เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด! - บทที่ 301 การพิจารณาคดีที่ไม่สำคัญว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องปลอม

บทที่ 301 การพิจารณาคดีที่ไม่สำคัญว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องปลอม
ปราสาททดสอบของปีศาจ?
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าปีศาจจากไพ่ปีศาจปรากฏขึ้นที่นี่?
เย่ฉีหยานค่อยๆนำหงเล่ยและคนอื่นๆเข้าไปในปราสาท
ทุกที่ที่แสงอ่อนๆ จากซากดึกดำบรรพ์บริสุทธิ์ส่องผ่าน วิญญาณชั่วร้ายและแปลกประหลาดทั้งหลายก็ถูกทำลายกลายเป็นเถ้าถ่าน
วัตถุบนพิกัดโต๊ะทรายเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา และเย่ฉีหยานก็ค่อยๆ เคลียร์ทุกอย่างในปราสาทอย่างช้าๆ และเป็นระบบ
จนกระทั่งเขามาถึงดาดฟ้าของปราสาท
สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่มีเขาคู่และลำตัวสีดำสนิทอยู่ตรงหน้าพวกเขานั้น ไม่มีทางถอยหนีอีกแล้ว
“พวกคุณ พวกคุณ!”
หงเล่ยค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้าอย่างเงียบๆ ทุกย่างก้าวที่เธอเดิน…
จากนั้นอีกฝ่ายก็ถอยหลังไปอีกก้าวหนึ่ง
เขาถูกบีบจนมุมและล้มลงกับพื้น
“ไม่ ไม่! ได้โปรดไว้ชีวิตฉันด้วย!”
ปีศาจ, ดิลัน.
หัวหน้าสถานีนี้
มันไม่เข้าใจว่าทำไมมนุษย์ถึงมีปีศาจระดับสูงสองตนติดตามมาด้วย
มันไม่เข้าใจว่าทำไมมนุษย์คนใดถึงมาที่นี่ในเวลานี้
เย่ฉีหยานเล่นกับฟอสซิลบริสุทธิ์ในมืออย่างไม่ใส่ใจ พลังเวทมนตร์ของเธอก็ปรากฏออกมา เธอได้รู้จากปากของปีศาจที่ชื่อดีแลนว่า การทดสอบที่ว่านี้คืออะไรกันแน่
ดีแลนอยู่ในโลกนี้มานานหลายปีแล้ว
บางครั้งบางคราว พนักงานควบคุมรถไฟจากดินแดนรกร้างจะถูกเรียกตัวมาที่นี่โดยใช้เหรียญรถไฟ 20 เหรียญ
การทดลองจะเริ่มต้นขึ้น
การทดสอบนี้เกี่ยวข้องกับการค้นหาผู้ที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางพนักงานควบคุมรถไฟ
นี่เป็นเกมมนุษย์หมาป่าที่ค่อนข้างเรียบง่าย
แต่ทุกครั้งที่ถูกจับได้ ชายคนนี้ก็จะโกงและเปลี่ยนพนักงานตรวจตั๋วรถไฟซึ่งมีระดับไม่เกินห้า ให้กลายเป็นรูปปั้นหินสีดำในโลกภายนอก
“การพิจารณาคดี” ของดีแลนได้สิ้นสุดลงแล้ว
เพราะหลังจากที่เขาบังคับให้ทุกคนตอบคำถามทั้งหมดแล้ว
แสงเรืองรองบริสุทธิ์จากซากฟอสซิลได้เปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นเถ้าถ่าน
ฝนที่ตกหนักได้ชะล้างร่องรอยสุดท้ายออกไปจนหมดสิ้น
หัวหน้าของโลกแพลตฟอร์มนี้หายตัวไปแล้ว
【กัด–】
【การทดลองใช้งานในเว็บไซต์นี้สิ้นสุดลงแล้ว】
【รางวัล: เหรียญรถไฟ 10 เหรียญ】
【…】
【ตรวจพบกรณีพิเศษ ด้านล่างนี้ เราจะเปลี่ยนเป้าหมายสำหรับสถานีนี้】
【ระบบ, ออกงาน】
【ชื่อภารกิจ: การทดสอบที่ไม่สำคัญว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องปลอม】
【วัตถุประสงค์ของภารกิจ: ออกคำสั่งสอบสวนประเภท “ตามหาผู้ทรยศ” ให้กับพนักงานควบคุมรถไฟทั่วไปที่จะมาในครั้งต่อไป】
【หลังจากทำภารกิจสำหรับพนักงานขับรถไฟทั่วไปเสร็จสิ้น คุณจะได้รับรางวัลภารกิจเป็นเหรียญรถไฟ 21 เหรียญ】
【คุณยอมรับหรือไม่?】
【หากไม่รับพิจารณา รางวัลจะถูกแบ่งเท่าๆ กันให้แก่พนักงานควบคุมรถไฟทั้งเจ็ดคนที่ยังไม่เข้ามาในชานชาลานี้】
“มีโบนัสที่ไม่คาดคิด”
“ผมคิดว่าพวกนั้นคงไม่กลับมาอีกแล้วหลังจากที่ผมจัดการหมอนี่ลงไป”
“เหรียญรถไฟ 21 เหรียญ ไม่ใช่จำนวนน้อยเลยนะ แต่พวกเขากลับต้องการให้ฉันเข้ารับการพิจารณาคดีงั้นเหรอ?”
