เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 951 ดอกไม้วิญญาณ (2)/ตอนที่ 952 ดอกไม้วิญญาณ (3)
ตอนที่ 951 ดอกไม้วิญญาณ (2)
นิ้วมือของเฟิงหรูชิงเด็ดดอกไม้วิญญาณออกมาดอกหนึ่ง “ดอกไม้วิญญาณดูดซับเอาพลังวิเศษในตานเถียนของนายผู้เฒ่าไป ทำให้พลังของเขาถดถอย”
มู่ชิงอิ้นเงียบไปสักพักก็เอ่ยปากถาม “เช่นนั้นเหตุใดพวกเราล้วนไม่เป็นอะไร?”
“เพราะว่าดอกไม้วิญญาณหลับในตอนกลางวันกลางคืนจึงจะตื่นขึ้นมา ดังนั้นเฉินชิงเยียนเคยพูดใช่หรือไม่ว่าตอนกลางคืนห้ามไม่ให้ผู้ใดรบกวนนายผู้เฒ่า?”
ใบหน้าสง่างามของมู่ชิงอิ้นยิ่งไม่น่ามองขึ้นเรื่อยๆ “นางบอกว่าร่างกายของนายผู้เฒ่าไม่แข็งแรง ตอนกลางคืนห้ามไม่ให้ผู้ใดมารบกวนนายผู้เฒ่า อีกทั้งยังส่งคนมาเฝ้าด้านนอกบ้านของนายผู้เฒ่า”
“หลังดอกไม้วิญญาณดูดซับพลังวิเศษก็ต้องใช้เวลาย่อยสลาย และดอกไม้เหล่านี้ก็อยู่หน้าประตูของนายผู้เฒ่า ที่พวกมันดูดซับเข้าไปย่อมเป็นพลังวิเศษของนายผู้เฒ่า ดังนั้น…” เฟิงหรูชิงยิ้มเย็น “พวกท่านจึงได้ไม่เป็นอะไร พวกมันกินพลังวิเศษของนายผู้เฒ่าเข้าไปก็อิ่มตัวและไม่สามารถกินได้อีก”
ก็เหมือนกับคนที่กินเยอะแล้วก็ต้องย่อย ดอกไม้เหล่านี้ก็เช่นกัน
ขมับมู่ชิงอิ้นเต้นอย่างรุนแรง “แม่ของนางทำร้ายแม่ของข้าตายไปแล้ว นางก็จะทำร้ายนายผู้เฒ่าให้ตายอีก! มิน่าก่อนหน้านี้ร่างกายของนายผู้เฒ่านับวันจะยิ่งไม่ดีขึ้น บวกกับเฉินชิงเยียนกระตุ้นเขาอยู่ตลอด เขารับไม่ไหวหนีไปอยู่ที่บ้านของข้า”
“ที่น่าขันก็คือ หลังจากไปอยู่ที่บ้านของข้าร่างกายเขาก็ดีขึ้นไม่น้อย ตอนนั้นพวกเราล้วนไม่ได้คิดอะไรมากนึกว่าเฉินชิงเยียนไม่อยู่ ไม่มีใครกระตุ้นเขาจึงทำให้ร่างกายเขาค่อยๆ ฟื้นคืน!”
ที่น่าขันยิ่งกว่านั้นก็คือพี่ชายของเขา
จนถึงตอนนี้ก็ยังคิดว่าเฉินชิงเยียนกระต่ายขาวตัวน้อยที่ไม่มีพิษมีภัย ประคองนางไว้ในอุ้งมือไม่ยอมให้ล้ม
ซู่อีดีต่อเขาเช่นนี้เขากลับละทิ้งนางอย่างไร้เยื่อใย!
เฟิงหรูชิงสีหน้าเยือกเย็น “แต่ไม่ว่าเชียนเถิงหลานหรือดอกไม้วิญญาณก็ควรจะไม่มีอยู่แล้ว”
การมีอยู่ของดอกไม้วิญญาณในตอนนั้นเกือบทำให้อาณาจักรหนึ่งต้องพังพินาศ เห็นได้ชัดว่าดอกไม้วิญญาณนี่น่ากลัวเพียงใด
ปรมาจารย์เฉียนคุนกับปรมาจารย์ไห่หรงไม่รู้จักดอกไม้วิญญาณก็ย่อมไม่รู้ที่ดอกไม้วิญญาณนี่ทำให้พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังวิเศษมากมาย นั่นก็เป็นเพราะพวกมันดูดซับเอาพลังวิเศษของนายผู้เฒ่าไปมากเกินไป ปกปิดกลิ่นไอความตายเดิม
“เสี่ยวชิง ตอนนั้นปรมาจารย์เฉียนคุนถอนดอกไม้วิญญาณไปต้นหนึ่ง จะ…”
“ตอนนั้นเขาเอาไปอย่างไร?”
