เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 929 ต่างมาอวยพร (6)/ตอนที่ 930 ต่างมาอวยพร (7)
ตอนที่ 929 ต่างมาอวยพร (6)
“เมื่อครู่ท่านเรียกนางว่าอย่างไร”
มู่หลิงหันไปหาอีกฝ่ายอย่างแข็งๆ แววตาแตกตื่นมองผู้อาวุโสเหลยอวิ๋น เขาเหมือนถูกสายฟ้าฟาดทั่วร่าง
“นางคือคุณหนูของข้า” ใบหน้าชราเจือรอยยิ้ม น้ำเสียงยังนับว่าเกรงใจอยู่บ้าง
อากาศเบื้องหน้าคล้ายหายไปสิ้น มู่หลิงรู้สึกเพียงหายใจติดขัด หน้าแดงก่ำ
เฟิงหรูชิงเป็นคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋นหรือ
จวนเฟิงอวิ๋นที่ใช้เวลาสิบกว่าปีก็มีกำลังเป็นรองเพียงแค่สามกลุ่มอิทธิพลใหญ่น่ะหรือ
เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!
หันเฟิงเคยตรวจสอบฐานะของนางแล้ว นางเป็นแค่องค์หญิงเชื้อพระวงศ์ในโลกปุถุชนคนหนึ่งเท่านั้น! กระทั่งโลกสันโดษยังไม่เคยเหยียบย่างเลยด้วยซ้ำ!
หัวใจรัดเกร็งของหลัวลี่ คลายลงเพราะคำพูดของผู้อาวุโสเหลยอวิ๋น
ในชั่วขณะนั้นนางคิดว่าซู่อีจะทอดทิ้งเฟิงหรูชิงแล้วไปเลือกคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋นแล้วจริงๆ
ดูแบบนี้แล้ว ฮูหยินซู่อีคงรู้ฐานะของเฟิงหรูชิงตั้งแต่แรกแล้ว
การหมั้นหมายเป็นไปอย่างราบรื่น
“หลานจะแต่งงานแล้ว ดีเหลือเกิน!” นายผู้เฒ่าตบมือ หัวเราะร่า “ข้าเชื่อสายตาซู่อี นอกจากมองมู่หลิงผิดไปแล้ว นางอ่านคนอื่นได้แม่นยำยิ่ง ฮ่าฮ่า หลานชายข้าเติบใหญ่แล้ว ในที่สุดก็มีภรรยา! เสี่ยวชิงอิ้น เมื่อไรเจ้าจะแต่งภรรยาบ้าง”
มู่ชิงอิ้นถอนใจเบาๆ “ท่านพ่อ ข้าบอกแล้วว่า อย่าทำร้ายแม่นางผู้บริสุทธิ์เลย”
“ข้าไม่สน พวกเจ้าต้องแต่งงานกันให้หมด! ไม่เช่นนั้นข้าจะไม่กินไม่ดื่ม หิวตายไปซะ!” นายผู้เฒ่าร้องหึหึ
มู่ชิงอิ้นมุมปากกระตุก ถ้าท่านจะไม่กินไม่ดื่มเพื่อข่มขู่ข้าจริง ก็อย่าได้พูดไปพลาง กินขาหมูไปพลางได้หรือไม่
ท่านทำเช่นนี้ ใครจะเชื่อคำพูดท่านกัน
ในเวลานี้เอง…
เสียงกระแสหนึ่งดังแหวกผ่านยามราตรีทำลายความสงบในห้องโถง
“เฟิงหลานผู้คุ้มกันหอแห่งแรกมาอวยพรนายผู้เฒ่า”
หอแห่งแรกหรือ
คนทั้งหมดแตกตื่น สายตาสงสัยมองไปยังนอกประตู
“คุณชายจิ่วหมิงหอแห่งแรกคล้ายจะเป็นคนของหลิงเสินเหมิน”
“คนของหลิงเสินเหมินมาร่วมงานวันเกิดนายผู้เฒ่าได้อย่างไร อีกทั้งยังเป็นคนใต้บัญชาของคุณชายจิ่วหมิงด้วย”
