เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 949 ข้าจะอยู่บ้านตระกูลมู่ (5)/ตอนที่ 950 ดอกไม้วิญญาณ (1)
ตอนที่ 949 ข้าจะอยู่บ้านตระกูลมู่ (5)
ไม่เคารพเช่นนี้ไม่กลัวมู่หลิงจะขับไล่นางออกจากบ้าน?
“ไต้เท้ากั๋วซือ” ถานซวงซวงเอ่ยด้วยรอยยิ้มเพียงเปลือกนอก “บังเอิญจริงๆ คุณชายใหญ่ตระกูลมู่ก็ชื่อหนานเสียน ข้าเพียงอยากรู้ว่ากั๋วซือใช่คุณชายหนานเสียนหรือไม่?”
สายตาหนานเสียนเย็นลง
เขาไม่ชอบที่สุดก็คือมีคนเรียกเขาว่าเป็นคนตระกูลมู่!
“แม่นางเสี่ยวชิง หนานเสียน” มู่ชิงอิ้นกวาดสายตามองถานซวงซวง ในตอนที่มองเฟิงหรูชิงกับหนานเสียนจึงจะมีรอยยิ้มบางๆ “พวกเราไม่ต้องสนใจนาง เดินต่อไปก็พอ”
“ได้ อารอง”
อารอง?
สีหน้าของถานซวงซวงเปลี่ยนไปเล็กน้อย
แม้เฟิงหรูชิงจะเรียกชื่อมู่หลิงตรงๆ แต่กลับเรียกมู่ชิงอิ้นว่าอารอง เช่นนั้นพิสูจน์ได้ว่ากั๋วซือก็คือมู่หนานเสียนจริงๆ ใช่หรือไม่?
เฟิงหรูชิงในตอนนี้ตามมู่ชิงอิ้นไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงถานซวงซวงยืนอยู่ท่ามกลางสายลมเพียงคนเดียว
สีหน้านางไม่น่ามองยิ่งนัก จับจ้องเบื้องหลังของเฟิงหรูชิง
ที่แคว้นหลิวอวิ๋นเฟิงหรูชิงเป็นองค์หญิงที่สูงส่ง นางถูกเฟิงหรูชิงกดหัวต้องยอมทนทุกเรื่อง
ตอนนี้ไม่ง่ายเลยกว่าจะมาถึงจวนเทียนเสิน มีสิทธิ์อะไรนางยังต้องถูกเฟิงหรูชิงกดเอาไว้?
นางเป็นผู้หญิงของมู่หลิง ทว่าเฟิงหรูชิง…ไปคบกับคุณชายตระกูลมู่
“ไม่” ถานซวงซวงส่ายหน้า “เฟิงหรูชิงเคยแต่งงานกับหลิ่วอวี้เฉิน มู่หลิงไม่มีทางให้เฟิงหรูชิงเป็นฮูหยินคุณชายหนานเสียน แม้นางจะมาตระกูลมู่ก็เป็นได้แค่อนุเช่นเดียวกับข้า”
แม้ถานซวงซวงจะยังไม่ได้เข้าประตูอย่างถูกต้อง แต่นางคิดว่าตัวเองเป็นอนุของมู่หลิงไปแล้ว
รอเพียงลูกในครรภ์คลอดออกมาก็จะสามารถอาศัยลูกสร้างความมั่นคงให้ตัวเอง หากลูกของนางเก่งกาจพอ นางขึ้นมาแทนที่เฉินชิงเยียนก็เป็นเรื่องที่สมควร
เฟิงหรูชิงจะมีอะไร?
เป็นอนุเหมือนกัน เฟิงหรูชิงจะต้องอ่อนแอกว่านางไปทั้งชีวิต!
อีกอย่าง ในเมื่อนางเป็นอนุก็เป็นอี๋เหนียง[1]ของหนานเสียน เด็กในท้องของนางก็เป็นคุณชายตระกูลมู่
พูดอีกอย่างก็คือ นางสามารถเป็นแม่สามีของเฟิงหรูชิง!
ถึงตอนนั้นนางจะให้เฟิงหรูชิงไปทางทิศตะวันออกเฟิงหรูชิงก็ต้องไปทางทิศตะวันออก นางจะให้เฟิงหรูชิงยกชาตักน้ำเฟิงหรูชิงก็ไม่อาจปฏิเสธ!
คิดได้ดังนี้แล้วอารมณ์ของถานซวงซวงก็ดีขึ้นมาบ้าง มุมปากอดที่จะยกยิ้มไม่ได้
ความดีที่มู่หลิงกระทำต่อเฉินชิงเยียนทำให้ถานซวงซวงลืมความแตกต่างระหว่างลูกของอนุกับลูกของภรรยา
นางมักคิดว่าที่ตระกูลมู่นี้ระหว่างอนุกับเส่าฮูหยินไม่ได้แตกต่างกัน ลูกของอนุกับลูกของภรรยาก็ไม่ต่างกันแม้แต่น้อย
ทว่านางลืมไปว่ามู่หลิงดีต่อเฉินชิงเยียนคนเดียวเท่านั้น เป็นอนุเหมือนกันแต่วิธีของนางสู้เฉินชิงเยียนไม่ได้ จะต้องถูกคนข้างๆ กินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก!
