แค้นรักสามีตัวร้าย - บทที่ 691 แค่สอนเด็กใหม่เอง
บทที่ 691 แค่สอนเด็กใหม่เอง
คือนิตา!
ตอนนี้เจตต์เห็นนิตาจึงรีบเดินหนีแทบไม่ทัน
เมื่อฉุกคิดได้ เขาก็ทำเช่นนั้น เขากำลังจะเดินหันตัวจากไป แต่กลับถูกนรมนรั้งเอาไว้ก่อน
“ที่ฉันพูดคุณได้ยินไหม?”
นรมนพูดด้วยท่าทางประกอบ
“อืม ได้ยินแล้ว ผู้หญิงดุดันคนนั้นของพวกคุณมาแล้ว ผมไม่สู้ผู้หญิงหรอก ไม่อยากจะสนใจหล่อน ค่อยคุยกับคุณต่อวันหลังแล้วกัน”
เจตต์รีบวิ่งหนี
นิตาเห็นแผ่นหลังของเจตต์ จึงถามขึ้นด้วยความสงสัย “ประธานนรมน เขามาตามตื๊อคุณอีกแล้วเหรอ? ทำไมเขานี่หน้าด้านหน้าทนจริงๆ”
นรมนเบ้ปาก
ดูท่าคำว่าเจตต์หน้าด้านหน้าทนนี้ยากที่จะหายไปจากปากของนิตา
“เธอมีเรื่องอะไร?”
นรมนก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ในเมื่อเธอพูดมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว ว่าไม่ให้เรียกประธานนรมน หล่อนก็ยังเรียกอยู่อย่างนั้น บอกว่าต้องทำตามกฎของบริษัท
นิตาหยิบเอกสารขึ้นมาด้วยความจริงจัง ยิ้มแล้วพูดขึ้น “ประธานนรมน ดูนี่สิ นี่เป็นแปลนภาพคร่าวๆของแผนการลงทุน”
นรมนสัมผัสได้ถึงความกระตือรือร้นจากสีหน้าของนิตา
“ฉันไม่มีเวลามาสนเรื่องพวกนี้มากนัก เอาแบบนี้ เดี๋ยวฉันหาคนมาช่วยคิด เขาเป็นผู้มีประสบการณ์ด้านนี้ เธอสามารถไปถามเขาได้”
คำพูดของนรมนทำให้นิตาดีใจขึ้นชั่วขณะ
“จริงเหรอคะ? เขาเป็นใครกัน? แบบนี้ดีไปเลยประธานนรมน คุณวางใจได้ ฉันจะทำมันออกมาให้ดีที่สุด”
“อืม เดี๋ยวฉันให้เขาไปหาเธอเอง เธอกลับก่อนเถอะ”
นิตาเดินจากไปด้วยความดีใจ
นรมนกลับมายังห้องผู้ป่วย คุยกับบุริศร์ต่อซักพัก ป้องก็แจ้งข่าว ว่าโพนี่อาจจะมาที่นี่ในเร็วๆนี้ อาจจะมีเรื่องเกี่ยวกับการผ่าตัดของบุริศร์ที่ต้องคุย
เธอตื่นเต้นและรอคอยเป็นอย่างมาก
แต่ว่าก่อนหน้านี้ นรมนรู้สึกว่าตัวเองควรจัดการเรื่องของนิตาเสียก่อน
เธอนัดเจตต์ออกมาทานข้าว ซึ่งทำให้เจตต์รู้สึกแปลกใจมาก
“ผมไม่ได้ฟังผิดไปใช่ไหม? คุณจะเลี้ยงข้าวผม? วันนี้ลมเพลมพัดอะไรกัน?”
เจตต์ตื่นเต้นมาก แต่ก็ไม่ลืมที่จะหยอกนรมน
“พอได้แล้ว ทำอย่างกับฉันทำอย่างกับคุณเป็นลูกน้องอย่างนั้น ในเมื่อเป็นแบบนี้ ยังจะตามฉันอยู่ทำไมล่ะ?”
ภายใต้การควบคุมจองนรมน เจตต์จึงได้แต่หัวเราะ “ผมเต็มใจ! ผมชอบถูกบังคับ ไม่ได้เหรอ?”
“ได้! แต่ว่าที่วันนี้ฉันเลี้ยงข้าวคุณ ก็เพราะมีเรื่องรบกวนนิดหน่อย”
“ดูสิ ผมก็รู้ ว่าคุณไม่มีทางที่อยู่ดีๆจะมาเลี้ยงข้าวผมแน่นอน คุณไม่เคยเลี้ยงข้าวผมเฉยๆหรอก จะต้องมีธุระทุกครั้ง คุณจะทำให้ผมประทับใจซักครั้งไม่ได้เลยหรือไง?”