“ใส่ในกล่องยาวิเศษ”
“เช่นนั้นน่าจะไม่เป็นอะไร” เฟิงหรูชิงส่ายหน้า “ดอกไม้วิญญาณมีแค่ปลูกในดินมันจึงจะมีชีวิต อีกอย่างปรมาจารย์เฉียนคุนน่าจะไม่เป็นอะไร ไม่เช่นนั้นเขาคงสังเกตเห็นความผิดปกติของดอกไม้วิญญาณนานแล้ว”
หากพลังของปรมาจารย์เฉียนคุนไม่ได้ถดถอย นั่นก็พิสูจน์ได้ว่าเขาเพียงแค่ศึกษาดอกไม้วิญญาณธรรมดา ไม่ได้ปลูกดอกไม้ลงในดิน
และก็โชคดีที่ปรมาจารย์เฉียนคุนไม่ใช่ผู้หญิง…
ดอกไม้วิญญาณนี้สวยมาก รูปร่างคล้ายดอกกุหลาบทั้งยังมีสีสันเหมือนเลือดสดๆ ผู้หญิงมากมายนับไม่ถ้วนล้วนทนความล่อตาล่อใจของมันไม่ไหว อดไม่ได้ที่จะนำดอกไม้มาปลูกไว้ในสวน
มู่ชิงอิ้นจึงจะถอนหายใจโล่งอก เขาไม่อยากทำให้ใครต้องถูกทำร้ายเพราะการป่วยของนายผู้เฒ่า
พอคิดถึงการกระทำของเฉินชิงเยียนสายตาของมู่ชิงอิ้นก็ยิ่งเย็นขึ้น นัยน์ตาเย็นยะเยือก
“เรื่องนี้ข้าต้องให้พี่ใหญ่รู้!”
เฟิงหรูชิงยิ้มบาง “ให้เขารู้ก็ไม่เป็นไร แต่ข้าบอกท่านได้เลยว่าต่อให้ท่านพูดไปเขาก็ไม่มีทางเชื่อ”
สีหน้ามู่ชิงอิ้นมืดลง “ข้าจะให้เขามาตอนกลางคืน รอพลังของเขาถดถอยแล้วเขาก็จะเข้าใจทุกอย่าง”
…………….
ตอนที่ 952 ดอกไม้วิญญาณ (3)
“เช่นนั้นข้าก็บอกท่านได้ว่า เฉินชิงเยียนสามารถพูดได้ว่านางไม่รู้เรื่องอะไรเลย เห็นว่าดอกไม้สวยสดงดงามทั้งยังมีพลังวิเศษนางจึงถูกคนหลอกเข้า และที่นางทำทั้งหมดก็เพื่อนายผู้เฒ่า ท่านคิดว่ามู่หลิงเชื่อท่านหรือเฉินชิงเยียนกัน?”
ไม่ต้องถามมู่ชิงอิ้นก็เข้าใจ ที่มู่หลิงเชื่อคือเฉินชิงเยียนมาตลอด
เฟิงหรูชิงเดินไปทางมู่ชิงอิ้นช้าๆ “ท่านอารอง ที่จริงมีเรื่องมากมายไม่จำเป็นต้องสนใจหลักฐานอะไรกับพวกเขา มู่หลิงเชื่อหรือไม่เชื่อเกี่ยวอะไรกับพวกเรา? ข้าอารมณ์ไม่ดีก็จะเอาพวกเขามาระบายอารมณ์ หากโมโหจริงๆ ก็ตีทุกวันวันละเล็กวันละน้อย สิบวันตีหนักๆ ครั้งหนึ่ง ต่อให้พวกเขาหนีออกจากตระกูลมู่ข้าก็สามารถตามไปหิ้วพวกเขากลับมาตีอีก”
“…”
เจ้าเป็นปีศาจหรือ? หน้ามู่ชิงอิ้นกระตุกสองสามครั้ง ภรรยาของหนานเสียนคนนี้โหดยิ่งนัก…โหดยิ่งกว่าตระกูลมู่คนไหนๆ
มีแต่อย่างนี้เท่านั้นจึงจะสามารถทำให้มู่หลิงกับเฉินชิงเยียนเจ็บปวด!
“ท่านอารอง ข้าคนนี้ตั้งแต่เล็กรับความไม่เป็นธรรมไม่ได้ตั้งแต่เล็ก ใครทำให้ข้าเสียใจไม่ว่าอีกฝ่ายเป็นใครข้าล้วนตอบโต้กลับไป” เฟิงหรูชิงยิ้มกริ่ม “พวกท่านเองก็ไม่มีความจำเป็นต้องให้ตัวเองรู้สึกเศร้า พูดเหตุผลอะไรกับคนพวกนั้น?”
