แค้นรักสามีตัวร้าย - บทที่ 673 ฉันใจคอไม่ดี
บทที่ 673 ฉันใจคอไม่ดี
นรมนตกตะลึงเล็กน้อย ดวงตาหรี่ลง
น่าจะเป็นคนกลุ่มเดียวกับตอนเย็นล่ะมั้ง หรือถ้าพูดให้ชัดๆ ก็คืออาจจะเป็นคนที่นลินหามาเพื่อสร้างปัญหา
นรมนมองไปที่บุริศร์ที่ยังอาบน้ำในห้องน้ำ เข้าใกล้ตำแหน่งระเบียงโดยไม่ส่งเสียง ลงมือทันทีอย่างรวดเร็วและแม่นยำมาก ไม่นานหนึ่งในนั้นก็ออกมา
และในตอนนี้ คนคนนั้นก็โยนอะไรบางอย่างเข้ามาอย่างรวดเร็ว
นรมนตกตะลึงเล็กน้อย รู้สึกได้ว่ามีมือใหญ่คู่หนึ่งดึงตนในพริบตาเดียว จากนั้นก็เตะคนคนนั้นอย่างรวดเร็ว จนคนคนนั้นออกไปจากระเบียงทันที
“บุริศร์?”
นรมนจำบุริศร์ได้จากกลิ่นของเขา
เขาไม่ได้อาบน้ำอยู่เหรอ?
ทำไมจู่ๆ ออกมา?
ก่อนที่นรมนจะถามอะไร ก็โดนบุริศร์พาวิ่งออกมาจากห้องนอน
เกิดเสียง “ปัง” ทันใดนั้นห้องนอนก็มีเสียงดังมาก ทั้งหลังสั่นสะเทือน
นรมนตกตะลึงไปทั้งร่าง
มายด์วิ่งออกมาจากห้องตัวเอง ขยี้ตาแล้วทำมือถามขึ้น “เกิดอะไรขึ้น?”
สัญญาณเตือนด้านนอกก็ดังขึ้น
สีหน้านรมนแย่มาก
เธอรีบดึงมายด์มาในอ้อมแขนตัวเอง เมื่อเห็นเธอสวมเสื้อผ้าบางๆ ก็เอาเสื้อคลุมบุริศร์จากห้องรับแขกมาคลุมให้เธอ
บุริศร์รู้สึกไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาดึงนรมนมาแล้วพูดเสียงทุ้ม “เราออกกันไปก่อน”
ในตอนนี้ นรมนพบว่าบุริศร์แต่งตัวเรียบร้อย ไม่เหมือนคนกำลังอาบน้ำเลย
“คุณหลอกฉันเหรอ?”
“เปล่า แค่แต่งตัวเร็วก็เท่านั้น”
บุริศร์อธิบาย พานรมนและมายด์ออกไปจากห้องชุด
บริกรและเจ้าพนักงานของโรงแรมก็มาถึง
เมื่อผู้จัดการล็อบบี้เห็นบุริศร์ ก็รีบถามขึ้น “ประธานบุริศร์ เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?”
“ไม่รู้ มีคนเข้ามาทางหน้าต่าง โยนอะไรบางอย่างเข้ามา โชคดีเราออกมาได้ทันเวลา ไม่งั้นไม่รู้ว่าตอนนี้เราจะเป็นยังไง ระบบรักษาความปลอดภัยของโรงแรมคุณเป็นแบบนี้เหรอ?”
สีหน้าบุริศร์แย่มาก
โชคดีที่เขารู้สึกได้ว่าตอนอยู่ศาลาน่าจะมีคนอยู่กับนรมนสักพัก แต่นรมนไม่ได้บอก เขาก็ไม่อยากถาม เลยหน้าด้านอยากนอนในห้องนรมน
ถ้าเขาไม่อยู่ บุริศร์ไม่กล้านึกถึงผลที่ตามมาเลย
ผู้จัดการล็อบบี้ถูกบุริศร์วิจารณ์จนหน้าค่อนข้างแดง
“เราจะปรับปรุงให้ดีขึ้นครับ ประธานบุริศร์ เราจะเข้าไปดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น”
บุริศร์ นรมนและผู้จัดการล็อบบี้เข้าไปในห้องนอนพร้อมกัน
ทั้งห้องนอนนั้นเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง
นรมนเห็นขวดเบียร์บนพื้นระเบิดแล้ว เศษแก้วแตกกระจายไปทั่ว บนเตียงสึกกร่อนเนื่องจากโดนของเหลวอะไรบางอย่าง ไม่สามารถนอนได้เลย
สีหน้าบุริศร์ยิ่งแย่กว่าเดิม
“นลินเหรอ?”