“ฉันยอมรับภารกิจนี้”
ยังมีเวลาเหลือเฟือ
อย่างไรก็ตาม วอลล์-อี ที่กำลังตามหาการ์ดปีศาจ ยังไม่กลับมาเลย
คิดซะว่าเป็นแค่ความบันเทิงเล็กๆ น้อยๆ ก็แล้วกัน
“เราจะทำให้มันสนุกยิ่งขึ้นได้อย่างไร?”
————
เวลา.
เวลาบ่ายโมง
“เฮ้อ…ในที่สุดเราก็ใกล้ถึงป้ายต่อไปแล้ว”
“เฮ้อ ฉันหวังว่าคราวนี้จะเจอหีบสมบัติบ้างนะ อืม น่าจะเจอได้แหละ เพราะโชคไม่ดีเลยที่จุดแวะที่แล้ว”
หัวรถจักร
จ้าวหลินยืดตัวและตบแก้มตัวเองเบาๆ
“อืม อย่าเพิ่งท้อใจไป ที่ป้ายต่อไปน่าจะมีโชคดีกว่า! ฉันมั่นใจว่าฉันจะเจอหีบสมบัติแน่ๆ!”
จ้าวหลิน, ชั้นฝึก: 5.
ขณะที่ขบวนรถไฟของเธอแล่นผ่านความว่างเปล่า
เรามาถึงชานชาลาขนาดใหญ่ที่ทรุดโทรมและมืดมิดแห่งหนึ่ง
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง รถไฟอีกหกขบวนก็มาถึงเช่นกัน
จ้าวหลินไม่ได้ลงจากรถ แต่ปล่อยโดรนติดกล้องออกไปสำรวจโลกภายนอกอย่างระมัดระวัง
พนักงานควบคุมรถไฟบนรถไฟขบวนอื่นๆ ก็ดูเหมือนจะระแวงซึ่งกันและกันเช่นกัน
หลังจากผ่านไปกว่าสิบนาที ในที่สุดก็มีคนคนหนึ่งทนไม่ไหวจึงลงจากรถไฟและตะโกนผ่านเครื่องขยายเสียงว่า:
“ท่านสุภาพบุรุษทั้งหลาย เนื่องจากพวกเราจำนวนมากกำลังเข้าสถานีนี้พร้อมกัน นั่นหมายความว่าสถานีนี้เป็นสถานีที่ต้องการความร่วมมืออย่างจริงใจจากพวกเราทุกคนจึงจะผ่านไปได้”
“ฉันคิดว่าเวลาหยุดพักของทุกคนมีค่ามาก แทนที่จะเสียเวลาอยู่ที่นี่ เราไปที่ปราสาทตรงนั้นกันดีกว่า ที่นั่นน่าจะเป็นตำแหน่งที่แท้จริงของจุดหยุดพักนี้”
เมื่อมีคนเป็นผู้นำ คนอื่นๆ ก็จะทำตาม
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จ้าวหลินก็ก้าวลงจากรถไฟเช่นกัน
กลุ่มคนทั้งเจ็ดกำลังจะแนะนำตัวกัน
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนาของพวกเขาบนท้องฟ้าอย่างกะทันหัน
พนักงานควบคุมรถไฟเงยหน้าขึ้นมอง
จากนั้นฉันก็เห็นอีกาปีศาจสีดำตัวหนึ่งบินวนอยู่บนท้องฟ้า
ดวงตาสีแดงคู่นั้นดูเหมือนจะซ่อนความตายที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลกเอาไว้
แค่เพียงเหลือบมองครั้งเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้คนขี้ขลาดบางคนหวาดกลัวได้แล้ว
อีกาปีศาจบินวนอยู่สองสามรอบก่อนจะมุ่งหน้าไปยังปราสาท
กลุ่มคนเหล่านั้นสบตากัน และทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่านี่เป็นสัญญาณพิเศษที่บ่งบอกถึงสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นที่ชานชาลา
ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงทำตาม
