แค้นรักสามีตัวร้าย - บทที่ 655 การลงมืออย่างไม่ทันตั้งตัว

บทที่ 655 การลงมืออย่างไม่ทันตั้งตัว

บุริศร์ขัดขวางนรมนเอาไว้ในขณะที่เธอตั้งใจออกจากบ้าน

“ผมรู้ว่าคุณอยากให้เสียงกลับมา ผมเองก็ร้อนใจยิ่งกว่าคุณ แต่ผู้เชี่ยวชาญคนนี้นิสัยไม่ดี มันยังมีวิธีอื่นอีกนะ คุณฟังผมเถอะ คุณอย่าไปเลย”

นรมนมองบุริศร์ตรงหน้า เธอรู้ว่าบุริศร์ไม่มีทางพูดสิ่งเหล่านี้เรื่อยเปื่อย แต่เธอรีบร้อนจริง ๆ

ถ้าพูดไม่ได้ตั้งแต่เกิดก็แล้วไป ตอนนี้มีโอกาสที่สามารถทำให้ตนเองฟื้นคืนสภาพเดิมได้ ไม่ว่าอย่างไรเธอก็อยากลองดู

นรมนพยักหน้าให้บุริศร์ จากนั้นยังคงเดินผ่านด้านข้างเขาไปเหมือนเดิม ไปตามที่อยู่ที่ปัญญ์ให้เอาไว้

บุริศร์เห็นนรมนไม่ฟังตนเอง จึงรีบจัดกำลังคนคุ้มครองนรมน

เมื่อนรมนมาถึงประตูคลินิกชั่วคราวของผู้เชี่ยวชาญ ก็มองเห็นเป็นคลับเฮาส์ที่สวยงาม หัวคิ้วของเธอขมวดเล็กน้อย

อาจเป็นเพราะผลจากคำพูดของบุริศร์ นรมนรู้สึกเครียดเล็กน้อย แต่ในเมื่อมาถึงแล้ว เธอจึงอยากลองเขาไปดูสักหน่อย

นรมนสูดลมหายใจเข้าลึก เดินเข้าไปในคลินิก

เมื่อผู้เชี่ยวชาญเห็นนรมนก็อึ้งไปทันที อาจเป็นเพราะคิดไม่ถึงว่าผู้หญิงหน้าตาสวยขนาดนี้จะเป็นใบ้

สายตาของเขาสำรวจไปทั่วเรือนร่างของนรมนอย่างไร้ยางอาย

ก้นบึ้งในหัวใจของนรมนเกิดความรู้สึกรังเกียจขึ้นมาเป็นพิเศษ

แค่เห็นสายตาของคนตรงหน้าก็ทำให้คนรู้สึกอึดอัด

เธอหันตัวเดินจากไป

เมื่อผู้เชี่ยวชาญเห็นนรมนจะออกไป จึงรีบก้าวขึ้นมาขวางเอาไว้

“คนสวย มาตรวจคอใช่ไหม？ยังไม่ได้ตรวจทำไมถึงจะกลับแล้วล่ะ？ผมพอรู้จักภาษามือเล็กน้อย มันไม่สะดวกสำหรับพวกเราที่จะสื่อสาร”

ผู้เชี่ยวชาญพูดไปทำภาษามือไปด้วย

นรมนรีบตอบกลับไป “ไม่ตรวจแล้ว”

“ทำไมถึงไม่ตรวจแล้ว？ผมยังได้ตรวจให้คุณเลย มามามา ผมจะตรวจให้คุณอย่างดี”

พูดแล้วก็ไม่รอให้นรมนมีการตอบสนอง รีบดึงมือนรมนเดินเข้าไปด้านใน

โอ้โฮ มือนี่นุ่มจังเลย！

ดวงตาของผู้เชี่ยวชาญฉายแววความมักมากเล็กน้อย

อาจเป็นเพราะการเตือนล่วงหน้าของบุริศร์ นรมนจึงรักษาระยะห่างกับผู้เชี่ยวชาญ เมื่อเห็นความมักมากในสายตาของเขา เธอจึงเตรียมป้องกันอยู่ในใจเรียบร้อยแล้ว

