เพิ่งเป็นเซียนได้ไม่นาน ลูกหลานกลับขอให้ข้าลงเขา - ตอนที่ 435 ปวงวิถีบำเพ็ญสำแดงเดชตวนฟู

ผูสืบทอดมหามรรคาทั้งเจ็ดบุกเข้าไปในโลกใบหลักของโลกเทพยุทธพร้อมกันแล้วเปิดประเดิมการจู่โจมระลอกแรก

กลยุทธ์นี้จะดึงความสนใจจากกำลังรบของโลกอิสระทั้งเจ็ด

เพื่อใหผู้สืบทอดมหามรรคาที่เหลืออีกเจ็ดคนฉวยโอกาสลักลอบเข้าไปด้านใน

เจียงฉางเชิงฟังแผนการของโมวังแล้วคิดว่าศึกนี้

มีโอกาสชนะไม่มากนักเรียกได้ว่าริบหรี่เลยทีเดียวแม้ในบรรดาผู้ใต้บัญชาของผู้สืบทอดมหามรรคาบางคนจะมีผู้พลังเทียบเท่าขันเบิกเนตรอัครยุทธอยู่แต่กำลังรบระดับนั้นมีทั้งหมดเพียงยี่สิบกว่าคนเท่านั้นแล้วจะต่อสู้กับโลกเทพยุทธอย่างไรกันเล่าต้องรู้ก่อนว่าแค่ขันเบิกเนตรอัครยุทธของมหาพิภพนิล

เหลืองก็มีมากกว่าหนึ่งร้อยคนแล้วในโลกเทพยุทธจะต้องมีมากกว่าอย่างแน่นอนเพราะอย่างนั้นพวกเขาจึงปกครองโลกทั้งสามพันใบได้

แม้เจียงฉางเชิงจะกังวลแตเขากลับไม่ถามออกไป

อย่างไรเขาก็เป็นเพียงร่างแยกอยู่แล้วต่อให้ศึกนี้ชนะไม่ได้ก็ยังทำให้โลกเทพยุทธเจ็บหนักถึงรากฐานได้อยู่ดีเมื่อเป็น

เช่นนั้นชั่วเวลาอันใกล้นี้พวกเขาก็จะไม่อาจกวาดล้างหวงอนันตสุญญตาได้อีกนั่นเท่ากับเป็นชัยชนะของเขาแล้ว

ผู้สืบทอดมหามรรคาสิบสี่คนได้แก่มรรคาจารย์โมวังบรรพจารย์อธรรมเกาหยินบรรพจารย์พุทธอารัมภะบรรพจารย์ยอดยมศาสตร์บรรพจารย์สังหารทัณฑเทวะบรรพจารย์ไสยเวทบรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะบรรพจารย์สวรรค์พิโรธฟาดินสรวลบรรพจารย์กำเนิดพิสดารบรรพจารย์โลหิตอสุราจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรคนามของพวกเขาคือที่ถูกบอกเล่าต่อในหมู่ผู้ฝึกบำเพ็ญมหามรรคาแต่ละสายผู้ที่มาร่วมทุกคนล้วนรู้สึก

เป็นเกียรติยิ่งนักเจียงฉางเชิงจดจำนามของพวกเขาไว้แล้วเพราะร่างจริง

ของเขามิได้อยู่ที่นี่จึงมิอาจพยากรณ์มูลค่าความแข็งแกร่งของพวกเขาได้อย่างแม่นยำแต่เมื่อพวกเขามาจากวิถีฝึก

บำเพ็ญคนละระบบพวกเขาย่อมต้องมีวิชาที่ยากจะคาดเดาอยู่อย่างแน่นอนนอกจากบรรพจารย์พุทธอารัมภะเจียงฉางเชิงก็สงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับฟาดินสรวลกับจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์มาก

ที่สุดกลิ่นอายของสองคนนี้เหมือนกันกับเขานั่นก็คือมองไม่ออก

หลังจากโมวังเอ่ยจบไม่มีผู้ใดกล่าวแย้งขึ้นมาในเมื่อโมวังผู้นี้ชักชวนผู้แข็งแกร่งในหวงสุญญตามาได้มากมาย

ถึงเพียงนี้ย่อมแสดงว่าทุกคนเชื่อถือในตัวเขาอย่างน้อยก็ในฉากหน้า

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็เตรียมตัวเปิดศึกทั้งหกท่านพร้อมกับผู้ใต้บัญชาของแต่ละคนตามข้าไปบุกโจมตีโลกหลักตามข้ามา!”

