เพิ่งเป็นเซียนได้ไม่นาน ลูกหลานกลับขอให้ข้าลงเขา - ตอนที่ 434 บรรแบจารยอธรรมเกาหยินและบรรเษจารยพุทธอาริมภะ

“ทานกลาจถึงผูใดหรือ”

เยียจานเห็นบรรพจารยเสียอาการถึงเพียงนีก็ริบเอย
ถามขืนสวนหลิวเสินโจวและซีหมิงหวังก็หันมองไปยังบรรพจารยเผาเยียเชซนกัน

ขบรรพจารยเผาเยียสิหนาซับซอนแลวเอยออกไปวา
ตังแตโบราณกคาลมักมีผูที่่แสวงหาหนทางอินเนื่องจาก
ขอจ๊ากัดของวิถียุทธกอนที่ลัทธิโบราณจะปรากฏขึนอยาง
กะทันหันเคยมีพวกผิดแผกผูหนึ่งปรากฏตัวขึนนางได้รับการขนานนามวาบรรพจการยอธรรมเกาหยินผูซึ่งครอบครองพลังเกาหยินนางเคยกอความวุนวายไปทัวโลกแหงยุทธทําใหโลกเทพยุทธไม่อาจมีผูใดทําอะไรนางได้จนสุดทายนางก็จากไปภายหลังในปีตอๆมาบรรพจารยอธรรมเกาหยินได้อาศัยพลังเกาหยินในกายสรางเผาเกาหยินขีนมาและสงเผา

เกาหยินกระจายไปยังดินแดนทั้งสามพันดวยกลวิธีของนาง
เผจเกาหยินจึงได้รับการยอมรับจากตนกําเนิดของวิถียุทธในแตละดินแดนของเผาเกาหยินลวนมีวิญญาณเกาหยิน
ถือกําเนิดขืนมา

เจียงฉางเชิงยิงรูสึกอยากรูเขาเคยได้ยินซือเผาเกาหยินก
มากอนที่ไทฮวงก็มีเผามารในไทฮวงบุกโจมตีเผาเกาหยินมาโดยตลอดเปาหมายก็คือวิญญาณเกาหยินเพียงแต
คาดไม่ถึงวาตนกําเนิดของเผาเกาหยินจะยิงใหญ่ถึงเพียงนี้

ซีหมิงหวังขมวดคิวถามขีนวา “ในเมื่อถูกโลกเทพยุทธมองวาเป็นพวกผิดแผกเหตุใดจึงไม่จํากัดเผาเกาหยินใหสินเลา”

บรรพจารยเผาเยียถอนหายใจแลวกลาววา “เพราะเผาเกาหยินนันบรรพจารยอธรรมเกาหยินสรางขีนมาเพื่อใโลกเทพยุทธสําหรับผูฝึกยุทธนันวิญญาณเกาหยินถือเป็นของบารุงชันเลิศสามารถชวยใหผูฝึกยุทธเขาใจพลังของกฎเกณฑ์
ได้งายขึ้นดังนันในโลกเทพยุทธจึงมีผูคนจํานวนไม่นอยที่่ปกปองบรรพจารยอธรรมเกาหยินอยและปลอยใหนางทํา

ตามอําเภอใจบรรพจารยอธรรมเกาหยินโปรดปรานเลือดของมนูษยสังหารคนมานับไม่ถวนเมื่อสามลานปิกอนตระกูลใหญ่หลายสิบแหงรวมมือกันลอมโจมติบรรพจารยอธรรมเกา
หยินหนึ่งในนันรวมถึงเผาเยียของเราดวย

เมือเอยถึงเรืองราวในครานันความกลัวและ
ความโกรธแคนก็รวมกันอยูในแววตาของเขาเห็นได้ชัดวาเผา
เยียนั้นเคยได้รับความเสียหายใหญ่หลวงจากับรรพจารยอธรรมเกาหยินมากอน

“หากไม่ใชเพราะบรรพจารยอธรรมเกาหยินเผาเยียก็คงจะกลายเป็นเผาที่แข็งแกรงนิรันดรกาลไปนานแลวไฉนเลยจะตองลมเหลวซําแลวซําเลาแมแตบุตรชายที่ขารัก
ทะนุถนอมก็…

บรรพจารยเผาเยียจองมองไปยังบรรพจารยอธรรมเกา
หยินที่อยไกลโพนนําเสียงเต็มไปดวยความอาฆาต

