แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 1 คุณจะโดนรถชน
บทที่ 1 คุณจะโดนรถชน
“แค่ให้คุณไปนั่งดื่มกับเจ้านายหน่อยเดียว ทำไมถึงต้องมาทำเหมือนจะฆ่าตัวตายแบบนี้? คุณต้องการอะไรกันแน่?”
“ที่เชิญคุณไปก็เพราะเห็นว่าคุณมีหน้ามีตา คุณจะทำตัวสูงส่งอะไรนักหนา? ยังคิดว่าตัวเองเป็นคุณหนูตระกูลเจียงอยู่อีกหรือไง?”
หนิงหนิงนั่งอยู่บนเตียงผู้ป่วย จ้องมองชายที่ยืนด่าเธออยู่หน้าเตียง
คนคนนี้บุกเข้ามาในห้องผู้ป่วยแต่เช้าตรู่อย่างไร้มารยาท ปลุกเธอที่เพิ่งจะหลับไปให้ตื่นขึ้นมา
พอเขาเข้ามาก็ด่าเธอทันที ทำให้เธอพูดแทรกอะไรไม่ได้สักคำ
นี่เป็นคนรู้จักคนแรกของร่างเดิมที่หนิงหนิงได้พบหลังจากที่เข้ามาอยู่ในร่างนี้
เธอไม่มีความทรงจำของร่างนี้และไม่รู้จักเขา จึงไม่ได้พูดอะไรออกมา
หนิงหนิงตรวจสอบข้อมูลที่ได้จากคำพูดของเขา และเดาว่าเขาคือผู้จัดการของร่างเดิม
ร่างเดิมเป็นนักแสดงหญิง และเป็นคุณหนูตระกูลเศรษฐีสกุลเจียง
เธอทั้งสวยและรวย เป็นที่อิจฉาของทุกคน
นอกจากนิสัยที่เหมือนคุณหนูทั่วไป เธอก็ไม่มีข้อบกพร่องอะไรให้ติ
แต่เมื่อหนึ่งเดือนก่อน มีข่าวแพร่สะพัดไปทั่วว่า ตอนแรกเกิดเธอถูกสลับตัวกับทายาทตัวจริงของตระกูลเจียง เธอไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลเจียงแต่อย่างใด
เธอเป็นเพียงนกกาเหว่าที่แอบสวมรอยเป็นทายาทตัวจริง
เรื่องบังเอิญก็คือ ทายาทตัวจริงของตระกูลเจียงนั้นก็เป็นนักแสดงในวงการเดียวกัน ทั้งสองคนเป็นคู่แข่งกันมาตลอด
ตอนที่มีข่าวแพร่ออกไป พวกเธอกำลังถ่ายทำละครเรื่องเดียวกันพอดี
ร่างเดิมไม่ยอมรับ ในระหว่างการถ่ายทำละครจึงได้ผลักทายาทตัวจริงลงน้ำ
ข่าวนี้ระเบิดขึ้นบนโลกออนไลน์ ชาวเน็ตต่างโกรธแค้น
พวกเขารวมตัวกันประณามทายาทตัวปลอม คว่ำบาตรเธอ บอกว่าเธอไม่สมควรเป็นมนุษย์และเรียกร้องให้เธอออกไปจากวงการบันเทิง
บริษัทตามกระแสประชาชน จึงสั่งพักงานเธอ
