เพิ่งเป็นเซียนได้ไม่นาน ลูกหลานกลับขอให้ข้าลงเขา - ตอนที่ 441 ผูอาวโสทาบยังไม่ลงมืออีกรี

ในใจเจียงฉางเชิงฉงนสนเทหแตไม่ตินตระหนกเพราะเขาก็เป็นเพียงรางแยกเทานันแตพวกหลิวเสินโจวสามคนยอมยุงยากแลวอยางไรเขาก็เป็นคนพาพวกเขามาจะปลอยใหทั้งสามคนมาตายอยทินี่ไม่ได้สิรูสึกไม่ดีเอาเสียเลยเจาสิงนันคิอสิงใดกัน

เยียจานซีเสาแสงสืมวงที่อยูไกลๆแลวถามอยางเครงเครยดหลังจากพลังของมรรคาจารยหดกลับไปรางกายของเขาก็ราวกับถูกควานจนวางเปลาไม่เหลือเรียวแรงแมแตนอย

เวลานีเขาไม่เหลือแรงสูอีกแลวแตสนามรบตรงหนากลับเกิดสถานการณเซนนีขีนเขายอมเป็นกังวลบรรพจารยเผาเยียโผลออกมาบอกวา “นันคือมหาคายกลเทพยุทธเป็นมหาคายกลทิแข็งแกรงที่สุดของโลกเทพยุทธ

เมือถูกกักขังแลวมือาจหนีพนได้ยินวาคายกลนีแปรเปลี่ยนได้นพบพนหมนเป็นมหาคายกลทิแข็งแกรงที่สุดของวิถียุทธมีเพียงยามโลกเทพยุทธประสบภัยพิบัติใกลลมสลายเทานันจึงจะทํางาน”

นาเสียงของเขาแฝงแววเหลือเชือแมได้เห็นกับตาตนเองแลวแตการที่โลกเทพยุทธถูกไลตอนจนถึงขันนี่ทําใหเขาคิดไม่ถึงจริงๆ

วอบาเพญผดแผกเหลานนแขงแกรงเหลอเกนแขงแกรวงจนเขาสงสัยวาวิถียุทธเป็นวิถีบําเพ็ญทิแข็งแกรงที่สุดจริงๆหวรอ

บรรพจารยเผาเยียหันไปมองเจียงฉางเชิงอิกครังสแมผูสืบทอดมหามรรคาสายอืนจะแสดงใหเห็นวาแข็งแกรงมากเพียงใดเขากยงรสกวามรรคาจารยผูนตางหากทแขงแกรงทลุดในการตอสูกอนหนานี่เหนชดวามรรคาจารยมีทาทิสบายอกสบายใจพลงของเขาชางลูกลาจนมอาจหยงลถง

“ฟาดินสรวลมหาคายกลเทพยุทธที่เจาเรียกรองมาแลวเหตุใดเจๆยังคิดหนีอิกเลา”

เสียงอันนาเกรงขามเลสียงเดียวกับตอนกอนหนานีดังขึนอีกหนพวกเจียงฉางเชิงหันไปมองฟาดินสรวลอยางหามตนเองไม่ได้ตอนนี้เจาหมอนียิมที่ปากแตไปไม่ถึงดวงตาดูเหมือนเจาตัวก็คงกระอักกระอวนอยบาง

เจียงฉางเชิงสังเกตเห็นวาผูฝึกยุทธที่ถูกยายเขาไปในมหาคายกลลวนระดับขันไม่ตําตอยสวนผูฝึกยุทธที่ระดับขันตําอยางพวกเฟ็งอวิกลับไม่ได้เขาไปนีเป็นการแบงแยกโดยเจตนาอยางนันหรือ

ดูจากสีหนาของผูฝึกยุทธเหลานันเหมือนพวกเขาก็หวาดกลัวมหาคายกลเทพยุทธนีมากเชนกันบรรพจการยพุทธอาร์มภะประกับฝามือพนมแลวเอยวา

