แค่รับศิษย์ ข้าก็เหนือฟ้า - บทที่ 60 อานุภาพหมัดเดียว

ฟึ่บ​ ฟึ่บ​ ฟึ่บ​

วินาที​นี้​ ผู้ชม​มุงดู​อยู่​รอบด้าน​หนาแน่น​เป็น​มด​ปลวก​

ไป๋ห​ลิง​ที่​มาถึงก่อน​ ย่อม​เป็นที่​สังเกต​ของ​ปิงหยวน​

แต่​ เขา​ไม่ได้​ใส่ใจ และ​นึกไม่ถึง​ว่า​ คน​ที่​สวม​หมวก​สาน​ยืน​อยู่​ไม่ไกล​ คือ​คน​ที่​สำนัก​เหมันต์​น้ำแข็ง​ต้องการ​ตัว​ที่สุด​

ไป๋ห​ลิง​ยืน​นิ่ง​ดู​ละคร​ฉาก​เด็ด​อย่าง​ใจเย็น​

มองดู​ศพ​ผู้อาวุโส​สำนัก​เหมันต์​น้ำแข็ง​ที่​นอนตาย​สนิท​อยู่​ใน​หลุม​ลึก​

ปิงหยวน​หน้าเขียว​คล้ำ​ จ้องมอง​จูหลาน​และ​ชาย​หัวโล้น​สวม​ผ้าคลุม​ด้วย​ความโกรธ​

พวก​เจ้าสังหาร​ผู้อาวุโส​ของ​สำนัก​เหมันต์​น้ำแข็ง​ ปิงหยวน​ถามเสียง​เหี้ยม​

ผู้อาวุโส​คน​ก่อน​ไม่ได้​บอก​รายละเอียด​ ปิงหยวน​จึงไม่รู้​ว่า​ชาย​หัวโล้น​คือ​สมบัติ​วิเศษ​แปลงกาย​มา

ได้ยิน​คำถาม​ จูหลาน​รู้​ว่า​การอธิบาย​ไร้ประโยชน์​

เขา​จะทำร้าย​ข้า​ ข้า​ก็​ต้อง​ฆ่าเขา​ จูหลาน​ตอบโต้​เสียงแข็ง​

นาง​ไม่รู้​ว่า​ชาย​ร่าง​ยักษ์​ตรงหน้า​มีฝีมือ​ระดับ​ไหน​

แต่​ดู​แล้ว​ แข็งแกร่ง​กว่า​ผู้อาวุโส​คน​ก่อน​มาก​

นาง​ไม่รู้​ด้วยซ้ำ​ว่า​ตุ๊กตา​ไม้จะสู้ปิงหยวน​ได้​ไหม​

แต่​มาถึงขั้น​นี้​แล้ว​ มีแต่​ต้อง​ลุย​

เขา​จะลงมือ​ เจ้าก็​ควร​ยืน​นิ่ง​ๆ รอ​ความตาย​ไปสิ ยัง​กล้า​ขัดขืน​อีก​ ปิงหยวน​ตะคอก​กลับ​

คำพูด​ของ​ปิงหยวน​สร้าง​ความไม่พอใจ​ให้​กับ​ทั้ง​จูหลาน​และ​ไทยมุง​

แต่​ไม่มีใคร​กล้า​แสดงออก​ เพราะ​สำนัก​เหมันต์​น้ำแข็ง​ไม่ใช่สิ่งที่​พวกเขา​จะตอแย​ได้​

มีเพียง​ไป๋ห​ลิง​ภายใต้​หมวก​สาน​ ที่​ใบหน้า​เย็นชา​ถึงขีดสุด​

และ​ใน​มุมมืด​ไกล​ออก​ไป นักพรต​ซอมซ่อ​กระดก​เหล้า​เข้า​ปาก​ พลาง​แค่น​เสียง​ สำนัก​เหมันต์​น้ำแข็ง​นี่​มัน​กร่าง​จริงๆ​