นรมนทำมือถามบุริศร์
“ไม่ว่าจะเป็นใคร ที่นี่ก็อยู่ไม่ได้แล้ว คืนนี้คุณไปนอนกับฉัน”
บุริศร์กุมมือนรมน
เห็นของเหลวน่าจะเป็นกรดซัลฟูริก แต่ทำไมถึงระเบิดล่ะ?
สิ่งนี้ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบ
บุริศร์และนรมนแจ้งตำรวจแล้ว
ตำรวจมาอย่างรวดเร็ว จัดการเรื่องนี้กับหน่วยรักษาความปลอดภัยของโรงแรมและผู้จัดการล็อบบี้
เหตุการณ์นี้รบกวนแขกคนอื่นๆ ของทางโรงแรม แขกหลายคนต้องการเช็คเอาท์ กิจการโรงแรมไม่ดีชั่วขณะหนึ่ง
นรมนและบุริศร์ไม่ต้องการเช็คเอาท์ แค่ไปพักผ่อนที่ห้องบุริศร์
บุริศร์ถึงขนาดบอกตัวเองว่า ต่อไปจะไม่ให้นรมนอยู่นอกสายตาตัวเองอีกแล้ว
แน่นอนว่าเรื่องพวกนี้นรมนไม่รู้ บุริศร์ไม่อยากสร้างความกดดันทางจิตใจกับเธอ เขาก็รู้ว่านรมนอยากเป็นอิสระ
เมื่อมีความโกลาหลทางนี้ นลินก็ได้รับสาย บอกว่าไม่สำเร็จ
เธอโกรธจนกระทืบเท้า
“ไอ้ขยะ!”
“นลิน ฉันว่าพอเถอะ ผู้ชายคนนั้นมันฉลาดเกินไป เราไม่มีโอกาสหรอก และฝีมือผู้หญิงคนนั้นก็ไม่เลวด้วย เราพยายามเต็มที่แล้วจริงๆ นะ”
ชายหนุ่มพูดเกลี้ยกล่อมนลิน
นลินยิ้มเยาะพูดขึ้น “พวกมันคิดว่าพระที่อื่นสวดมนต์เก่งกว่าพระในท้องถิ่นเหรอ? ฉันอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว? เครือข่ายคนที่ฉันทำงานด้วยจะโดนพวกมันสองคนที่เพิ่งมาใหม่ไล่ออกมาง่ายๆ งั้นเหรอ? โศธัย มีคำกล่าวที่ว่า ต่อยก่อนได้เปรียบ ถ้าฉันไม่ฉวยโอกาสจัดการพวกมันตอนที่พวกมันยังตั้งหลักไม่ได้ คนที่โดนกำจัดก็คือฉันเอง ดังนั้นเรื่องนี้ห้ามหยุด”
โศธัยได้ยินนลินพูดแบบนี้ ก็ถอนหายใจก่อนพูดขึ้น “งั้นคุณจะทำยังไง? ตอนนี้ตำรวจมากมายจับตามองอยู่ เราไม่มีโอกาสเลย”
“ไม่มีโอกาสก็สร้างโอกาสสิ ฉันไม่เชื่อว่าพวกมันจะไม่ออกมา ถึงพวกมันจะไม่ออกมา พวกนายเข้าไปไม่ได้หรือไง? แค่ใช้กรดซัลฟูริกสาดหน้านรมน ฉันก็ระบายความโกรธได้แล้ว”
นลินนึกถึงก่อนหน้านี้ไม่นานที่นรมนไล่ตัวเองออกมาที่โรงแรม เธอรอไม่ไหวอยากจะฆ่านรมน
ถ้าเป็นไปได้ เธออยากจะเอากรดซัลฟูริกสาดหน้านรมนด้วยตัวเอง
ครั้งนี้ถือว่าหล่อนโชคดี ครั้งต่อไปเธอไม่เชื่อว่าหล่อนจะโชคดีแบบนั้น แต่บุริศร์และนรมนอยู่ด้วยกันอย่างไรก็จัดการยาก
นลินลูบคางตัวเอง ขมวดคิ้วแน่น
“ข้างๆ พวกมันมีใครอีก?”
“เด็กผู้ใหญ่ใบ้คนหนึ่ง อายุไม่เยอะ น่าจะเป็นคนท้องถิ่น ฉันได้ยินว่าไม่กี่วันก่อนพวกมันจ่ายเงินคืนที่เด็กผู้หญิงคนนี้ไปขโมยของคนอื่นมา”
โศธัยบอกสิ่งที่ตัวเองรู้ให้นลินฟัง
นลินยิ้มเยาะขณะพูดขึ้น “นรมนชอบทำตัวเป็นคนดี เหมือนเธอเป็นคนกอบกู้โลก ตอนแรกเธอก็ช่วยชีวิตฉันแบบนี้แหละ ฉันล่ะเกลียดหน้าเธอจริงๆ แต่ในเมื่อเธออยากเป็นพระผู้ช่วยให้รอด คนอื่นก็รู้ว่าเด็กผู้หญิงอยู่กับเธอ แล้วถ้าเด็กผู้หญิงหายตัวไปล่ะ พวกมันจะกระวนกระวายไหม? เราจะมีโอกาสใช่ไหม?”