“อมิตตาภพุทธรําลือกันวายามใดมหาคายกลเทพยุทธปรากฏสรรพสิงเหียวเฉาโรยราอาตมาก็อยากเห็นเหมือนกันวาโลกเทพยุทธจะสังหารผูฝึกยุทธทังหลายไปดวยจริงหรือไม่”

เขากับโมวังคนหนึ่งรองคนหนึ่งรับอยางเขาขาคําพูดของทังสองคนทําใหสีหนาของผูฝึกยุทธทังหลายยําแยกวาเดิม

ในทิสุดเจียงฉางเชิงก็ฟังเขาใจแลวเจาพวกนีรูเรืองมหาคายกลเทพยุทธมากอนแลวยามได้มหาคายกลเทพยุทธปรากฏผูฝึกยุทธที่อยูในสนามรบลวนตองตายไปดวย

เพียงแตเขาไม่เขาใจอยอยางหนึ่งจําเป็นจะตองเลนใหญ่ถึงเพียงนีเชียวรหากผูฝึกยุทธเหลานีตายกันหมดสินขุมก๊าลังของโลกเทพยุทธมิใชวาจะถูกตัดหายไปดวยหรือไรคืพแมนอกโลกเทพยุทธจะยังมีผูฝึกยุทธอีกมากมิหน้าซํายังมีโลกอิสระอึกเจ็ดแหงแตในฐานะโลกหลักผูฝึกยุทธที่นี่ยอมเป็นขุมกําลังที่สําคัญยิงกวาสําคัญแซฒซ่ญเพื่อสืบตอวิถียุทธโลกเทพยุทธเตรียมใจไวนานแลวทุกทานการปลอยใหพวกผิดแผกคุกคามถึงรากฐานของโลกเทพยุทธเป็นความลมเหลวในหนาที่ของพวกขามนุษยลวนตองตายได้ตายเพื่อสืบสานวิถียุทธมิใชจุดจบที่พวกเราใฝ่ฝันปรารถนาหรอกหรือ”

อัครเทพยุทธอิกคนหนึ่งเอยขืนมาวาจาของเขาเศราสลดแตกลับปลุกความฮีกเหิมสงอิทธิพลตอผูอินอยางยง

“เมื่อคําพูดนีถูกกลาวออกมาสีหนาของผูฝึกยุทธทังหลายก็คือยๆกลายเป็นสีหนาแนวแนทิละคนๆ”

เจียงฉางเชิงสังเกตเห็นวาสีหนาของอซินไม่เปลี่ยนแปลงเลยตังแตตนจนจบดูเหมือนเขาไม่ใสใจสถานการณจนตรอกที่เผชิญอยู่แมแตนอยสายตาของเขาเอาแตจับจองเจียงฉางเชิงไม่แมแตจะเหลือบแลไปมองบรรพจารยพุทธอารัมภะแมสักหน

เจาหมอนีเล็งขาไวรึเจียงฉางเชิงลอบคิดในใจเขาไม่ใสใจนักไม่่วาอยางไรเขาก็เป็นเพียงรางแยก

ตอนนีเขาสนใจวาจะสงพวกหลิวเสินโจวสามคนออกไปคือยางไรมากกวาเขาหันไปมองโมวังแลวคิดในใจ ‘เจาวางแผนการเสียมากมายเพียงนีคงไม่ใชวาไม่มีแผนรับมือแลวกระมังเห็นชัดๆวาเจารูเรืองมหาคายกลเทพยุทธมากอนแลว!

