เพิ่งเป็นเซียนได้ไม่นาน ลูกหลานกลับขอให้ข้าลงเขา - ตอนที่ 442 บุกเบิกแส้นทางสูยุคทองแหงหมื่นวิถีเพื่อสรรพ

มหาคายกลเทพยุทธ์เริ่มทํางานแลวการเขนฆายังคงดําเนินไปบรรดาผู้แข็งแกรงที่่หลบหลีกปัดปองลําแสงสีมวงได้้ล่วนถูกคําพูดของอัครเทพยุทธ์ดึงดูดความสนใจไปนอกคายกลมีคนอยหรือหรือวาจะเป็นกองหนุนของโมวังเจียงฉางเซชิงเองก็สงสัยใครรูเชนกันคนที่่ถูกโมวังเรียกขานว่าผู้อาวุโสได้ตองเป็นคนที่่อยุ่มายาวนานขนาดไหนกันนะผูสืบทอดมหามรรคาเหลานี้แตละคนลวนมีชีวิตอยูมายาวนานอย่างนอยหนึ่งลานปีกันแลวทั้งนั้นผูสืบทอดมหามรรคาทั้งหลายก็สงสัยใครรูเชนกันพวกเขาต่อสูไปพลางก็หันไปสนใจนอกมหาคายกลเทพยุทธ์ไปดวยแต่เพราะมีคายกลกันขวางอยู่พวกเขาจึงไม่่อาจจับสัมผัสกลิ่นอายนอกค่ายกลได้

เมฆอสนิบาตสืมวงดานบนยังคงกอตัวพลังแหงสวรรคกดทับลงมาแมจะยังไม่ทันมือสนีบาตสวรรคผาเปรียงลงมาเบื่องลางมันกิ๊ทําใหผูคนหวาดกลัวแลวแมแตอซินที่กําลังตอสูอยุกับบรรพจารยพุทธอกรัมภะก็ยังรักษาความเยือกเย็นเอาไวไม่ได้เขาเงยหนามองดานบนอยูบอยครัง

“มรรคาจารยพวกเราควรทําเชซนไรดีขอรับ”

หลีเสินโจวถามอยางเครงเครียดในฐานะยอดลอัจอวิยะที่่โลกเทพยุทธเคยเลียงดูมาเขายอมรูจักมหาคายกลเทพยุทธเมื่อถูกมหาคายกลเทพยุทธกักขังไวแลวก็แทบจะตองตายสถานเดียวแตขางกายเขามีมรรคาจารยอยู่เขกจึงยังไม่สินหวังเพียงกังวลเทานัน

เจียงฉางเชิงไม่เอยตอบตัวเขาเองก็ทําอะไรมหาคายกลเทพยุทธไม่ได้อยางมากที่่สุดก็ทําได้แคหาวิธีลากอัครเทพยุทธทังสิบแปดคนไปลงสุสานดวยเทานัน

วิถิยุทธเชนนีชางเลอะเทอะจวิงๆเดินทางผิดเสียแลว!

นําเสียงเฉยเมยเสียงหนึ่งดังกังวานทัวบริเวณอัครเทพยุทธสิบแปดคนในเสาแสงสืมวงตกใจชะเงอซายชะเงอขวาเห็นชัดวาพวกเขาจับตําแหนงของฝายตรงขามไม่ได้

“เจาคิอผูใดกันแน”

อัครเทพยุทธจุนตวาดเสียงเกรียวกราดนําเลียงแฝงความหวันกลัวกับโกรธเกรียวผสมปนเป

สิงที่ไม่รูยอมเป็นสิงที่นากลัวทิสุด!

เมื่อมาถึงระดับขันเดียวกับพวกเขาก็เหลือคนที่พวกเขามองไม่ออกอยไม่มากเทาไรแลวดังนันตัวตนลึกลับทิปรากฏตัวขืนมาตอนนีจึงทําใหพวกเขารูสึกไม่ปลอดภัยอยางงที่ไม่ได้รูสึกมานานแลว

สิงสําคัญทิสุดก็คืออีกฝายอยนอกมหาคายกลเทพยุทธ!

เรื่องจุนวายหนนีสมควรปิดฉากเลียที่!

นําเสียงเฉยชาดังขีนอิกครังจบคําทะเลเมฆสืมวงเหนื่อศีรษะก็ถูกเปากระจายเงารางหนึ่งลอยลงมาจากับนยทองฟาสายลมแรงกลาที่พัดตามรางนันมาเปาลําแสงสืมวงทิโจมมาจากสารพัดทิศรวมถึงผูคนทิกําลังตอสูอยูลอยกระจัดกระจายไปคนละทิศทางเปรียง!

