เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 859 พบมู่ชิงอิ้นครั้งแรก (3)/ตอนที่ 860 พบมู่ชิงอิ้นครั้งแรก (4)
ตอนที่ 859 พบมู่ชิงอิ้นครั้งแรก (3)
ร่างกายของเฟิงหรูชิงตอบโต้กลับตามธรรมชาติ ยื่นเท้าไปถีบมู่ชิงอิ้นกระเด็นออกไปไกลหลายเมตรโดยไม่ลังเล
ท้องถนนที่ครึกครื้นเงียบลง
เสียงวุ่นวายทั้งหมดหายไป สายตาตกตะลึงจ้องมองไปยังเฟิงหรูชิง
แม้แต่หลัวลี่ยังตะลึง
เฟิงหรูชิงตีนายน้อยตระกูลมู่?
นึกไม่ถึงว่านางจะตีนายน้อยตระกูลมู่?
นี่เป็นถึงลูกชายคนเล็กที่ท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่รักที่สุดเชียวนะ ที่สำคัญกว่านั้นคือเขาเป็นอารองของหนานเสียน
มู่ชิงอิ้นไอสองครั้ง
บรรดาทหารอารักขาตระกูลมู่กำลังจะเคลื่อนไหว แต่ว่ามู่ชิงอิ้นยกมือขึ้นหยุดการกระทำของคนเหล่านั้นไว้เสียก่อน
ฝีเท้าของเขาซวนเซเล็กน้อยค่อยๆ เดินไปทางเฟิงหรูชิง นัยน์ตาแฝงด้วยความขอโทษ “ขออภัย เมื่อครู่ข้าตื่นเต้นมากเกินไปหน่อย ที่จริงข้าไม่มีเจตนาไม่ดี”
“อ้อ ข้ารู้ว่าท่านไม่ได้มีเจตนาไม่ดี” เฟิงหรูชิงขอโทษด้วยความจริงใจ “แต่ว่าเท้าของข้าข้าควบคุมเอาไว้ไม่อยู่ ข้าไม่ชอบให้เพศตรงข้ามมาแตะต้องข้า เช่นนั้นแล้วจะทำให้รู้สึกขยะแขยงขนลุกไปทั้งตัว อดไม่ได้ที่จะส่งเท้าออกไป…”
ไม่ผิด นี่ไม่ใช่ความผิดของนาง นางควบคุมการตอบสนองขั้นพื้นฐานสุดของร่างกายเอาไว้ไม่อยู่
มู่ชิงอิ้น “…”
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกคนรังเกียจ
รู้สึกทิ่มแทงใจเหลือเกิน
“แม่นาง สร้อยข้อมือเส้นนี้ของเจ้าได้มาจากที่ใดกัน?” ดวงตาของมู่ชิงอิ้นจับจ้องไปที่สร้อยข้อมือที่ข้อมือของเฟิงหรูชิง ลมหายใจแฝงด้วยความตื่นเต้นหลายส่วน
เฟิงหรูชิงลูบสร้อยข้อมือ
มู่ซีเคยพบนางแล้ว รู้ความสัมพันธ์ของนางกับหนานเสียน
ทว่าเห็นได้ชัดว่ามู่ชิงอิ้นไม่รู้อะไรเลย
นี่ก็พิสูจน์ได้ว่าเขากับมู่หลิง…น่าจะอยู่คนละฝั่ง
เฟิงหรูชิงเห็นสายตาของมู่ชิงอิ้นจับจ้องที่สร้อยข้อมือของนางก็เงียบไปสักพัก “ซู่อีให้ข้า”
เป็นของที่ตอนซู่อีอยู่จวนองค์หญิงยัดเยียดให้นางจริง
มู่ชิงอิ้นกำลังคิดจะจับมือเฟิงหรูชิงอีกครั้ง…
จู่ๆ เขาก็นึกถึงการกระทำเมื่อครู่ของหญิงสาวขึ้นมาจึงได้เก็บมือกลับไป
“เจ้าก็คือคนที่พี่ใหญ่ของข้าเอ่ยถึง…เอ่อ ผู้หญิงที่พี่สะใภ้กับหนานเสียนชอบคนนั้น?”
เฟิงหรูชิงเงียบไปสักพัก
ท่านเอ่ยถึงหนานเสียนก็พอแล้วเหตุใดต้องพ่วงซู่อีมาด้วย?
