เส้นทางดวงดาว - ตอนที่ 0 : เส้นทางดวงดาว
เส้นทางดวงดาว
บทนำ
“ แกคือความหวังเดียวเจมส์ ไปซะ! ”
“ ฉันเชื่อมั่นในตัวนายนะเจมส์ ”
“ แกทำได้อยู่แล้วเจมส์ ”
ฟุบ!
เจมส์สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยร่างกายที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ใบหน้าที่เปรอะเปื้อนด้วยน้ำตาปรากฏขึ้นภายใต้แสงสลัวของยามเช้าที่เล็ดลอดผ่านผ้าม่านเก่ๆเข้ามาในห้องเล็กๆของเขา
“ทุกคน...” เจมส์พึมพำ น้ำเสียงสั่นเครือคล้ายจะขาดห้วง เสียงก้องในหัวเมื่อครู่ไม่ใช่ความฝันแต่มันคือคำพูดสุดท้ายของเหล่าสหายผู้เป็นที่รักที่สุดในชีวิต เขาคือผู้ถูกเลือกในช่วงเวลาสุดท้ายของโลกอันแสนโหดร้าย มิตรสหายผู้เป็นอัจฉริยะและขุมพลังหลักของมนุษยชาติได้ตัดสินใจมอบโอกาสสุดท้ายในการแก้ไขอดีตให้กับเขา
เพื่อแลกกับโอกาสนี้พวกเขาได้ทำพิธีกรรมบางอย่าง เสียสละวิญญาณของตนเพื่อส่งเจมส์ย้อนเวลากลับไปหยุดยั้งหายนะที่จะเกิดขึ้นกับโลกนี้ ผลจากการแทรกแซงกาลเวลานั้นโหดร้ายนักเพราะตัวตนของผู้เสียสละจะถูกลบเลือนไปจากอดีต ปัจจุบัน และอนาคต เจมส์คือคนเดียวในโลกนี้ที่จะจดจำพวกเขาได้
ความเศร้าโศกกัดกินหัวใจเพียงชั่วครู่ มือเรียวปาดน้ำตาที่ยังคงไหลริน เจมส์รู้ดีว่านี่ไม่ใช่เวลาสำหรับความอ่อนแอ ภาระบนบ่าของเขานั้นหนักอึ้งเกินกว่าจะจมปลักกับอดีต
“ฉันจะไม่ทำให้พวกนายผิดหวัง” เสียงของเจมส์ดังขึ้นก้องในความเงียบ ราวกับคำปฏิญาณที่หลอมรวมความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า
เขากวาดสายตาสำรวจสิ่งรอบตัว คล้ายคนที่เพิ่งตื่นจากฝันร้ายในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย ” นี่คือ… ห้องของฉัน ? ” เขาพึมพำอย่างฉงน ไม่แน่ใจว่าถูกส่งมายังสถานที่และเวลาใด
ทันใดนั้นดวงตาสีน้ำตาลคู่คมก็พลันเหลือบไปเห็นนาฬิกาดิจิทัลบนผนังที่แสดงวันที่และเวลาปัจจุบัน
วันศุกร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2064 เวลา 07:20 น.