ทันที่ที่่เงารางนีลอยลงมาเบื่องลางหวงสูญญตาก็สันสะเทือนเป็นระลอกคลืนประหนึ่งคลื่นในมหาสมุทรแผขยายไปรอบทิศมหาคายกลเทพยุทธสันไหวอยางรุนแรง!

เจียงฉางเชิงหรีตามองกิ์พบวาคนผูนันสวมเลือคลุมนักพรตสีครามใบหนาสวมหนากากไม่สลักรูปหยินหยางที่ไม่มีแมกระทังชองสําหรับดวงตาดูลึกลับยิงนัก

รางทิสวมเสือคลุมสีครามเหยียดกายขึ้นเขาชักแสปัดฝุนที่เอวออกมาสะบัดเบาๆเพียงหนึ่งหนสายลมแรงก็พัดดังหวิดหวิวแตหนนี่คนทังหมดในคายกลกลับไม่บาดเจ็บตรงกันขามพวกเขารูสึกเหมือนมีสายลมวสันตอาบไลรางกายขจัดความเหนือยลาออกไปหมดสิน

ครืนนนน|

มหาคายกลเทพยุทธสันไหวอยางรุนแรงเสาแสงสิมวงสิบแปดตนบิดเบียวโอนเอนในมมาดานนอกราวกับกําลังจะพังถลมเป็นชินฯๆได้ทุกเวลา

เจียงฉางเชิงมองแลวก็ขมวดคิวนีมันพลังอะไรกัน

อีกฝายลงมือดวยที่ทาสบายๆแตพลังของเขาไม่เพียงไม่ทํารายทุกคนในคายกลแตยังเขยามหาคายกลเทพยุทธจนสันสะทานได้อิกการควบคุมพลังได้ระดับนีชางเหนือจนตนาการใโพรงสีดําขนาดยักษหดลงอยางรวดเร็วไม่มีมารรายสีดําโผลออกมาอิกแลวโมวังกลับมาปรากฏตัวเขามองรางที่่สวมเลือคลุมสีครามอยางตืนเตนแววตานัน…

เจียงอางเชิงคุนเคยกับมันเหลือเกินผูศรัทธาเซนไหวของเขาก็มองเขาเชซนนีสายตานีแสดงใหเห็นวารางที่สวมเลือคลุมสีครามคนนีมีฐานะสูงสงอยางยิงในใจโมวัง

“เจๆรูจุดตายของมหาคายกลเทพยุทธได้อยจงไรกัน”

อัครเทพยุทธคนหนึ่งโพลงออกมาอยางตกตะลึงนําเสียงฟังดูเหมือนไม่อยากจะเชื่อ

อาภรณของรางในเสื่อคลุมสีครามสะบัดไหวเสียงของเขาดังตามออกมา “ขารูได้อยางไรเหตุผลงายดายยิงนักนันก็เป็นเพราะวาขาเป็นผูสรางมหาคายกลเทพยุทธอยางไรเลา!”

เมื่อคํานีเอยออกมาแผนฟาก็สะทานสะเทือนดวยความตกตะลึง

คนที่ยังรอดชีวิตอยทังหมดตกตะลิงยิงนักแมแตโมวจังเองยังชะงักไปวูบหนึ่ง

ผูสืบทอดมหามรรคาทั้งหลายพากันถอยหนี่ดิงระยะหางจากคนผูนันแนนอนวาเจียงฉางเชิงก็ดวยรางในเสือคลุมสีครามสะบัดแสบปัดฝุ่นไปที่ละทิศเกิดสายลมรุนแรงพัดดังหวิดหวิวระลอกแลวระลอกเลา

อํานาจของมหาคายกลเทพยุทธพังทลายลงไม่หยุดเจียงฉางเชิงสังเกตเห็นอยางชัดเจนวาอาการบาดเจ็บของผูฝึกยุทธทังหลายกําลังฟินตัวอยางรวดเร็ว

แมผูบําเพ็ญเพียรสายอินจะได้รับความชวยเหลือเชนกันแตเห็นชัดวาผลของการฟื้นตัวสูผูฝึกยุทธไม่ได้เขาตัดสินไม่ถูกวาคนผูนี่คิดอยางไรกับผูฝึกับําเพ็ญสายอนกันแน

หรือวาปฏิบัติการหนนี่เป็นแผนการของคนผูนี่เชนนันหลังจากนีเขาจะทําอยางไรกับมหามรรคาสายอื่นเลาเจียงฉางเชิงเหลมองฟาดินสรวลเขาพบวาลีหนาของฟาดินสรวลยําแยอยางยิงหรือวาไสศึกของโลกเทพยุทธคนนีกับรางในเสือคลุมสีครามเป็นคนละพวกกันหรือวาตัวฟาดินสรวลเองไม่ใชไสศึกของโลกเทพยุทธแตเป็นตรงกันขามเขามีหุนเชิดอยในโลกเทพยุทธ?