พูดเหมือนนางยั่วยวนซู่อีอย่างไรอย่างนั้น
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าซู่อีอยู่ที่ใด?” มู่ชิงอิ้นถามต่อ
พูดตามความจริงแล้วเฟิงหรูชิงไม่อยากให้ซู่อีกลับมา
ที่แห่งนี้…เคยทำให้นางเสียใจ
“ท่านอยากให้นางกลับมา?”
ดังนั้นต่อหน้าคำพูดของมู่ชิงอิ้นนางเงียบไปสักพักจึงจะเอ่ยถาม
มู่ชิงอิ้นไม่ได้พูดอะไร
เขาย่อมหวังให้พี่สะใภ้กลับมา
ทว่าในบ้านหลังนี้มีเฉินชิงเยียนแล้ว
พี่ใหญ่ดื้อดึงไม่ยอมรับผิดเช่นนี้ พี่สะใภ้กลับมามีแต่จะเสียใจ
ดังนั้นแม้ว่าเขาจะรับปากท่านผู้เฒ่าไปตามหาซู่อี ทว่าหลายวันมานี้ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เช่นเดิม
มุมปากเฟิงหรูชิงยกยิ้มเย้ยหยัน “ต่อให้สักวันหนึ่งซู่อีกลับมาก็ไม่ใช่เพื่อมู่หลิง ไม่ง่ายเลยกว่านางจะเดินออกจากฝันร้ายได้ ชีวิตนี้ข้าไม่มีทางให้ใครทำให้นางต้องตกลงไปในฝันร้ายอีก”
“ข้าเข้าใจแล้ว” มู่ชิงอิ้นยิ้มบางๆ “ข้าไม่มีทางบังคับให้พี่สะใภ้กลับมา”
เฟิงหรูชิงมองสีหน้าเจ็บป่วยของมู่ชิงอิ้น หลังจากนั้นสักพักจึงจะเอ่ยถาม “สุขภาพของท่านดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก”
“อื้อ ข้าเคยถูกพิษในครรภ์เพราะท่านแม่ถูกพิษยากต่อการรักษา”
หากเป็นตอนถูกพิษใหม่ๆ ยังพอจะรักษาได้
ทว่าตอนนั้นไม่มีใครรู้ว่าท่านแม่ถูกพิษแล้ว จนกระทั่งคลอดข้าออกมาท่านแม่ก็พิษกำเริบและเสียชีวิตคนอื่นๆ ถึงได้รู้
………………………..
ตอนที่ 860 พบมู่ชิงอิ้นครั้งแรก (4)
ตอนนั้นเขาอยู่ในท้องของท่านแม่พิษก็แพร่มาที่เขาด้วย ทำให้เขาสุขภาพไม่ดีมาตั้งแต่เล็ก
แม้จะไม่ได้เสียชีวิตเหมือนท่านแม่ แต่พิษก็ค่อยๆ กลืนกินชีวิตเขา ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่รู้ว่าเขาจะมีชีวิตอยู่ได้ถึงเมื่อไร
ไต้ซือเฉียนคุนเคยบอก
หากตอนที่เขาดีๆ ก็จะเหมือนคนปกติ เพียงแค่อ่อนแอไปบ้างเล็กน้อยเท่านั้น
แต่หากไม่ดีแล้วต่อให้เมื่อครู่เหมือนคนปกติ แต่เพียงชั่วพริบตาต่อมาก็อาจพิษกำเริบตายได้ และนี่ก็เป็นเหตุผลที่เขาไม่สู่ขอภรรยามาเนิ่นนานหลายปี เขากลัวว่าจะทำให้ผู้หญิงที่บริสุทธิ์คนหนึ่งต้องลำบาก ไม่สู่ขอจะดีเสียกว่า
“แม่นาง” มู่ชิงหลิงไม่ยินดีจะเอ่ยเรื่องนี้มากนัก เขาแย้มยิ้ม “แม้ข้าจะไม่รู้จักกับเจ้าแต่ข้าเชื่อสายตาของพี่สะใภ้ วันคล้ายวันเกิดของท่านผู้เฒ่าอีกไม่นานหลังจานี้ หากเจ้าจะมาตระกูลมู่ของข้ายินดีต้อนรับเจ้าทุกเมื่อ หากเจ้าไม่ยินดีจะเห็นคนพวกนั้นก็ไม่จำเป็นต้องฝืน”
เฟิงหรูชิงได้สติกลับมาฉีกยิ้มบางๆ “ท่านวางใจเถอะ ข้าไม่ไปแน่นอน”