เขาหันไปมองผูสืบทอดมหามรรคาคนอินก็พบวาทุกคนไม่ลนลานสักนิดทัณฑเทวะเผยสีหนาดูแคลนสวนจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรคสีหนาเรียบเฉยรอยยิมของบรรพจการยกําเนิดพิสดารดูเจาเลหอันตราย

หร่อวามหาคายกลเทพยุทธจะเป็นสวนหนึ่งในแผนการของพวกเขาดวย

จุดจบที่ดีเชนนันหรือแลวไฉนพวกเจาไม่มาตายดวยกันเลา”

โมวังเปลงเสียงหัวเราะดังลันวาจาเต็มไปดวยคําเสียดสีสาวกของลัทธิโบราณที่ติดตามมาตางกนดาอยางโกรธเกรียวทําใหผูฝึกยุทธจํานวนไม่นอยได้สติกลับมาระหวางที่ทังสองฝายกําลังโตคารมกันอยพลังของมหาคายกลเทพยุทธก็ก็ยังคงเพิ่มสูงขืนเรือยๆแรงกดดันสายนัน

จวนเจียนจะผนึกแนนกลายเป็นวัตถุอยรอมรอ

มองเห็นไอหมอกสืมวงขมูกขมัวลอยอยูเต็มไปหมด

เจียงฉางเชิงรูสีกอยางชัดเจนวามีพลังลึกลับบางอยางกําลังกัดกรอนพลังอาคมของตนเอง

“ซางเป็นคายกลที่แข็งแกรงนัก…”

เจียงอางเชิงสีหนาแปรเปลี่ยนไปเล็กนอยตลอดเวลาที่ผานมาพลังอาคมของเขาไม่เคยถูกลมปราณหรือพลังบรรพยุทธกดขมได้มากอนนีเป็นหนแรกทิพลังอาคมไรกําลังตอตาน

ไม่ใชเพียงเขาพลังสายตางๆในรางของคนอื่นก็กําลังถูกกัดกรอนอยเซนกัน

เทพยุทธถูแคนเสียงหยัน “ไยตองเปลืองนําลายเถียงกันตอไปอีกไม่วาอยางไรพวกเจาก็ลวนหนี้ไม่รอดตองตายอยูนิ!”

อัครเทพยุทธทังหลายตางพยักหนาเห็นดวยจากนันพวกเขากระจายตัวกันพุงปราดเขาไปในเสาแสงสืมวงแตละทิศทางอยางรวดเร็วประหนึ่งลูกธนูแลนออกจากเกาทัณฑในเสาแสงสืมวงเงารางของพวกเขาขยายใหญ่อยางรวดเร็วจนดูเหมือนเทพมารบรรพกาลเมือคราแรกกอเกิดอนธการมาเยือนเงารางที่มาพรอมกับพลังอันดูดันนาเกรงขามรางแลวรางเลานันสรางแรงกดดันมหาศาลใหทุกคนทุกคนตระหนักดิวาพวกเขากําลังจะใชพลังที่นากลัวทิสุดของมหาคายกลเทพยุทธแลว!

เจียงฉางเชิงหันไปมองโมวังขณะเดียวกันตัวเขาเจงก็เริมโคจรพลังเตริยมพรอมจะใชฟาดินสินสลายตลอดเวลาหากหนี่ไม่พนจริงๆแลวละก็เชนนันทุกคนกิจงตายไปพรคือมกันเสียเถอะ!

โมวังสีหนาเครงชรีมเหมือนกําลังวางแผนสิงใดอยู่มือขวาของเขายกขีนมาอยางเนิบชาในเวลาเดียวกันนีเองภายในตําหนักเมฆามวงมูหลิงลัวกับไปฉีเผ่ามองอยจงเครงเครียดแมพวกนางจะไม่ได้ยินเสียงแตก็มองเห็นชวงเวลาที่สงครามดําเนินมาถึงจุดที่ติงเครียดที่สุด

พวกนางไม่ทันสังเกตวาเจียงฉางเชิงลูกขึ้นมายืนเขาเรียกเกาทัณฑเทพยิงตะวันออกมาแลวไปปรากฏตัวบนหลังคาของตําหนักเมฆามวงเพราะพลังอาคมของเขากับสตรีทังสองนางเซีือมตอกันอยสิงทิสตรีทังสองนางมองดูอยจึงไม่ขาดตอน