เจียงฉางเชิงกลับกําลังครุนคิดอิกเรืองหนึ่งโลกเทพยุทธถึงกับตองยอมเลียงดูแลพวกผิดแผกเพียง
เผื่อผลประโยชนดูทาที่นีคงจะไม่ยอมใหม่ีจุดดางพรอยแมแต
นิดเพียงแตพวกผิดแผกในตอนนีไม่ได้มีผลประโยชนจันใดให
กับโลกเทพยุทธอิกแลว

พวกทานมาจากทิใดกัน

ทันใดนันเสียงสตรีทิเย็นยะเยือกดังขีนทําใหหลิวเสินโจวและคนอินๆตัวเย็นราวกับอยในหองนําแข็งเจียงฉางเชิงจองมองบรรพจารยอธรรมเกาหยินที่อยไกลออกไปดวงตาทังสองประสานกันผานหวงสุญญตา

ขามาจากวิถิเขซียนแล่ณ์
ทิแทก็คือมรรคาจารยแหงแดนสวรรคนีเองเหตุใดจึงก
สงคนมาเพียงเทานีและยังพาวิญญาณผูนาสงสารที่ซะตาขาดมาดวยอิก”

นําเสียงของบรรพจารยอธรรมเกาหยินแฝงดวยความ
ดูแคลนสวนหลิวเสินโจวและคนอืนๆได้ยินอยางชัดเจนแต
พวกเขาก็ไม่กลาทิจะโตแยงเพราะกองทัพเบืองหลังของบรรพ
จารยอธรรมเกาหยินมีผูที่มีกลินอายแข็งแกรงที่ไม่ดอยไปกวาพวกเขาเลย

สืหนาของบรรพจารยเผาเยียเครงเครียดแตก็ไม่ได้ตอบโตกลับเพราะเขารูดีวาคําพูดนันไรซึ่งพลังเจียงฉางเชิงกลาวอยางสงบนิงวา “วิถิเขียนออนแอยอมไม่อาจเที่ยบเทาสายมรรคาของทาน”

บรรพจารยอธรรมเกาหยินหัวเราะเบาๆไม่ได้กลาวสิงใดตอ
กองทัพมนุษยบนใบไม่สีเขียวที่อยูไกลโพนตางก็พากัน
ถกเถียงเรื่องเจียงฉางเชิงและพรรคพวกผูมาเยือนไม่ใชคนออนแคลวนได้ยินบทสนทนาเมื่อครูและคนสวนใหญ่ก็เผยแววตาทิแฝงไปดวยความเยอหยิงทังสองฝายยังคงเดินหนาตอไปแตไม่ได้เขาใกลกันบรรพจารยเผาเยียตกอยในความเงียบงันคาดวกาก๊าลัง

หวนคิดถึงความเจ็บปวดในอดิตเจียงฉางเชิงสงสัยในพลังของบรรพจารยอธรรมเกาหยินเป็นอยางมากยิงทําใหเขารอคือยศึกใหญ่ที่กําลังจะเขามาถึงไม่มีคําพูดใดๆตลอดทจางเวลาผานไประยะหนึ่ง

ภายใตการนําทางของหยกใโบราณทันใดนันพวกเขาก็ดิงลงเบืองลางทะลุผานหมูเมฆดาราที่ละชันจนมาถึงหวงสูญญตาอันมิดมิด

ทันที่ที่มาถึงหวงสุญญตานีเจียงฉางเชิงก็สัมผัสได้
ถึงกลินอายที่แข็งแกรงอยางนับไม่ถวนและมีกลินอายอยูสองสายทิทรงพลังกวาใมวังและบรรพจารยอธรรมเกาหยิน

นอกจากนียังมีกลินอายของสรรพชิวิตอิกมากมายแมวาจะไม่ใชผูยิงใหญ่นิรันดรกาลแตก็ไม่ได้ออนแอเมื่อเที่ยบกับสายมรรคาเหลานีแลวแดนสวรรคยังดอยกวาอยูมากจําเป็นตองอาศัยเวลาไลตามใหทันเวลาผานไปหนึ่งกานธูปพวกเจียงฉางเชิงตางก็เห็น
สรรพชีวิตมากมายรวมตัวกันอยุในความมีดเบืองหนาจัดแยกตามตนกําเนิดของลมปราณทิตางกันโมวังยังมาไม่ถึงเจียงฉางเชิงจึงหยุดและหลับตาลงเพื่อรอบรรพจารยอธรรมเกาหยินนําผูติดตามเขาไปรวมตัวกับกองทัพดานหนาเหลาผูสืบทอดมหามรรคารวมตัวกันเวนแต

