เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 895 แผนการของปรมาจารย์ไห่หรง (1)/ตอนที่ 896 แผนการของปรมาจารย์ไห่หรง (2)
- Home
- เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา
- ตอนที่ 895 แผนการของปรมาจารย์ไห่หรง (1)/ตอนที่ 896 แผนการของปรมาจารย์ไห่หรง (2)
ตอนที่ 895 แผนการของปรมาจารย์ไห่หรง (1)
ใบหน้านางมีส่วนคล้ายกับเฟิงหรูชิง รูปลักษณ์ตอนยิ้มจางๆ ยิ่งคล้ายคลึงกับแสงจันทร์กระจ่าง
“เยียนเอ๋อร์” เฟิงเทียนอวี้หันหน้ามา สายตาอ่อนโยนอย่างไม่เคยมีมาก่อน ในสายตาเขามีเพียงรอยยิ้มงามของหญิงสาว” ข้าเตรียมของเอาไว้แล้ว อีกเดี๋ยวให้ผู้เฒ่าเหลยอวิ๋นส่งไปที่จวนเทียนเสิน”
“อืม” น่าหลานเยียนหยัดปาก “งานฉลองวันเกิดของนายผู้เฒ่ามู่ พวกเราไม่อาจนั่งชมอยู่เฉยๆ ข้าเองไม่ยอมให้ใครดูแคลนลูกสาวเรา ถึงตอนนั้นให้ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นส่งของขวัญอวยพรให้นายผู้เฒ่ามู่ ข้าจะให้คนทั่วหล้ารู้ว่า ลูกสาวของน่าหลานเยียนไม่มีทางไม่คู่ควรกับใครทั้งนั้น”
น่าหลานเยียนทนเห็นลูกสาวถูกชายชิงไปไม่ได้ จนใจที่ลูกชอบ อย่างมากนางก็ทำได้แค่รั้งตัวลูกสาวไว้อีกไม่กี่ปี สุดท้ายก็ต้องยอมรับ น่าเสียดายที่นางไม่ได้ปรากฏตัวมาหลายปี เรื่องราวมากมายมาถึงตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจ
ภายหลังนางค่อยรู้ฐานะของหนานเสียนจากคำบอกเล่าของผู้อาวุโสเหลยอวิ๋น ยิ่งเข้าใจว่าตระกูลมู่เป็นสถานที่แบบไหนกันแน่!
“สบายเจ้าเด็กหน้าเหม็นนั่นแล้ว!” เฟิงเทียนอวี้ไม่พอใจอยู่บ้าง “อีกอย่าง ในเมื่อเขาเป็นคนตระกูลมู่ ทำไมถึงวิ่งไปเป็นกั๋วซือที่แคว้นหลิวอวิ๋นกัน ซ้ำยังล่อลวงลูกสาวสุดที่รักข้าไปด้วย เขาต้องคิดอะไรกับชิงเอ๋อร์ตั้งนานแล้ว ถึงได้ตั้งใจมาแย่งนางไป”
เขารู้สึกว่าตัวเองถูกกั๋วซือหลอกลวงเข้าแล้ว
เสียทีที่เขาเชื่อหนานเสียนถึงขนาดนี้ ซ้ำยังอยากให้เฟิงหรูชิงกราบเขาเป็นอาจารย์ด้วย
หึหึ…
เขาแต่งตั้งให้หนานเสียนเป็นกั๋วซือ ผลคือหนานเสียนคิดจะนอนกับลูกสาวเขา! ไม่ว่าพ่อคนใดก็ไม่อาจทนคนที่มีความไม่ซื่อเช่นนี้ได้!
น่าหลานเยียนกุมมือเฟิงเทียนอวี้ไว้ “เทียนอวี้ จวนเฟิงอวิ๋นตอนนี้ยังเทียบจวนเทียนเสินไม่ได้ แต่ต้องมีสักวันที่จวนเฟิงอวิ๋นจะอยู่เหนือกว่าจวนเทียนเสิน!”
จวนเทียนเสินแข็งแกร่งและมีประวัติยาวนานกว่าพันปีแล้ว
จวนเฟิงอวิ๋นเทียบจวนเทียนเสินไม่ได้ แต่เพียงเพราะเป็นขุมกำลังที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ พัฒนามาแค่สิบกว่าปีเท่านั้นก็มีความสำเร็จถึงเพียงนี้แล้ว
เพื่อเฟิงหรูชิง…
นางต้องทำให้จวนเฟิงอวิ๋นเข้มแข็งขึ้นกว่านี้ เพื่อเป็นเกราะกำบังให้ลูกสาวตลอดไป!