เข้ามาถึงในห้อง ผู้เชี่ยวชาญเทน้ำให้นรมนแก้วหนึ่ง

นรมนมองเห็นนิ้วของผู้เชี่ยวชาญขยับอย่างชัดเจน

ดวงตาของเธอลดต่ำลงทันที

แต่เดิมเธอไม่เชื่อข้อมูลของบุริศร์มากนัก ตอนนี้มองเห็นผู้เชี่ยวชาญเป็นแบบนี้ นรมนรู้สึกผิดหวังอย่างยิ่ง

อาจเพราะตนเองหอบความหวังมามากมาย ตอนนี้มองเห็นนิสัยเป็นแบบนี้ ก็รู้ว่าทักษะทางการแพทย์คงจะไม่ดีไปกว่านี้ ถ้าผู้เชี่ยวชาญคนนี้สามารถรักษาเธอได้ดีก็แล้วไป แต่เขายังอยากได้อย่างอื่นจากเธออีก นรมนรู้สึกรังเกียจ

เธอลุกขึ้นเดินไป

“อย่าไปเลยนะ คนสวย ดื่มน้ำก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

ผู้เชี่ยวชาญคว้าข้อมือของนรมนอีกครั้ง ฉวยโอกาสลูบคลำอย่างดุเดือด และยังส่งน้ำไปตรงหน้าของนรมน

วันนี้สินค้าคุณภาพดีจริง ๆ

ผู้เชี่ยวชาญเบิกบานใจ แต่วินาทีต่อมา นรมนออกแรงดึงข้อมือของเขาโดยตรง การต่อต้านด้วยการจับจุดสำคัญทำให้เขาชิดติดกำแพง แย่งน้ำจากเขามาทันที บีบปากของผู้เชี่ยวชาญและกรอกลงไป

“อย่านะ！ อู้……”

ผู้เชี่ยวชาญคิดไม่ถึงว่าผู้หญิงที่สวยขนาดนี้จะฝีมือดีมาก ร้องโหยหวนอยู่พักหนึ่ง จากนั้นนรมนก็กรอกน้ำเพิ่มให้เขาทันที ผู้เชี่ยวชาญพยายามหลบหลีก

ดวงตาของนรมนมีความไม่แยแส

เธอสามารถยอมรับว่าเขาเป็นหมอกำมะลอได้ แต่ไม่สามารถทนให้คนคนนี้หมายปองตนเอง

ผู้เชี่ยวชาญดิ้นไม่หลุด จึงตะโกนด่าออกมาด้วยความโกรธ

“แกมันนังผู้หญิงทุเรศ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ เชื่อหรือไม่ว่าฉันทำให้แกตายได้！”

นิสัยไม่ดี ปากยังเสียแบบนี้อีก

ดวงตาของนรมนหรี่ลง หมัดหนึ่งชกไปที่ท้องของเขาทันที

ผู้เชี่ยวชาญร้องโอดโอยเสียงดัง

นรมนเตะเขาไปที่กำแพง จากนั้นหันตัวเดินจากไป ไม่สนใจความเป็นความตายของเขาสักนิดเดียว

หัวใจเหมือนถูกหินก้อนใหญ่ทับเอาไว้ รู้สึกหดหู่เหลือเกิน

เมื่อออกมาจากคลับเฮาส์ นรมนมองเห็นบุริศร์ที่กำลังกระวนกระวาย

เมื่อเขามองเห็นนรมนปลอดภัยจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

“ผมจะไปส่งคุณกลับ”

“ไม่ต้อง”

นรมนปฏิเสธทันที

คอไม่สามารถฟื้นคืนสภาพเดิมได้ นรมนรู้สึกหดหู่อย่างยิ่ง วันนี้มองเห็นบุริศร์เธอก็นึกถึงคุณนายตระกูลโตเล็กที่ทำให้เธอกลายเป็นแบบนี้ รู้สึกขัดแย้งในใจ