โมวังเอ่ยเสียงขึงขังคลื่นพลังรอบตัวเขาเปลี่ยนไปในพริบตาพลังของหยกโบราณแผ่ขยายกว้างทุกคนต่างแยกย้ายกลับไปยืนหน้ากองทัพของแต่ละคนเจียงฉางเชิงก็กลับมายืน

เบื้องหน้าพวกหลิวเสินโจวแล้วบอกพวกเขาให้เตรียมพร้อมต่อสู้

หลิวเสินโจวกับเยียจานกำหมัดฝ่ามืออย่าง

กระหายกระหือรือทันที

“ไม่รู้ว่าจะได้ปะทะกับไทซังคุนหลุนหรือไม่” หลิวเสินโจว

เหยียดยิ้มเย็นชาแม้เขากับไทซังคุนหลุนนับว่าเกิดคนละยุคแต่เขายึดไทซังคุนหลุนเป็นเป้าหมายมาโดยตลอดซีหมิงหวังกลับเป็นห่วงว่าจะต้องปะทะกับคนเผ่าหมิงแม้เผ่าหมิงจะไม่ใช่เผ่าตระกูลใต้สังกัดของโลกเทพยุทธแต่ก็

มีสมาชิกในเผ่าจำนวนหนึ่งฝึกยุทธอยู่ในโลกเทพยุทธเช่นกัน

บรรพจารย์เผ่าเยียมองเหล่าผู้สืบทอดมหามรรคาที่ยืนอยู่ไกลๆไม่รู้ว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่

ไม่นานโมวังก็นำกองกำลังของลัทธิโบราณเคลื่อนกำลัง

เจียงฉางเชิงกับผู้สืบทอดมหามรรคาอีกห้าคนที่เหลือนำกองทัพติดตามไปทันทีผู้ที่ร่วมทางมาด้วยได้แก่บรรพจารย์

พุทธอารัมภะจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์บรรพจารย์กำเนิดพิสดารบรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะและทัณฑเทวะ

กองกำลังเจ็ดฝ่ายผนึกกำลังกันทำให้นี่มีจำนวนกำลังพลมากกว่าสองล้านคนนี่ก็มิใช่เพียงมนุษย์ธรรมดาสองล้านคน

ผู้ที่อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเขาอย่างน้อยพลังก็ไม่ด้อยกว่าขันยอดยุทธกำเนิดสวรรค์!

เดินทัพไปราวครึ่งก้านธูปโมวังก็ล้วงแผ่นศิลาสีเหลือง

แผ่นหนึ่งออกมาเขาวางสองฝ่ามือลงบนนั้นอักขระประหลาดสีดำลอยออกมาอย่างรวดเร็วแล้วแผ่ขยายคลุมทั่วทั้งแผ่น

ศิลายักษ์สีเหลืองเปรี้ยง!

แผ่นศิลายักษ์สีเหลืองระเบิดชั่วพริบตาห้วงมิติก็พังทลายแล้วหดตัวรวมกันกลายเป็นอุโมงค์สีดำขนาดมหึมา

แห่งหนึ่งภายในอุโมงค์สีดำมีดวงแสงสีเงินที่ทอรัศมีแสงไกลนับหมื่นจั้งอยู่โมวังนำลัทธิโบราณเดินเข้าไปก่อนเจียงฉางเชิงซีหมิงหวังตามติดไปด้านหลังเขา

หลังจากทะลุผ่านอุโมงค์สีดำพวกเขาก็มาถึงโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งหนึ่งเบื้องล่างคือทะเลเมฆซ้อนเป็นชั้นๆสีฟ้าครามของมหาสมุทรเกินพื้นที่ทั้งหมดในม่านสายตาปราณวิญญาณยุทธเปี่ยมล้นนัก!

เจียงฉางเชิงเลิกคิ้วเพียงสัมผัสปราณวิญญาณยุทธนี้

เขาก็รู้แล้วว่าที่แห่งนี้คือโลกเทพยุทธ

“โฮกกกก!”