…
บริเวณบ้านที่ไกลออกไป
ดอกท้อกำลังเบ่งบาน
เฟิงหรูชิงหยุดฝีเท้าลงขมวดคิ้วน้อยๆ “นี่คือที่ที่ท่านกับนายผู้เฒ่าอยู่หรือ?”
มู่ชิงอิ้นพยักหน้า “ตอนนั้นหลังจากพี่สะใภ้จากไปข้าก็ไม่อยากอยู่ที่บ้านหลัก ก็เลยย้ายมาอยู่ที่นี่เพียงลำพัง ก่อนหน้านี้นายผู้เฒ่าย้ายมาอยู่ที่บ้านของข้าเอง ไม่ยอมไปไหน”
“ร่างกายของท่านก็ไม่ค่อยดีนายผู้เฒ่ายิ่งแล้วใหญ่ ที่นี่ไม่เหมาะให้พวกท่านพักอาศัย ท่านเก็บของแล้วย้ายออกเถอะ”
มู่ชิงอิ้นชะงัก เขามองไปยังเฟิงหรูชิงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม สายตาแฝงด้วยความประหลาดใจ
“เพราะเหตุใด?”
“แห้งและเย็นเกินไปไม่เหมาะแก่การรักษาตัว ไปเถอะ ท่านพาข้าไปดูที่ที่นายผู้เฒ่าอยู่เสียหน่อย”
“ได้”
มู่ชิงอิ้นได้สติกลับมาก็พาเฟิงหรูชิงเดินหน้าไปต่อ
บ้านหลักเทียบกับที่อยู่ห่างไกลแล้วกว้างขวางและสว่างกว่ามากอย่างเห็นได้ชัด
เฟิงหรูชิงเพิ่งเดินมาถึงลานสีหน้าของนางก็มืดลงทันที ทั้งใบหน้าถูกปกคลุมด้วยพายุฝนกระหน่ำ
……………..
ตอนที่ 950 ดอกไม้วิญญาณ (1)
“แม่นางเสี่ยวชิง?” มู่ชิงอิ้นไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “เป็นอะไรไป? บ้านหลังนี้มีปัญหาอะไรอย่างนั้นหรือ?”
เฟิงหรูชิงไม่ได้ตอบคำถามของมู่ชิงอิ้น จู่ๆ ก็เดินเข้าไปตัดดอกไม้ในแปลงดอกไม้ออกมา
“ดอกไม้พวกนี้ใครเป็นคนปลูก?”
สีหน้ามู่ชิงอิ้นมืดลง “เฉินชิงเยียน”
เฉินชิงเยียน?
เฟิงหรูชิงยิ้มเย็น “ท่านอารอง พรุ่งนี้เป็นต้นไปทำลายดอกไม้เหล่านี้ทิ้งให้หมดอย่าให้เหลือแม้แต่ต้นเดียว แม้แต่รากก็ต้องถอนออกมาเอาไปเผาในที่ที่ไม่มีผู้คน!”
มู่ชิงอิ้นเห็นปฏิกิริยาที่รุนแรงของเฟิงหรูชิงในใจก็เกิดความเป็นไปได้หนึ่งขึ้น “แม่นางเสี่ยวชิง ดอกไม้พวกนี้มีปัญหาอย่างนั้นหรือ? ตอนแรกปรมาจารย์เฉียนคุนกับปรมาจารย์ไห่หรงก็มา พวกเขาล้วนไม่รู้ชนิดของดอกไม้นี่ ปรมาจารย์เฉียนคุนยังดึงนำไปศึกษาดอกหนึ่ง แต่ว่าหลังจากศึกษาแล้วนี่ก็เป็นเพียงยาวิเศษธรรมดาเท่านั้น”
เฟิงหรูชิงสีหน้าเย็นยะเยือก
ยาวิเศษเหล่านี้ในตอนนั้นควรจะสูญพันธุ์ไปแล้ว!
ตอนแรกแต่ละแคว้นในแผ่นดินใหญ่ไม่ได้อ่อนแอเช่นทุกวันนี้ ที่ที่ปกครองทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่เรียกว่าอาณาจักรอวิ๋นชวน
ดอกไม้คือสิ่งที่จักรพรรดิของอาณาจักรอวิ๋นชวนนำเข้ามา
ผลปรากฏเกือบจะทำให้เกิดภัยพิบัติ
จักพรรดิองค์นั้นกลัวจะมีชื่อเสียติดตัวไปเป็นหมื่นปี หลังจากเผาทำลายดอกทั้งหมดแล้วก็ได้ลบประวัติศาสตร์นี้ออกจากตำรา และขุนนางที่รับผิดชอบตำราในตอนนั้น เพื่อความปลอดภัยแม้แต่ลักษณะ ชื่อ และฤทธิ์ของยาของดอกไม้ก็ลบออกจนหมด
คนรุ่นต่อมาจะได้รับดอกไม้นี่อีกหรือไม่ และจะเกิดภัยพิบัติอีกหรือไม่นั่นล้วนไม่เกี่ยวกับพวกเขา พวกเขาเพียงรักษาภาพลักษณ์ของจักพรรดิไม่ให้ถูกทำลายเท่านั้น
ส่วนเหตุใดเฟิงหรูชิงจึงรู้ได้อย่างชัดเจน...