บุริศร์รู้ปัญหาในใจของเธอ เห็นเธอเป็นเช่นนี้จึงไม่บังคับไปส่งเธอ เพียงแต่ตามหลังรถของนรมน ไปส่งเธอกลับบ้าน

นรมนกลับมาถึงตระกูลเจริญไชย คมทิพย์กับปัญญ์ต่างแปลกใจมาก

“พี่นรมน ทำไมพี่ถึงกลับมาเร็วจัง？”

“นรมน ผู้เชี่ยวชาญคนนั้นบอกว่าไงบ้าง？”

นรมนมองเห็นสองพี่น้องที่มีน้ำใจตรงหน้า จึงเกรงใจที่จะบอกพวกเขาว่ามีปัญหากับนิสัยของผู้เชี่ยวชาญ ทำได้เพียงส่ายหน้า และตอบกลับไปด้วยภาษามือ “ครั้งต่อไปหาผู้เชี่ยวชาญคนอื่น”

“ไม่ดีเหรอ？แต่ผมได้ยินมาว่าผู้เชี่ยวชาญคนนี้โด่งดังในด้านนี้จริง ๆ นะครับ”

ปัญญ์ลูบศีรษะอย่างหดหู่ใจ

คมทิพย์พูดอย่างเสียดาย “ไม่เป็นไร โลกใบนี้กว้างใหญ่ไพศาล มักจะมีวิธีเสมอ ที่นี่ไม่ดี พวกเราก็รอที่ต่อไป”

นรมนอยากยิ้มให้ดูปกติ แต่ในใจรู้สึกไม่ดีมากๆ

“ฉันจะขึ้นไปพักข้างบนสักหน่อย”

นรมนทำภาษามือ จากนั้นจึงขึ้นไปข้างบน

คมทิพย์รู้ว่าเธอต้องรู้สึกผิดหวังมาก แต่ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะปลอบใจเธออย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งวันนี้ทางฝั่งห้างร้านยังมีกิจกรรมเป็นกรณีพิเศษที่เธอต้องไปดูสักหน่อย

เธอรู้ว่านรมนจะสามารถผ่านไปได้ จึงให้ปัญญ์ดูแลเอาใจใส่นรมนมากหน่อย ส่วนตนเองก็ออกไป

นรมนกลับมาถึงห้อง ทิ้งตัวลงบนเตียง

เธอมองไปที่เพดาน ในใจรู้สึกเป็นทุกข์อย่างยิ่ง

เธอจะไม่สามารถพูดได้ไปตลอดชีวิตจริง ๆ ใช่ไหม？

นรมนลูบลำคอของตนเอง มักจะไม่สามารถยอมรับได้ว่านี่คือเรื่องจริง

เสียงเฟซบุ๊กในมือถือดังขึ้น

นรมนเหลือบมอง พบว่าเป็นบุริศร์ขอเพิ่มเพื่อน

เธอโยนมือถือทิ้งด้านข้าง ขี้เกียจดูแล้ว

ไม่ทันรู้ตัว เธอก็หลับไป

เมื่อตื่นขึ้นมาก็รู้สึกเหนื่อยมากเป็นพิเศษ พระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว ด้านนอกมีเสียงดังเอะอะโวยวาย

นรมนสงสัย และรู้สึกว่าหนึ่งในเสียงนั้นดูคุ้นหูเป็นพิเศษ

เธอลุกขึ้นเดินลงไปชั้นล่าง มองเห็นผู้ชายสองคนกับผู้หญิงหนึ่งคนกำลังร้องตะโกนอยู่ที่ประตูตระกูลเจริญไชย

