เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 927 ต่างมาอวยพร (4)/ตอนที่ 928 ต่างมาอวยพร (5)
ตอนที่ 927 ต่างมาอวยพร (4)
ระยะเวลาสั้นๆ เพียงสิบกว่าปี จวนเฟิงอวิ๋นก็มีกำลังเข้มแข็งมากพอให้คนตกใจแล้ว
ทำให้คนทั่วหล้าเกิดความกริ่งเกรง
สามกลุ่มอิทธิพลใหญ่มีภูมิปัญญาพันปี มียาวิเศษนับไม่ถ้วนและรากฐานมั่นคง ถึงได้ไม่เห็นสถานการณ์ทั่วแผ่นดินในสายตา คิดว่าต่อให้ไม่มีอัจฉริยะ ก็ยังมีอัจฉริยะที่กำเนิดจากยาวิเศษได้
แต่ในเวลาอันสั้นก็ยังพอได้ เมื่อผ่านไปนานวันเข้า ยาวิเศษถูกใช้หมดสิ้นแล้วสุดท้ายก็จะมีกลุ่มอิทธิพลอื่นเข้ามาแทนที่
จวนเฟิงอวิ๋นมีขุมกำลังนี้
ผู้อาวุโสใหญ่เหลยอวิ๋นเดินเข้ามาท่ามกลางแสงจันทร์สาดส่อง
คนที่ติดตามอยู่ด้านหลังของเขาย่อมเป็นพวกหงอวี้
เขามองออกไป เห็นนายผู้เฒ่ามู่ข้างกายซู่อี ก็รู้ฐานะของอีกฝ่ายทันที
“นายผู้เฒ่ามู่ จวนเฟิงอวิ๋นอยู่ห่างจากจวนเทียนเสินมาก ดังนั้นจึงมาช้าไปบ้าง” ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นยิ้มพลางโบกมือ “หงอวี้ นำของขวัญที่นายท่านของเราเตรียมให้นายผู้เฒ่ามา นี่เป็นของที่มอบให้นายผู้เฒ่าแต่เพียงผู้เดียว”
เขาจงใจเน้นย้ำประโยคสุดท้าย ทำให้มู่หลิงมีสีหน้าไม่น่าดูชม
“เจ้าค่ะ”
หงอวี้นำกล่องยาวิเศษก้าวออกมา ค้อมเอว “ภายในนี้คือยาวิเศษระดับเจ็ด เสวี่ยหลิงจือ”
เสวี่ยหลิงจือ!
เฮือก!
ทุกคนสูดลมหายใจลึก
หัวใจแห่งหนานไห่รักษาโรคร้อยชนิด
ส่วนเสวี่ยหลิงจือนี่ ขอแค่เจ้ากัดเข้าไปคำหนึ่ง ก็ช่วยชีวิตเจ้าได้!
แววตาเฟิงหรูชิงก็สั่นไหวเล็กน้อย เพื่อเสวี่ยหลิงจือนี้เสด็จพ่อเสด็จแม่ต้องลำบากอย่างแน่นอน
เพียงเพื่อช่วยสนับสนุนนาง!
แววตามู่หลิงเปลี่ยนจากความสนใจในครั้งแรกกลายเป็นแตกตื่น
เสวี่ยหลิงจือยาวิเศษระดับเจ็ดหรือ
คนจวนเฟิงอวิ๋นทำได้อย่างไรกัน
ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นจับสังเกตสายตาที่มองมา เขาหน้าไม่เปลี่ยนสี ใบหน้าชรานั้นเจือรอยยิ้ม “นายท่านยังบอกว่า ต่อไปนายผู้เฒ่าก็จะเป็นญาติกันแล้ว เสวี่ยหลิงจือนี้มอบให้ท่านไม่นับว่าเสียเปรียบ ขอเพียงฮูหยินน้อยกับนายผู้เฒ่าดีกับคุณหนูใหญ่ก็พอแล้ว”
ตั้งแต่ต้นจนจบ ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นไม่พูดถึงมู่หลิงสักหน ราวกับว่าเขาไม่อยู่ในสายตาเลย
หากเป็นเมื่อก่อน มู่หลิงถูกคนละเลยต้องเกิดโทสะ แต่วันนี้สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่เสวี่ยหลิงจือ
คนอื่นไม่รู้จักผู้อาวุโสเหลยอวิ๋น แต่ซู่อีที่อาศัยอยู่ในแคว้นหลิวอวิ๋นระยะหนึ่งเคยพบผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นหลายครั้ง ย่อมรู้ว่านี่คือคนของแม่เฟิงหรูชิง
นางยิ้มน้อยๆ กำลังคิดจะช่วยนายผู้เฒ่ารับไว้ กู้อีอีที่อยู่ด้านข้างก็ก้าวออกมาด้วยโทสะแรงกล้า
“คุณหนูของเจ้าคือใครอีก ทำไมมีคนมาก่อเรื่องอีกแล้ว คิดว่าเสี่ยวชิงรังแกได้ง่ายๆ หรือ แต่ละคนล้วนมารังแกนาง! นอกจากจิ้งจอกหนานเสียนเข้ามาล่อลวงเสี่ยวชิงแล้ว ยังนำความวุ่นวายมาให้นางมากนัก เสี่ยวชิงมาอยู่กับข้าซะดีกว่า!”