เสียงมังกรคำรามสะเทือนเลื่อนลั่นฟ้าดินทะเลเมฆาเบื้องล่างแหวกออกหัวมังกรขนาดมหึมาหัวหนึ่งทะลึ่งพรวดออกมาพ้นเมฆามันอ้าปากสีแดงสดกว้างหมายจะเขมือบกองทัพผู้รุกรานลงไปในคำเดียวมังกรตนนี้มีเขามังกรหนวดมังกรเขียวยาวโค้งในปากดูประหนึ่งยอดเขาอันแหลมคมลูกแล้วลูกเล่าร่างก่ายปกคลุม

ด้วยเกล็ดมังกรสีแดงเข้มยามอยู่เบื้องหน้าศีรษะของเจ้ามังกรตนนี้ต่อให้สาวก

ของลัทธิโบราณทั้งกองทัพยืนอยู่ด้วยกันก็ยังแลดูเล็ก

กระจ้อยร่อยทั้งที่กองทัพใหญ่กองนี้มีกำลังพลเรียงแถวยาว

เห็นชัดว่ามังกรตนนี้ขนาดมหึมามากเพียงใดโมวังฟาดฝ่ามือใส่ไปเป็นคนแรกอักขระสีดำกลายเป็นโซ่เส้นแล้วเส้นเล่าพุ่งเข้าไปรัดหัวมังกรบังคับให้ปากสีแดงสดที่อ้าอยูของมันหุบสนิทอย่างรวดเร็ว

เสียงแหวกอากาศเสียงหนึ่งดังขึ้นเหนือศีรษะของเจียงฉางเชิงเขาเพ่งสายตามองก็เห็นเงาร่างหนึ่งดิ่งลงมาอย่างทรงพลังเท้าข้างหนึ่งเหยียบบนหัวมังกรพลังมหาศาลขยี้หัวมังกรจนแหลกยับเลือดเนื้อกลายเป็นสายฝนพร่างพรมทั่วฟ้าดินสายลมแรงกล้าจนน่ากลัวเป่าทะเลเมฆกระจายออก

เป็นวงกว้างเสื้อผ้าของเจียงฉางเชิงกับคนที่เหลือถูกสายลมพัดสะบัดอย่างรุนแรงทัณฑเทวะนั่นเอง!

เขาสวมอาภรณ์สีดำด้านในสวมเกราะตัวหนาหนักในชุดเกราะมีรอยปริแตกกระจายอยู่ทั่วเส้นผมยาวสีดำแทรก

สีขาวของเขาปลิวสยายเขายืดตัวขึ้นมายืนกลางท้องนภาแล้ว

ก้มสายตาเหยียดมองใต้หล้า

ทัณฑเทวะลืมตาทั้งสองข้างแล้วดวงตานั้นไม่มีลูกตาฝ่ามือใหญ่ของเขาใบ้ให้สัญญาณที่หนึ่งคนร่างแล้วร่างเล่าก็

ทะยานข้ามเหนือศีรษะของพวกเจียงฉางเชิงพุ่งออกไปรอบทิศ

พวกเขาเร็วยิ่งกว่าลัทธิโบราณเพียงพริบตาเดียวก็แซงหนาลัทธิโบราณไปแล้ว

เร็วนักเชียว!

กองทัพของทัณฑเทวะล้วนครอบครองความเร็วที่เหนือกว่าระดับพลังของพวกเขา!

บรรพจารย์พุทธอารัมภะจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์บรรพจารย์กำเนิดพิสดารกับบรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะนำกองทัพบุกตามไปพวกเขาแยกออกจากกันเจียงฉางเชิงใช้ดวงจิตจับกลิ่นอายสิ่งมีชีวิตแล้วพาพวกหลิวเสินโจวสามคนแยกตัวออกมาบรรพจารย์เผ่าเยียหดกลับไปอยู่ในร่าง

ของเยียจานเพื่อไม่ให้รบกวนการต่อสู้ของเขา

“เหอะ! บังอาจนัก!”