เจียงฉางเชิงยิงธนูออกไปเกาดอกตอเนื่องแสงสิทองเกาสายควงสวานพุงขึนไปดานบนเทพเซียนทังหลายของแดนสวรรคผูอาศัยอยเหนือคงคาสวรรคตางตกใจกับแสงลีทองที่ปรากฏขีนอยางกะทันหันแตแลวแสงสีทองทังเกาสายก็หายวับไปกอนทิพวกมันจะพุงซนปราการพลังแหงกฎของโลกคุนหลุน

หลังจากทําทุกสิงนีเสร็จสินเจียงฉางเชิงก็หวนกลับไปในตําหนักเมฆามวงแลวนังลงบนบัลลังกเทพสวรรคมหามรรคาเพื่อเผ่ามองศึกหนนิตอวิชาเกาทัณฑตาอีพิฆาตโลกาทะลวงผานหวงมิติได้

ระหวางที่พวกมันพุงทะยานจากไปดวงจิตเสียวหนึ่งของเขาก็แทรกไปกับประกายแสงของลูกธนูดวยดังนันเมื่อถึงที่หมายเจียงฉางเชิงยอมเล็งศัตรูที่เขาเลือกได้อยางแมนยํา

แมไม่รูวาจะทําลายมหาคายกลเทพยุทธได้หรือไม่เขาก็ยังเลือกยิงพวกมันออกไปอยู่ดิ

ตอนนีปลอยใหธนูทังหลายบินไปสักพักก็แลวกัน|

ครนนน!

มหาคายกลเทพยุทธเริมเคลือนไหวแรงกดดันอันนากลัวทําใหขอบหวงสุญญตาแหงนี่สันสะเทือนอยางรุนแรง

ทุกคนตางตกตะลึงกับสถานการณนี

“ฒูๆ|!”

ไม่รูผูใดตะโกนนําขึนมากอนผูฝึกยุทธทังหลายของฝังวิถิยุทสดวงตาแดงกําบุกมาหาผูคนทิพวกเขาเชือวาเป็นพวกผิดแผกอีกครังขันเบิกเนตรอัครยุทธทังหลายก็ลงมือเชนกันแมความตายจะอยูเบืองหนาแตหลังจากขบคิดสิงตางๆมากมายสุดทายพวกเขาก็ยังเลือกปกปองวิถิยุทธอยดิตอใหตองตายกิจะปลอยใหพวกผิดแผกก๊าเริบเสิบสานไม่ได้ดูการกระทําเลวทรามของลัทธิโบราณสิพวกเขาไม่อยากจะจินตนาการเลยวาหลังจากวิถียุทธถูกโคนลมลงแลวทุกสิงที่พวกเขาเฝาปกปองจะเป็นอยางไร!

เมื่อยืนอยุตอหนาจุดยืนนีตอใหพวกเขารูวาเรื่องราวในตอนนี้ดูไม่ปกติพวกเขาก็มีแตตองดาหนาโถมเขาใสศัตรูเทานัน!

สงครามใหญ่ปะทุขีนอิกครัง!

ในตอนนีเองโมวังก็ชูมือขวาขีนอักขระยันตสีดํากระจายไปทัวผิวบนรางของเขาหนาอกของเขามีโพรงสีดําโผลออกมาจากนันมันก็สูบทังรางของเขาหายเขาไปดานในไม่ทันไรหลังจากนันโพรงสีดําก็ขยายขนาดอยางรวดเร็วจนมีขนาดมหีมา

เจจหมอนันมันหนีไปแลวเรอะจบเทานีร

เจียงอางเชิงอิ่งไปแลวแตเมือลองจับสัมผัสอยางถีถวนเขาก็คนพบความผิดปกติแมกลินอายของโมวังจะจางลงแตยังไม่หายไปอยางสมบูรณ

ทันใดนันเขาก็จับสัมผัสกลินอายอินได้เขาคุนเคยกับมันอยหนอยๆกลินอายนันเพิ่มขืนพรงวดพราดประหนึ่งนํามันที่ปะทุออกมาจากปากหลุมเจาะ

นีมันกลินอายของนําพุเหลืองอนธการ!