นรมนสังเกตดี ๆ คิดไม่ถึงว่าในผู้ชายสองคนนั้นจะมีผู้เชี่ยวชาญคนนั้น

นรมนขมวดคิ้ว

เนื่องจากใบหน้าของผู้เชี่ยวชาญเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ แค่มองก็รู้ว่าถูกคนต่อยมา แต่เธอแค่เพียงต่อยท้องของผู้เชี่ยวชาญหมัดเดียว และถีบเขาหนึ่งที ทำไมใบหน้าของเขาถึงปรากฏรอยฟกช้ำมากมายแบบนี้？

ทันใดนั้นเอง ผู้เชี่ยวชาญก็มองเห็นนรมน

“เธอนั้นไง ผมตั้งใจจะตรวจคอให้เธอดี ๆ คิดไม่ถึงว่าเธอจะลงมือทำร้ายผม！คุณปัญญ์ ถ้าผมไม่เห็นแก่หน้าคุณผมคงไม่มาหรอก วันนี้ผมยกเลิกสัมมนาทางวิชาการที่นั่นทั้งหมดแล้ว ตั้งใจมาตรวจคอให้เพื่อนของคุณโดยเฉพาะ เธอกลับทำกับผมแบบนี้ คุณบอกมาว่าจะทำอย่างไรดี？”

ผู้เชี่ยวชาญโวยวายด้วยความโมโห

ทันใดนั้นเองผู้หญิงด้านข้างเธอก็เสียงดังขึ้นมา

ฉันจะบอกพวกคุณนะ วันนี้ถ้าไม่ชดใช้ค่าเสียหายให้ลุงของฉัน พวกคุณอย่าคิดว่าจะได้อยู่กันอย่างมีความสุขเลย ฉันจะเอาเรื่องนี้ไปลงอินเทอร์เน็ต ให้ทุกคนรู้ว่าพวกคุณตระกูลเจริญไชยชอบใช้อำนาจรังแกคน”

นรมนเหลือบมองผู้หญิงด้านข้างผู้เชี่ยวชาญอย่างตั้งใจ เธอจำได้ทันทีว่าคนนี้คือใคร

แก้วตา！

คิดไม่ถึงว่าเธอจะเป็นหลานสาวของผู้เชี่ยวชาญ！

เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ กาเข้าฝูงกา หงส์เข้าฝูงหงส์

พวกเขาตระกูลเขียวสุทธิไม่มีใครดีสักคน

มาถึงตอนนี้ นรมนมองเห็นบางอย่าง สองคนนี้น่าจะมาขูดรีด

นับว่าตระกูลเจริญไชยเป็นครอบครัวที่มีหน้ามีตาในเมืองB คนครึ่งหนึ่งของสังคมชั้นสูงไม่ต้องการให้ภาพลักษณ์ที่ไม่ดีเผยแพร่ออกไป ดังนั้นพวกเขาจึงวางแผนใช้โอกาสจากเรื่องนี้มาขอเงิน

นึกถึงความโลภของแก้วตา ดวงตาของนรมนหรี่ลงเล็กน้อย

ปัญญ์รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

“ไม่นะ คุณแน่ใจว่าพี่นรมนของผมต่อยคุณเหรอ？เธออ่อนโยนแบบนี้ จะต่อยคุณได้อย่างไร？คุณทำอะไรพี่นรมนของผมหรือเปล่า？”

ผู้เชี่ยวชาญหันหน้าหนีทันที แววตาคลุมเครือ

“ทำอะไรที่ไหน ผมแค่จะตรวจให้เธอ แต่ผมยังไม่ทันได้ทำ เธอก็ต่อยผมแล้ว ผมว่าเธอไม่ได้คอไม่ดี แต่สุขภาพจิตไม่ดี เธอควรไปแผนกจิตเวช”

ผู้เชี่ยวชาญยิ่งพูดยิ่งโมโห เหมือนได้รับความไม่เป็นธรรมอย่างยิ่ง

ในขณะนั้นเอง นรมนก้าวขึ้นมาทันที คว้าคอเสื้อของผู้เชี่ยวชาญ ยื่นมือขึ้นมาโบกไปตรงหน้าของเขา “ เพียะเพียะเพียะ”

