เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 961 มู่หลิงยอมแพ้ (7)/ตอนที่ 962 มู่หลิงยอมแพ้ (8)
ตอนที่ 961 มู่หลิงยอมแพ้ (7)
“ผู้หญิงเช่นเจ้ายังมีมโนธรรมอยู่หรือไม่?” มู่ฮวนหันไปมองเฟิงหรูชิงสายตาเต็มไปด้วยความโกรธ “ท่านแม่ของข้าย่ำแย่ถึงเพียงนี้แล้ว เจ้ายังจะกระตุ้นนางอีก?”
รอยยิ้มเฟิงหรูชิงค่อยๆ หายไป “นางย่ำแย่? นางแขนขาดขาขาด หรือว่ายากลำบากกว่าจะถึงเซิ่งอู่แล้วต้องถอยกลับไปเป็นหลิงอู่หรือ? นางย่ำแย่เท่านายผู้เฒ่าตระกูลมู่หรือไม่? ข้าไม่สนว่านางจะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ นางทำร้ายนายผู้เฒ่าเช่นนี้ไม่มีอะไรให้ต้องสงสัย! ทำผิดร้องไห้ไม่กี่ทีก็บอกว่าย่ำแย่ เช่นนี้ราคาชดใช้นี้ไม่เบาเกินไปหน่อยหรือ!”
มู่ฮวนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน “เช่นนั้นเจ้าจะเอาอย่างไร?”
“โบยสองร้อยไม้ ปลดจากอนุของนายท่านรองตระกูลมู่ไปเป็นสาวใช้ตักมูล ส่วนการลงโทษอื่นข้าค่อยคิดดูอีกที…”
“เฟิงหรูชิง! เจ้าอย่าให้มันมากเกินไป!” มู่ฮวนโกรธจัดเอ่ยด้วยความแค้น
เพียะ!
นางเพิ่งพูดจบใบหน้าก็ถูกตีอย่างแรง
เลือดสดทะลักออกมาพร้อมกับฟันซี่หนึ่ง เจ็บจนหน้าของนางบวมแดงไปครึ่งหน้า สายตากลับยิ่งโกรธและดุร้าย
เฟิงหรูชิงดึงมือหนานเสียนเอาไว้ “ที่จริงกับมู่ฮวนคนไร้ประโยชน์เช่นนี้ข้าสามารถลงมือเองได้ เจ้าไม่จำเป็นต้องลงมือ ไม่คุ้มเป็นอย่างยิ่ง”
มู่ฮวนโกรธจนตาแทบถลน ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ
คนชั้นต่ำสมควรตายนี่พูดว่านางเป็นคนไร้ประโยชน์!
“อื้อ ได้”
หลังจากหนานเสียนรับคำนิ่งๆ คำหนึ่งแล้วก็สะบัดชายเสื้อหนึ่งครั้ง ลมแรงฟาดที่หน้ามู่ฮวนอย่างแรงจนนางกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง
ข้าสามารถตอบตกลงคำขอของเจ้าได้ทุกเรื่อง ทว่าทำหรือไม่ทำนั้นข้าต้องดูอารมณ์ตัวเอง
มีคนดุเจ้าไม่ได้เด็ดขาด!
เมื่อวานที่งานเลี้ยง เพราะคำพูดของเฟิงหรูชิงเขาจึงอดทนมานาน
ตอนนี้ไม่อยากทนอีกแล้ว!
เฟิงหรูชิงมองหนานเสียนค้าง รู้สึกว่ากั๋วซือที่ตีเนียนตอนนี้…น่าเอ็นดูกว่าปกติมาก
“หนานเสียน!”
มู่หลิงเงียบไปชั่วครู่ “หนานเสียน อย่างไรชิงเยียนก็เป็นอี๋เหนียงของเจ้า ผู้หญิงของเจ้าทำเช่นนี้จะให้นางไปอยู่ตรงไหน?”
หนานเสียนเอ่ยเรียบนิ่ง “เช่นนั้นก็ฆ่าซะ”
เช่นนั้นก็ฆ่าซะ…
สีหน้ามู่หลิงแข็งทื่อ เขากำหมัดแน่น กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่อยากระบายอารมณ์โกรธ สุดท้ายก็ต้องอดทนเก็บความโกรธทั้งหมดเอาไว้
มือของเขาโอบเอวเฉินชิงเยียนแน่น ราวกับกำลังปลอบนางเงียบๆ
มู่หลิงได้แต่ปลอบเงียบๆ จริงๆ เพราะว่าเขาไม่กล้าพูดออกมา ไม่เช่นนั้นหากหนานเสียนโกรธ เขากับเฉินชิงเยียนจะต้องตายตรงนี้เป็นแน่
เจ้าลูกไม่รักดีนี่เรื่องอะไรก็ทำได้!