เจาหมอนีกําลังทําการอัญเชิญอิกแลวหวือ!

เจียงฉางเชิงรูสึกสนใจศาสตรโบราณมากขีนอิกศาสตรโบราณนีชางอเนกประสงคเลียจวริงมีลูกเลนแพรวพราวกวาวิถิยุทธมากนัก

ไม่ถึงหาลมหายใจเสนผานศูนยกลางของโพรงสีดําก็แผขยายยาวมากกวารอยลานลิมันบีบใหผูคนมากมายที่กําลังตอสูอยุพากันถอยหลบไอเย็นยะเยือกอันนาหวาดหวันสายแลวสายเลาแผออกมาจากโพรงอันมีดมิดฟูเงกรางสีดํารางแลวรางเลาพลันพุงออกมาจากโพรงสีดําพวกมันพุงไปทัวทุกสารทิศประหนึ่งหาลูกศรเพียงพริบตาเดียวเงาสีด้าเหลานันกิเหยียบลงบนเสาแสงสีมวงตนแลวตนเลาๆ

เมื่อเพงพิจมองใหดิก็พบวาสิงนันคือสิงมีชีวิตลิกลับชนิดหนึ่งทิดูคลายมนุษยแตคลายจะเป็นมนุษยกับมากกวาแขนขาทังสีของพวกมันเกาะอยบนเสาแสงแลวกัดกินเสาแสงสืมวงอยางบาคลังรูปลักษณภายนอกของพวกมันมีจุดเดนคลายคลิงกันทําใหม่องออกวาเป็นเผาพันธุเดียวกันเพียงแตขนาดตัวเล็กใหญ่ไม่เทากันเทานัน

มารรายสีดําที่ปรากฏตัวขืนมาอยางกะทันหันทําใหสงครามหยุดชะงักอิกครัง

หรือวาเจาตัวพวกนีมาจากขางใตนําพุเหลืองอนธการ

เจียงฉางเชิงเดาอยในใจพลังสายตาของเขาเหนือกวาผูใดเขามองเห็นวามารรายสีด้ากําลังกัดกินลําแสงสีมวงนัน

“บังอาจ! ที่แทผูที่ทําลายนําพุเหลืองอนธการก็คือเจกนีเอง! โมวังเจารูหรือไม่วาสิงมีชีวิตที่เจาพามาจะสรางหายนะใหญ่หลวงเพียงไร!”

อัครเทพยุทธคนหนึ่งตวาดเลียงเกรียวกราดถอยค้าของเขาเต็มไปดวยจิตสังหารโมวังผูอยในโพรงดําขนาดมหีมาหัวเราะอยางบาคลัง

“เกาไปใหม่มา! ในเมื่อวิถียุทธมิยอมรับการมือยูของวิถีอื่นเซนนันก็ตองโคนลมวิถียุทธเสีย! วิถียุทธมีสิทธิอะไรจึงได้เป็นใหญ่เพียงผูเดียวเหตุใดจึงไม่ยินยอมใหม่หามรรคาอินสืบสานตอ!วิถิยุทธคือมหามรรคาแลวศาสตรโบราณมิไชมหามรรคาหวือ”

Wa! Wa! ฟิว…

เสาแสงสีมวงสิบแปดตนยิงลําแสงสีมวงนับไม่ถวนออกมาสังหารเหลามารรายสีดําพรอมกันนันมันก็สังหารผูฝึกยุทธกับผูบําเพ็ญเพียรวิถีอื่นไปอีกไม่นอย

เร็วมาก!

