เพิ่งเป็นเซียนได้ไม่นาน ลูกหลานกลับขอให้ข้าลงเขา - ตอนที่ 185 ใต้หล้าตื่นตะลึงกับการฟื้นตายกลับเป็น เกาะลับแลน้อย

ตอนที่ 185 ใต้หล้าตื่นตะลึงกับการฟื้นตายกลับเป็น เกาะลับแลน้อย

“ได้ แต่มีข้อจำกัดมากนัก ทั้งยังผลาญอายุขัยของข้าอีกด้วย” เจียงฉางเซิงนั่งสมาธิและเอ่ยอย่างนิ่งสงบ

เทพกระบี่ถอนหายใจอย่างนึกทึ่ง เยี่ยสวินตี๋ถามอย่างสงสัยใคร่รู้ว่านี่ไม่เท่ากับว่าแบ่งอายุขัยให้คนที่เพิ่งตายหรอกหรือ เจียงฉางเซิงตอบว่าความหมายก็ประมาณนั้น ใช้ได้กับคนที่ศพสมบูรณ์ดีและเพิ่งตายไม่นานเท่านั้น หากใช้มากไปก็จะขัดกับมรรคาสวรรค์

เขาต้องเพิ่มข้อจำกัดเอาไว้ก่อน มิเช่นนั้นหากเขาไม่ยอมช่วยเหลือผู้ใดขึ้นมา มีหวังแต้มเซ่นไหว้คงลดน้อยถอยลง หรืออาจมีศัตรูคู่แค้นผุดขึ้นมานับไม่ถ้วน ยามตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก ผู้คนมักเคียดแค้นคนที่ช่วยเหลือพวกเขาได้แต่กลับนิ่งเฉยได้อย่างง่ายๆ เขาเข้าใจหลักการนี้ดี ข้าวสารหนึ่งทะนานก่อเกิดบุญคุณ ข้าวสารหนึ่งถังกลับก่อเกิดความแค้น

เจียงฉางเซิงไม่เคยคิดว่าตนเองเป็นนักบุญ เขาฝึกบำเพ็ญเพื่อตัวเขาเอง แต่หากระหว่างเส้นทางเขาสบโอกาสช่วยเหลือคนข้างกายและคนที่ศรัทธา เขาก็ยินดีทำ หนึ่งคนบรรลุธรรม หมูหมากาไก่ได้พึ่งใบบุญขึ้นสวรรค์เป็นสิ่งที่เขายอมรับได้ แต่การเสียสละตนเองเพื่อสรรพชีวิตคือสิ่งที่เขาจะไม่ทำอย่างเด็ดขาด

ต่อจากนั้นซิงเอ๋อร์ อวี้เหยียนอี้และเฉินหลี่ก็เดินทางมาถามเกี่ยวกับวิชานี้ เขาตอบด้วยคำพูดแบบเดิม ไม่มีผู้ใดสงสัย กลับกันพวกเขารู้สึกว่าสมควรเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว ปลุกคนตายให้กลับมามีชีวิตย่อมต้องจ่ายสิ่งแลกเปลี่ยนอย่างแน่นอน เรื่องนี้ถูกเล่าลือต่อไปเรื่อยๆ แต้มเซ่นไหว้ของเจียงฉางเซิงกำลังเพิ่มพูนอย่างรวดเร็ว

ปีซุนเทียนที่สามสิบ ต้นเดือนหนึ่ง ฮ่องเต้เสด็จกลับมาคารวะเจียงฉางเซิงเป็นอย่างแรก เขารู้สึกละอายใจที่เพราะความประมาททำให้เจียงฉางเซิงต้องสูญเสียอายุขัย

“ใต้หล้ากว้างใหญ่ มีวิชายุทธ์มากมายนัก ต้าจิ่งยังต้องเพิ่มพูนความรอบรู้ในวิชายุทธ์ให้มากขึ้นอีก” เจียงฉางเซิงบอกเป็นนัย ราชาพิษผู้นั้นแข็งแกร่งจริงๆ หากมิใช่เพราะเจียงฉางเซิงเป็นผู้ฝึกเซียน คงไม่มีผู้ใดจับสังเกตได้ว่าเขาลักลอบเข้ามา

ฮ่องเต้ซุนเทียนพยักหน้ายอมรับ ต่อหน้าเจียงฉางเซิงเขาก็ไม่เรียกแทนตนเองว่าเราอีกต่อไป เขารู้ว่ามรรคาจารย์สำคัญกับต้าจิ่งมากกว่าสิ่งใด หากไร้มรรคาจารย์ ต้าจิ่งก็คงถูกอำนาจอื่นกลืนกินไปแล้ว ประประชาชนทั่วหล้าต่างเข้าใจเรื่องนี้ดี ต่อให้นับความดีความชอบของฮ่องเต้แต่ละสมัยรวมกันก็ยังไม่มากเท่าคุณงามความดีของมรรคาจารย์