เจตต์บ่นอุบ นรมนกลับยกมุมปากขึ้นยิ้ม จากนั้นทำท่าทาง “ฉันไม่สามารถทำให้คุณประทับใจหรอก แค่นี้คุณก็ตามฉันจะแย่แล้ว ถ้าคุณยิ่งประทับใจอีก ฉันก็คงต้องเดินหลบคุณแล้วแหละ”
“ได้! ผมไม่ทานแล้วข้าวมื้อนี้ ธุระของคุณผมก็จะไม่ช่วย จะได้ไม่ต้องทำให้คุณหนูนรมนรู้สึกกลัว”
เจตต์พูดจบกำลังจะลุก แต่พบว่าชายเสื้อของตัวเองถูกจับเอาไว้อยู่
เขาหันหัวกลับมามอง พบว่านรมนมองเขาด้วยสายตาอ้อนวอน แล้วจากนั้นก็ยิ้มแฉ่งขึ้นมา
“ทำไม? ไม่อยากให้ผมไปแล้วเหรอ? คุณฟังผมพูดนะ ตอนนี้บุริศร์ไม่รู้ว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่ แบบนี้แหละดีแล้ว คุณทิ้งเขาไปก่อนชั่วคราว ไปทานข้าวกับผมซักมื้อ จากนั้นผมจะรับปากคุณไม่ว่าเรื่องไหนก็ตาม”
สิ่งที่เจตต์พูดทำให้นรมนหงุดหงิด แต่เมื่อนึกถึงแผนการตัวเอง จึงพยักหน้าตอบรับ “ได้สิ ฉันตกลง คุณเลือกสถานที่เลย”
“ต้องแบบนี้สิ!”
เจตต์ดีใจมาก เทเรื่องทั้งหมดทิ้ง แล้วพานรมนขับรถไปบนเขา
ที่นี่เป็นร้านอาหารแบบพื้นบ้าน
เจตต์ก็ไม่รู้ว่าค้นพบที่นี่ได้อย่างไร แต่นรมนรู้สึกว่าวิวดีมากเลยแหละ
หลังจากที่เธอมาถึง ก็สูดลมหายใจเข้าลึก
อื้ม！
สดชื่นจริงๆ
“เป็นยังไง? ไม่เลวเลยใช่ไหม?”
เจตต์พยายามถามด้วยความเอาใจ
นรมนยิ้ม แล้วตอบด้วยท่าทาง “วิวดีมากเลยแหละ แต่ว่ารสชาติอาหารจะเป็นยังไงก็ไม่รู้”
“ไปชิมก็จะได้รู้แล้วไหม? ไปเถอะ!”
เจตต์เดินจูงมือนรมนเข้าไป
ที่นี่มีแขกไม่มากนัก แต่กลับรู้สึกอบอุ่นมากเป็นพิเศษ
เจตต์พานรมนมายังที่นั่งริมหน้าต่าง ด้านหลังเป็นภูเขา ดูมีอรรถรสมาก
พนักงานรีบเข้ามาต้อนรับ ให้พวกเขาสั่งอาหาร
นรมนให้เจตต์เป็นคนสั่งอาหาร
เมื่ออาหารมาเสิร์ฟ แต่ละเมนูมีความพิเศษมาก
นรมนเห็นอาหารบนโต๊ะก็เริ่มรู้สึกหิว
“รีบชิมดูสิ”
เจตต์เร่งให้เธอทานเหมือนกับเด็ก
นรมนหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารชิม
อืม รสชาติดีเลยแหละ
เธอพยักหน้า มองไปทางเจตต์ แล้วยกนิ้วให้
เจตต์จึงหัวเราะขึ้นมาด้วยความชอบใจ
“อร่อยไหม? อร่อยใช่ไหม? แบบนี้ก็ถูกแล้ว ดูสิใครเป็นเจ้าของร้าน”
นรมนอึ้งไปชั่วขณะ
“หมายความว่าอย่างไร?”
“หมายความว่าอย่างไร? ร้านอาหารนี้ผมทำออกมาเป็นอย่างไรบ้าง? ดีไปเลยใช่ไหมล่ะ?”
เจตต์หัวเราะอย่างชอบใจ
นรมนมองเขา แล้วถามขึ้นด้วยความสงสัย “คุณไม่กลับเมืองชลธีแล้วเหรอ?”
“คุณอยู่ที่ไหน ผมก็อยู่ที่นั่น ในเมื่อคุณชอบที่นี่มาก ผมก็จะอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนคุณ กิจการที่เมืองชลธีมีคนดูแลอยู่แล้ว ผมเข้าไปเช็คในเว็บไซต์ทุกวันก็พอแล้ว แต่ว่าช่วงนี้คุณดูผอมลงไปมาก แล้วยังไม่ชอบทานอะไรอีก ผมจึงนำอาหารที่เมืองชลธีกับที่นี่มาผสมผสานกัน จากนั้นเปิดเป็นร้านอาหารพื้นบ้าน แค่คุณอยากกิน ผมก็จะให้คนไปส่งให้ทันที เป็นยังไง?”