เขา​สังเกตเห็น​ชาย​หัวโล้น​ที่​ยืน​นิ่ง​อยู่​หน้า​จูหลาน​เช่นกัน​

แปลก​จริง​ ดูเหมือน​คน​ แต่​สัมผัส​ไม่ได้​ถึงความ​เป็น​คน​ น่าสนใจ​แฮะ นักพรต​ซอมซ่อ​แปลกใจ​

ดูท่า​ สำนัก​เหมันต์​น้ำแข็ง​นี่​จะหน้าด้าน​ไร้ยางอาย​จริงๆ​ ถึงได้​พูดจา​แบบนี้​ออกมา​ได้​ จูหลาน​ของขึ้น​

ไหน​ๆ ก็​หนี​ไม่พ้น​ จะเกรงใจ​ไปทำไม​

ฮึ ตาย​ซะเถอะ​ ปิงหยวน​ไม่สน​คำพูด​ของ​จูหลาน​

ตูม​

กลิ่นอาย​พลัง​ระเบิด​ออกมา​ ปิงหยวน​แผ่รังสี​ระดับ​ ขั้น​กา​ยา​บริสุทธิ์​ ขั้น​ที่​ห้า​ ออกมา​อย่าง​เต็มที่​

ทุกคน​รอบข้าง​ถูก​แรงกดดัน​จน​ต้อง​ถอยร่น​ออก​ไป

จูหลาน​ใจเต้น​ระรัว​

นาง​หันไป​มอง​ชาย​หัวโล้น​ตรงหน้า​

ฝาก​ด้วย​นะ​ จูหลาน​พูด​กับ​ชาย​หัวโล้น​สั้น​ๆ

ปิงหยวน​พุ่ง​เข้าใส่​จูหลาน​ด้วย​ความเร็ว​และ​พลัง​มหาศาล​ น่าสะพรึงกลัว​ยิ่งนัก​

ช่วย​แม่หนู​นั่น​ดี​ไหม​นะ​ นักพรต​ซอมซ่อ​ใน​มุมมืด​ลังเล​

ไม่ใช่ว่า​เป็น​คนดี​ศรี​สังคม​อะไร​ แต่​เขา​เกลียด​ขี้หน้า​สำนัก​เหมันต์​น้ำแข็ง​

เฮ้อ​ ช่างเถอะ​ ไว้​ค่อย​ไปขุด​สุสาน​บรรพชน​มัน​ให้​เกลี้ยง​ ถือว่า​แก้แค้น​ให้​แม่หนู​นี่​ก็แล้วกัน​ สุดท้าย​นักพรต​เฒ่าก็​เลือก​ที่จะ​ไม่ลงมือ​

เห็น​ปิงหยวน​พุ่ง​เข้ามา​ จูหลาน​หัวใจ​แทบจะ​หยุด​เต้น​

ในที่สุด​ชาย​หัวโล้น​สวม​ผ้าคลุม​ก็​ขยับ​

เขา​ยก​กำปั้น​ธรรมดาๆ​ ขึ้น​ แล้ว​ชก​ออก​ไป

เห็น​การเคลื่อนไหว​ของ​ชาย​หัวโล้น​ ปิงหยวน​ยิ้มเยาะ​

เขา​ง้างหมัด​ยักษ์​เข้า​ปะทะ​

ตูม​

เสียง​ระเบิด​ดังสนั่น​

ร่าง​หนึ่ง​ปลิว​ละ​ลิ่ว​ออก​ไป กระแทก​พื้น​ไกล​ออก​ไปกว่า​ร้อย​เมตร​

สิ่งก่อสร้าง​ที่​ขวางทาง​พัง​ราบเป็นหน้ากลอง​

เห็น​ฉาก​นี้​ ทุกคน​สูด​ปาก​ด้วย​ความตกใจ​

แข็งแกร่ง​มาก​ ไป๋ห​ลิง​หรี่ตา​ลง​

ร้ายกาจ​ขนาด​นี้​เชียว​ แม้แต่​นักพรต​ซอมซ่อ​ยัง​ต้อง​จริงจัง​

ถูกต้อง​ คน​ที่​ปลิว​ออก​ไปคือ​ปิงหยวน​

บัดซบ​ ปิงหยวน​ตะเกียกตะกาย​ลุกขึ้น​จาก​ซากปรักหักพัง​อย่าง​ยากลำบาก​

ความ​อวดดี​ก่อนหน้านี้​หาย​ไปจน​หมดสิ้น​

แววตา​เต็มไปด้วย​ความ​ตกตะลึง​ แขน​ข้าง​หนึ่ง​ของ​เขา​ระเบิด​เละ​จาก​การปะทะ​เพียง​ครั้ง​เดียว​

