เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 861 พบมู่ชิงอิ้นครั้งแรก (5)/ตอนที่ 862 หญิงสาวบนหลังเขาของจวนฝูจู่ (1)
- Home
- เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา
- ตอนที่ 861 พบมู่ชิงอิ้นครั้งแรก (5)/ตอนที่ 862 หญิงสาวบนหลังเขาของจวนฝูจู่ (1)
ตอนที่ 861 พบมู่ชิงอิ้นครั้งแรก (5)
เห็นชัดว่านางคิดมากไปเอง
ฝาแฝดพี่สาวน้องชายไม่ใช่ว่าควรจะหน้าตาเหมือนกันมากหรอกหรือ?
เฟิงหรูชิงกับฉินเฉินไม่มีตรงไหนเหมือนกันเลย
ดังนั้น…ฉินเฉินเพียงแค่ชอบนางเท่านั้น พวกเขาไม่มีทางเป็นญาติกัน
เสี่ยวเฉินไม่มีญาตินอกจวนเทียนเสินแล้ว ญาติของเขามีเพียงตระกูลเฉิน
“แม่นางผู้นั้นนิสัยเป็นอย่างไร? เมื่อก่อนนาง…เคยแต่งงานแล้ว?”
“ใช่” ถานซวงซวงยิ้มเย้ยหยัน “นางเคยมีสามีคนหนึ่งชื่อหลิ่วอวี้เฉิน หลิ่วอวี้เฉินนั่นชอบมาข้องแวะกับข้าตลอดทั้งๆ ที่ข้าไม่ชอบเขา เฟิงหรูชิงกลับโทษข้าเพราะเหตุนี้จึงปลดท่านพ่อ อของข้าออกจากราชการโดยไม่ลังเล แล้วยังโบยข้าสองร้อยไม้”
นั่นเป็นการดูหมิ่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตนาง
และนางก็ไม่มีวันลืม!
ไม่ว่าจะเฟิงหรูชิงหรือหลิ่วอวี้เฉินในใจนางล้วนมีแต่ความแค้น!
ฉินเฟยเอ๋อร์ใจเต้น
เฟิงหรูชิงเคยแต่งงานมาก่อนจริงๆ !
นางไม่สนใจว่าที่ถานซวงซวงพูดจะมีจริงเท็จกี่ส่วน ทว่าอย่างไรนางก็เคยเป็นภรรยาของคนอื่น
ผู้หญิงคนหนึ่งหากแม้แต่การมีสามีเดียวขั้นพื้นฐานเช่นนี้ยังทำไม่ได้ เช่นนั้นนางจะยังมีคุณค่าอะไรที่จะแต่งเข้าตระกูลฉิน?
ฉินเฟยเอ๋อร์กัดปากแน่นสีหน้าซีดขาว นางไม่รู้ว่าควรจะกลับไปบอกความจริงอันโหดร้ายนี้กับเสี่ยวเฉินอย่างไร
เสี่ยวเฉินน่าจะเสียใจมาก
ถูกผู้หญิงคนหนึ่งหลอกถึงขั้นนี้
“ไม่เพียงเท่านั้น เจ้าไปสอบถามที่แคว้นหลิวอวิ๋นดูก็จะรู้ หลังจากนางแยกจากหลิ่วอวี้เฉินก็ไปเชื่อมสัมพันธ์กับกั๋วซือ อีกทั้งเมื่อเห็นชายรูปงามก็จะชิงเอาเข้าไปในจวนองค์หญิง ”
สีหน้าฉินเฟยเอ๋อร์ดูไม่ดียิ่งกว่าเก่า ทว่าก็ไม่อยากแสดงออกมาต่อหน้าถานซวงซวง จึงยังคงแย้มยิ้มทื่อๆ ออกมา
“ขอบคุณซวงฮูหยินที่บอก ขอตัวก่อน”
นางหันหลังเดินไปทางตระกูลฉิน
ตอนที่นางหันหลังรอยยิ้มบนใบหน้าก็หายไป ถูกแทนด้วยความโกรธและความเจ็บปวด
นางโกรธที่เฟิงหรูชิงปิดบังฉินเฉิน และก็เจ็บปวดที่น้องชายที่ตัวเองรักที่สุดถูกผู้หญิงคนหนึ่งหลอก...