เสียงตวาดดังกัมปนาทลอยมาจากขอบฟ้าคืออสนีบาตนับ

หมื่นสายแลบแปลบปลาบบนขอบโค้งของท้องนภาอุโมงค์

แสงสีดำเส้นหนึ่งพุ่งทะลุทะเลเมฆชั้นแล้วชั้นเล่าบุกตรงมายังทัณฑเทวะที่อยู่ด้านหน้าสุดทัณฑเทวะต่อยหมัดออกไปหนึ่งหมัดนี่ยังไม่ทันสำแดงพลังที่แท้จริงออกมาสายลมอันทรงพลังที่ไหลมาพร้อมตัว

หมัดก็โจมตีแสงสีดำเส้นนั้นจนแตกกระจายแล้วแสงสีดำแปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงสีดำนับไม่ถ้วนกระจายไปในอากาศกลิ่นอายร้อนระอุพวยพุ่งบนท้องนภาในบัดดล

“ตั้งค่ายกล!”

บรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะตวาดเสียงดัง

กระบี่หนึ่งแสนคนชักกระบี่ออกมาอย่างพร้อมเพรียงเสียงคม

กระบี่ออกจากฝักดังกังวานโลกเทพยุทธปราณกระบี่มหาศาลแผ่พุ่งออกมาพร้อมกับคมกระบี่พวกมันรวมตัวกันกลายเป็นทะเลปราณสีน้ำเงินโปร่งแสงผืนหนึ่ง

เจียงฉางเชิงสังเกตเห็นว่าวิถีกระบี่ของบรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะแตกต่างจากวิถีกระบี่ที่เป็นแขนงหนึ่งของวิถี

ยุทธสิ่งที่พวกเขาฝึกฝนคือปราณกระบี่บริสุทธิ์ใช้กายเนื้อเป็น

กระบี่แม้แต่ดวงวิญญาณของพวกเขายังผนึกตัวก่อกำเนิดเป็นรูปร่างของแกนกระบี่

บรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะมีเรือนกายสูงใหญ่

หน้าตาดูเหมือนมนุษย์ธรรมดาที่อายุราวสี่สิบปีแววตาของ

เขาเย็นชาพลังปราณคมกริบเขายกมือขวาเรียงสองดัชนีชิดเป็นคมกระบี่ฟาดฟันไปยังเบื้องไกลปราณกระบี่มากมายมหาศาลฟาดฟันออกไปประหนึ่งพายุโจมตีทะเลเมฆที่

ขอบฟ้าจนขาดกระจุยก่อนจะชนกำแพงล่องหนผืนหนึ่งที่ขวางอยู่เปรี้ยง!

กำแพงผืนนั้นแหลกกระจุยร่างของผู้ฝึกยุทธคนแล้วคนเล่าปรากฏตัวออกมาจากความว่างเปล่าแล้วดาหน้าบุกเข้ามา

อย่างรวดเร็วบรรพจารย์กำเนิดพิสดารแปลงกลายเป็นพลังสีดำก่อน

หนึ่งกองทัพใต้สังกัดของเขาก็กระทำเช่นเดียวกันพลังสีดำหลายแสนสายทะยานลงไปยังมหาสมุทรเบื้องล่างอย่าง

รวดเร็ว

จักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์ชูแขนขวาขึ้นด้านบนกลางฝ่ามือของเขาเปล่งแสงสีขาวจากนั้นมันก็ผนึกตัวรวมกันกลายเป็นศาสตราวุธขนาดยาวชิ้นหนึ่งหน้าตาของมันคล้ายทวนยาวแต่ดุอำมหิตยิ่งกว่านั้นคนของเขาภาพลักษณ์เหมือนกองทัพมากที่สุดแล้วสมาชิกมากกว่าห้าแสนคนสวมชุดเกราะแบบเดียวกันทั้งหมด!

จักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์กับกองทัพของเขากลายร่างเป็นลำแสงสีทองเส้นหนึ่งหายลับขอบฟ้าทิศหนึ่งไปในพริบตาเปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!…

เสียงระเบิดดังสนั่นหูแทบดับดังมาจากทั่วทุกสารทิศไม่ว่าทิศใดล้วนมีคลื่นพลังอันน่าพรั่นพรึงลอยมาเจียงฉางเชิงเพ่งสายตามองทัณฑเทวะนำเปิดศึกกับผู้ฝึกยุทธที่แข็งแกร่งคนหนึ่งเป็นคนแรกทั้งสองฝ่ายร่วงจากท้องฟ้าไปถึงก้นสมุทรพวกเขาต่อสู้กันจนน้ำทะเลสะเทือนแหวกออกกลายเป็นที่ว่างเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าแสนลี้

