เส้นทางดวงดาว - ตอนที่ 10 เจตจำนงภาพ ความรู้และภูมิปัญญา
ตอนที่ 10 : เจตจำนงภาพ ความรู้และภูมิปัญญา
:: ยินดีด้วย คุณได้รับทักษะมนต์เรียกวิญญาณร้าย ::
:: มนต์เรียกวิญญาณร้าย :
จอมขลังผีร้าย : ผู้หลงผิดในเส้นทางแห่งความมืด ใช้พลังวิญญาณจำนวนหนึ่งเพื่อเรียกวิญญาณร้ายจากขุมนรกออกมาช่วยต่อสู้
คำร่าย : ดวงวิญญาณแห่งขุมนรก ปลดปล่อยความแค้นผ่านการเชื่อมต่อแห่งข้า
::
เจมส์มองไปยังหน้าต่างคำอธิบายสกิล ก่อนจะเริ่มอ่านออกเสียงคำร่าย: “ดวงวิญญาณแห่งขุมนรก ปลดปล่อยความแค้นผ่านการเชื่อมต่อแห่งข้า”
ใน “เส้นทางดวงดาว” การเรียกใช้ทักษะจำเป็นต้องเอ่ยคำร่ายให้ถูกต้องและครบถ้วน ทุกศาสตร์แห่งจักรวาลมีเงื่อนไขเดียวกัน แม้ทักษะของจอมดาบทำลายล้างก็ต้องเอ่ยคำร่าย แต่สำหรับศาสตร์ของผู้ต่อสู้ระยะประชิดจะมีคำร่ายที่สั้นกว่าผู้ใช้อาคมมาก
เมื่อสิ้นเสียง ออร่าสีดำก็ซึมออกมาจากร่างกายของเจมส์ ขณะเดียวกัน พื้นดินเบื้องหน้าก็ปรากฏหลุมแสงสีม่วงเข้ม เมื่อมองลงไปภายในหลุมจะเห็นขุมนรกสีแดงเข้มที่เต็มไปด้วยดวงวิญญาณนับไม่ถ้วนส่งเสียงครวญครางหวีดร้องอย่างทุกข์ทรมาน
ดูเหมือนดวงวิญญาณที่อยู่ในขุมนรกจะไม่สามารถสังเกตเห็นการมีอยู่ของหลุมแสง ยกเว้นดวงวิญญาณดวงหนึ่งซึ่งลอยตรงเข้ามาอย่างรวดเร็วราวกับถูกเรียกโดยบางสิ่งบางอย่างที่มีพลัง
ในไม่ช้า ดวงวิญญาณนั้นก็ลอยทะลุออกมาจากหลุมแสง ก่อนที่หลุมนั้นจะเลือนหายไปในวินาทีต่อมา
เมื่อวิญญาณออกมาจากขุมนรก รูปร่างของมันก็พลันเปลี่ยนไป วิญญาณร้ายกลายเป็นกลุ่มควันดำทะมึนที่ควบแน่นเป็นรูปร่างคล้ายลูกฟุตบอล มีเพียงดวงตาเรืองแสงและรูปปากที่บิดเบี้ยวแสดงถึงความเคียดแค้นไม่เต็มใจ ไม่มีสิ่งอื่นใดที่ใช้ระบุอัตลักษณ์ของมัน
มันล่องลอยไปรอบๆ ร่างกายของผู้เรียกผีร้าย ส่งเสียงครวญครางน่าขนหัวลุกตลอดเวลา บางครั้งดวงตาของมันจะกวาดไปทั่วบริเวณราวกับกำลังมองหาศัตรูคู่แค้น ทว่าเมื่อไม่พบสิ่งใด วิญญาณร้ายตนนั้นก็จมหายลงไปในพื้นดินเบื้องล่าง
ทุกอย่างดูสมจริงมาก แม้แต่บรรยากาศรอบๆ ก็กลายเป็นเย็นยะเยือก หากคนขวัญอ่อนอยู่ใกล้ๆ พวกเขาคงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว แต่สำหรับเจมส์ เขาไม่ได้สนใจความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ สายตาของเขาเพียงจดจ่อไปที่ค่าพลังวิญญาณของตน มันหายไปเกือบ 60% หลังการใช้ทักษะ
“ฉันสงสัยว่าหลินตงในตอนนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน ถ้าฉันจำไม่ผิด ก่อนที่เขาจะทิ้งเส้นทางของจอมขลังผีร้าย เขาสามารถเรียกผีร้ายได้สองแสนตัวในคราวเดียว…” เจมส์พึมพำเมื่อคิดถึงเพื่อนในความทรงจำที่นานมาแล้ว
ทว่าเพียงเสี้ยววินาทีที่เจมส์นึกถึงเพื่อนคนนี้ บางสิ่งบางอย่างก็เกิดขึ้นในหัวของเขา “นี่คือ!?”