เฟิงหรูชิงแววตาฉงน นางค่อยๆ หันไปมองใบหน้ารูปงามราวเทพเซียนของหนานเสียน
หนานเสียนเป็นจิ้งจอกหรือ
เจ้านี่ดูยังไงก็ไม่เกี่ยวข้องกับจิ้งจอก…
มู่หลิงใจสั่นไหว เขารู้สึกว่าปฏิกิริยาของกู้อีอีไม่ค่อยปกติเท่าไร
“แม่นางกู้ คำพูดเจ้าหมายความว่าอย่างไร”
กู้อีอีถลึงตาใส่มู่หลิง “ข้าหมายความว่าอย่างไรยังไม่เข้าใจอีกหรือ พวกเจ้าแต่ละคนรังแกเสี่ยวชิงของข้า! เสี่ยวชิง เจ้าทิ้งจิ้งจอกนี่ไปซะเถอะ แต่งกับข้าก็ได้ ข้ารับรองว่าจะไม่ก่อเรื่องให้เจ้ามากมาย ซ้ำยังจะลงครัวทำอาหารให้เจ้า อบอุ่น เป็นสาวใช้ช่วยเจ้าดูแลเรือนหลังด้วย…”
หนานเสียนเป็นโรครักความสะอาด
ต่อให้อีกฝ่ายเป็นสหายของเฟิงหรูชิง!
ดังนั้นเขาจึงกระชากเสื้อของชายหนุ่มไร้ชื่อคนหนึ่งมาพันแขนเอาไว้ เดินขึ้นไปข้างหน้าอย่างว่องไวกระชากคอเสื้อกู้อีอีโดยไม่ลังเล ลากนางโยนออกไปนอกประตู
…………….
ตอนที่ 928 ต่างมาอวยพร (5)
การกระทำสำเร็จเพียงไม่นาน
กู้สื่อยังไม่ทันตอบสนอง ลูกสาวสุดที่รักก็กระเด็นออกไปท่ามกลางสายตาตะลึงงันของคนทั้งหลาย
“จิ้งจอกหนานเสียน” กู้อีอีตะกายขึ้นมาด้วยความโมโห พุ่งเข้ามาทางประตูห้องโถง “เจ้าคิดจะไล่ข้าไป คิดจะยึดครองเสี่ยวชิงเพียงลำพัง ข้า…”
ปัง!
ประตูห้องโถงถูกปิดลงอย่างแรง เสียงบันดาลโทสะของสาวน้อยนางหนึ่งแผดดังขึ้น
กู้อีอีกระทืบเท้าด้วยความโมโหอยู่นอกประตู ก่นด่าบรรพบุรุษสิบแปดรุ่นของหนานเสียนไปหนึ่งเที่ยวพื้นที่ด้านในประตูสงบเงียบไป
ถ้วยชาในมือกู้สื่อตกลงพื้น เขามีสีหน้ากระอักกระอ่วนอยู่บ้าง “คุณชายหนานเสียน อีอีของข้าก็แค่ล้อเล่น เจ้าอย่าถือสาไป”
เดิมทีหลังจากหนานเสียนโยนกู้อีอีออกไป ทุกคนต่างก็คิดว่ากู้สื่อจะระเบิดโทสะ ใครจะคิดว่าเขากลับเอ่ยออกมาเบาๆ แค่ประโยคเดียว
กู้สื่อทำอะไรหนานเสียนไม่ได้
หนานเสียนเป็นคนที่เฟิงหรูชิงชอบ ทั้งเฟิงหรูชิงเป็นผู้หญิงที่ลูกสาวสุดที่รักของเขาชอบ
หากเขากล้าแตะต้องหนานเสียน สุดท้ายคนที่จะเอาชีวิตเข้าแลกกับเขาก็คือลูกสาวสุดที่รัก
หนานเสียนชะงักฝีเท้า “ภายในสามเดือน จับนางแต่งออกไปซะ”
กู้สื่อ “…”
ประโยคนี้พูดได้ตรงใจเขานัก!