ฮ่องเต้ซุนเทียนจากไปอย่างร้อนรน หลังจากนั้นทุกวันจะมีองครักษ์ชุดขาวนำของบำรุงและสมุนไพรวิเศษอันล้ำค่ามามอบให้ เจียงฉางเซิงทั้งปลื้มปีติและจนใจ วันขึ้นปีใหม่มาเยือน ฮ่องเต้ซุนเทียนพาเจียงเชอมาฉลอง รินชาให้เจียงฉางเซิงด้วยตนเองเพราะกลัวเขาจะเหน็ดเหนื่อย เจียงฉางเซิงรู้สึกขบขันที่เจ้าหนูคนนี้คงคิดว่าเขาจะอยู่ได้อีกไม่กี่ปี

ฮ่องเต้ซุนเทียนทราบจากปากไปฉีว่าเจียงฉางเซิงยิงธนูดอกหนึ่งไปที่เฟิ่งเทียน เขาก็ซาบซึ้งใจจนแทบไม่ไหว

เดือนสองมาเยือน ข่าวที่มรรคาจารย์ใช้อายุขัยของตนเองฟื้นคืนชีพให้ชาวบ้านหลายล้านคนก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งทวีป มีคนตะลึงกับวิชายุทธ์ของมรรคาจารย์ และมีคนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่คิดว่ามรรคาจารย์ไม่มีทางเป็นผู้ฝึกยุทธ์ เขาอาจกำลังบำเพ็ญพรตอยู่จริงๆ ก็ได้ ในตํานานแม้จะมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเทพเซียน แต่ผู้คนบนโลกล้วนไม่มีผู้ใดเคยพบเห็นเซียนตัวจริง

เจียงฉางเซิงเฝ้ามองแต้มเซ่นไหว้ของตนเองเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว วิชาฟื้นตายกลับเป็นได้ผลมากยิ่งกว่าการย้ายภูเขาและการเรียกลมเรียกฝนมากนัก! สิ่งที่มนุษย์ปุถุชนให้ความสำคัญที่สุดก็คือชีวิต ทุกสรรพชีวิตล้วนกังวลเกี่ยวกับความเป็นความตาย

ณ เมืองหลวงของราชอาณาจักรเฟิ่งเทียน โอรสสวรรค์ของเฟิ่งเทียนตวาดเกรี้ยวกราดที่ขุนนางเริ่มหวาดกลัวเรื่องฟื้นคืนชีพคนตาย เขาเอยเสียงดุดันว่าราชาพิษไม่ได้ตายเปล่า มรรคาจารย์ต้องแลกอายุขัยไปมาก นี่คือโอกาสของเฟิ่งเทียน วิชายุทธ์ยิ่งสุดยอดเท่าใด สิ่งที่ต้องแลกก็ยิ่งมากเท่านั้น

ขุนนางเฒ่ากราบทูลว่าเฟิ่งเทียนถูกอาณาจักรอื่นโอบล้อม มีเพียงทางตะวันตกที่มีโอกาสรอด หากรอต่อไปต้าฉีกับต้าจิ่งจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น โอรสสวรรค์แห่งเฟิ่งเทียนประกาศก้องว่าต้องยึดทวีปชีพจรมังกรมาให้ได้ ไม่ว่ามรรคาจารย์จะซื้อใจได้หรือไม่ ก็จงเตรียมพร้อมเปิดศึก เขาต้องการให้ทุกคนเห็นพลังแห่งโชคชะตาของราชอาณาจักรเฟิ่งเทียน!

ต้าจิ่งรวบรวมทหารนับล้านเดินทัพไปยังตงไห่ ต้าฉีก็ส่งกองทัพออกมาเช่นเดียวกัน ยุทธการครานี้คงต้องดำเนินการนานหลายปี เพราะต้องข้ามดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาลกว่าจะรวมทัพกันได้ ไม่ว่าคนผู้หนึ่งจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่อาจยึดครองเกาะหลายร้อยจนถึงนับพันได้ด้วยตัวคนเดียว

เจียงฉางเซิงได้วันเวลาอันสงบสุขกลับคืนมาอีกครั้ง เขาคอยสำรวจมู่หลิงลั่วกับหลินเฮาเทียน ทุกเดือนเขาจะส่งร่างแยกไปช่วยผู้ศรัทธาที่ลำบาก จนเกิดเป็นเรื่องเล่ามหัศจรรย์ช่วยเพิ่มแต้มเซ่นไหว้ ปีใหม่มาเยือนอีกหน

ปีซุนเทียนที่สามสิบเอ็ด เดือนสาม ชิงเอ๋อร์มารายงานว่ามีแขกผู้หนึ่งอยากพบท่าน หยางโจวประมือกับเขาแล้วแต่กลับแตะต้องอีกฝ่ายไม่ได้ เจียงฉางเซิงให้เขาเข้ามา นักพรตเฒ่าผมขาวสวมเสื้อคลุมสีเขียวเดินเข้ามา เขาชื่อเฮอหง มาจากเกาะลับแลน้อยในทะเลเหนือ

เจียงฉางเซิงลืมตาขึ้นสำรวจ นักพรตเฮอหงมีกำลังภายในอยู่ในขั้นจักรวาล เยี่ยสวินตี๋ขมวดคิ้วสงสัยว่าสำนักนี้หลอกลวงหรือไม่ แต่นักพรตเฮอหงเอยอย่างจนใจว่าเกาะลับแลน้อยมิเคยแสร้งทำเป็นมีอิทธิฤทธิ์ เพียงแต่ผู้คนได้ผลประโยชน์ไปแล้วก็ยังไม่เชื่อเท่านั้น