เจมส์อุทาน ก่อนจะทรุดตัวลง สองมือกุมศีรษะ ความรู้สึกปวดร้าวแล่นไปทั่วศีรษะคล้ายถูกมือขนาดใหญ่บีบเอาไว้แน่น ความเจ็บปวดนี้รุนแรงจนจิตใจของเจมส์ที่แข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปหลายเท่าก็แทบจะทานทนไม่ได้ โชคดีที่มันเกิดขึ้นเพียงไม่กี่วินาที เมื่อความเจ็บปวดหายไป สิ่งที่มันทิ้งไว้คือภาพในหัวของเขา
ท่ามกลางหมอกควันสีขาวที่ปกคลุมบรรยากาศโดยรอบอย่างหนาแน่น ร่างเงาค่อยๆปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ เมื่อร่างเงาปรากฏเด่นชัดพอ เจมส์ก็อุทานด้วยความตกใจ “หลินตง!”
มันเป็นร่างของชายวัยกลางคนที่ให้บรรยากาศถึงความสงบและความกดดันที่น่าพรั่นพรึง เขามีเรือนผมสีดำขลับที่ไว้ยาวถึงกลางหลัง ส่วนหนึ่งของเส้นผมงดงามนี้ถูกรวบไว้ด้านหลัง ซึ่งเมื่อรวมกับใบหน้าที่หล่อเหลาแล้ว ทำให้เขากลายเป็นชายที่น่าหลงใหล
เมื่อร่างปรากฏชัดเจนขึ้นเรื่อยๆก็เผยให้เห็นใบหน้าที่คมเข้ม คิ้วของเขาหนาและโค้งงอเหมือนเสี้ยวจันทร์ แม้ดวงตาจะปิดสนิท แต่ก็สัมผัสได้ถึงพลังอำนาจที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เปลือกตานั้น ชายคนนั้นยิ้มอย่างอบอุ่นราวกับดวงอาทิตย์ที่ทอแสงผ่านแนวเขาในยามเช้าตรู่
“สวัสดีสหาย แกคงประหลาดใจกับภาพที่เกิดขึ้นในหัวแกใช่ไหมเจมส์… จริงๆแล้วมันเป็นเจตจำนงภาพที่ฉันทิ้งไว้ก่อนที่เราจะส่งแกกลับไปยังอดีต”
เจมส์ไม่ได้เอ่ยตอบ เขารู้ว่าเจตจำนงภาพนั้นเป็นเพียงภาพที่ถูกทิ้งไว้ ซึ่งบุคคลตรงหน้าไม่สามารถตอบโต้คำถามหรือการกระทำใดๆของเขาได้ เจมส์ทำได้เพียงพยักหน้าและมองดูเพื่อนคนสำคัญของเขาด้วยดวงตาที่เศร้าโศก
“ก่อนอื่นฉันต้องขอโทษแทนพวกเราทุกคนที่ตัดสินใจโดยไม่ได้บอกแกก่อนล่วงหน้า มันคือสิ่งที่พวกเราเห็นพ้องต้องกันว่ามีเพียงแกเท่านั้นเจมส์ แกเท่านั้นที่เหมาะสมกับโอกาสนี้”
“มันอาจจะดูเหมือนพวกเราทุกคนผลักภาระทั้งหมดให้แก แต่พวกเราทุกคนเชื่อมั่นในตัวแกนะเจมส์ เพื่อช่วยให้แกไม่ต้องทำงานหนักจนเกินไป พวกเราจึงทิ้งภูมิปัญญาและความรู้ทั้งหมดที่สั่งสมมาให้แก ใช้มันให้ดี ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับแกแล้ว”
เมื่อเอ่ยสิ้น ภาพร่างของหลินตงก็หันหลังและเดินจากไปโดยไม่ได้รอคำตอบ ทว่าก่อนที่ร่างของหลินตงจะเลือนหายไปในหมอก ชายคนนั้นก็ได้หยุดและเอ่ยขึ้น
“สิ่งที่ฉันเสียใจที่สุดในชีวิตคือความล้มเหลวในภารกิจปลดโซ่ตรวนประตูนรก มันเป็นเหตุผลที่ฉันไม่สามารถก้าวเดินต่อไปในเส้นทางของจอมขลังผีร้ายได้จนจบ ถ้าฉันไม่พลาดภารกิจในครั้งนั้นฉันจะเป็นผู้ชนะอันดับหนึ่งของเส้นทางดวงดาว”
“เห้อ… ถ้าแกเลือกจอมขลังผีร้ายเมื่ออะโพคาลิปเฟสหนึ่งเริ่มต้นขึ้น แกช่วยเติมเต็มความปรารถนาของฉันด้วยนะเจมส์ ทั้งหมดที่ฉันรู้เกี่ยวกับจอมขลังผีร้ายได้อยู่ในหัวแกแล้ว”