มองดู​แขน​ซ้าย​ที่​หาย​ไป ปิงหยวน​ทั้ง​โกรธ​ทั้ง​กลัว​

นอกจาก​คน​ของ​สำนัก​เหมันต์​น้ำแข็ง​ ใน​เมือง​นี้​มียอด​ฝีมือ​ระดับ​นี้​โผล่​มาได้​ยังไง​ ปิงหยวน​จ้องเขม็ง​ไปที่​ชาย​หัวโล้น​

จูหลาน​เอง​ก็​อึ้ง​ไปเหมือนกัน​ นาง​เคย​กังวล​ว่า​ตุ๊กตา​ไม้จะสู้ไม่ได้​

แต่​จาก​หมัด​เมื่อกี้​ นี่​มัน​บดขยี้​ชัด​ๆ

ท่าน​ผู้​นั้น​เป็นยอด​คน​ระดับ​ไหน​กัน​แน่​ ภาพ​ของ​เย่​หนาน​ผุด​ขึ้น​ใน​หัว​จูหลาน​อีกครั้ง​

ฟึ่บ​

ปิงหยวน​หยิบ​หยก​สื่อสาร​ออกมา​

ใน​จังหวะ​ที่​เขา​กำลังจะ​บีบ​มัน​แตก​เพื่อ​เรียก​กำลัง​เสริม​

ฉาก​ที่​ทำให้​ทุกคน​ต้อง​ตกตะลึง​ก็​เกิดขึ้น​

ชาย​หัวโล้น​เริ่ม​เปล่งแสง​สีทอง​

วินาที​ต่อมา​

ในขณะที่​ปิงหยวน​คิด​ว่า​ชาย​หัวโล้น​จะเข้ามา​ซ้ำ

ชาย​หัวโล้น​กลับคืน​ร่าง​เป็น​ตุ๊กตา​ไม้ตัวเล็ก​ๆ ตกลง​สู่พื้น​

เห็น​ฉาก​นี้​ จูหลาน​ใจหายวาบ​

นาง​รีบ​ก้มลง​เก็บ​ตุ๊กตา​ไม้ เห็น​รอยร้าว​บน​ตัว​ตุ๊กตา​ นาง​รู้​ทันที​ว่า​มัน​ถึงขีดจำกัด​แล้ว​ ใช้งาน​ไม่ได้​อีก​

แม้ตุ๊กตา​ไม้จะใกล้​พัง​ แต่​จูหลาน​ก็​เก็บ​มัน​ไว้​ใน​อก​เสื้อ​อย่าง​ทะนุถนอม​ กลัว​จะทำ​หาย​

นาง​มัวแต่​ห่วง​ตุ๊กตา​ จน​ลืม​สังเกต​สายตา​โลภโมโทสัน​รอบด้าน​

วินาที​นี้​ แม้แต่​คนโง่​ก็​ดูออก​

ชาย​หัวโล้น​เมื่อกี้​ไม่ใช่คน​ แต่​เป็น​สมบัติ​วิเศษ​แปลงกาย​มา

เพียงแต่​ ดูเหมือน​จะมีข้อจำกัด​บางอย่าง​ ทำให้​ใช้งาน​ต่อ​ไม่ได้​ชั่วคราว​

ใน​สายตา​คนอื่น​ จูหลาน​มีพลัง​ฝึก​ตน​ต่ำ​เกินไป​ จึงควบคุม​สมบัติ​วิเศษ​ได้​ไม่นาน​