จๆเจียงฉางเซชิงก็รูสึกวาเรืองนี้ไม่ธรรมดาเอาเสียเลยเรื่องนี้ตองมีแผนการรายอันลึกล้าซอนอยูเป็นแนวายุจใจมอยางไม่หยุดหยอนเจียงฉางเชิงมองรอยประทับของคาถาลิกลับบนผิวของเสาแสงสืมวงมันปรากฏขีนมาเพียงวูบเดียวดูคลายพลังลีลับของศาสตรโบราณอยนิดหนอยแตพลังที่เขาสัมผัสได้กลับเป็นพลังของวถิยุทธเสาแสงสืมวงทังสิบแปดตนคือยๆแตกสลายเงารางมหีมาของอัครเทพยุทธทังสิบแปดคนสลายตามรางเดิมของพวกเขาเผยตัวออกมาแมคลืนพลังรอบกายจะทรงพลังสูกอนหนานีมิได้อยุมากแตก็ยังแข็งแกรงเหมือนเดิมทามกลางสายตาจับจองของคนทังหลายอัครเทพยุทธเหลานันก็คุกเขาขางหนึ่งลงไปอยางพรอมเพรียงพวกเขาคารวะรางในเลื่อคลุมสีครามแลวตะโกนเสียงดังวา “คารวะบรรพจารยยุทธนิพพาน!”

บรรพจารยยุทธนิพพาน!

เจียงอางเชิงนีกถึงเจาสวรรคปีอานในความทรงจําของมหาจักรพรรดิกระดูกวัญญาณรูปรางของทังสองคนซอนทับเขาดวยกัน

ความหวาดหวันเพิมทวีในใจเจาสวรรคปีอานถึงขันขสรางมารรายอมตะขึนมาเพื่อชวยใหโลกเทพยุทธรอดพนจากหายนะคนเชนนียอมไม่มีทางเป็นศัตรูกับวิถียุทธได้

ดูทาทิอีกฝายลงมือตอนนีคงเพื่อชวยผูฝึกยุทธคนอินในคายกลสินะบรรพจกรยยุทธนิพพานมวนแขนเสือแลวหยุดลงมือ “จากเรืองในวันนี่เห็นที่พวกเจาคงแบกรับความคาดหจวังที่ขามีตอพวกเจาไม่ไหวในเมือเป็นเซนนี่ก็สงโลกเทพยุทธกลับมาไวในมือขาใหขาสรางระบบระเบียบเสียใหม่เถิด!”

ทันที่ทิคํานีถูกเอยออกมาอัครเทพยุทธทังหลายก็ตกใจจนหนาถอดสีผูฝึกยุทธทังหลายตางมองหนากันฝั่งผูลสืบทอดมหามรรคายิงเครงเครียดพวกเขาทําทาราวกับกําลังเผชิญหนากับศัตรูตัวฉกาจไม่มีผูสืบทอดมหามรรคาคนใดกลาลงมือกอนเพราะฉากเปิดตัวเมือครูของบรรพจการยยุทธนิพพานแข็งแกรงอยางแทจริงเขาสลายมหาคายกลเทพยุทธทิทําใหพวกเขาอับจนหนทางได้อยางงายดาย

“บรรพจกรยยุทธ…เรื่องนีเกรงวาจะผิดกฎเกณฑ์…”

อัครเทพยุทธสูงอายุคนหนึ่งเอยปากขีนมาแมจะมีสีหนาลังเล

อัครเทพยุทธที่เหลือตางพากันพยักหนาตามแตไม่กลาเอยคัดคานรุนแรงอะไรนักนันเป็นเพราะวาศึกในวันนี่ทําพวกเขาขายหนาหมดสินแลวจริงๆประเด็นสําคัญทิสุดก็คือพวกเขาเตรียมตัวจะสละผูฝึกยุทธจํานวนมากไปแลวดวยเรื่องเชนนีดันถูกจับได้คาหนังคาเขาทําใหพวกเขาอับอายเหลือจะพรรณนาบรรพจการยยุทธนิพพานตอบกลับมาวา “แลวพวกเจารักษากฎเกณฑ์กันนักหรือเรืองนี้มิตองเจรจาแลวพวกเจาเอาเวลาไปคิดวาจะรักษาตําแหนงอัครเทพยุทธอยางไรเถิด!”

