าเธอมีที่มาใหญ่โตขนาดนี้ เขาไม่ควรจะบงการทั้งสอง คน…

เฉิงเจวี้ยนที่ไม่พูดอะไรเลย ในที่สุดก็เดินมาด้านหน้า ฉินหร่าน บีบมือขวาของฉินหร่าน สัมผัสชีพจรของเธอ

“ทําไมฉันถึงได้มอบคุณให้ตระกูลสวี มอบให้สวีซื่ออิ่ง…” ในสมองของเฉิงเจวี้ยนนึกกลับไปถึงไวรัสที่ยังอยู่ในตัวกู้ซีฉือ เขาแค่คิดถึงพลังงานในจิตใจ “หร่านหร่าน เรา พวกเรา กลับไปก่อน กลับไปหากู้ซีฉือก่อน!”

หมิงไห่เห็นว่าธุระไม่ได้อยู่ในการควบคุมของตนเองอีก ต่อไป จึงพูดขึ้นอย่างน่ารังเกียจ “เฉิงเจวี้ยน คุณ!”

เฉิงเจวี้ยนเงยหน้าทันที เขาสูดหายใจเข้าลึก ปกปิด ความรุนแรงในใจ กดที่หูฟังข้างหู สั่งการอย่างเยือกเย็น “ปิด ล้อมที่นี่ เหลืออารองสวีไว้ ส่วนคนอื่นๆ…ที่ควรจัดการ จัดการทิ้งให้หมด”

นายท่านหยางได้สติกลับมาจากอาการช็อก เขาเม้มปาก “ฉันยอมรับว่าฉันประเมินพวกคุณต่ําไป แต่ลูกของฉันอยู่ ที่…”

“สมาพันธแใต้ดินหยางซูเยี่ยนสินะ” จระเข้ยักษแและเฉิงถู่ เดินมาจากด้านหลัง เฉิงถู่ประสานมือทักทายเฉิงเจวี้ยน “คน ของเขาถูกพวกเราสกัดไว้นอกประเทศแล้ว ส่วนพันธมิตร สมาพันธแใต้ดินทั้ง 27 คนของคุณที่ยังอยู่ชานเมือง พวกเรา จับกุมและติดต่อกัปตันทีมห่าวให้ส่งไปยังเรือนจําหลักของ นานาชาติแล้ว