การกระทำของนรมนรวดเร็วและแม่นยำมาก ทำให้ทุกคนตะลึงไปชั่วขณะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญญ์

เขาไม่คาดคิดว่านรมนจะมีด้านที่กล้าหาญเช่นนี้ เมื่อเปรียบเทียบกับแรงที่บุริศร์ตีเขามันไม่ได้น้อยกว่าเลย

แก้วตาเป็นคนแรกที่มีการตอบสนอง

“เอ๊ย ๆ ๆ แกทำอะไร ปล่อยนะ ！ฉันเตือนแกไว้เลยนะ ฉันจะแจ้งความ”

นรมนตบหน้าผู้เชี่ยวชาญยี่สิบกว่าครั้ง ตบจนมือของตนเองชา จากนั้นจึงสลัดผู้เชี่ยวชาญออกไป

ผู้เชี่ยวชาญโดนตบจนมึน ใบหน้าเจ็บปวดแสบร้อน ชี้ไปที่นรมน “แกแกแก” อยู่นานสองนาน ก็พูดไม่จบประโยคสักที

การเปิดฉากอย่างไม่ทันตั้งตัว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอแบบนี้

นรมนมองหน้าผู้เชี่ยวชาญ จากนั้นจึงกวาดตามองแก้วตาอย่างเยือกเย็น

แก้วตาอึ้งไปทันที

“คุณคือคุณชลลี่ใช่ไหม？ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่？”

แก้วตาจำนรมนได้

เธอไม่เคยรู้ตัวตนที่แท้จริงของนรมน เพียงแค่คิดจะเอาผลประโยชน์จากนรมน สีหน้าของเธอเปลี่ยนทันที ยิ้มอย่างประจบสอพลอ

“คุณชลลี่ ฉันคือแก้วตา คุณยังจำฉันได้ไหมคะ？ฉันคือแก้วตาจากเมืองA”

นรมนมองหน้าเธอ และไม่ได้ตอบอะไรกลับไปอย่างไม่แยแส

แก้วตาถูจมูกอย่างกระอักกระอ่วน “คุณชลลี่ คุณดูสิคนเราจะมาพบกันโดยบังเอิญได้ซะที่ไหน คิดไม่ถึงว่าพวกเราจะได้พบกันอีกเร็วแบบนี้ เกิดปัญหากับลำคอของคุณเหรอ？คุณสบายใจได้ ฝีมือลุงของฉันไม่มีอะไรต้องพูด เขารับรองว่าจะรักษาคุณให้หายได้ เพียงแต่ค่าตอบแทน……”

แค่เธอพูดก็เผยความโลภของตนเองออกมา และไม่สนใจผู้เชี่ยวชาญด้วยซ้ำ

ผู้เชี่ยวชาญร้องเสียงดังด้วยความโกรธ

“แกทำอะไรเนี่ย？มันต่อยฉันแกยังจะให้ฉันรักษาคอของมันอีก？ฉันไม่รักษา โถ่เอ๊ย！แกดูหน้าของฉันสิ บวมเป็นหัวหมูแล้ว！”

ผู้เชี่ยวชาญพูดไม่ชัด

นรมนกลับขี้เกียจจะอธิบาย

ครั้งที่แล้วนรมนรีบร้อนในเมืองA จนไม่ได้จัดการแก้วตาคนนี้ คิดไม่ถึงว่าวันนี้เธอจะพาผู้เชี่ยวชาญมาหาถึงประตู

นรมนนึกถึงมายด์ นึกถึงรามิลที่ตายไป การจากไปของรามิล ไม่รู้ว่ามายด์จะเจ็บปวดใจมากแค่ไหน ถึงแม้ตอนแรกทุกอย่างเป็นแผนการของรามิล แต่นรมนเคยรับปากมายด์เอาไว้แล้วว่าจะลงโทษแก้วตาแทนเธอ

นึกถึงตรงนี้ นรมนเกิดความคิดขึ้นมาทันที