อัครเทพยุทธทังหลายหวาดผวากมหนางุดในบัดดลบรรพจารยยุทธนิพพานหันกลับมาเผชิญหนากับผูสืบทอดมหามรรคาทังหลายทามกลางสายตาของธารกํ๊านัลมากมายเขาก็เอยปากวา “โมวังอุดมการณของเจกาทําใหขาประทับใจก็จริงแตเสนทางสูยุคทิหมืนวิถิคงอยูรวมกันมิควรเขนฆากันมากมายเซนนีวันนีขาจะใหโอกาสพวกเจาสักครังหากมีผูใดทําใหขาบาดเจ็บได้ขาจะสนับสนุนไม่ใหม่ีการกดสิวิถีบําเพ็ญอืนอีกตอไปแลวขายังจะเปิดประตูมหาพิภพนิลเหลืองตอนรับพวกเจาดวย”

โมวังสืหนาเปลี่ยนไปโดยพลันเขารีบเอยวา “ผูอาวุโสพวกขาจะเป็นคูตอสูของทานได้อยจงไรกันทาน…”

“ตะไรกันแคตองทําใหขาได้แผลเทานันพวกเจกก็หวาดกลัวกันถึงเพียงนี้แลวหวรือบรรพจารยยุทธนิพพานเอยขัดนําเสียงของเขาไม่มีซองวางใหเจรจา”

ผูฝึกยุทธทิยืนอยอิกฝังหนึ่งลวนยีดอกเชิดหนามองกลุมคนที่พวกเขามองวาเป็นพวกผิดแผกอยกางดูแคลน

ศึกในวันนีทําใหพวกเขาสะเทือนใจอยางรุนแรงจนถึงขันสงสัยวาวิถียุทธแข็งแกรงที่สุดจริงหรือไม่แตการปรากฏตัวของบรรพจารยยุทธนิพพานทําใหพวกเขากลับมามันใจอิกครัง

“เหอะบรรพจารยยุทธเจาโอหังมากเกินไปแลวกระมัง!”

จักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรคแคนเสียงดังเหอะเขากาวมาขางหนาทาทางเหมือนเตรียมตัวจะรับคําทาของบรรพจารยยุทธนิพพานบรรพจารยยุทธนิพพานเอยวา “หนทางไขวควาโลกในอุดมคติไฉนจะไรอุปสรรควันนีขามอบความหรวังครังหนึ่งใหพวกเจาแลวความหวังนีชวยยนระยะทางที่พวกเจาตองฟันฝาได้หลายลานปีหรืออาจนานยิงกวานันหากพวกเจาคิดจะยอมแพก็จงจากไปเสียแตแคนในวันนีโลกเทพยุทธตองชําระแนพวกเจาจะตองเผชิญกับการชําระแคนอยางทิไม่เคยพบมากอนจกกเพลิงโทสะของวิถิยุทธ!”

จักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรคขมวดคิวเห็นชัดวาเขาถูกขมขวัญเขาเสียแลวโมวจังกัดฟันกรอดถามวา “ผูอาวุโสทานพูดจริงหรือไม่”

บรรพจการยยุทธนิพพานตอบวา “บุญคุณความแคนบางอยางตองชดใชใหจบ”

โมวังหันไปมองผูสืบทอดมหามรรคาที่เหลือทุกคนตางเงยงันโมวังเชือใจบรรพจารยยุทธนิพพานก็จริงแตผูอินมิเชือหากวานีเป็นกับดักละ

“ไซอํานาจบาตรใหญูเสียจริง!”

เยียจานพืมพํามือสองขางกําหมัดแนนรูสึกไม่ชอบใจอยางรุนแรง

สิงที่เขาชิงขังทิสุดก็ค่อการใชอ้านาจบาตรใหญ่ของโลกเทพยุทธในอดิตเผาเยียก็ถูกอ้านาจเขมเหงเชนนีเหมือนกันในตคนนันเจงเจียงฉางเชิงพลันกาวเทาไปขางหนาเยียจานหลิวเสินโจวกับซีหมิงหวังเห็นภาพนันก็ตืนเตนความฮีกเหิมผูดพรายขึนบนใบหนาของพวกเขามาแลว!