น้ำทะเลถูกดันออกกลายเป็นหลุมขนาดยักษ์ที่มีคลื่นยักษ์

สูงเทียมฟ้าโถมตัวเป็นกำแพงอยู่ที่ริมขอบผู้ฝึกยุทธจำนวนมากจู่โจมเขามาจากสารพัดทิศการโจมตีมากมายนับไม่ถ้วนก่อเกิดเป็นภาพอันน่าตะลึง

หลิวเสินโจวตื่นเต้นยิ่งนักเขาหันมาถามว่า “มรรคา

จารย์พวกเราจะลงมือยามใดหรือขอรับ

เจียงฉางเชิงไม่ตอบคำถามเขาเงยหน้ามองไปเห็นบรรพจารย์พุทธอารัมภะนั่งอยู่กลางท้องฟ้าอรหันต์หลายแสนองค์ของเขากำลังนั่งสมาธิอยู่ด้านหลังพวกเขาหลับตาสวดพระ

คัมภีร์อย่างพร้อมเพรียง

“พระพุทธองค์เห็นสรรพชีวิตสรรพชีวิตบรรลุธรรม

พระพุทธองค์มิเห็นสรรพชีวิตสรรพชีวิตล้วนทุกข์เข็ญหมื่นพระธรรมเป็นกำลังใจนึกถึงเพียงพุทธองค์…”

อรหันต์หลายแสนองค์ท่องคัมภีร์ประสานเป็นเสียงเดียว

สั่นสะเทือนไปถึงหัวใจคนรัศมีประกายมณฑลสายแล้วสายเล่า

แผ่ขยายประหนึ่งเกลียวคลื่นระลอกแล้วระลอกเล่าปกคลุมท้องนภา

ในพริบตานั้นเจียงฉางเชิงสัมผัสได้อยางชัดเจนว่ามีพลังอันอบอุ่นสายหนึ่งตกต้องลงบนร่างประสาทสัมผัสของเขา

แข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อยแม้แต่เขายังเป็นเช่นนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

พวกหลิวเสินโจวสามคน

ซีหมิงหวังหลุดลิ้นหน้าตกตะลึงออกมาเขาเอ่ยเสียงเบา

ว่า “นี่นะหรือวิถีพุทธ

เจียงฉางเชิงทอดสายตามองออกไปไกลๆผู้ฝึกยุทธที่กำลังต่อสู้อยู่เหล่านั้นถูกผลกระทบในทางไม่ดีอย่างเห็นได้ชัด

ผู้ฝึกยุทธระดับขั้นต่ำจำนวนหนึ่งถึงกับมีปฏิกิริยาตอบสนอง

เชื่องช้าลงเพิ่มประสาทสัมผัสของฝ่ายตนเร่งปั่นป่วนประสาทสัมผัสของศัตรูอย่างนั้นหรือ

เจียงฉางเชิงได้เปิดหูเปิดตาแล้วการสวดคัมภีร์ของวิถีพุทธมิใช่การควบคุมพลังแห่งโชคชะตาแต่มันมีพลังงาน

ที่ล่องหนบางอย่างที่ตอนนี้เขายังไม่เข้าใจอยู่จริงๆตอนนั้นเองเขาก็สัมผัสบางสิ่งได้เขาก้มหน้าลงไปมองผ่านทะเลเมฆที่แหวกออกกับผิวทะเลกว้าง

สุดลูกหูลูกตามีเงาสีดำขนาดมหึมาร่างหนึ่งปรากฏตัวมัน

สร้างแรงกดดันรุนแรงอย่างถึงที่สุดเปรี้ยง!

ผิวทะเลระเบิดกระจายหอคอยศิลายักษ์หลังหนึ่งพุ่งออกมาอย่างฉับพลันมันแทงขึ้นมาบนท้องนภาประหนึ่งดาบ

คมกริบทรงพลังไม่มีสิ่งใดขวางได้

เหนือหอคอยศิลายักษ์มีผู้ฝึกยุทธที่แข็งแกร่งคนหนึ่งยืน

อยู่เขาเป็นบุรุษผู้สวมอาภรณ์สีเหลืองพลังของเขาแข็งแกร่ง

ยิ่งกว่าเจ้ายุทธวิบัติเสียอีก!

