แค่รับศิษย์ ข้าก็เหนือฟ้า - บทที่ 77 ห่านบินผ่านก็ถอนขน ไม่ให้เหลือแม้แต่เส้นเดียว
พริบตาเดียว เวลาผ่านไปอีกหลายวัน
ณ ห้องโถงใหญ่ของตระกูลฉู่
เวลานี้มีผู้คนนั่งอยู่เต็มห้อง
ทว่าผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ประธานไม่ใช่คนของตระกูลฉู่ แต่กลับเป็นชายหนุ่มท่าทางอ้อนแอ้นเย้ายวนผู้หนึ่ง แถมในอ้อมแขนซ้ายขวายังโอบกอดหญิงงามเอาไว้
ช่างดูขัดแย้งกับบรรยากาศอันเคร่งขรึมของคนในตระกูลฉู่ยิ่งนัก
แต่ถึงกระนั้น คนตระกูลฉู่ก็ทำได้เพียงส่งยิ้มแห้งๆ และเออออห่อหมกไปกับการกระทำของชายผู้นี้
มีเพียงฉูเทียนผู้นำตระกูลฉู่ ที่รอยยิ้มบนใบหน้าดูแข็งค้างชอบกล
เพราะ… หนึ่งในหญิงงามที่ชายหนุ่มท่าทางอ้อนแอ้นกำลังโอบกอดอยู่นั้น คือฮูหยินของเขาเอง
ที่สำคัญที่สุด คือฮูหยินของเขาไม่มีท่าทีขัดขืนเลยแม้แต่น้อย กลับดูให้ความร่วมมือและมีความสุขกับการปรนนิบัติชายผู้นั้นอย่างออกนอกหน้า
เอาล่ะ คนมาครบแล้วใช่ไหม งั้นมาคุยธุระสำคัญกันเถอะ ชายหนุ่มท่าทางอ้อนแอ้นกล่าวอย่างไม่ยี่หระ
ท่านเหยาเม่ยคนของเราเตรียมพร้อมหมดแล้วขอรับ จะให้บุกไปทำลายสำนักอวี้หัวเมื่อไหร่ดี ฉูเทียนกล่าวด้วยความนอบน้อม
เมื่อเห็นฮูหยินของตัวเองส่งสายตาหวานเยิ้มให้ชายอื่น ฉูเทียนได้แต่มุมปากกระตุก
นังแพศยา รอให้ท่านผู้นี้กลับไปก่อนเถอะ ข้าจะจัดการเจ้าให้ตายคาตีน ฉูเทียนได้แต่ระบายความแค้นในใจ
ดี ในเมื่อคนครบแล้ว ก็ออกเดินทางได้ เหยาเม่ยลุกขึ้นยืน
ขณะที่ลุกขึ้น ก็ยังมิวายเชยคางฮูหยินของฉูเทียนขึ้นมา สาวงาม รอข้าถล่มสำนักอวี้หัวเสร็จแล้วจะกลับมา… ให้รางวัลเจ้าอย่างงาม
เจ้าค่ะ ข้าน้อยจะรอท่านกลับมาอย่างใจจดใจจ่อนะเจ้าคะ ฮูหยินของฉูเทียนตอบเสียงอ่อนเสียงหวาน
ฉูเทียนทนดูต่อไปไม่ไหว รีบเดินออกไปรอข้างนอก
ในใจของเขาเดือดดาลแทบคลั่ง บนหัวเหมือนมีเขางอกออกมาจนเขียวปั๊ด
เหล่าผู้อาวุโสคนอื่นๆ ในตระกูลฉู่ ต่างลอบมองฉูเทียนด้วยสายตาแปลกประหลาดเป็นระยะ
เมื่อสังเกตเห็นสายตาเหล่านั้น ฉูเทียนยิ่งรู้สึกอัดอั้นตันใจ
แต่ภายนอก เขายังคงต้องรักษามาดผู้นำตระกูลเอาไว้
ในความคิดของฉูเทียน ขอเพียงเขาสามารถยกระดับพลังฝีมือ และพาตระกูลฉู่ก้าวหน้าไปอีกขั้นได้ แค่ผู้หญิงคนเดียว… ทิ้งไปก็ไม่เสียดาย
ปัจจุบันพลังของฉูเทียนก้าวเข้าสู่ ขั้นปฐพีเร้นลับ แล้ว ส่วนผู้อาวุโสคนอื่นล้วนเป็น ขั้นกายาคงกระพัน
ส่วนชายหนุ่มท่าทางอ้อนแอ้นผู้นั้น ผู้คนต่างขนานนามว่าปีศาจจำแลงเหยาเม่ย ยอดฝีมือระดับ ขั้นสวรรค์ลี้ลับ
ออกเดินทาง ฉูเทียนตะโกนสั่ง กองทัพยอดฝีมือของตระกูลฉู่เคลื่อนขบวนออกไปอย่างยิ่งใหญ่