เจียงฉางเชิงคนเดียวที่่ไม่ได้เขาไป

ถึงแมเจียงฉางเชิงจะหลับตาอยแตเขากลับเฝาสังเกตการณอยตลอดเขาพบวามหามรรคาตางๆลวนมีเผามนุษยเป็นหลักแม่
จะมองเห็นรูปรางของเผาพันธุอิ่นๆแตเห็นได้ชัดวาเผามนุษย
มีมากทิสุดแมแตเผาอินก็ยังตองจําแลงกายเป็นมนุษย
วามนุษยยังคงถูกยกใหเป็นรางมรรคาสวรรคโดยกําเนิดในยุค
นินอกจากนีเขายังสัมผัสได้ถึงกลินอายของเคราะหกรรม!
ม่หนึ่งในมหามรรคาทิเกียวของกับกรรม!

ผูนําของผูสืบทอดมหามรรคาคือภิกษุรูปหนึ่งรางกายชวงบนพาดดวยผาไหมสีทองรางกายกํายํากลามเนื้อแนนใบหนาเด็ดเดียวตรงกลางระหวางคิวมีดวงตาแนวตังหนึ่งดวงดานหลังมีวงแหวนลสีทองลอยอยกําลังหมูนวนรอบๆผูติดตามของภิกษุผูนั้นลวนมีรูปลักษณคลายภิกษุมีทังชาย
และหญิงแตทุกคนลวนมีใบหนาที่เขรงชวิม

วิถิพุทธอยกงนันหวีอ

เจียงฉางเชิงรูสึกประหลาดในใจเมื่อกอนตอนที่อยในโลกยุทธไทฮวงเขาก็พบวาวิถียุทธ
ทางพุทธมือยนอยนักทิแทวิถิพุทธก็ถูกวิถิยุทธนับวาเป็นพวกผิดแผกเชนเดียวกันกลินอายของภิกษุทั้งสามรูปนีแข็งแกรงทิสุดเขาหลับตาลงทังสองขางใชดวงตาแนวตังกลางหนาผากสบตากับผูสืบทอดมหามรรคาคนอืนๆพลังอํานาจบนรางกายของเขาชางโดดเดนเกินใครพวกหลิวเสินโจวก็ถูกเขาดิงดูดตางแอบกระซิบกระชาบกัน

บรรพจกรยเผาเยียมีสีหนาซับซอนเขากลาววา “คนผูนันคือบรรพจารยพุทธอารัมภะเขาปรากฏตัวชากวาบรรพ
จารยอธรรมเกาหยินแตภัยคุกคามที่มีตอโลกเทพยุทธก็ไม่ได้ดอยไปกวาบรรพจารยอธรรมเกาหยินเลยวิถีพุทธที่เขาสราง
ยอนหลังเคยแพรหลายไปทัวดินแดนทังสามพันถึงแมจะถูกโลกเทพยุทธปราบปรามแตอิทธิพลของวิถิพุทธมีพลังที่มากเกินไปจนทุกวันนีก็ยังมีรองรอยเหลืออยู่ขาเคยคิดวาเขา

ตายไปในศึกที่ถูกโลกเทพยุทธลอมโจมตีเสียแลวคาดไม่ถึงวา
ยังมีชีวิตอย

บรรพจารยผูสูงศักดิ์ผูนีเต็มไปดวยความตกใจเขา
ไม่คิดเลยวากําลังพลทิใชโจมติโลกเทพยุทธในครานี่
จะทรงพลังถึงเพียงนีหลิ่วเสินโจวอุทานดวยความตกใจ “บรรพจการยพุทธอารัมภะขาเคยได้ยินนามนีเขาเป็นตัวแทนแหงพรสวรรคที่อยุกอนหนาไทซังคุนหลุนวากันวาราชวงศพุทธที่เขาสราง
เคยทําใหโลกเทพยุทธโดนโคนลงมายังมหาพิภพนิล
เหลืองครังนันคือครั้งแรกที่ดินแดนทังสามพันได้เห็นใบหนาทิล
แทจริงของโลกเทพยุทธคิดไม่ถึงเลยวาเขายังมีชีวิตอยบรรพจารยเผาเยียเอยอยางซาบซึ่งวา “ไม่ใชเพียงบรรพจารยพุทธอาร์มภะเทานันแตเหลาคนที่พูดคุยกับเขาก็ลวนแตเป็นยอดผูยิงใหญ่ที่เขยาฟาสะเทือนดิน…”