“เดิมข้าเตรียมตัวมาเป็นอย่างดีแล้วยอมให้ยกเสี่ยวเฉินให้นางดูแล พวกเราตระกูลฉินไม่มีทางสนใจฐานะของคนที่เสี่ยวเฉินจะสู่ขอ”
ฉินเฟยเอ๋อร์สูดหายใจเข้าลึก สีหน้าหนักแน่น
ตำแหน่งเสี่ยวเฉินในตระกูลฉินค่อนข้างพิเศษ ท่านพ่อท่านแม่ไม่มีทางให้เขาสู่ขอลูกสาวตระกูลที่มีเงินมีอำนาจ แม้เฟิงหรูชิงจะได้รับความชื่นชอบจากกู้อีอีแต่ฐานะต่ำต้อยเกินไป เหมา าะสมกับฉินเฉินพอดี
ดังนั้น ท่านพ่อไม่มีทางปฏิเสธ
แต่ว่า…หากนางเคยแต่งงานมาก่อน เช่นนั้นก็หมดหนทางแล้ว
นี่เป็นการทำลายชื่อเสียงตระกูลฉิน ท่านพ่อเป็นคนใหญ่คนโตไม่มีทางยินยอม!
“หลิวสยา เจ้าว่า…นางดูไม่เหมือนคนเสเพลเลย เหตุใดแม้แต่หลักสามปฏิบัติสี่คุณธรรมที่ผู้หญิงควรเคารพก็ยังไม่รู้?” ฉินเฟยเอ๋อร์ยิ้มขม “ผู้หญิงควรจะมีสามีคนเดียวตลอดชีวิตเป็นพื นฐานที่สุด แม้สามีตายก็ต้องครองตัวไปตลอดชีวิต ต่อให้…นางถูกหย่าจริงก็ควรจะครองตน เหตุใดนางยังไปเชื่อมสัมพันธ์กับคนอื่น?”
หากเปลี่ยนเป็นชายอื่นนางไม่มีทางพูดมาก แต่ว่าคนคนนั้นเป็นน้องชายของนาง
นางไม่มีทางปล่อยให้เสี่ยวเฉินไปสู่ขอผู้หญิงที่เสเพลเช่นนี้…
หลิวสยาไม่สนใจใยดี “คุณหนู คนบางคนอาศัยความงามน้อยนิดของตัวเองก็คิดว่าชายทั้งใต้หล้าจะชอบนาง โชคดีที่นางยังไม่เห็นคุณชายหนานเสียน ไม่เช่นนั้นไม่แน่เป้าหมายของนางอาจจ จะเปลี่ยนจากนายน้อยฉินเฉิน”
ฉินเฟยเอ๋อร์ยิ้มพูดพลางส่ายหน้า “ไม่มีทาง หนานเสียนไม่ใช่คนประเภทนั้น ข้าได้ยินว่าเคยมีหญิงนับไม่ถ้วนต้องการแต่งงานกับเขา ต่อให้งามขนาดไหนเขาก็ไม่สนใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหน นานเสียนเป็นคนกตัญญู นายท่านรองตระกูลมู่ไม่เอ่ยปากเขาไม่มีทางถูกความงามทำให้สับสน”
หนานเสียนกับผู้ชายในโลกไม่เหมือนกัน
ต่อให้เฟิงหรูชิงงามเพียงใดเขาก็ไม่มีทางถูกทำให้สับสน ไม่เช่นนั้นนางคงไม่ชอบหนานเสียน
…………………
ตอนที่ 862 หญิงสาวบนหลังเขาของจวนฝูจู่ (1)
“เสี่ยวชิง” บนถนนของจวนเทียนเสิน หลัวลี่หันหน้าไปมองเฟิงหรูชิงค้าง
“ฮูหยินรองของตระกูลมู่นางจะไม่กลับมาแล้วจริงๆ หรือ?”
นางไม่เคยเจอซู่อีมาก่อน ทว่าในจวนเทียนเสินนี้มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับนางมากมายนับไม่ถ้วน
ลือว่าฮูหยินรองตระกูลมู่ผู้นี้รักนายท่านรองตระกูลมู่มาก ความรักที่แน่นแฟ้นเช่นนี้จะละทิ้งไปง่ายๆ ได้หรือ?