“เทียนอวี้ พวกเราไปจวนเทียนเสินกันสักเที่ยวเถอะ” น่าหลานเยียนยิ้มเย็นเอ่ย “ตอนข้าหนีออกมาจากพรรคเภสัชเทพ ก็สืบร่องรอยของลูกชาย ปีนั้นมีเงื่อนงำบางอย่าง ตอนนี้ข้ามั่นใจได้แล้วว่า ลูกมีส่วนเกี่ยวข้องกับจวนเทียนเสิน แต่ข้ายังจับคนที่ขโมยลูกไปในปีนั้นไม่ได้”
หลังจากคลอดลูกออกมา ก็ถูกกู้เจิ้นหยางพาตัวไป ต่อมาค่อยหนีออกจากพรรคเภสัชเทพ
นางในตอนนั้น คิดถึงครอบครัวมากเกินไป ถึงได้หวนกลับมา
ใครจะรู้ว่า ในวังหลวงมีแค่เฟิงหรูชิงเท่านั้น ไม่มีลูกชายของนาง!
นางในเวลานั้นเริ่มก่อตั้งจวนเฟิงอวิ๋น ก็ส่งคนไปตามหาร่องรอยของลูกชาย แต่ไม่ทันหาลูกชายพบ ก็ถูกคนของพรรคเภสัชเทพจู่โจม ทำให้บาดเจ็บสาหัส ถูกถังลั่วพาตัวกลับไป
หากมิใช่เพราะถังลั่ว…
บางทีนางคงตามหาลูกชายพบไปนานแล้ว!
หากมิใช่เพราะถังลั่ว จวนเฟิงอวิ๋นในยามนี้คงเหนือกว่าตระกูลมู่ไปนานแล้ว!
ลูกชายคงไม่ไร้ร่องรอยเหมือนเดิม ส่วนลูกสาวนางก็คงไม่ถูกคนดูแคลน!
ทุกครั้งที่คิดถึงถังลั่ว น่าหลานเยียนยังเคียดแค้นเข้ากระดูก
เฟิงเทียนอวี้โอบน่าหลานเยียนมากอดอย่างปวดใจ “เยียนเอ๋อร์ เรื่องผ่านไปแล้ว เรื่องทั้งหมดจบลงแล้ว ครอบครัวเราได้พบหน้า เชื่อว่าลูกชายของพวกเราก็ต้องปลอดภัยไร้เรื่องราว”
น่าหลานเยียนสะกดความแค้นลง
ถังลั่วตายไปแล้ว ซ้ำยังตายอย่างน่าอนาถยิ่งด้วย
ดังนั้นนางไม่จำเป็นต้องวางไม่ลงอีก
……………….
ตอนที่ 896 แผนการของปรมาจารย์ไห่หรง (2)
“ข้าเข้าใจ สิ่งเดียวที่ข้ามีความสุขในตอนนี้ก็คือพวกท่านอยู่ แค่นี้ก็พอแล้ว”
…
ภายในหอแห่งแรก
ร่างเกียจคร้านของจิ่วหมิงทว่าแฝงด้วยเสน่ห์ร้ายกาจนั่งกึ่งพิงเก้าอี้อยู่
ตรงหน้าเขามีหญิงสาวยืนพินอบพิเทาอยู่นางหนึ่ง
“อีกไม่กี่วัน เป็นงานฉลองวันเกิดของเจ้าบ้านตระกูลมู่ เฟิงหลาน เจ้าเป็นตัวแทนหอแห่งแรกส่งของขวัญอวยพร” จิ่วหมิงยิ้มร้าย “ในนามเฟิงหรูชิง”
เฟิงหลานตะลึง “ด้วยตำแหน่งขององค์หญิง หรือว่า…”
“ไม่ เจ้าของหอแห่งแรก”
“…”
คุณชาย ท่านฝืนทำเรื่องที่ไม่แน่จะสำเร็จขนาดนี้ ดันทุรังใส่ชื่อเจ้าของหอแห่งแรกเป็นองค์หญิง ท่านมั่นใจว่านางจะไม่โกรธใช่หรือไม่
เฟิงหลานเงียบไปสักพักหนึ่ง ค่อยเอ่ยปากว่า “ระยะนี้คนของตระกูลมู่ยังเอาแต่วนเวียนอยู่ด้านนอกหอแห่งแรก ในเมื่อคุณชายเอ่ยเช่นนี้ จะไม่ทำให้คนอื่นรู้ว่า ตำรับอาหารบำรุงสุขภาพพวกนั้นเป็นสิ่งที่องค์หญิงมอบให้หรอกหรือ”