ทิ้งไว้เพียงผู้อาวุโสและสมาชิกที่อ่อนแอเฝ้าบ้าน... แต่ถึงอย่างนั้น ขุมกำลังรอบข้างก็ไม่กล้าผลีผลาม
ตระกูลฉู่ส่งคนไปสำนักอวี้หัวหลายระลอก แต่ละครั้งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่มีใครได้กลับมาเลย
เรื่องนี้ทำให้ฉูเทียนหงุดหงิดมาก แม้แต่เหยาเม่ยเองก็รู้สึกเสียหน้า
ดังนั้น… ครั้งนี้ เหยาเม่ยจึงตัดสินใจลงมือด้วยตัวเอง เพื่อบดขยี้สำนักอวี้หัวให้แหลกลาญ
หลังจากที่เหยาเม่ยจากไปได้หลายชั่วโมง
เงาร่างสองสายก็มาปรากฏตัวที่เขตอิทธิพลของตระกูลจู
ไม่ใช่ใครอื่น ไป๋หลิงและจูหลานนั่นเอง
เวลานี้ สองสาวกำลังยืนอยู่บนยอดเขาสูง มองลงไปเห็นที่ตั้งของตระกูลจูอย่างชัดเจน
พี่จูหลาน นี่น่ะหรือตระกูลจูที่ท่านว่า ทำไมข้ารู้สึกว่ามันเงียบเชียบเหมือนป่าช้าเลยล่ะ ไป๋หลิงมองดูบ้านตระกูลจูที่ไร้ผู้คนด้วยความสงสัย
จูหลานเองก็แปลกใจ ปกติตระกูลจูจะมีคนพลุกพล่าน การคุ้มกันแน่นหนา
วันนี้เกิดอะไรขึ้น ทำไมดูเหมือนไม่มีคนเลย
ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ปกติไม่ใช่แบบนี้ เราลองเข้าไปดูใกล้ๆ กันเถอะ จูหลานชวนไป๋หลิง
จากนั้น ทั้งสองก็ค่อยๆ ลอบเข้าไปใกล้ตระกูลจู
ในขณะเดียวกัน ที่ใต้ดินของตระกูลจู มีตาแก่ซอมซ่อผู้ขยันขันแข็งกำลังขุดดินอย่างเอาเป็นเอาตาย
จะเป็นใครไปได้นอกจาก มู่เป่ยเฉิน
เขารู้ข่าวล่วงหน้าว่าไป๋หลิงและจูหลานจะมาที่ตระกูลจู เลยชิงมาถึงก่อน
ในความคิดของมู่เป่ยเฉิน ตระกูลจูถูกไป๋หลิงหมายหัวไว้แล้ว ไม่ช้าก็เร็วต้องพินาศ สู้เขามาชิงสมบัติไปก่อนดีกว่า
ตัดภาพกลับมาที่ด้านบน ไป๋หลิงและจูหลานกำลังมองดูคนตระกูลจูคนหนึ่งที่นอนกองอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
นี่คือคนที่พวกนางเพิ่งจับได้ เขาเป็นแค่สมาชิกปลายแถวที่หลงเหลืออยู่ ฝีมือไม่เอาไหน
แต่สองสาวได้ข้อมูลสำคัญจากปากของมัน
นั่นคือ… ยอดฝีมือทั้งหมดของตระกูลจู ยกขบวนไปที่สำนักอวี้หัวกันหมดแล้ว
พวกนางคลาดกัน
ถูกต้อง ไม่ใช่แค่ตระกูลฉู่ แต่ตระกูลจูก็ยกพลไปบุกสำนักอวี้หัวเพื่อทวงคน
ตระกูลจูสืบข่าวจนรู้ว่า จูหลานติดต่อกับคนที่ชื่อเย่หนาน และเย่หนานอยู่ที่สำนักอวี้หัว
ส่วนเรื่องที่จูหมิงบอกว่าตุ๊กตาไม้แปลงร่างเป็นคนฆ่าผู้คุ้มกันของเขา
พวกยอดฝีมือตระกูลจูมองว่าเป็นเรื่องเพ้อเจ้อ และฟันธงว่าเป็นฝีมือของคนสำนักอวี้หัว
ด้วยความโมโห พวกเขาจึงสั่งขังจูหมิงโทษฐานพูดจาเหลวไหล
น้องไป๋หลิง ทำยังไงดี… จูหลานทำตัวไม่ถูก
นางนึกไม่ถึงว่าเรื่องของนาง จะนำภัยใหญ่หลวงมาสู่สำนักอวี้หัวขนาดนี้
พี่จูหลาน วางใจเถอะ สำนักอวี้หัวมีท่านอาจารย์ของข้านั่งเมืองอยู่ ตระกูลจูทำอะไรไม่ได้หรอก ไป๋หลิงรีบปลอบใจ