หลัวลี่ชะงักแล้วเงียบลง
หากจิ้งจอกน้อยของนางต้องการรับอนุ เช่นนั้นคาดว่า…ต่อให้นางจะชอบเขาเท่าไรก็ไม่มีทางทนให้เขาอยู่กับจิ้งจอกสาวได้ บางที…ฮูหยินรองตระกูลมู่อาจจะเป็นเช่นนี้เหมือนกัน
เฟิงหรูชิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ “นางชื่อซู่อีไม่ใช่ฮูหยินรองตระกูลมู่ ระหว่างนางกับตระกูลมู่ไม่มีความสัมพันธ์อะไรแล้ว”
หลัวลี่ตอบรับอย่างว่าง่าย “อ้อ ได้”
“หลัวลี่ สุขภาพของท่านย่าของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?” ตอนที่เฟิงหรูชิงไม่ยินดีจะพูดเรื่องตระกูลมู่มากนักก็เปลี่ยนเรื่องเอ่ยถาม
ได้ยินคำนี้บนหน้าหลัวลี่ก็เต็มไปด้วยความยินดี “หลังจากนางกินอาหารบำรุงวิเศษเข้าไปก็ดีขึ้นมาไม่น้อยแล้ว คาดว่าใช้เวลาอีกไม่นานก็สามารถกลับมาแข็งแรง เสี่ยวชิงนี่ก็สายมากแ แล้ว ข้าต้องกลับไปอยู่เป็นเพื่อนท่านย่า นางอยู่บ้านคนเดียวจะเหงาแย่”
บางทีฉินเสี่ยวเย่ว์อาจจะทำร้ายหลัวเฟยมากเกินไป หลัวเฟยในช่วงนี้มักจะไม่อยู่บ้านและก็ไม่รู้ว่าออกไปทำอะไร
แม้สาวใช้ตระกูลหลัวมีมากมาย ทว่าก็สู้คนในครอบครัวมาอยู่ข้างๆ ไม่ได้ หลัวลี่ไม่อยากปล่อยท่านย่าที่แก่ชราไว้ที่บ้านคนเดียวนานเกินไป
“ได้” เฟิงหรูชิงยิ้ม
หลังจากหลัวลี่บอกลากับเฟิงหรูชิงเสร็จก็จากไป
หลังหลัวลี่จากไปแล้วเฟิงหรูชิงก็ไม่ได้รีบกลับบ้าน นางกลับเดินไปทางจวนฝูจู่
…
ช่วงนี้สุขภาพของหลัวเหล่าไท่ไท่ฟื้นคืนมาไม่น้อยแล้ว ตอนนี้นางกำลังอาบแดดอยู่ในลาน
นางเห็นร่างหลัวลี่ราวกับผีเสื้อมาจากไกลๆ บนใบหน้ามีริ้วรอยแก่ชราก็ปรากฏรอยยิ้มแห่งความรักและเมตตา
“ท่านย่า” หลัวลี่พุ่งเข้าสู่อ้อมกอดหลัวเหล่าไท่ไท่ “ข้ากลับมาแล้ว”
หลัวเหล่าไท่ไท่ลูบศีรษะหลัวลี่อย่างอ่อนโยน “เจ้าไปหาแม่นางเสี่ยวชิงมาละสิ? เหตุใดไม่เชิญนางกลับมานั่งเล่นในบ้าน? อย่างไรพ่อของเจ้า เจ้าคนเลวนั่นก็ไม่อยู่บ้าน มีแต่พวกเราย่า หลานสองคน”
ครั้งนี้หลัวเฟยเสียใจมาจริงๆ
เขาเสียใจที่ตัวเองดูคนไม่ออกเกือบทำร้ายทั้งตระกูลหลัว
แต่ว่าไม่ใช่เพียงเพราะเขาเสียใจแล้วเหล่าไท่ไท่กับหลัวลี่ก็จะสามารถยกโทษให้เขาง่ายๆ
ในสายตาของพวกนาง หลัวเฟยผู้นี้ไม่ใช่แค่คนเลวแต่ยังเป็นคนโง่อีกด้วย
“ท่านย่า วันนี้ข้าเพิ่งจะรู้ว่าเสี่ยวชิงไม่ใช่คนจวนเทียนเสิน ดูเหมือนนางจะมาจากที่ที่เรียกว่าแคว้นหลิวอวิ๋น” นิ้วมือของหลัวเหล่าไท่ไท่สั่นทันที “เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไร?”
“ข้าบอกว่าเสี่ยวชิงไม่ใช่คนจวนเทียนเสิน ข้าได้ยินอนุตระกูลมู่คนนั้นพูด นางเป็นลูกสาวของฮ่องเต้แคว้นหลิวอวิ๋น ท่านย่า แคว้นหลิวอวิ๋นอยู่ที่ใดกัน? หากต่อไปเสี่ยวชิงไปจาก จวนเทียนเสินข้าจะได้ไปหานางได้”
สายตาหลัวลี่แฝงด้วยความไม่เข้าใจ
แม้นางจะเคยไปหอแห่งแรก ทว่าบนแผ่นดินใหญ่นี้หอแห่งแรกตั้งอยู่ทั่วทุกมุมโลก ไม่ใช่แค่แคว้นหลิวอวิ๋นเท่านั้นที่มีหอแห่งแรก
ดังนั้นหลัวลี่ย่อมไม่รู้ว่าแคว้นหลิวอวิ๋นอยู่ที่ไหนกันแน่
“ท่านย่า?”
นานหลัวลี่ก็ไม่ได้คำตอบจากหลัวเหล่าไท่ไท่ นางเงยศีรษะเล็กๆ ขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ ความประหลาดใจปรากฏอยู่ในสายตาท่านย่า…ท่านย่าเป็นอะไรไป?