ร่างเดิมถูกยกเลิกสัญญาพรีเซ็นเตอร์และต้องแบกรับค่าปรับจากการผิดสัญญามากมาย
บัตรเครดิตของเธอถูกตระกูลเจียงระงับไปแล้ว ไม่มีเงินจ่ายหนี้ใด ๆ เลย
เธอเป็นคนสวยผู้จัดการจึงแนะนำให้เธอไปเป็นสาวต้อนรับในบาร์คอยรับรองเหล่านายใหญ่หรือตกลงเป็นเมียน้อยของพวกเจ้าของบริษัทใหญ่
ร่างเดิมไม่ยอมตกลง ผู้จัดการจึงคิดหาวิธีหลอกล่อเธอไป
ทันทีที่ไปถึง ร่างเดิมก็ล่วงรู้ความจริงจึงกระโดดลงมาจากชั้นสี่ทันที
ร่างเดิมเสียชีวิตและหนิงหนิงจากอีกโลกหนึ่งได้ข้ามมาสิงร่างแทน
จ้าวเฉิงหยวนด่าจนเหนื่อย เขาเอามือกุมเอวพักหายใจ มองดูโทรศัพท์มือถือ
ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมง ห้องพักฟื้นเงียบสงัด หน้าต่างปิดสนิท ม่านปิดมิดชิด
มีเพียงแสงไฟในห้องที่ยังคงเปิดอยู่
จ้าวเฉิงหยวนปิดไฟด้วยความรวดเร็ว
ตอนที่หนิงหนิงกระโดดตึกกะทันหัน ทำเอาเขาตกใจแทบตาย
เพื่อไม่ให้เรื่องรั่วไหลออกไป เขาจึงแอบพาเธอเข้าโรงพยาบาลอย่างเงียบ ๆ และจ่ายเงินเพิ่มเป็นสองเท่าเพื่อให้เธอได้พักในห้องพักเดี่ยวที่มีความเป็นส่วนตัวมากกว่า
ตอนที่หนิงหนิงถูกส่งเข้ามาเธออยู่ในสภาพครึ่งตายครึ่งเป็น จ้าวเฉิงหยวนจึงวางแผนจะปล่อยให้เธอตายไปเอง
เขาคิดคำอธิบายสำหรับโลกภายนอกไว้เรียบร้อยแล้ว ถึงเวลาก็จะบอกว่าเป็นการฆ่าตัวตาย ชาวเน็ตก็อยากให้เธอตายเร็ว ๆ อยู่แล้ว
ไม่คิดว่าเด็กคนนี้ดันดวงแข็ง ดันรอดชีวิตมาได้ซะอย่างนั้น
แถมยังดูสบายเกินหน้าเกินตาอีกต่างหาก
“กลางวันแสก ๆ ไม่เปิดหน้าต่างแถมยังเปิดไฟอีก นี่มันโรงพยาบาลของบ้านคุณหรือไง?”
ค่ารักษาพยาบาลที่เขาต้องจ่าย ทำให้จ้าวเฉิงหยวนรู้สึกเจ็บปวดในใจ
ตอนนี้เขามองหนิงหนิงแล้วรู้สึกขัดหูขัดตาไปหมด
จ้าวเฉิงหยวนเดินไปที่ข้างหน้าต่าง แล้วดึงผ้าม่านเปิดออกอย่างแรง
แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในห้อง
จ้าวเฉิงหยวนถาม “กลางวันแสก ๆ ทำไมไม่เปิดหน้าต่างล่ะ ไม่ชอบแสงแดดขนาดนั้นเลยเหรอ?”