“ท่านพี่หลิง” เฉินชิงเยียนยิ้มขมขื่นพลางส่ายหน้า “ข้าไม่เป็นไร เรื่องนี้ข้าผิดก่อนจริงๆ ข้ารู้ว่าผิดแล้ว แต่ว่าพวกเขาไม่เชื่อก็เป็นเรื่องสมควร ข้ายินดีรับการลงโทษทุกอย่างเพียงแต่ไม่อยากให้ท่านพี่หลิงต้องลำบากใจ”
เฉินชิงเยียนพูดก็ยังดี หลังจากนางพูดจบก็ทำให้ใจของมู่หลิงสั่นอย่างรุนแรง แขนของเขาออกแรงโอบกอดนางมากยิ่งขึ้นด้วยความสงสาร
บางครั้งเขาก็หวังให้เฉินชิงเยียนไม่ต้องรู้เรื่องมากเช่นนี้ แต่ว่า…ความรู้เรื่องและยอมถอยของนางมักทำให้เขารู้สึกสงสารยิ่งนัก
ทว่านี่ก็คือชิงเยียน
คิดถึงคนอื่นทุกเรื่อง เพื่อความสงบของตระกูลมู่ยอมเสียสละตัวเองโดยไม่เสียดาย
เช่นนี้…เขาจะโทษนางลงได้อย่างไร?
ซู่อีส่งสายตาให้คนใช้ที่อยู่ข้างกาย “รีบพานางออกไป ทำตามที่ชิงเอ๋อร์บอกโบยให้เจ็บสองร้อยไม้”
คนใช้มองหน้ากันไปมาไม่กล้าขยับ
ไม่ว่าอย่างไรเฉินชิงเยียนก็เป็นผู้หญิงที่นายท่านรองรักและทะนุถนอมมากที่สุด ให้พวกเขาไปตีชิงเยียนฮูหยิน ให้ความกล้าเขาอีกร้อยเท่าก็ไม่กล้าพอ
………….
ตอนที่ 962 มู่หลิงยอมแพ้ (8)
ซู่อียกยิ้มบางๆ “ดูเหมือนคำพูดของข้าจะไม่มีความหมายเสียแล้ว อย่างไรเสียเฉินชิงเยียนก็เป็นเส่าฮูหยินของตระกูลมู่ เจ้ามาจัดการเถอะ”
ความหมายก็คือ นางไม่ใช่คนตระกูลมู่แล้วย่อมไม่สามารถใช้ตำแหน่งบีบบังคับคนใช้ได้อีก
พ่อบ้านเฒ่าได้สติกลับมาจากความโกรธในตอนแรกแล้ว ดวงตาของเขาถลึงมองเฉินชิงเยียนเขม็ง
“เส่าฮูหยินอะไรกัน? นายผู้เฒ่าไม่เคยยอมรับนาง ก็แค่ผู้หญิงใจดำอำมหิตที่ไม่ถูกต้องเหมาะสมคนหนึ่ง ยังมีหน้ามาเรียกว่าเส่าฮูหยิน? ท่านต่างหากที่เป็นเส่าฮูหยินตระกูลมู่ของพวกเรา เส่าฮูหยิน เรื่องนี้ไม่ต้องให้นายน้อยลงมือ แค่ข้าก็สามารถตัดสินใจได้”
พ่อบ้านเฒ่าในตระกูลมู่เป็นตัวแทนของนายผู้เฒ่า และแม้นายผู้เฒ่าจะสติเลอะเลือนแต่เขาก็ยังไม่ลงจากตำแหน่ง ดังนั้นตอนนี้คนที่ควบคุมอำนาจที่แท้จริงก็ยังคงเป็นนายผู้เฒ่า
“พวกเจ้าลากผู้หญิงคนนี้ออกไป มิเช่นนั้นตระกูลมู่ของพวกเราก็ไม่ต้องการปล่อยพวกคนที่ไม่ฟังคำสั่งไว้เช่นกัน!”