สมบัติ​ที่​แปลงร่าง​เป็น​คน​ได้​ เป็นไปได้​ยังไง​ ไป๋ห​ลิง​ตกตะลึง​

แต่​ไม่นาน​นาง​ก็​สงบ​ลง​ เคล็ด​วิชา​ที่​เย่​หนาน​ให้​นาง​มา ก็​ฝืน​ลิขิต​สวรรค์​ไม่แพ้​กัน​

โลก​นี้​กว้างใหญ่​ไพศาล​ เรื่อง​แปลกประหลาด​อะไร​ก็​เกิดขึ้น​ได้​

โอ้โห​ ของ​โคตร​ดี​ ข้า​ขุด​สุสาน​มาทั้ง​ชีวิต​ ยัง​ไม่เคย​เจอ​ของ​แบบนี้​มาก่อน​เลย​ นักพรต​ซอมซ่อ​ตาลุ​กวาว​

มิน่าล่ะ​ เขา​ถึงสัมผัส​พลัง​ชีวิต​จาก​ชาย​หัวโล้น​ไม่ได้​

เขา​เริ่ม​เดิน​วน​ไปวน​มา อยาก​จะเข้าไป​แย่ง​ใจจะขาด​

ถ้าแม่หนู​นั่น​ไม่ตาย​วันนี้​ ข้า​จะไปหลอก​เอา​มาให้ได้​ นักพรต​ซอมซ่อ​หมาย​มาด​ใน​ใจ

แต่​คน​ที่​ตกใจ​และ​โลภ​ที่สุด​ คง​หนี​ไม่พ้น​ปิงหยวน​

ฮ่าฮ่าฮ่า ข้า​ก็​ว่า​ทำไม​สัมผัส​ของ​ไอ้​หัวโล้น​นั่น​มัน​แปลก​ๆ ที่แท้​ก็​เป็น​สมบัติ​วิเศษ​ ดูเหมือน​ตอนนี้​ เจ้าจะควบคุม​มัน​ไม่ได้​แล้ว​สินะ​ ปิงหยวน​หัวเราะ​ร่า​ เก็บ​หยก​สื่อสาร​ลง​ไป

เขา​ไม่เพียง​จะฮุบ​สมบัติ​ แต่​จะฆ่าจูหลาน​ด้วยตัวเอง​

ตอนนี้​จูหลาน​ใช้สมบัติ​ไม่ได้​ ต่อให้​เขา​เหลือ​แขน​ข้างเดียว​ ก็​บี้​จูหลาน​ตาย​ได้​สบาย​ๆ

เห็น​ปิงหยวน​เดิน​ยิ้มแสยะ​เข้ามา​ จูหลาน​ตกใจกลัว​ ถอยหลัง​กรูด​

เห็น​จูหลาน​หน้า​ซีดเผือด​ ปิงหยวน​ยิ่ง​สะใจ

เขา​ไม่รีบ​ฆ่า แต่​ค่อยๆ​ ย่างสามขุม​เข้าไป​

เขา​ชอบ​เสพ​ความหวาดกลัว​ของ​เหยื่อ​

ในขณะที่​จูหลาน​ถอย​จน​หมดทาง​หนี​ เงาร่าง​สวม​หมวก​สาน​ก็​มายืน​ขวางหน้า​นาง​ไว้​

เค​ร้ง​

กระบี่​แสงเหมันต์​ปรากฏ​ใน​มือ​ไป๋ห​ลิง​ ชี้หน้า​ปิงหยวน​

เห็น​คน​มาขวางหน้า​ จูหลาน​งุนงง​

นาง​นึก​ว่า​คน​ผู้​นี้​จะมาแย่ง​ตุ๊กตา​ไม้

แต่​เมื่อ​เห็น​ไป๋ห​ลิง​หัน​คม​กระบี่​ใส่ปิงหยวน​

จูหลาน​ยิ่ง​งงหนัก​ นาง​เพิ่ง​มาที่นี่​ ไม่รู้จัก​ใคร​สัก​คน​