เขาเริมแนะนําทิละคนจนแมแตเจียงฉางเซชิงก็ยังตองมองเขาใหม่คาดไม่ถึงวาประสบการณของเขาจะลําลึก
ถึงเพียงนี

ดูทาบรรพจกรยเผาเยียก็คงจะเคยสิงอยูในรางศิษยของ
เผาเยียคนอินๆเพื่อใหได้เห็นการเปลี่ยนผานในแตละยุคสมัย

นอกจากเจียงฉางเชิงบรรพจารยเผาเยียก็รูจักผูลสืบทอด
มหามรรคาทุกคนเรื่องนี่ยิงทําใไหบรรพจารยเผาเยียสงสัยในตัวเจียงอางเชิงมากยิงขืน

เจียงฉางเซชิงก็สังเกตเห็นจุดนี่เชนเดียวกันผูลสืบทอดมหา
มรรคาคนอินๆลวนหนีมาจากมหาพิภพนิลเหลืองแลวจึงได้รับโชควาสนาในหวงอนันตสุญญตาจนได้ครอบครอง
สืบทอดมหามรรคาอินๆมีเพียงเขาที่ตางออกไปวิญญาณ
ของเขามาจากโลกทิไม่มีพลังเหนือธรรมชาติแนนคือนวาอาจจะเป็นเพราะโลกเดิมนันอยูในตําแหนงตําจึงไม่อาจ
สัมผัสถึงพลังเหนือธรรมชาติของจักรวาลได้ในเมือเป็นเซนนีขายิงตองระวังหามเปิดเผยความลับ
ขอนีโดยเด็ดขาด

เจียงอางเชิงครุนคิดในใจโชคดีทิเขาสรางสรางตัวตนวา
เป็นผูเวียนวายกลับมาเกิดหลายภพชาติหากเรื่องนี้แพรออก
ไปโลกเทพยุทธก็จะทําได้แคเดาวาเขาเคยเป็นใครใน
อดีตกาลผานไปเนินนานเหลกผูบําเพ็ญเพียรจากทุกมหามรรคาตางก็พักผอนหวงสุญญตาตกอยในความเงียบการรอคือยนีกินเวลายาวนานหลายปีในชวงเวลานีแดนสวรรคก็ได้ปรับเปลี่ยนจนเสร็จสิน

หลังจากพิธิสถาปนาเทพครังที่สามก็มีเทพประจํามากกวาหนึ่งพันองคแมทัพและทหารสวรรคก็มีมากกวาหาแสนคน
และผูถวายงานเทพมีมากกวาหนึ่งลานคนนี่ยังไม่รวมถึง
กําลังลังเสริมของเหลาเทพเซียนในโลกมนุษย
จํานวนเทพประจําทิเพิ่มขื้นก็หมายถึงซีพจรของแดน
สวรรคมีมากขึนเซนกัน

รางจริงของเจียงฉางเชิงเริมฝึกฝนตอไม่ได้จับจองแตทิรางแยกตลอดเวลาสิบกวาปีผานไปในที่่สุดรางแยกของเจียงฉางเชิงก็พบกับโมจังสาวกลัทธิโบราณทิใมวังพามามีมากกวาที่เขาคาด
ไวมีจํานวนเกินสามแสนคนสาวกของลัทธิโบราณมีมากจริงๆผานการสังหารกันมา
ไม่รูกีครังในใจเจียงฉางเชิงรูสึกซาบซึ่งที่โมวังไม่ได้ทอดทิงเขา

ฝายริบมาทักทายเขาในทันที่ “มรรคาจการยรอสักครูยังมีมหา
มรรคาอีกสองฝายที่ยังไม่มาเมื่อทุกฝายรวมตัวแลวเราจะปรึกษาวางแผนยุทธศาสตรการรบกัน”

เจียงอางเชิงพยักหนาไม่มีขอโตแยงทังสองคนสนทนา
เรือยเปือยได้สักพักโมวจังก็ขอตัวออกไปสนทนากับบรรพจารยพุทธอกรัมภะบรรพจารยอธรรมเกาหยินและผูนําคนอินๆ