แต่ว่า จูหลานรู้ว่าเย่หนานแข็งแกร่ง ตระกูลจูคงทำอะไรไม่ได้
แต่เพราะนาง ทำให้เย่หนานต้องเดือดร้อน นางรู้สึกผิดมาก
สิ่งที่นางกังวลที่สุดคือ เรื่องนี้อาจทำให้เย่หนานมองนางไม่ดี
ซึ่งจะทำให้นางเข้าหาเย่หนานได้ยากขึ้นในอนาคต
ตัวนางเองไม่เท่าไหร่ แต่ถ้านางทำให้ไป๋หลิงพลอยเดือดร้อนไปด้วย นางคงให้อภัยตัวเองไม่ได้แม้ตายไปแล้ว
พี่จูหลาน เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว อย่าคิดมากเลย ฉวยโอกาสที่ตระกูลจูไร้ยอดฝีมือตอนนี้ รีบไปจัดการพวกที่เคยรังแกท่านให้หมดซะ ไป๋หลิงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
ได้ยินดังนั้น จูหลานเปลี่ยนสีหน้าทันที จริงด้วย… ตอนนี้คือโอกาสทองของนาง
ไม่พูดพร่ำทำเพลง สองสาวลอบเข้าไปในตระกูลจูทันที
ส่วนในสุสานบรรพชนของตระกูลจู
มู่เป่ยเฉินขุดหลุมศพไป พลางเก็บของเก่าใส่กระเป๋าด้วยความเบิกบานใจ
เฮ้อ สมบัติที่ได้มาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเองนี่มันน่าภูมิใจจริงๆ ของที่ท่านอาจารย์ให้มา ระดับมันสูงเกินไป ข้าย่อยไม่ไหวหรอก มู่เป่ยเฉินพึมพำยิ้มกริ่ม
ไม่นาน สุสานบรรพชนของตระกูลจูก็ถูกมู่เป่ยเฉินงัดเรียบ
ของข้างใน แม้แต่ที่มีค่าแค่เหรียญทองแดงเดียว ก็ถูกกวาดเกลี้ยง
หลังขุดสุสานเสร็จ มู่เป่ยเฉินก็มุ่งหน้าไปยังคลังสมบัติของตระกูลจู
ด้วยฝีมือระดับปรมาจารย์ เขาเข้าไปในคลังสมบัติและเริ่มกวาดล้าง
แม้แต่อิฐที่ดูมีราคา เขาก็ยังงัดออกมา
เรียกได้ว่าห่านบินผ่านก็ถอนขน ไม่ให้เหลือแม้แต่เส้นเดียวจริงๆ
ในขณะที่ไป๋หลิงและจูหลานบุกเข้ามาในเขตตระกูลจู
ตอนแรกพวกนางลอบเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครพบเห็น
แต่ไม่นึกว่า… ยังมีผู้อาวุโสที่มีพลังไม่ด้อยไปกว่า ขั้นกายาบริสุทธิ์ เฝ้าอยู่ และดันมาเจอพวกนางเข้า
ฮึ พวกเจ้าช่างเลือกเวลาได้เหมาะเจาะจริงๆ นึกไม่ถึงว่าจะกล้ากลับมา ผู้อาวุโสคนนั้นมองจูหลานด้วยจิตสังหาร
ฮึ พวกเจ้าทำทุกวิถีทางเพื่อจะฆ่าข้า ในเมื่อพวกเจ้าไร้น้ำใจ ก็อย่าหาว่าข้าอกตัญญู จูหลานตวาดกลับด้วยดวงตาแดงก่ำ
ตูม
จูหลานระเบิดพลัง กลิ่นอายระดับ ขั้นกายาบริสุทธิ์ ขั้นที่สอง ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่
อะไรนะ ระดับพลังของเจ้า… นะ… นี่มันเป็นไปได้ยังไง
เมื่อสัมผัสถึงระดับพลังของจูหลาน ผู้อาวุโสคนนั้นถึงกับยืนบื้อ
ผ่านไปแค่ไม่นาน จูหลานที่มีพรสวรรค์ดาษดื่น กลับกลายเป็นยอดฝีมือ ขั้นกายาบริสุทธิ์ ไปแล้ว
**แอดจะอัพให้ล่วงหน้านะครับ วันเสาร์ จะไม่ได้อัพนิยายครับผม