เพิ่งเป็นเซียนได้ไม่นาน ลูกหลานกลับขอให้ข้าลงเขา - ตอนที่ 393: สถานที่สังหารนิรันดรกาล

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

เจียงจื๋ออวี้หันไปมองฉางเยวี่ยเฉียนแล้วถามเสียงเข้ม

แม้เจียงชั่นจะไม่ใช่คนที่จะได้เป็นองค์รัชทายาท แต่ก็เป็นบุตรชายคนแรกของเขา

เขาเขามีความรู้สึกพิเศษกับเจียงชั่นมาตลอด แม้แต่เจียงชิ่วก็สู้ไม่ได้

ฉางเยวี่ยเฉียนใคร่ครวญแล้วตอบว่า “บางทีอาจเพราะกดข่มสัญชาตญาณไว้นานเกินไป

พอจู่ๆ ได้ปลดปล่อยออกมา ชีพจรของเขาจึงกระทบกระเทือน

ไม่ว่าอย่างไรเขาก็เป็นดาวสังหารนิรันดรกาล

ดาวสังหารนิรันดรกาลอาศัยการเข่นฆ่าทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น

เทียบกับการพากเพียรฝึกฝนกำลังภายใน เขาเหมาะจะบรรลุวิชาระหว่างการฆ่าฟันมากกว่า”

ไทสื่อฉางเชอถอนหายใจ “หนก่อนตอนทำศึกกับอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ต้าเยวี่ยจากมหาพิภพนิลเหลือง

เขาเข่นฆ่าคนไปมากจริง จากนั้นลมปราณของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นตาม

ช่างทำให้คนอิจฉาเสียจริง”

หากเปลี่ยนเป็นเขาที่ครอบครองพรสวรรค์ของดาวสังหารนิรันดรกาล พลังของเขาคงก้าวหน้าพรวดพราดไปนานแล้ว

แต่เจียงชั่นไม่เหมือนกัน การสั่งสอนตั้งแต่เล็กจนโตทำให้เขาต้องการเป็นคนดี

ต่อให้ต้องฆ่าเขาก็จะฆ่าเพียงศัตรูเท่านั้น

ทว่าศัตรูไม่ใช่สิ่งที่มีไม่หมดไม่สิ้น สงครามก็ใช่ว่าจะมีอยู่ตลอดเวลา

ทุกครั้งหลังการเข่นฆ่าสังหารจบลง จิตใจของเขาจะรู้สึกว่างเปล่าไปสักระยะ

เกิดเป็นความรู้สึกอันยากจะต้านทาน หลังจากเป็นเช่นนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า

ในที่สุดหนนี้ก็เหลือจะทานทนระเบิดออกมาทั้งหมด

เฉินหลีลูบเคราแล้วเอ่ยว่า “ฝ่าบาท ดูท่าพวกเราคงจะต้องหาสนามรบสักแห่งให้เขา

มิเช่นนั้นหากความกระหายจะฆ่าครอบงำจิตใจ เขาอาจธาตุไฟเข้าแทรก

แตหากได้สังหารจนมากพอ บางทีเขาอาจควบคุมความอยากสังหารนี้ได้ก็เป็นได้”

เจียงเทียนมิ่งพยักหน้าแล้วหันไปมองเจียงจื๋ออวี้

เจียงจื๋ออวี้สูดหายใจลึกเฮือกหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “เราเข้าใจแล้ว

แต่เราเองก็ไม่รู้จักสถานที่เช่นนั้น คงได้แต่ไปหามรรคาจารย์”

สถานที่ซึ่งมีคนให้เจียงชั่นสังหารได้อย่างไม่จำกัดมีอยู่ไม่มาก

ไม่ว่าอย่างไรก็คงไม่ใช่ที่โลกคุนหลุนแน่นอน

เพราะหากเป็นเช่นนั้นย่อมทำให้ชื่อเสียงของแดนสวรรค์เสียหาย

ผู้นำทำการใหญ่มักเอ่ยอ้างเมตตาและคุณธรรม

ดังนั้นเมื่อการใหญ่สำเร็จแล้ว ไม่ว่าคุณธรรมเหล่านั้นจะมาจากใจจริงหรือไม่

พวกเขาก็ตองเคารพหลักคุณธรรมเหล่านั้น

แดนสวรรค์เองก็กำลังทำตามหลักนี้ คอยปกปองความสงบสุขของโลกคุนหลุนเช่นกัน

เจียงจื๋ออวี้กล่าวจบก็หมุนตัวเดินออกไป

ฉางเยวี่ยเฉียนถอนหายใจ “หากมีสถานที่เช่นนั้นจริง ดาวสังหารนิรันดรกาลคงเก่งกาจขึ้นรวดเร็วนัก

พอนับรวมเยี่ยจ้านผู้ครอบครองวิชานิพพานสิบกำเนิดคนนั้นเข้าไปอีก

โลกคุนหลุนก็ครอบครองยอดอัจฉริยะในรอบหมื่นปีที่เก่งกาจพอจะสร้างชื่อสะท้านสามพันโลกตั้งสองคน”

ไทสื่อฉางเชอส่ายหน้าแล้วบอกว่า “ใช่แค่คนนั้นเสียที่ไหน

พรสวรรค์ของฝ่าบาทจักรพรรดิสวรรค์ก็น่ากลัวมากเช่นกัน

ข้ารู้สึกว่าเขาไม่ด้อยกว่าดาวสังหารหรือเยี่ยจ้านด้วยซ้ำ…”

หลังจากขึ้นมาอยู่บนแดนสวรรค์ เจียงจื๋ออวี้ก็กลับมาฝึกปราณอีกครั้ง

เขาเป็นสายเลือดของเจียงฉางเซิง

หลังสำเร็จเป็นเซียนแล้วยังเป็นอดีตเด็กอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเทียนจิ่ง

พรสวรรค์ของเขาทำให้ไทสื่อฉางเชอตกตะลึง

“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ฝ่าบาทเป็นสายเลือดเพียงหนึ่งเดียวของมรรคาจารย์เชียวนะ”

เฉินหลีหัวเราะ เขาหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ ตัวเขานับว่าเป็นประจักษ์พยานผู้มองเห็นการเติบโตของเจียงจื๋ออวี้

เจียงจื๋ออวี้ช่างเหมือนฮ่องเต้และจักรพรรดิสวรรค์ในจินตนาการของเขาเหลือเกิน

ในโลกของวิถียุทธ์ ผู้กุมอำนาจต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด

มิเช่นนั้นช้าเร็วย่อมเกิดความโกลาหล

ทุกคนเริ่มสนทนาเรื่องพรสวรรค์ของจักรพรรดิสวรรค์กับขีดจำกัดของเขา

บรรยากาศสุขสันต์ไม่กังวลใจเรื่องเจียงชั่นสักนิด

ก็ในเมื่อจักรพรรดิสวรรค์ไปหามรรคาจารย์แล้ว เรื่องนี้ก็ต้องเรียบร้อยแน่นอนอยู่แล้ว