“ไม่ต้องคำนึงมากความ ไม่ว่าพวกเขาจะคาดเดาอย่างไร หอแห่งแรกไม่ยอมรับก็พอแล้ว แต่ต้องให้คนรู้ว่า เจ้าของหอแห่งแรกก็คือเฟิงหรูชิง” จิ่วหมิงขยับร่างออกจากเก้าอี้พิงหลัง ลุกขึ้นอย่างเกียจคร้าน “ครั้งนี้เสี่ยวชิงไปจวนเทียนเสิน ไม่มีทางไม่ไปร่วมงานวันเกิดของนายผู้เฒ่าตระกูลมู่ ข้าจะไม่ช่วยสนับสนุนนางได้อย่างไรกัน”
ด้วยชื่อเสียงจวนเฟิงอวิ๋น ก็ทำให้มู่หลิงเสียใจได้มากพอแล้ว หากว่า…เพิ่มหอแห่งแรกเข้าไปด้วยอีกเล่า
มู่หลิงอยากได้หอแห่งแรกนัก ไม่ใช่เพื่อหมอเทวดาชิงซิ่วของหอแห่งแรกหรอกหรือ
เขาไม่มีทางบอกมู่หลิงว่าชิงซิ่วคือเฟิงหรูชิง แต่ว่า…หากมู่หลิงยอมสยบให้เฟิงหรูชิงแต่แรก หอแห่งแรกล้วนเป็นของชิงเอ๋อร์ แน่นอนว่าต้องรวมถึงคนที่มู่หลิงอยากได้ตัวผู้นั้นด้วย
“เรื่องของขวัญอวยพร เจ้าไปที่เรือนยาวิเศษของหอแห่งแรกเลือกไปหลายอย่างหน่อย อย่าตระหนี่เกินไปนัก พวกเราทำเพื่อสนับสนุนชิงเอ๋อร์”
“คุณชาย” เฟิงหลานลังเลเล็กน้อย “ท่านห่วงใยองค์หญิงถึงขนาดนี้ ทำไมไม่ไปด้วยตัวเองสักเที่ยวหนึ่งล่ะเจ้าค่ะ”
“เพราะว่า ข้ากลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ แย่งนางมาจากหนานเสียน” จิ่วหมิงลูบริมฝีปากเบาๆ รอยยิ้มร้ายทว่าทรงเสน่ห์ “อย่างไรซะ เฟิงหรูชิงก็ดึงดูดคนมากขนาดนั้น ข้าต้องใช้ความพยายามอย่างแรงกล้าเพื่อไม่ข่มตัวเองไม่ให้ชิงตัวนางไป”
เป็นเช่นนี้คงไม่ดี
เฟิงหรูชิงของเขาต้องโมโหแน่
เฟิงหลานก้มหน้าลง “คุณชาย ข้าน้อยเข้าใจแล้ว”
คุณชายปักใจถึงเพียงนี้ แต่สุดท้ายก็ยังสายไปก้าวหนึ่ง
องค์หญิงมีคนที่ชอบแล้ว
น่าหลานฮองเฮาและเฟิงเทียนอวี้มีความรักลึกซึ้ง ในฐานะผู้เป็นลูกสาวย่อมมิใช่คนโลเลหลายใจ ดังนั้นนางไม่มีเปลี่ยนใจไปรักคนอื่นได้ง่ายๆ
หากคุณชายไม่อาจออกมาได้ เกรงว่าต้องเดียวดายไปทั้งชีวิตแล้ว
“งานวันเกิดของนายผู้เฒ่ามู่ ต้องไม่สงบแน่” รอยยิ้มจิ่วหมิงยากคาดเดา “ยามเฟิงหรูชิงทรมานคน เจ้าอย่าสอดปากมากความ จดชื่อคนเหล่านั้นไว้ให้ข้าก็พอแล้ว”
“เจ้าค่ะ นายน้อย”
เฟิงหลานกำหมัด รับคำสั่งก่อนล่าถอยไป
เขาเคลื่อนสายตามองเรือสำราญด้านนอก แววตาล่องลอย ปานใต้หางตาวาวกะพริบยิ่งเผยความร้ายกาจ
“ชิงนางมาไม่ได้ ข้าก็จะเป็นบ้านให้นาง ข้าอยากดูนักว่า ครั้งนี้ตระกูลมู่จะมีกี่คนที่รังแกนางได้!”
…
ในโรงเตี๊ยม
มู่ฮวนยืนตื่นเต้นอยู่ในห้อง เห็นได้ชัดว่าไม่สงบนัก
นางหลงคิดว่าอาจารย์กลับไปแล้ว คิดไม่ถึงว่ายังอยู่ที่นี่ ซ้ำยังไม่รู้เพราะอะไรถึงรีบร้อนตามตัวนางมา
“อาจารย์ ข้ากับท่านแม่ไปตามหาของขวัญให้ท่านปู่ หลายวันนี้ไม่ได้ดูแลท่านให้ดี อาจารย์จะตำหนิข้าหรือไม่”
………………..