สิ่งที่เจตต์พูดนั้นทำให้นรมนประทับใจ และสับสนมาก
เธอแต่งงานแล้ว ไม่ได้คิดกับเจตต์แบบนั้น พวกเขาเป็นเพียงเพื่อนกันเท่านั้น แต่ว่าเธอพูดเรื่องนี้ไปหลายต่อหลายครั้ง แต่เจตต์ก็ทำเหมือนไม่ได้ยินแบบนั้น
นรมนอยากให้เจตต์มีความสุขของตัวเองจริงๆซักที
สิ่งที่เขาทำพวกนี้ควรจะทำเพื่อผู้หญิงอีกคน ที่ไม่ใช่เธอ
เขาสามารถช่วยเธอท่ามกลางความยากลำบาก ก็ประทับใจไม่น้อยแล้ว เธอจะทำให้เขารู้สึกมากไปกว่านี้ได้อย่างไร?
แล้วตอนนี้เพื่ออยู่เป็นเพื่อนเธอ เขาถึงกับลงหลักปักฐานที่นี่ ความคิดเช่นนี้ที่ทำให้นรมนรู้สึกกลัว
เจตต์เห็นนรมนไม่ตอบอะไร เขาจึงถามขึ้นมา “ทำไมเหรอ? ไม่อร่อยเหรอ? หรือว่าประทับใจจนพูดไม่ออก?”
“เจตต์ ฉันมีเรื่องอยากให้คุณช่วยหน่อย”
นรมนเริ่มทำท่าทางภาษามือพูดขึ้นมา จึงทำให้เจตต์ตกใจ
“เธอจะขรึมขนาดนั้นทำไมกัน? เธอมาถึงขนาดนี้แล้ว ก็พูดมาสิ เรื่องอะไร? ผมตกลงคุณแล้ว”
“คุณพูดแล้วนะ”
“ผมพูดสิ ผมเคยคืนคำพูดกับคุณเสียเมื่อไหร่?”
เจตต์มองนรมนด้วยความขัน จากนั้นยกไวน์ขึ้นจิบ
วันนี้อารมณ์ดีจริงๆ สงสัยไวน์คงจะหอมน่าดู
เจตต์อารมณ์ดีได้เพียงไม่กี่นาที นรมนก็พูดต่อด้วยภาษามือ “ในด้านการบริหารบริษัทนั้น ฉันใม่มีประสบการณ์อะไรมากนัก ในด้านการลงทุนฉันก็ไม่มีประสบการณ์ คุณรู้ดี ฉันมีธุรกิจท่องเที่ยวอยู่ตรงนี้ ทั้งรายรับและรายจ่ายทั้งหมดล้วนมากจากบริษัทนี้ ตอนนี้ต้องการขยายธุรกิจไปทางสิบสองปันนา แต่ฉันไม่ค่อยคุ้นเคยกับที่นี่มากนัก ถ้าต้องการขยาย ก็ต้องใช้เวลาศึกษา คุณก็รู้ว่าสถานการณ์ฉันในตอนนี้ทำอะไรมากไม่ได้”
“ทำไมไม่ได้ล่ะ? คุณแค่หาพยาบาลมาดูแลบุริศร์ซักคน คุณไปศึกษากับผมก็ได้นี่ พอดีเลย ที่เราสองคนจะได้ไปเที่ยวด้วยกันซักครั้ง ใช่สิ แบบนี้มันดีมาก”
สิ่งที่เจตต์พูดทำให้นรมนเหนื่อยใจ
“อยากจะแกล้งบุริศร์เหรอ? ฉันจะบอกคุณให้นะ ว่าถ้าเกิดเรื่องแบบนี้อีก ฉันจะไม่สนใจคุณแล้วจริงๆ ถ้าหากบุริศร์ตื่นขึ้นมา คุณไม่กลัวเขาจะตามถลกหนังคุณเหรอ?”