“ไม่เพียงเท่านั้น หอแห่งแรกในยามนี้ชื่อเสียงโด่งดัง ถึงหอแห่งแรกจะเปิดอยู่ในโลกปุถุชน แต่ฐานะคุณชายจิ่วหมิงมิใช่ธรรมดา กอปรกับอาหารบำรุงสุขภาพเหล่านั้นของหอแห่งแรก ก็มากพอจะทำให้ชื่อเสียงของหอแห่งแรกเลื่องลือระบือไกลทั่วแผ่นดิน แต่ว่าข้าเพียงได้ยินว่าจิ่วหมิงเป็นคุณชายของหอแห่งแรกเท่านั้น ไม่เคยเห็นเจ้าของหอแห่งแรกผู้นั้นมาก่อน”
“เจ้าของหอแห่งแรกคงไม่ใช่คนของหลิงเสินเหมินหรอกกระมัง คนระดับคุณชายจิ่วหมิง ไม่มีทางอยู่ภายใต้ใครอื่น นอกเสียจากคนของหลิงเสินเหมินเท่านั้นที่ทำให้เขาสยบได้”
…
เฟิงหรูชิงมองเฟิงหลานที่เดินเข้ามาภายใต้แสงจันทร์สาดส่อง นางบังเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีนักขึ้นในใจ ถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างตระหนักได้ ไปยืนอยู่ด้านหลังหนานเสียน
เฟิงหลานเห็นท่าทางหลบของเฟิงหรูชิงก็หัวเราะเบาๆ
นางสังหรณ์ใจว่าครั้งนี้องค์หญิงต้องไม่ปล่อยคุณชายไปง่ายๆ แน่
“นายผู้เฒ่า” เฟิงหลานสืบเท้าเชื่องช้ามาหยุดตรงหน้านายผู้เฒ่า “นี่คือของขวัญจากหอแห่งแรกของเรา ใครก็ได้ นำของขวัญส่งมา”
“เจ้าค่ะ!”
องครักษ์สาวแถวหนึ่งด้านหลังเฟิงหลานก้าวออกมา ในมือองครักษ์หญิงแต่ละคนถือกล่องใส่ยาวิเศษเอาไว้
ในทวีปนี้ ยาวิเศษเป็นของล้ำค่าที่สุด ดังนั้นคนนับไม่ถ้วนมอบของขวัญ ล้วนคำนึงถึงยาวิเศษเป็นอย่างแรก
โดยเฉพาะหอแห่งแรกที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาจากยาวิเศษ
ในสายตาของคนอื่นๆ ในตระกูลมู่ตรงไปตรงมา จับจ้องกล่องยาวิเศษที่เรียงรายเป็นแถว กลืนน้ำลายเอือก สายตาแฝงความแตกตื่นไว้
……………..
ตอนที่ 930 ต่างมาอวยพร (7)
เฟิงหลานมองสายตาละโมบเหล่านั้น นางยังยิ้มปราย สายตาไม่ใส่ใจ
“ยาวิเศษเหล่านี้หอแห่งแรกขอมอบให้นายผู้เฒ่า”
นั่นก็หมายความว่าคนอื่นๆ ในตระกูลมู่ไม่มีส่วนแบ่ง
รอยยิ้มของคนกลุ่มนั้นแข็งทื่อไปเล็กน้อย ทำไมคำปฎิเสธนี้คล้ายกับคำของคนจากจวนเฟิงอวิ๋น
“ข้าขอบคุณคุณชายจิ่วหมิงแทนท่านพ่อด้วย”
มู่หลิงกวาดมองสายตาละโมบของคนตระกูลมู่ จากนั้นหยุดสายตาลงที่เฟิงหลาน เอ่ยด้วยเสียงเป็นมิตร
“ในเมื่อหอแห่งแรกมอบยาวิเศษเหล่านี้ให้ท่านพ่อ เช่นนั้นย่อมไม่มีคนแย่งชิง”
หลายปีมานานยาวิเศษที่ตระกูลมู่ให้นายผู้เฒ่ากินมีไม่น้อย มู่หลิงหาได้ใส่ใจยาวิเศษเหล่านี้
สิ่งเดียวที่เขาสนใจก็คือน้ำทิพย์ในมือนายผู้เฒ่านั้น
เฟิงหลานยิ้มอ่อนๆ “ยาเหล่านี้มิใช่คุณชายมอบให้”
มู่หลิงตะลึงงัน ไม่ใช่จิ่วหมิงหรือ ยังมีใครสามารถทำให้หอแห่งแแรกนำยาวิเศษมากมายส่ง