มีเพียงจ้าวหลินเท่านั้นที่ยังคงอยู่ด้านหลัง มองไปยังฝูงชนข้างหน้าด้วยความลังเลเล็กน้อย
“ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร สถานีนี้เป็นสถานีนำโชคของฉัน…”
เธอพึมพำกับตัวเอง แล้วจึงเดินตามไป
————
“อ้อ มีคนที่ฉันรู้จักอยู่ที่นี่”
ชั้นบนสุดของปราสาท
เย่ฉีหยานซื้อกล้องวงจรปิดแบบพื้นฐานมาติดตั้งไว้ตามจุดต่างๆ ในปราสาท
ท่ามกลางผู้คนที่เข้าไปในปราสาท มีบุคคลที่คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่คนหนึ่ง
“บังเอิญจังเลย ฉันไม่คิดว่าจะได้เจอเธอที่นี่เลย ว่าแต่ รถไฟของเธอได้รับการอัพเกรดเป็นระดับห้าแล้ว เร็วมากเลยนะ”
ในเวลาเพียงแค่เดือนกว่าๆ จากระดับ 1 ไปถึงระดับ 5 ถือว่าเป็นการเลื่อนขั้นที่ค่อนข้างเร็วสำหรับพนักงานควบคุมรถไฟทั่วไป
มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เป็นเหมือนเย่ฉีหยาน
“เนื่องจากคุณรู้จักใครบางคน… ลิเซ็ตต์”
คำสั่งได้ถูกออกไปแล้ว
หุ่นยนต์สาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขายิ้มและสวมหน้ากากสีขาว
ขณะที่พนักงานควบคุมรถไฟเหล่านั้นเดินเข้าไปในประตูของปราสาท
ก่อนที่ผู้นำจะทันได้เคาะประตู ประตูก็ถูกดึงเปิดจากด้านในเสียก่อน
ลิเซ็ตต์เหลือบมองกลุ่มคนเหล่านั้นอย่างไม่แยแส
เขาชี้ไปที่ป้ายข้างๆ ตัว ตรงนั้นมีกฎระเบียบของเว็บไซต์นี้ระบุไว้
เข้าไปในปราสาทและเก็บเหรียญรถไฟที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณ
“ปีศาจนั้นอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า จงค้นหามันและทำการทดสอบให้สำเร็จ”
“หลังจากเก็บเหรียญรถไฟได้ครบหมดแล้ว ฝ่ายพนักงานขับรถไฟจะได้รับรางวัลพิเศษหากมีเหรียญรถไฟมากที่สุด ในขณะที่ฝ่ายปีศาจจะได้รับโทษพิเศษหากมีเหรียญรถไฟมากที่สุด”
พนักงานควบคุมรถไฟซึ่งเพิ่งเริ่มมีความไว้วางใจกันเล็กน้อย ก็ลืมเรื่องนั้นไปในทันที และหันมาจับตามองกันอย่างระมัดระวังแทน
แค่คำว่า “ปีศาจ” คำเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้พนักงานขับรถไฟธรรมดากลัวจนตัวสั่นแล้ว
หลังจากพูดคุยกันสักพัก ทั้งเจ็ดคนก็แยกย้ายกันไปและตกลงกันว่าจะไปพบกันอีกครั้งที่ห้องโถงใหญ่ชั้นหนึ่งของปราสาทในอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา
และเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากที่จ้าวหลินออกจากกองกำลังหลักแล้ว
ต่างจากอีกาที่หวาดกลัว เหยี่ยวตัวหนึ่งที่คาบจดหมายมาได้วางจดหมายลงในมือของเธอ
จดหมายฉบับนั้นมีข้อความเพียงบรรทัดเดียว
“คุณเป็นปีศาจ”