เพราะว่าตำราที่ฝูเฉินให้นางมีเอ่ยถึง!
พรรคเภสัชเทพในตอนนั้นเป็นกำลังเดียวที่ทัดเทียมกับอาณาจักรอวิ๋นชวน
ดังนั้น คนอื่นล้วนไม่กล้าพูดเรื่องดอกไม้นั่นอีกเพราะกลัวจักรพรรดิจะโกรธ
แต่พรรคเภสัชเทพกล้า!
คนอื่นไม่กล้าเขียนไว้ในหนังสือประจำตระกูล พรรคเภสัชเทพกล้า!
ตอนที่ได้เห็นดอกไม้นั้นเฟิงหรูชิงก็รู้ถึงชื่อของดอกไม้นี่แล้ว
ดอกไม้วิญญาณ!
เมล็ดพันธุ์ของดอกไม้จะต้องอยู่บนหลุมฝังศพ ดูดซับลมปราณมหาศาลจากจากคนตาย ผ่านไปนานหลายปีจึงจะออกดอก
อีกทั้งทันทีที่ดอกไม้บานก็จะไม่มีวันตาย
สิ่งเดียวที่ดอกไม้วิญญาณกลัวมีเพียงไฟ!
“ยังมีต้นไม้พวกนี้พรุ่งนี้ตัดทิ้งให้หมด สองสามวันนี้พวกท่านอย่าเพิ่งย้ายเข้ามาพัก รอลมปราณที่นี่จางหายไปแล้วค่อยย้ายเข้ามา”
มือของหนานเสียนโอบเอวเฟิงหรูชิงเอาไว้ “ของเหล่านี้ล้วนมีปัญหา?”
“ต้นไม้พวกนี้ชื่อว่าเชียนเถิงหลาน แต่หากมีคนที่ใช้ดอกบัวโลหิตหลิงจือมาก่อนก็จะทำให้เกิดการง่วงซึม สติเลอะเลือน หลับๆ ตื่นๆ สุดท้ายความจำทั้งหมดก็จะกลับไปเหมือนแรกเริ่มราวกับเด็กคนหนึ่งจนกระทั่งสมองตาย และที่บังเอิญเป็นอย่างยิ่งก็คือ ปรมาจารย์เฉียนคุนเคยให้ข้าดูยาวิเศษที่นายผู้เฒ่าใช้ ในนั้นก็มีดอกบัวโลหิตหลิงจือพอดี”
“แต่ขั้นตอนนี้ก็ช้าและกินเวลานาน คนที่มีพลังแข็งแกร่งพลังป้องกันก็ยิ่งสูง แม้นับวันสมองจะยิ่งถดถอยอย่างร้ายกาจแต่ก็จะถูกพลังวิเศษกันฤทธิ์ยาเอาไว้ส่วนหนึ่ง ดังนั้นนายผู้เฒ่าจึงสามารถอยู่มาได้นานหลายปี”
สีหน้ามู่ชิงอิ้นเขียวคล้ำ เขากำหมัดแน่นหายใจแรง นัยน์ตาแฝงด้วยความโกรธและการฆ่าฟัน
เฉินชิงเยียน!
นางคิดร้ายกับนายผู้เฒ่า!
“ดังนั้นจึงมีดอกไม้วิญญาณ ดอกไม้วิญญาณเหล่านี้คงจะปลูกได้ไม่นานใช่หรือไม่?” เฟิงหรูชิงถามต่อ
มู่ชิงอิ้นนึกบางอย่างขึ้นมาได้ฉับพลันจึงเงยหน้ามองไปทางเฟิงหรูชิง
“ไม่ผิด เป็นก่อนหน้าที่พลังของนายผู้เฒ่าจะถดถอย เฉินชิงเยียนได้เมล็ดพันธุ์มาจากข้างนอก ดอกไม้เหล่านี้งดงามทั้งยังเป็นยาวิเศษ บอกว่าพลังวิเศษของยาวิเศษนี้สามารถปลอบบำรุงจิตใจของนายผู้เฒ่าได้จึงได้ทิ้งดอกไม้วิญญาณเอาไว้”
………………
[1] อี๋เหนียง หมายถึง คำที่ลูกใช้เรียกอนุของพ่อ
YOU MAY ALSO LIKE