“ก็ต้องรอเขาตื่นขึ้นมาก่อนนะ สถานการณ์ของเขาในตอนนี้ จะตื่นขึ้นมายังยาก ชีวิตนี้ก็อาจจะทำได้เพียงเท่านี้”
เจตต์หยุดพูดไม่ได้ เขาพบว่าแววตาจองนรมนเปลี่ยนไป
เขารีบมองไปทางเธอ พบว่าแววตาของเธอเจือความเศร้า และแฝงไปด้วยความทุกข์
“ถุย ผมนี่ปากเสียจริงๆ พอแล้วๆ อย่าเศร้าไปเลย บุริศร์เขาเป็นคนดี ฟ้ามีตา เดี๋ยวเขาก็หายดีเอง เธอวางใจเถอะ ชีวิตของลูกผู้ชายคนหนึ่งไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆหรอก จะกลายเป็นแบบนั้นได้อย่างไรกัน? เป็นไปไม่ได้หรอก”
เจตต์ก็รู้สึกว่าตัวเองแปลกจริงๆ
เขาอยากจะไม่ให้บุริศร์ฟื้นขึ้นมาอีกในชีวิตนี้ เขาก็จะได้ดูแลนรมนเสียที จะได้อยู่เคียงข้างเธอ แม้ว่าชื่อของเธอจะยังเป็นนามสกุลของบุริศร์อยู่ แค่ได้อยู่เคียงข้างเธอตลอดไป ก็พอใจแล้ว”
แต่เมื่อเขาเห็นนรมนมีความเศร้านั้น เขาอยากให้นรมนได้สมหวัง ให้เธอได้เป็นผู้หญิงที่มีความสุข
ความขัดแย้งนี้แทบจะทำให้เขาบ้าตาย แต่กลับชอบที่เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ
หรือว่าเขาอาจจะชอบทรมานตัวเองจริงๆ
ทำไมนรมนจะไม่รู้สิ่งที่เจตต์คิด?
เพราะเป็นเช่นนี้ เธอจึงไม่ต้องการให้เจตต์มาเสียเวลากับเธออีก
เขาควรมีความสุขของตัวเอง!
ถ้าหากเจตต์ไม่ยอม เธอก็ต้องพยายามยัดเยียดมันให้เขาแล้ว!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ นรมนจึงเริ่มพูดด้วยภาษามือต่อ “อย่างนั้นคุณตกลงแล้วใช่ไหม?”
“ตกลงอะไร?”
เจตต์งงเล็กน้อย ทำไมเขารู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกนรมนล่อลวงอยู่ล่ะ?
แต่เมื่อเขาสบตากับนรมน เธอยังคงมีความเศร้า ไม่จางหายไป
นรมนถอนหายใจ แล้วพูดต่อด้วยภาษามือ “คุณจะช่วยฉันไปศึกษาหน่อยได้ไหม?”
“โอเคๆ ผมตกลง ผมนึกว่าจะเรื่องอะไร เรื่องแค่นี้จะทำให้มันจริงจังไปทำไมกัน? ผมจะถือว่าไปเที่ยวแล้วกัน”
เจตต์ตอบตกลงอย่างง่ายดาย
นรมนแอบดีใจ จึงตอบด้วยภาษามือ “เดี๋ยวฉันส่งคนของทางบริษัทติดตามคุณไปจดบันทึกข้อมูล เธอยังเป็นคนมาใหม่ ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง คุณสอนเธอล่ะกัน ถ้าวันหลังฉันไม่อยู่ ก็ว่าจะฝากบริษัทไว้ให้คนที่มาใหม่คนนี้ดูแล คุณรู้ไหม ตัวเองเก่งก็ไม่เท่ากับมีลูกมือดีๆซักคน คุณก็คงไม่หวังให้อนาคตของฉันยุ่งจนเหนื่อยตายหรอกใช่ไหม?”
พูดจนสุดท้าย นรมนก็เปิดไพ่ลำบากขึ้นมา
เจตต์จะกล้าปฏิเสธเธอได้อย่างไร?
“โอเค ได้ แค่สอนงานเด็กใหม่เอง ผมสัญญาว่าจะเอาสิ่งที่ผมรู้ทั้งหมด สอนให้เธอ โอเคไหม?”
“ฉันต้องขอบคุณคุณมากจริงๆ”
เมื่อนรมนได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ เธอจึงรีบรินเหล้าให้เจตต์ จากนั้นก็ยิ้มให้เขา แล้วทานข้าวต่อ
“งั้น เดี๋ยวพรุ่งนี้คุณไปหาหล่อนที่นี่ได้เลย พวกคุณเริ่มงานด้วยกัน ใช่แล้ว พรุ่งนี้ฉันอาจจะต้องพาบุริศร์ไปตรงร่างกายในเมืองเสียหน่อย อาจจะไม่มีเวลารับสายซักเท่าไหร่ มีอะไรก็ทิ้งข้อความเอาไว้แล้วกัน”
นรมนกำชับ
เจตต์พยักหน้าตกลง แต่เมื่อวันรุ่งขึ้นที่เขาไปถึงสถานที่ที่นรมนบอก พบเจอกับหล่อนคนนั้น ทำให้เอาสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
YOU MAY ALSO LIKE