พ่อบ้านเฒ่ายิ้มเย็นพร้อมทั้งเอ่ยวาจาเสียดสี “อนุก็คืออนุ ฐานะอย่างมากก็สูงกว่าคนรับหน่อยเท่านั้น ทว่าบางคนกลับคิดว่าตัวเองเป็นเจ้านายตะกูลมู่ เสี้ยมสอนให้คนใช้เหล่านี้แม้แต่คำสั่งของเจ้านายยังไม่ฟัง”
มักมีพวกแม่พระรู้สึกว่าอาศัยอำนาจกดขี่คนนั้นไม่ถูก แต่ว่าคนใช้เหล่านี้รับเงินเดือนจากตระกูลมู่ กินข้าวตระกูลมู่ นอนบ้านตระกูลมู่ แต่กลับไม่ฟังคำสั่งเจ้านายตระกูลมู่ คนใช้เช่นนี้เอาไว้จะมีประโยชน์อะไร?
ยกตัวอย่างเช่นที่หัวเซี่ยเจ้ารับแม่บ้านมาคนหนึ่ง ให้นางทำอาหารนางไม่ยอมทำ ไปกวาดห้องก็ไม่ยอมไป เช่นนั้นไม่ไล่นางออกจะยังมีประโยชน์อะไร?
เก็บไว้รอปีใหม่หรือ?
ในเมื่อเลือกรับเงินเดือนนี้แล้วเช่นนั้นก็ต้องฟังคำพูดของเจ้านาย!
ตระกูลมู่ไม่ต้องการคนใช้ที่ขัดคำสั่ง!
สีหน้าคนเหล่านั้นเปลี่ยนไป สุดท้ายก็รวบรวมความกล้าเดินไปข้างกายเฉินชิงเยียน
เฉินชิงเยียนมองเฟิงหรูชิง นางเก็บซ่อนความชั่วร้ายเอาไว้ในดวงตาก่อนจะเดินตามเหล่าคนใช้ออกไป…
ไม่นานก็มีเสียงไม้กระทบเนื้อดังมาจากด้านนอกลาน
ตามด้วยเสียงร้องปานจะขาดใจของผู้หญิง ทำให้ใจของมู่หลิงบอบช้ำแสนสาหัสเลือดอาบนองหมัดของเขากำแน่นแม้แต่นิ้วมือยังบีบเข้ากับฝ่ามือ เลือดสดๆ ซึมออกมาตามซอกเล็บทว่าเขากลับไม่รู้สึก
มีเพียงความเจ็บปวดที่หัวใจถูกฉีกขาดกระจายไปทั่วทั้งร่างของเขา ร่างของเขาสั่นสะท้านท่ามกลางสายลมแผ่วเบา
สองร้อยไม้ไม่นับว่ายาวนานแต่ก็ไม่สั้น
ตอนนั้นถานซวงซวงยังสามารถทนมาได้ พลังของเฉินชิงเยียนแข็งแกร่งกว่าถานซวงซวง นางย่อมไม่มีทางเป็นอันตรายใดๆ
อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกเจ็บปวดที่ไม้ฟาดลงบนร่างก็ยังทำให้เสียงของนางร้องตะโกนจนแหบแห้ง ได้ยินชัดเจนทั่วทั้งตระกูลมู่
“เฟิงหรูชิง!” ดวงตาแดงก่ำของมู่ฮวนจ้องเฟิงหรูชิงเขม็ง มุมปากของนางยังมีรอยเลือดอยู่ แววตานั้นเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความเกลียด “เจ้าเต็มไปด้วยความชั่วร้าย โหดร้ายเกินทน ต้องมีสักวันที่มีคนให้เจ้าต้องชด…”
คำสุดท้ายยังไม่ทันได้เอ่ยออกมาพายุลมก็ซัดเข้ามาดุจคลื่น ร่างของนางเหมือนลูกธนูที่ออกจากคันธนูพุ่งออกไปนอกลานทันที นางล้มลงและไม่อาจส่งเสียงอะไรอีกแม้แต่น้อย
“ท่านอารอง” เฟิงหรูชิงยิ้มหันไปมองมู่ชิงอิ้น “ท่านถึงเวลาก็ให้นางไปตักมูล เมื่อไรที่ข้าอารมณ์ดีแล้วข้าก็จะปล่อยนางเมื่อนั้น”
นางจะบีบเฉินชิงเยียนอีก
นางอยากรู้ว่าเฉินชิงเยีนจะทนได้ถึงเมื่อใด
รอนางไม่อาจทนได้อีกแล้ว คนคนนั้นที่อยู่เบื้องหลังนางจึงจะเดินออกมาหน้าฉาก
…………….
YOU MAY ALSO LIKE