หลังจากนีหากได้กลับออกไปก็จงพาคนของขากลับไปยังหวงอนันตสุญญตาดวย!”

เสียงของเจียงฉางเชิงดังเขามาในหูของโมวังการสือสารผานกระแสจิตหนนีมีเพียงโมจังทิได้ยินโมวังหันมามองเขาอยจางไม่อยกกเชือคิดไม่ถึงวาผูที่กาวออกมาในเวลานึกลับเป็นมรรคาจารยในสายตาของโมวังมรรคาจารยฝีมือสูงสงยากษหยังถึงก็จริงแตเขากระทํ้าการใดลวนเก็บงําฝีมือจนอาจถึงขันเรียกได้

เป็นเตาหดหัวแตในหวงเวลาสําคัญกลับเป็นบุรุษใจปลาซิวคนนีที่่กาวออกมา

ตอนนีภาพลักษณของเจียงฉางเชิงในสายตาเขาเปลี่ยนไปในบัดดลบรรพจการยอธรรมเกาหยินบรรพจารยพุทธอารัมภะบรรพจารยยอดยมศาสตรบรรพจกรยสังหารทัณฑเทวะบรรพจารยไสยเวทบรรพจการยกระบิประกาศิตเทวะบรรพจารยสวรรคพิโรธฟาดินสรวลบรรพจารยกํ๊าเนิดพิสดารบรรพจการยโลหิตอสุราและจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรคลวนหันมามองเจียงฉางเชิงทุกคนตางประหลาดใจอยางยิงผูฝึกยุทธและผูฝึกับําเพ็ญสองฝังตางหันมามองเจียงฉางเชิงกันถวนหนาณหวงเวลานีเขากลายเป็นผูทิถูกจับจองมากที่สุดบรรพจารยยุทธนิพพานหันมาหาเจียงฉางเชิงแตไม่พูดอันใดอซินมองเจียงฉางเชิงดวยแววตาวาววับ

“ในเมื่อเป็นการจบบุญคุณความแคนมิสูเจากับขาออกไปหางจากทินีสักหนอยดิกวาหรือมิใหเผลอมีลูกหลงไปถูกไครเขาจนมีความแคนใหม่งอกเพิมมาอิก|!”

เลียงของเจียงฉางเชิงดังขืนมันกังงานกองทัวขอบหวงสูญญตาบรรพจารยยุทธนิพพานไม่พูดพรําเขาเหาะทะยานขันไปดานบนเจียงอางเชิงตามหลังไปติดๆทุกคนตางเงยหนามอง

บรรพจกรยเผาเยียถอนหายใจ “โลกกําลังจะเปลี่ยนแลวสินะ”

ในตอนนี่เขาเชือมันในตัวมรรคาจารยอยจางไรเหตุผลเขารูสีกวามรรคาจการยจะตองทําสําเร็จ!

เจียงฉางเชิงกับบรรพจารยุทธนิพพานยืนประจันหนากันทังสองคนเหาะขึ้นมาสูงยิงทวาแมจะอยูไกลลิบแตทุกคนเบื่องลางตางยังมองเห็นอยางชัดเจนเพราะผูที่อยตรงนี่ไม่มีผูใดเป็นมนุษยธรรมดาทังสิน

“เจามาจากวิถิใดก้น”

ในทิสุดบรรพจการยยุทธนิพพานก็เอยปากเห็นชัดยิงวาเขาก่อนหนานีเขาไม่เคยรูจักเจียงฉางเชิงแมแตนอย

เจียงฉางเชิงแอบถอนหายใจดูทาชือเสียงของแดนสวรรคจะไม่ยิงใหญ่เทาทิเขาจินตนาการไวสินะ

วิถีเซียน

บรรพจารยยุทธนิพพานได้ยินคํานีก็ไม่สะทกสะทานแตอยางใดเขาเพียงยกมือขึนสือเป็นนัยใหเจียงธางเชซิงลงมือได้

มหามรรคาสามพันวิถีตางมิโชควาสนาของตนวันนีขายินดีบูกเบิกเสนทางสูยุคทองแหงหมืนวิถิเพื่อสรรพชีวิต!

พรอมกับทิเสียงของเจียงฉางเชิงดังขึ้นเขาก็ยกสองมอขืนโยนตนไม่วิเศษเกล็ดทองกับหอเชซือมฟาสงพวกมันหายลับไปดานในของขอบหวงสุญญตา