เจียงฉางเชิงริดเคนพลังอาคมออกมาปกปองสามคนทือยุดานหลังทันที่ผูสืบทอดมหามรรคากับผูฝึกยุทธขันเบิกเนตรอัครยุทธทังหลายตางพกากันใชวิชาปัดปองแตล้าแสงสืมวงนันมีพลังทะลุทะลวงนากลัวยิงนักซ้ารายทิศทางที่พวกมันโจมติก็ยังกําหนดกะเกณฑไม่ได้บางคนพยายามหนืออกไปผานชองวางระหวางเสาแสงสีมวงแตผลสุดทายหลังจากเหาะออกไปพวกเขาก็ลอยกลับมาอยางรวดเร็วเมือพวกเขากลับมาสิงที่อยุบนใบหนาคือสีหนาสินหวังเห็นชัดวาพวกเขามิได้เลือกหวนกลับมาเองแตถูกคายกลพากลับมา

ตอนนันเองเจียงอางเชิงก็พลันสัมผัสถึงอะไรบางอยางเขาหันขวับไปมองดานบนของมหาคายกลเทพยุทธมีทะเลเมฆสีมวงกําลังกอตัวรวมกันอสนิบาตสวรรคแลบแปลบปลาบสังสมขุมพลัง

เจียงฉางเชิงนีกถึงการผานดานเคราะหมหาคายกลเทพยุทธชักนําพลังของสวรรคเชนเดียวกับยามผานดานเคราะหมาอยางนันหวือดูทาคายกลนีจะดึงพลังออกมาจากตนกําเนิดพลังของกฎแหงวิถียุทธได้พลังอํานาจของสวรรคือันยิงใหญ่ดานบนนันดูนากลัววาพลังของสวรรคที่เจียงฉางเชิงเผชิญระหวางการผานดานเคราะหครังลาสุดเสียอิกพลังของสวรรคทิยิงใหญ่ระดับนีหากมันโจมติลงมาทุกคนที่อยูในอาณาเขตของคายกลคงยากจะรอดชีวิตมารรายสีดําพุงอกมาจากอุโมงคสีดําขนาดยักษอยจงไม่ขาดสายทวาแมพวกมันจะโผลออกมาอยางไม่ขาดสายแตเมื่อเที่ยบกับลําแสงสีมวงของคายกลนีพวกมันก็ยังเที่ยบไม่ติดมารรายสีดําถูกสังหารมากขึ้นทุกที่จนกระทังตอมา

มารรายสีดําเพิงโผลหัวออกมาพนโพรงสีด๊าก็ถูกสังหารเสียแลวเสาแสงสีมวงสิบแปดตนที่่ตังอยูไกลๆไม่มีมารรายสีดําเกาะอยูบนนันอีกตอไปไพตายของโมวังลมเหลวแลง!

เจียงอางเชิงมองไม่เห็นโมวังแตเขาพบวาผูสืบทอดมหามรรคาคนอินกําลังทําสี่หนาตีนตระหนกดูทาพวกเขาคงมีไพตายใบนี่เพียงใบเดียว

“ผูอาวุโสทานยังไม่ลงมืออิกรี! หรือวาฟาดินอะไรสักอยางที่ทานคุยโมนันเป็นเพียงเรื่องโกหก”

เลียงของโมวังดังออกมาจากโพรงสีดําขนาดยักษนำเสียงของเขาเต็มไปดวยความหวาดกลัวผูอาวุโสหรือ

เจียงฉางเชิงขมวดคิวผูสืบทอดมหามรรคาคนอินก็เปลียนสีหนาไปเชนกันมีแตฟาดินสรวลกับจักรพรรรดิเทพมหาวัฏสวรรคเทานันทิฉิกยิมดูมีเลศนัย

“ผูใดอยุนอกคายกล!”

ทันใดนันอัครเทพยุทธคนหนึ่งก็ตะโกนลันนําเสียงเต็มไปดวยความหวาดหวัน