คนผู้นี้กำหมัดแล้วเงื้อแขนขวาไปด้านหลังพลังบรรพยุทธอันน่าหวาดกลัวก่อตัวรวมกันเป็นเงาสัตว์อสูรขนาด

มหึมาตนหนึ่งด้านหลังมันมีเพียงส่วนหัวทว่าส่วนหัวนั้นกลับมิอาจระบุได้ว่าเป็นเผ่าพันธุ์ใดใบหน้าของมันดุร้ายโหดเหี้ยมแล้วเมื่อเขาต่อยหมัดออกมาใส่ท้องนภาเงาสัตว์อสูรก็คำรามอย่างเกรี้ยวกราดแล้วทะยานตามขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วย

หลิวเสินโจวซีหมิงหวังกับเยียจานตกตะลึงจน

หน้าถอดสีเงาสัตว์อสูรว่องไวเหลือเกินเพียงพริบตาเดียวมัน

ก็พุ่งเข้ามาปะทะกับพวกเขาแล้วฟัว!

เจียงฉางเชิงดีดลมปราณแกร่งกล้าสายหนึ่งออกไปจาก

ดัชนีมันทะลวงผ่านเงาสัตว์อสูรส่งผลให้มันสลายร่างในทันที

บุรุษอาภรณ์สีเหลืองทะยานร่างขึ้นมาบนท้องฟ้ามือขวาตวัดจากล่างขึ้นบนหอคอยศิลายักษ์ยาวหลายแสนจั้งหลังจากนั้นกวาดขวางบนท้องนภาประหนึ่งกระบองยาวพลังของมันมหาศาลอย่างยิ่งพายุกระโชกที่มันหอบพัดมาทำให้หลิวเสินโจวตระหนกจนต้องใช้พลังเทพเหนือกำเนิดต้านไว้แต่ต้านไม่ได้แม้แต่น้อย

“เป็นไปได้อย่างไรกัน!”

หลิวเสินโจวหน้าถอดสีขณะที่เขากำลังขวัญผวาตัวสั่น

เจียงฉางเชิงก็พลิกฝ่ามือข้างหนึ่งฟาดออกไปเงาฝ่ามือสีม่วงข้างหนึ่งตบลงบนหอคอยศิลายักษ์ฝ่ามือดาวม่วงขังเทวภูมิ!

หอคอยศิลายักษ์ถูกโจมตีร่วงลงไปเบื้องล่างมันกระแทกผิวน้ำอย่างหนักหน่วงลากให้บุรุษอาภรณ์สีเหลืองร่วง

ลงไปหลายหมื่นลี้

บุรุษอาภรณ์สีเหลืองเงยหน้ามองเจียงฉางเชิงอย่าง

ไม่อยากจะเชื่อ

หอคอยแข็งดีสิ่งนี้ทำมาจากวัสดุอะไรกันนะ

เจียงฉางเชิงแอบสงสัยอยู่ในใจแม้เขาจะยังไม่ทันใช้พลัง

ทั้งหมดแต่หอคอยที่ทนรับฝ่ามือดาวม่วงขังเทวภูมิได้ย่อม

มีความแข็งทัดเทียมกับสมบัติอาคมที่แข็งแกร่งแล้ว

มรรคาจารย์เขามีนามว่าตวนฝูเป็นหนึ่งในเจ้าเทพยุทธพลังของเขาติดอยู่ในสามอันดับแรกของบรรดาเจ้าเทพ

ยุทธทั้งหลายคิดไม่ถึงว่าเขาจะแข็งแกร่งเช่นนี้…

หลิวเสินโจวรีบให้ข้อมูลน้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่ยินยอม

เจ้าเทพยุทธมีสถานะเป็นยอดฝีมือในสังกัดของโลกเทพยุทธพวกเขาได้รับการปฏิบัติเทียบเท่ากับเจ้าสวรรค์ของโลกเทพยุทธแต่ไม่มีอำนาจเช่นเจ้าสวรรค์พลังของเจ้าเทพยุทธ

ไม่มีบรรทัดฐานแน่นอนเจ้าเทพยุทธที่แข็งแกร่งอาจมีพลังมากพอจะสู้กับผู้ยิ่งใหญ่นิรันดรกาลได้!