โศธัยชะงักไปสักพัก พูดขึ้นอย่างไม่ค่อยสบายใจ “นลิน ทำแบบนี้มันเสี่ยงเกินไปไหม?”
“เรื่องอะไรไม่เสี่ยงบ้าง? หรือการสาดกรดซัลฟูริกไม่เสี่ยง? โศธัย นายอย่าลืมนะ ค่ารักษาพยาบาลของแม่นายฉันเป็นคนออก นายเคยบอกว่าจะช่วยฉันทำ”
เสียงนลินหนักอึ้งทันที
โศธัยขบฟัน นึกถึงแม่ตัวเองอยู่โรงพยาบาลไม่มีเงิน นลินเป็นคนให้ค่ารักษาพยาบาลกับตัวเอง ให้แม่มีชีวิตรอดต่อไปได้ เขาพูดขึ้นอย่างโหดเหี้ยม “ได้ เรื่องนี้ฉันจะช่วยคุณเอง”
“หลังจากเรื่องนี้สำเร็จฉันจะปฏิบัติดีๆ กับนาย”
หลังจากนลินวางสายไป รอยยิ้มมุมปากก็เย็นชาขึ้น
ถ้าเด็กผู้หญิงคนนั้นตาย หาผู้สื่อข่าวทำข่าวเกินจริงสักหน่อย แบบนั้นบุริศร์และนรมนจะออกไปจากที่นี่ได้ไหมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
คิดถึงตรงนี้ เธอก็ให้โศธัยไปสืบเบาะแสมายด์
เมื่อเธอรู้ว่ามายด์คือเด็กผู้หญิงที่ตัวเองไล่ไปในตอนแรก ก็ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้
“ฉันนึกวิธีดีๆ ออกแล้ว นายอย่าเพิ่งทำอะไรตอนนี้”
หลังจากนลินวางสายไป ก็ยิ้มใบหน้าชั่วร้ายเป็นพิเศษ
ทุกอย่างนี้นรมนและบุริศร์ไม่รู้เลย
นรมนเข้ามาในห้องบุริศร์แล้วก็ถูกบุริศร์กอดไว้แน่น
“คุณทำฉันตกใจแทบตาย! คุณรู้ไหม?”
รู้สึกได้ถึงลมหายใจและกำลังของบุริศร์ นรมนก็กลัวมากเหมือนกัน
ถ้าบุริศร์ไม่อยู่ ตอนนี้เธอน่าจะได้รับบาดเจ็บ
เธอเคยคิดว่านลินจะจัดการตน แต่ไม่คิดว่านลินจะใจกล้าแบบนี้ ทำอะไรไม่ชอบด้วยกฎหมายแบบนี้
ตอนนี้ถึงแม้จะแจ้งตำรวจไปแล้ว แต่ผลเป็นอย่างไรก็ไม่มีใครแน่ใจ
นรมนรู้ บุริศร์ตกใจแทบแย่
เธอลูบหลังบุริศร์ ปลอบเขาเบาๆ
“ต่อไปไม่ให้ทำอะไรคนเดียวแล้วนะรู้ไหม? มีเรื่องอะไรต้องบอกฉัน ฉันรู้ว่าคุณชอบอิสระ ไม่อยากพึ่งพาฉันทุกเรื่อง ฉันสนับสนุนคุณจากใจจริง แต่ที่นี่มันภูมิประเทศพิเศษ ขนบธรรมเนียมพิเศษ คุณห้ามไม่บอกอะไรฉันเลย ถ้าฉันไม่รู้สึกว่าในศาลามีกลิ่นคนอื่นอยู่ จะไม่สบายใจตามคุณเข้ามาในห้องนอนไหม จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณฉันไม่กล้าคิดเลย นรมน ฉันใจคอไม่ดี”
ไม่กี่ประโยคของบุริศร์ทำให้นรมนเข้าใจว่าทำไมบุริศร์ถึงมาอยู่ในห้องนอนตัวเอง
ตอนแรกเธอคิดว่าเป็นแค่หัวขโมยกระจอกๆ สองคนเท่านั้น ตัวเองแก้ปัญหาได้แล้วก็ไม่จำเป็นต้องบอกบุริศร์ เพื่อไม่ให้เขากังวลใจ ใครจะไปคิดว่านลินจะทำอะไรเสียสติแบบนี้
แต่เมื่อนึกถึงการกระตุ้นนลินในตอนเย็น เธอก็แอบดุตัวเองที่ไม่คิดให้รอบคอบ
“ที่ฉันพูดคุณได้ยินไหม?”