ซีหมิงหวังเอยปากพูดวา “คิดไม่ถึงวาวันนีจะได้พบกับเจจลัทธิโบราณ”

หลิวเสินโจวพยักหนาสีหนาของเขาก็ซับซอนเซนกัน
หลังกลายเป็นเจาเทพยุทธเขาก็ได้ปะทะกับลัทธิโบราณอยู่
หลายครังคิดไม่ถึงวาจะมีวันหนึ่งที่ตองรบเคียงบาเคียงไหลกัน

ก็ไม่รูวาพลังของเขาจะเป็นเชนไรเยียจานเอยดวยความสงสัย

ทันใดนันเจียงฉางเชิงก็เอยขีนวา “ไม่นานมานีโลกเทพ
ยุทธก็ได้สงผูยิงใหญ่นิรันดรกาลมาหนึ่งคนพรอมกับวิวัฒนยุทธรังสรรคหาคนและเจายุทธปฐมมรรคาอิกสิบสามคน
ลวนแตตายในเงือมมือของเขา

เมื่อพูดเชนนีออกมากิทําใหทุกคนสะเทือนใจแมแต
บรรพจารยเผาเยียก็เชนกัน

“แตซีหมิงหวังกลับไม่สนใจนักเพราะเขาเคยเห็นมรรคาจารยสังหารเจายุทธวิบัติดวยตาตนเองเจายุทธวิบัตินัน
มีระดับสูงมากในหมูผูยิงใหญ่นิรันดรกาลและพลังก็สุดแสนจะนาสะพริงกลัวแมแตผูยิงใหญ่นิรันดรกาลในเผาหมิงของ
เขาก็ยังใหความเคารพเวลาผานไปอิกประมาณหาปีฝายมหามรรคาที่เหลืออิกสองฝายก็มาถึงโมวังจึงเรียกเจียงฉางเชิงไปรวมตัว

เจียงฉางเชิงบินไปตัวคนเดียวยืนลอมรอบกับผูลืบทอดมหามรรคาทังสิบสามคนหยกโบราณบนตัวเขาเปลงประกาย

ขัดจังหวะการสนทนาของพวกเขาผูฝึกตนจากมหามรรคาตางๆมองเห็นเพียงรางเงาของพวกเขาทุกคนตางก็ตีนเตนมากพวกเขารูดิวาตนเองตองทําอะไรพรอมกันนันยังสงสัยในตัวตนของผูนํามหามรรคา

คนอินๆโดยเฉพจะเจียงฉางเชิงที่เป็นที่จับตามองมากที่สุดกลินอายของเขาชางวางเปลาและเขามีผูติดตามนอยที่สุดจะไม่ใหสนใจได้อยางไรโมวังแนะนําแตละฝายจากนันก็เริมแนะนําโลกเทพยุทธกลาววา “โลกเทพยุทธมีเจ็ดโลกอิสระและหนึ่งโลกหลักมหามรรคาแตละแหงจะแยกไปบุกโจมตีเจ็ดโลกอิสระสวนที่เหลือตามขาไปบุกโจมติโลกหลัก”

หลังจากทิปรึกษากันแลวเจียงฉางเชิงและพรรคพวกจึงตามโมวังไปบุกโจมติโลกหลักหลักๆเป็นเพราะเขา
มีผูติดตามนอยเกินไปโมวังและผูสืบทอดมหามรรคาคนอินๆ
ตางก็ไม่วางใจในระหวางสนทนาเจียงฉางเชิงรับรูได้ชัดวาบรรพจารยพุทธอารัมภะกําลังจับจองตนอย

‘หรือวาอิกฝายกําลังวิเคราะหกรรมอย’

เจียงอางเชิงสงสัยอยูในใจแตเขาไม่แสดงอาการใดๆอยางไรทังสองฝายก็ไม่ใชศัตรูกันแตในสงครามที่จะถึงนี่เขาจะตองระวังฝายตรงขามใหดิแมทุกคนจะถูกโลกเทพยุทธมองวาเป็นพวกผิดแผกแตการรวมมีออยางงายดายเชนนี
เจียงฉางเชิงก็ไม่อาจเชือใจได้หากงายดายเชนนีเกรงวาโลกเทพยุทธคงถูกโคนลมไปนานแลว

เขาถึงขันสงสัยวาอาจจะมีสายลับของโลกเทพยุทธ
แฝงตัวอยุทินีเหมือนกับปฐมาจารยแดนโลหิตของแดนโลหิต