“ในเมื่อไม่ใช่คุณชาย เช่นนั้นคนที่มีอำนาจเช่นนี้ ย่อมเป็นเจ้าหอของหอแห่งแรกของพวกเราแล้ว”
ตั้งแต่ไรมาไม่เคยได้ยินชื่อเจ้าหอของหอแห่งแรกมาก่อน ต่อให้พวกเขารู้อยู่แก่ใจว่า เจ้าหอของหอแห่งแรกนั้นต้องเป็นคนขอหลิงเสินเหมิน และมีอำนาจเหนือกว่าจิ่วหมิงด้วย
แต่ที่ว่ารู้ก็ส่วนรู้ พวกเขาไม่เคยเห็น ดังนั้นย่อมอยากรู้ว่าเจ้าหอคือใครกันแน่
เมื่อได้ยินคำพูดของเฟิงหลาน นัยน์ตามู่หลิงเกิดประกายตะลึงวูบขึ้นมาวาบหนึ่ง เบื้องลึกในดวงตาคือความสงสัยใคร่รู้
“เจ้าของหอแห่งแรกหรือ ตระกูลมู่ของเราไม่เคยคบหาท่านเจ้าหอมาก่อน ทำไมท่านเจ้าหอถึงมอบยาวิเศษมากมายให้นายผู้เฒ่าด้วย”
เฟิงหลานค่อยๆ เบือนสายตามองเฟิงหรูชิง
เมื่อครู่เฟิงหรูชิงเห็นเฟิงหลานปรากฏตัว ก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีบางประการ โดยเฉพาะตอนที่เฟิงหลานพูดถึงเจ้าหอของหอแห่งแรก ในหัวของนางคล้ายเกิดระเบิดดังตู้ม
จิ่วหมิง!
เจ้าคนเลวนี่ถึงกับกล้าวางกับดักนาง!
“ท่านเจ้าหอเป็นคู่หมั้นคุณชายหนานเสียน วันนี้เป็นวันเกิดนายผู้เฒ่า หอแห่งแรกส่งควรมอบของขวัญ”
หากเป็นเมื่อก่อนมู่หลิงได้ฟังคำของเฟิงหลาน คงดีใจอย่างยิ่ง กระทั่งบีบให้หนานเสียนแต่งงานเสีย
แต่วันนี้เกิดเรื่องขึ้นมากมาย กอปรกับจวนเฟิงอวิ๋นปรากฏตัวก่อน ดังนั้นนาทีที่สิ้นเสียงเฟิงหลาน มู่หลิงหัวใจเต้นโครมคราม
เขามองไปตามสายตาของเฟิงหลาน ในหน้างามล่มเมืองปรากฏในคลองจักษุของเขา
ใบหน้าสง่างามซีดขาว มู่หลิงสั่นไปทั้งตัว กำหมัดอย่างไร้กำลัง
เฟิงหรูชิง ทำไมเป็นเฟิงหรูชิงอีกแล้ว!
คุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋น เจ้าของหอแห่งแรก!
อีกทั้งก่อนหน้าเขายังคิดไปดึงตัวคนของหอแห่งแรกมาอย่างน่าขันที่หอแห่งแรกด้วย!
หากรู้แต่แรกว่าเฟิงหรูชิงเป็นเจ้าหอ แล้วทำไมเขายังต้องลำบากลำบนไปไปดึงตัวคนของหอแห่งแรกด้วย
อย่างไรเสียหมอเทวดาชิงเสียนก็เป็นคนของหอแห่งแรก!
เฟิงหรูชิงเป็นเจ้าหอ สั่งให้หมอเทวดาใต้บัญชารักษาคนย่อมง่ายราวพลิกฝ่ามือ ทำไมเขาต้องเป็นเฟิงหรูชิงด้วย
มู่หลิงเทิ้มหนักขึ้น
ในใจเขาไม่มีความยินดีใดๆ! ทั้งไม่มีความตื่นเต้นใดๆ ด้วย!
สำหรับเขาแล้ว เจ้าหอนี้เป็นใครก็ดีกว่าเฟิงหรูชิงทั้งนั้น! เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเขากับนางเป็นเสมือนน้ำกับไฟ
คนอื่นล้วนสังเกตสายตาของเฟิงหลาน สายตาทั้งหมดมองตรงไปที่เฟิงหรูชิง
“ถ้าข้าบอกว่าไม่รู้จักนาง พวกเจ้าจะเชื่อหรือไม่”
แขกทั้งหมด “…”
……………..
YOU MAY ALSO LIKE