” นี่คือช่วงเวลาเมื่อหนึ่งร้อยยี่สิบปีก่อน... ” เจมส์เอ่ยเบาๆ พลางถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาถูกส่งกลับมายังอดีต ก่อนที่หายนะจะเริ่มต้นขึ้น
ความทรงจำที่เลือนรางจากกาลเวลาที่ห่างหายไปกว่าศตวรรษค่อยๆชัดเจนขึ้นหลังจากที่เจมส์พยายามรื้อฟื้นและพิจารณาสิ่งต่างๆที่เคยคลุมเครือ
” ฉันกลับมาในช่วงเวลาก่อนการเริ่มต้นของยุคสมัยแห่งการเปลี่ยนแปลง ถ้าจำไม่ผิด… ‘เส้นทางแห่งดวงดาว’ จะปรากฏขึ้นในเดือนหน้า ”
ย้อนกลับไปยังจุดที่เขาจากมาโลกในอีกหนึ่งร้อยยี่สิบปีข้างหน้าคือหายนะที่ไม่มีใครคาดคิดได้ สงครามและความตายปกคลุมไปทั่วทุกหนแห่ง กองซากศพเกลื่อนกลาด นี่คือภาพที่ฝังลึกอยู่ในจิตใจของเจมส์
ต้นกำเนิดของหายนะเหล่านั้นเริ่มต้นขึ้นจาก ‘ เกมออนไลน์ลึกลับ ‘ ที่ชื่อว่า ” เส้นทางแห่งดวงดาว ” การปรากฏขึ้นของมันได้เปลี่ยนโลกไปอย่างสิ้นเชิง ผู้รอดชีวิตเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า ” การเริ่มต้นของยุคสมัยแห่งการเปลี่ยนแปลง ” หรือ ” อะโพคาลิปเฟส 1 ”
มันไม่ใช่แค่เกม แต่มันคือจุดเริ่มต้นของภัยพิบัติที่ยิ่งใหญ่กว่าที่มนุษย์จะจินตนาการได้ทั้งหมด นี่คือสิ่งที่เจมส์จะต้องหาทางหยุดยั้ง
เจมส์ลุกจากเตียง เขามองร่างกายผอมสูงราวหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตรผ่านกระจก ชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ ผู้ดูคล้ายคนขาดสารอาหาร สะท้อนถึงคุณภาพชีวิตอันย่ำแย่ในปัจจุบัน
ชีวิตที่โดดเดี่ยวและต้องพึ่งพาตัวเองตั้งแต่อายุสิบห้าเป็นผลมาจากการสูญเสียครอบครัวในอุบัติเหตุ ก่อนจะถูกบรรดาญาติที่ชั่วร้ายโกงมรดกและทรัพย์สินไปจนหมดสิ้น แต่ด้วยบุคลิกที่ไม่จมปลักกับโชคชะตาแม้จะท้อแท้เพียงใดเจมส์ก็สามารถลุกขึ้นยืนได้เสมอ ความโหดร้ายในอดีตได้หล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
เขาเริ่มต้นชีวิตของการทำงานตั้งแต่อายุ 15 ปี ความขยันและอดทนทำให้พอมีที่ซุกหัวนอนและประทังชีวิตมาได้จนถึงปัจจุบัน แม้รายรับและรายจ่ายจะติดลบมาตลอดแปดปี แต่ก็ไม่เลวร้ายเท่าเมื่อก่อน
ในวัย 23 ปีเจมส์ไม่ใช่เพียงชายหนุ่มธรรมดาอีกต่อไปแล้ว ภายใต้ร่างกายที่ยังอ่อนวัยคือวิญญาณของผู้ที่ผ่านโลกมานานกว่าศตวรรษ
บางที… เขาอาจจะเป็นคนที่ผ่านเรื่องราวมามากกว่าใครๆบนโลกนี้ก็เป็นได้
ฟึบ!
ผ้าม่านผืนเก่าถูกกวาดออก แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาขับไล่ความมืดทึ้มอึมครึม เผยให้เห็นใบหน้าเรียวยาวของเจมส์ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขามีแววลึกลับและสงบนิ่ง จมูกโด่งรับกับรูปหน้าได้อย่างพอดิบพอดี แม้จะไม่หล่อเหลาเฉกเช่นซุปเปอร์สตาร์แต่รูปลักษณ์ของเขาก็พอใช้ได้ หากร่างกายแข็งแรงขึ้นอีกสักหน่อยคงจะดูดีกว่านี้มาก
วิวนอกหน้าต่างเผยให้เห็นความวุ่นวายยามเช้า ถนนสีดำแน่นขนัดไปด้วยรถยนต์ที่เคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า ผู้คนหลั่งไหลออกมาจากตรอกซอกซอยราวกับฝูงมด ต่างเร่งรีบใช้ชีวิตราวกับเวลาที่มีนั้นแสนสั้น
ห้องเช่าเก่าๆของเจมส์ตั้งอยู่หัวมุมถนนในย่านชานเมืองแต่ก็ยังคงเต็มไปด้วยความวุ่นวายไม่ต่างจากในเมืองใหญ่
” ดูวิถีชีวิตของคนในสมัยนี้สิ… ภาพเหล่านี้คงจะไม่มีให้เห็นอีกแล้วในเร็วๆนี้ ” เจมส์พึมพำ แววตาแสดงความเวทนาต่อชะตากรรมของโลกใบนี้ ทว่าในความอ่อนล้านั้นกลับมีประกายความมุ่งมั่นฉายชัด ราวกับจะบอกโลกทั้งใบว่า…
ฉันกลับมาแล้ว. . .พร้อมกับความหวัง