มู่ชิงอิ้น “…”
แม่นางผู้นี้เที่ยงตรงจนน่ารัก
แม้แต่เขายังชอบนางบ้างแล้ว
แน่นอนว่าความชอบนั้นเป็นความชื่นชมของผู้ใหญ่ที่มีต่อเด็กเท่านั้น ไม่ได้มีความรู้สึกซับซ้อนใดๆ ปะปน มู่ชิงอิ้นไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ หลังจากยิ้มบางเบาแล้วก็หันหลังไป
ตอนที่เขาหันหลังไปนั้นนัยน์ตาแฝงด้วยเศร้าหมอง วันคล้ายวันเกิดของท่านผู้เฒ่าใกล้จะถึงแล้ว ไม่รู้ว่าปีนี้…พี่สะใภ้กับหนานเสียนจะกลับมาหรือไม่…ในเมื่อแม่นางผู้นี้มาจวนเทียนเสินแล้ว บางที…อีกไม่นานพวกเขาก็กลับมา
…
ถานซวงซวงหน้านิ่งมาตลอดทาง นางคิดไม่ถึงเลยว่าเฟิงหรูชิงจะปรากฏตัวที่จวนเทียนเสิน ยิ่งไปกว่านั้นยังเปิดโปงเรื่องที่ผ่านมาของนางทั้งหมด
หากเรื่องนี้เข้าหูมู่หลิงจริงละก็ ต่อให้นางอ้างว่าในท้องมีลูกก็ต้องได้รับโทษเป็นแน่ จู่ๆ ร่างร่างหนึ่งก็เข้ามาขวางทางนาง ถานซวงซวงหยุดฝีเท้าลงเงยหน้าขึ้นมองผู้หญิงตรงหน้า
หญิงรูปร่างหน้าตางดงามอ่อนหวานท่าทางเจ็บป่วยคนหนึ่ง ความงามของนางไม่ได้ดุดันแต่กลับทำให้คนสบายใจอย่างประหลาด ทว่าไม่รู้อย่างไร…ถานซวงซวงเห็นเงาของนางเมื่อก่อนจากนัยน์ตาของหญิงสาวผู้นี้
“ซวงฮูหยิน” บนใบหน้าฉินเฟยเอ๋อร์มีรอยยิ้ม “เรื่องเมื่อครู่ข้าเห็นหมดแล้ว”
สีหน้าถานซวงซวงเปลี่ยนไปทันที ผู้หญิงคนนี้จงใจมาดูหมิ่นนาง?
“ซวงฮูหยิน ท่านรู้จักแม่นางเฟิง?” ฉินเฟยเอ๋อร์ยิ้มบางๆ น้ำเสียงอ่อนโยนและอบอุ่น
สีหน้าถานซวงซวงไม่น่ามอง “คุณหนูฉินต้องการรู้เรื่องอะไร?”
“อื้อ ข้าต้องการรู้เรื่องของนาง” ฉินเฟยเอ๋อร์หลุบตาลงต่ำ “ดูเหมือนว่าน้องชายของข้าจะชอบนางมาก ข้าในฐานะพี่สาวจำต้องตรวจสอบให้น้องชายดีๆ
ถานซวงซวงชะงักไป
น้องชายของฉินเฟยเอ๋อร์…เหมือนจะชื่อฉินเฉิน
ตอนนั้นเฟิงหรูชิงเก็บชายหนุ่มคนหนึ่งกลับมาชื่อว่าฉินเฉินหรือว่า…สองคนนี้จะเป็นคนเดียวกัน? มิเช่นนั้น ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจอธิบายได้ว่าเหตุใดเฟิงหรูชิงจึงมาปรากฏตัวที่จวนเทียนเสิน
“เจ้าพูดถึงเฟิงหรูชิงงั้นหรือ?” ถานซวงซวงหลุบตาลงมุมปากมีรอยยิ้ม “นางเป็นองค์หญิงแคว้นหลิวอวิ๋น” แคว้นหลิวอวิ๋น?
ฉินเฟยเอ๋อร์ขมวดคิ้ว แคว้นเล็กๆ ในโลกปุถุชนหรือ? ได้ยินว่าเฉินเอ๋อร์ก็ถูกท่านพ่อพามาจากแคว้นเล็กๆ แคว้นหนึ่ง แล้วเขาก็ยังมีพี่สาวฝาแฝดอีกคน
ฉินเฟยเอ๋อร์นึกย้อนไปถึงความสนิทชิดเชื้อของฉินเฉินกับเฟิงหรูชิงใจก็เต้นแรง ก่อนจะส่ายศีรษะยิ้มเยาะตัวเอง
……………………
YOU MAY ALSO LIKE