เขาก็อยากไล่นางแต่งออกไปเช่นกัน!
มู่หลิงหน้าคล้ำง้ำงอ เขากำหมัดแน่น ลมหายใจติดขัด
ครั้งแรกเขาไปหาถังอิ่นถึงตระกูลถัง ผลคือเฟิงหรูชิงชิงลงมือไวกว่า!
ภายหลังไม่ง่ายเลยกว่าเขาจะหากู้อีอีมาได้ ก็ถูกเฟิงหรูชิงชิงไปอีกแล้ว!
เขาไม่รู้ว่าตัวเองหาภรรยาให้หนานเสียนหรือว่าเฟิงหรูชิงกันแน่!
“ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋น ในเมื่อจวนเฟิงอวิ๋นท่านตั้งใจจะเกี่ยวดองกับตระกูลมู่เรา งานแต่งงานนี้ข้ารับปาก”
ทางด้านฝูจู่พลาดไปแล้ว!
กำลังของจวนเฟิงอวิ๋นในตอนนี้เทียบกับตระกูลฉินและตระกูลมู่ยังน้อยกว่าอยู่บ้าง
แต่…เขาไม่ต้องเทียบปัจจุบัน เขาทำได้เพียงเฝ้ารออนาคต!
หากรอคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋นแต่งเข้าตระกูลมู่ก็ใช่ว่าจะเทียบไม่ได้ สรุปแล้วคือใครก็ตามล้วนเข้มแข็งกว่าเฟิงหรูชิงทั้งนั้น!
ขณะที่เหลยอวิ๋นเตรียมตกลง พลันฉุกคิดถึงคำสั่งของน่าหลานเยียนได้ เขาลังเลชั่วครู่ ใช้ความกล้าทั้งหมดมีเอ่ยว่า “ท่านเจ้าจวนของเราเอ่ยว่า งานแต่งของคุณหนานเสียนท่านประมุขน้อยไม่อาจตัดสินใจได้ ต้องให้ข้ากับซู่อีฮูหยินกำหนดงานแต่งงานนี้…”
เวลานี้มู่หลิงเปลี่ยนหน้าเขียวคล้ำเป็นขาว จากขาวเป็นเขียวคล้ำ คล้ายกับโรงย้อมสีเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
“ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋น คำพูดท่านหมายความว่ายังไง”
มู่หลิงกัดฟัน ถามเสียงอำมหิต
ซู่อีรู้จักแต่เฟิงหรูชิงคนเดียวเท่านั้น หากให้นางตัดสินใจ นางย่อมไม่ยอมรับคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋น
คิดถึงตรงนี้ มู่หลิงก็ตัดสินใจแล้ว “ท่านคงไม่รู้ว่า ซู่อีถูกเฟิงหรูชิงล่อลวงไม่ได้สติ ไม่ว่าใครก็อาจยอมรับทั้งนั้น ท่านถามไป นางก็ไม่…”
“ข้าตกลง!”
ซู่อีลุกขึ้นพรายยิ้มอ่อน เอ่ยด้วยเสียงเบาสบาย
ในห้องโถงพลันเกิดเสียงฮือฮาขึ้นมา
เมื่อครู่คนทั้งหลายต่างก็ดูออกว่า ซู่อีพอใจในตัวสะใภ้อย่างเฟิงหรูชิงแค่ไหน ทำไมถึงกลับรับปากงานแต่งงานนี้โดยง่าย
กระทั่งหลัวลี่และฉินเฟยเอ๋อร์ยังมีแววตาไม่เข้าใจ มองหญิงสาวที่ยิ้มอ่อนราวสายลมผู้นั้นด้วยความสงสัย
“ฮ่าฮ่า!” ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นหัวเราะออกมาสองคำ เขาจัดแชนเสื้อ เดินไปหาเฟิงหรูชิง “คุณหนู ฮูหยินซู่อีรับปากแล้ว เสียดายที่ฝ่าบาทกับท่านเจ้าจวนมาไม่ทัน งานแต่งนี้ให้พวกเขามากำหนดตามพิธีการถึงจะกำหนดเรื่องนี้ ตอนนี้เป็นสัญญาปากเปล่าไปก่อน”
มู่หลิงฟังคำของซู่อีก็คลายใจ
ยังไม่ทันเอ่ยอันใด ใบหน้าเขาก็แข็งค้างแล้ว
……………..