บุริศร์เห็นนรมนตอบสนองเชื่องช้า ก็กังวลใจอย่างอดไม่ได้
นรมนคิดว่าตัวเองกลายเป็นนิสัยไม่ดี ไม่คิดว่าเธอสนุกเป็นพิเศษกับท่าทางบุริศร์ในตอนนี้ที่ใส่ใจและเป็นห่วงตน
ความอบอุ่นไหลออกมาจากหัวใจ อย่างช้าๆ เติมเต็มไปทั้งร่างกาย
นรมนเขย่งปลายเท้ากะทันหัน แล้วจุ๊บแก้มบุริศร์หนึ่งที
บุริศร์ตกตะลึงไปทั้งร่าง
บางทีอาจจะไม่คิดว่าตัวเองจะได้รับประโยชน์นี้ เขาโอบเอวบางนรมนโดยไม่รู้ตัว กอดเธอไว้ในอ้อมแขนตัวเอง
“อย่าคิดว่าคุณทำแบบนี้แล้วฉันจะเก็บคำพูดเมื่อกี้นะ คราวหน้าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ห้ามปิดบังฉัน”
“โอเค”
นรมนแสดงท่าทาง แล้วยิ้มขึ้นมาอย่างสุขใจ
มายด์รู้สึกว่าตัวเองต้องกระแอมไอเพื่อเตือนสองคนนี้สักหน่อย ว่ายังมีผู้เยาว์อย่างเธอคนนี้อยู่นะ
คิดแล้วก็ทำเลย
ได้ยินเสียงกระแอมไอของมายด์ นรมนก็ตอบสนองทันที เธอรีบผลักบุริศร์ ทำให้บุริศร์ไม่พอใจ
“ทำไม? แค่กอดเอง? คุณไอทำไม? เป็นหวัดก็ไปซื้อยา อะนี่ร้อยหยวน”
บุริศร์โยนเงินร้อยหยวนให้มายด์ทันที
คนที่มองออกแค่เห็นก็รู้ว่าบุริศร์รังเกียจที่มายด์เกะกะสายตา
มายด์ติดตามรามิลมาหลายปี ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจ และเธอก็อายุเยอะกว่าเรนนี่นิดหน่อย ก็รู้ประสีประสาเยอะกว่าบ้าง
แค่เห็นเธอยิ้มค่อนข้างร้ายกาจ หยิบเงินร้อยหยวนนี้ขึ้นมาแล้วแสดงท่าทางพูดขึ้น “คอฉันไม่ค่อยสบาย จะออกไปซื้อยาหน่อย พวกคุณต่อได้เลย ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันโตมาที่นี่ ทุกตรอกซอยถึงจะหลับตาฉันก็เดินกลับมาได้ และฉันไม่ได้ไปไหนไกล อยู่ร้านขายยาร้านใหญ่ข้างล่าง จริงสิ ฉันนึกขึ้นได้ ฉันยังต้องซื้อของกินด้วย ฉันจุกจิกในการซื้อของกินมาก ดังนั้นพวกคุณไม่ต้องเป็นห่วง ควรทำอะไรก็ทำเลย”
ประโยคเหล่านี้ทำให้นรมนหน้าแดงระเรื่อ อยากหารอยแยกบนพื้นมุดเข้าไป
เธอจ้องมองบุริศร์พลางเบ้ปากอย่างขี้เล่น
บุริศร์ยกนิ้วโป้งให้มายด์ด้วยความชื่นชมอย่างยิ่ง พูดขึ้น “ให้บริกรข้างล่างไปกับคุณด้วยนะ มีเรื่องอะไรก็โทรหาฉัน”
“โอเค”
มายด์นำโทรศัพท์ที่บุริศร์เพิ่งซื้อให้เธอใหม่ตอนกลางวันออกไปด้วย
บุริศร์มีความสุขทันที
“ภรรยา เรามาต่อกันไหม?”
“ต่ออะไรกัน?”
นรมนนึกถึงสายตาล้อเลียนของมายด์ก่อนจากไป ทั้งร่างก็อายจนอยากจะซ่อนตัว
แต่บุริศร์กลับไม่ค่อยยินยอม ขณะที่กำลังจะไปกอดนรมน ทำอะไรบางอย่างด้วยความยินยอมครึ่งโดนปฏิเสธครึ่ง ด้านนอกก็มีเสียงกรีดร้องแหลมของมายด์ดังขึ้น
YOU MAY ALSO LIKE