มู่ชิงอิ้นส่ายหน้า “ที่ตระกูลมู่ มู่หลิงกับเฉินชิงเยียนล้วนเกรงใจต่อข้า ข้าเพียงแค่ไม่ชอบการกระทำของเฉินชิงเยียนที่ทำกับพี่สะใภ้ เพราะฉะนั้นข้าจึงได้เป็นปฏิปักษ์กับนางมาโดยตลอด ตอนนี้…”
เขาชะงักไปเล็กน้อยนัยน์ตาปรากฏแววฆ่าฟัน
“นางทำร้ายท่านพ่อ! ข้าไม่มีทางปล่อยนาง!”
เฟิงหรูชิงยิ้มบาง “ท่านฆ่าเฉินชิงเยียนตอนนี้แล้วหลังจากนั้นเล่า? ให้มู่หลิงสงสารนาง จดจำนางไปทั้งชีวิต? กลับกันก็จะแค้นพวกท่านไปทั้งชีวิต?”
มู่ชิงอิ้นเงยหน้าด้วยความประหลาดใจ
เขากับนางหนูคนนี้รู้จักกันได้ไม่นาน แต่เขารู้สึกว่านางหนูคนนี้มีแค้นชำระแค้น ไม่ใช่คนที่จะใจอ่อน
เฟิงหรูชิงยิ้มตาหยี “มู่หลิงต้องการทำร้ายข้าแล้วยังรังแกซู่อีกับหนานเสียนของข้า ความแค้นของข้ากับเขาไม่ใช่จะลบล้างได้เพียงเท่านี้ สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่เขาจดจำเฉินชิงเยียนไปทั้งชีวิต และไม่ใช่เขาตายไปโดยไม่เจ็บปวดแม้แต่น้อย! เขาต้องแบกรับความรู้สึกผิดและความเจ็บปวด มีชีวิตอย่างน่าสังเวชต่อไป!”
“อีกอย่าง ข้าเคยพูดไว้แล้ว ไม่ว่าจะเชียนเถิงหลานหรือดอกไม้วิญญาณล้วนไม่ใช่ของที่ควรมีอยู่ในแผ่นดินใหญ่นี้ เบื้องหลังของเฉินชิงเยียนจะต้องมีคนอยู่ มีคนให้ของเหล่านี้กับนาง ในตอนที่ยังหาตัวคนนั้นออกมาไม่ได้เฉินชิงเยียนจะตายไม่ได้!”
“ท่านอารอง รอข้านำตัวคนนี้ออกมาได้แล้วเฉินชิงเยียนพวกท่านก็จัดการได้ตามสบาย!”
วินาทีนี้เฟิงหรูชิงคิดถึงคำพูดที่ฮูหยินผู้เฒ่าหลัวเคยพูดกับนาง
เพื่อนเก่าของฮูหยินผู้เฒ่าหลัวผู้นั้นถูกคนบีบให้ไปอีกที่หนึ่ง ที่ที่ไปแล้วไม่มีวันกลับ!
หากนางเดาไม่ผิด ไม่ว่าดอกไม้วิญญาณหรือเชียนเถิงหลานล้วนเป็นของที่ลั่วไหลออกมาจากที่นั่น ดังนั้นนางจะต้องนำตัวคนที่อยู่เบื้องหลังเฉินชิงเยียนออกมาให้ได้!
“ได้” มู่ชิงอิ้นสูดหายใจเข้าลึก เก็บกดกลิ่นอายฆ่าฟันเอาไว้ในใจแล้วเอ่ยปาก
“เรื่องนี้ข้าจะพูดกับซู่อี พรุ่งนี้ท่านก็ส่งคนมาจัดการสิ่งเหล่านี้ให้หมดไม่อาจเหลือเอาไว้ได้ ละก็โชคดีที่ตอนกลางคืนไม่มีคนมา มิเช่นนั้นพลังวิเศษของคนเหล่านั้นคงถูกดูดไปจนหมด”
เฟิงหรูชิงเหมือนคิดอะไรขึ้นได้จึงเอ่ยปาก “จริงสิ ที่ที่ข้าอยู่ก่อนหน้านี้มีสาวใช้คนหนึ่งชื่อเสี่ยวย่า ท่านอารองพรุ่งนี้ท่านส่งคนไปรับเสี่ยวย่ากลับมาให้ข้า”
“วางใจเถอะ ข้าจะจัดการคนของเจ้าแทนเจ้าเป็นอย่างดี”
“นี่ก็สายมากแล้ว ดอกไม่วิญญาณพวกนี้หิวมานานมากแล้วอีกเดี๋ยวพวกมันก็จะตื่น หากไม่ไปล่ะก็…พลังวิเศษในกายจะกลายเป็นอาหารในท้องพวกมัน”
……………..