“หึ ไม่ต้องถ้าหรอก ในอดีตแกเป่าหูฉันอยู่ทุกวัน และที่สำคัญ จอมขลังผีร้ายมีความเหมาะสมกับแผนการของฉัน ไม่ต้องห่วง ฉันจะเติมเต็มความปรารถนานั้นเอง” เจมส์เอ่ยขึ้นภายในใจ เขารู้ว่านี่คือเจตจำนงภาพซึ่งหลินตงไม่สามารถได้ยินหรือล่วงรู้ความคิดของเขา เขากล่าวขึ้นเหมือนกับว่ามันคือคำสัญญาเพียงเท่านั้น
สิ้นเสียง ร่างนั้นก็หายไปพร้อมกับหมอกควันสีขาว เมื่อเจมส์ได้สติขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็พบว่าภายในหัวของเขานั้นเต็มไปด้วยข้อมูลมากมายมหาศาล เมื่อควบรวมกับความรู้ที่เขามีอยู่ก่อนแล้ว มันทำให้เจมส์เป็นเหมือนกับเสือติดปีก
ด้วยความรู้จากเหล่าสหายที่ทุกคนต่างก็เป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ “เส้นทางดวงดาว” ในครั้งอดีต ทำให้แผนการที่เจมส์ได้วางไว้ตั้งแต่ต้นต้องมีการปรับเปลี่ยนหลายอย่าง มีข้อมูลจำนวนมากที่เขาไม่เคยรู้มาก่อน และมันเป็นเรื่องสำคัญที่ไม่อาจมองข้าม
ทว่าเจมส์ไม่ใช่อัจฉริยะที่สามารถร่างแผนการที่สมบูรณ์แบบขึ้นได้ในทันที เขาต้องการเวลา ซึ่งมันยังพอมีเวลาให้เขาร่างแผนการใหม่อยู่อีกมาก
“ข้อมูลเหล่านี้ทำให้ฉันปวดหัว” เจมส์พ่นลมอย่างเบื่อหน่าย แต่กระนั้นแววตาของเขากลับแสดงให้เห็นถึงความกระตือรือร้นที่ขัดแย้งกัน
“เอาล่ะ สิ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลงคือฉันต้องการเพิ่มความแข็งแกร่งให้มากที่สุด”
หลังจากพึมพำแล้ว เจมส์ก็กวาดสายตาไปโดยรอบ ก่อนจะพบมุมๆหนึ่งซึ่งอยู่ห่างจากหินดวงดาวเพียงห้าสิบเมตร เมื่อเดินไปที่นั่นแล้ว เจมส์ก็นั่งลงขัดสมาธิและหลับตาในทันที
“ก่อนอื่นฉันต้องเปิดโหมดสัมผัสด้วยความจริงก่อน...”
โหมดสัมผัสด้วยความจริง คือโหมดการเล่นที่แตกต่างจากโหมดปกติของ “เส้นทางดวงดาว” ในโหมดปกติ การกระทำส่วนใหญ่จะถูกดำเนินการโดยความช่วยเหลือจากระบบ เช่น การใช้ทักษะที่ต้องพึ่งพาคำร่าย แต่หากผู้เล่นสามารถเปิดโหมดสัมผัสด้วยความจริงได้ พวกเขาจะสามารถใช้ทักษะโดยงดเว้นคำร่ายได้ ทว่ามีข้อแม้ว่าผู้เล่นจะต้องเข้าใจทักษะนั้นๆอย่างถ่องแท้
แม้ว่าโหมดสัมผัสอย่างถ่องแท้จะทำให้การกระทำต่างๆ ใน “เส้นทางดวงดาว” ยากยิ่งขึ้น แต่เมื่อผู้เล่นคุ้นชินและสามารถเข้าใจหลักการของมันอย่างถ่องแท้ มันจะช่วยให้พวกเขายืนอยู่เหนือผู้เล่นคนอื่นๆที่ยังคงใช้โหมดทั่วไปในการเล่น ความแตกต่างนี้จะเห็นเด่นชัดเมื่อผู้เล่นมีความแข็งแกร่งถึงระดับหนึ่ง
สำหรับการเปิดใช้โหมดสัมผัสด้วยความจริง ผู้เล่นจะต้องผ่านเงื่อนไขในการเปิดใช้เสียก่อน ซึ่งเงื่อนไขคือผู้เล่นจะต้องสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของละอองดาว ที่เป็นองค์ประกอบของทุกสรรพสิ่ง
ในอดีต โหมดสัมผัสด้วยความจริง ถูกค้นพบโดยผู้เล่นเมื่อ “เส้นทางดวงดาว” เริ่มต้นไปแล้วหนึ่งปี การค้นพบในครั้งนั้นได้ยกระดับการแข่งขันใน “เส้นทางดวงดาว” ไปสู่อีกระดับหนึ่ง แต่ในปัจจุบัน เจมส์จะเป็นผู้เล่นคนแรกที่สามารถเปิดใช้โหมดดังกล่าวนี้
YOU MAY ALSO LIKE