หนิงหนิงหรี่ตามองเล็กน้อย
เขาพูดถูกจริง ๆ เธอไม่ชอบแสงแดด
เธอกับดวงอาทิตย์นั้น เป็นคู่ปรับกันมาตั้งแต่เกิด
เธอถือกำเนิดในช่วงเวลาที่แสงจันทร์สายแรกส่องลงมายังพื้นพิภพ ดวงจันทร์ได้มอบพลังให้กับเธอ
พระอาทิตย์เป็นตัวแทนของความสว่าง ส่วนพระจันทร์เป็นตัวแทนของความมืด
และความมืด
ไม่เคยเป็นสิ่งที่ผู้คนยอมรับ ไม่ว่าจะความเดียวดาย ความตายหรือความลี้ลับ ล้วนเป็นสิ่งน่าหวาดหวั่นในสายตาคนส่วนใหญ่
ทุกที่ที่เธอปรากฏตัว มักจะมาพร้อมกับหายนะเสมอ
ดังนั้นผู้คนจึงหวาดกลัวเธอ
พวกเขาเรียกเธอว่าแม่มดหนามดำ เจ้าแห่งความมืด
แสงแดดที่ตกกระทบข้อมือ ให้ความรู้สึกอบอุ่น
หนิงหนิงมีเหงื่อซึมที่หน้าผาก ใบหน้าค่อย ๆ ซีดลง เธอหลับตาลง
จ้าวเฉิงหยวนยืนอยู่ข้างหน้าต่าง มุมปากกระตุกเล็กน้อย
“เลิกแกล้งทำได้แล้ว อีกสองวันก็ออกจากโรงพยาบาลซะ ตอนนี้เจ้านายยังสนใจคุณอยู่ ฉันจะพาคุณไปขอโทษพวกเขาถือโอกาสนี้รีบหาผู้อุปถัมภ์ซะ”
“ตอนนี้คุณเหลือแค่รายการวาไรตี้พี่น้องรายการเดียวแล้ว แถมยังเป็นทางฝั่งตระกูลเจียงที่ช่วยดันให้ต่อ คิดว่าพวกเขายังนึกถึงคุณอยู่งั้นเหรอ? ไม่ใช่หรอก พี่น้องตระกูลเจียงก็จะเข้าร่วมด้วย คุณลองเดาดูสิว่าทำไม? ก็เพื่อจะมาดูคุณเป็นตัวตลกไง ขโมยชีวิตที่ดีของลูกสาวเขามายี่สิบกว่าปี คุณคิดว่าตระกูลเจียงจะปล่อยคุณไปง่าย ๆ เหรอ?”
หนิงหนิงลูบสร้อยข้อมือที่ข้อมือของเธอ
สร้อยข้อมือมีรูปทรงเป็นงู
เมื่อมองดูอย่างผิวเผิน มันดูเหมือนงูตัวเล็ก ๆ จริง ๆ
ลำตัวสีเงินรัดแน่นรอบข้อมือขาวเนียน
ดวงตาของหัวงูเรืองแสงสีเขียว ลิ้นสีแดงแลบออกมาจากปาก
เธอเงยหน้าขึ้นสู้กับแสงแดด จ้องตาของจ้าวเฉิงหยวนแล้วพูดช้า ๆ ทีละคำว่า
“คุณ…จะ…โดน…รถ…ชน”
เธอยังพูดภาษาจีนกลางได้ไม่คล่องนัก จึงต้องพูดช้า ๆ แบบนี้
ปัญหาแรกของการข้ามมิติคือการสื่อสารที่ไม่เข้าใจกัน
ที่ข้อมือของเธอ ดวงตางูส่องแสงสีแดงวาบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“คุณกำลังสาปแช่งฉันเหรอ?” จ้าวเฉิงหยวนถามอย่างไม่อยากเชื่อ
เขาเดินไปที่ข้างเตียงมือล้วงกระเป๋ากางเกง ก้มมองหนิงหนิงที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้จากมุมสูง “แน่ล่ะสิ ตอนนี้คุณเริ่มติดนิสัยต่อต้านแล้วใช่ไหม? เอาเป็นว่าตอนนี้ได้แค่ปากดีไปก่อนแล้วกัน น่าสงสารจริง ๆ ฉันจะเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้าย อย่าคิดมาเล่นบทหญิงบริสุทธิ์ผู้สูงส่งอะไรนั่นกับฉันอีก”
สามปีที่ผ่านมาภายใต้การควบคุมของเขา เธอถูกเขาใช้งานและดูถูกมาตลอด
แค่ครั้งเดียวที่เขาพาเธอมาส่งโรงพยาบาล ก็เริ่มจะไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเสียแล้ว
“ถ้าคุณอยากตายนัก ฉันก็ไม่ห้ามหรอก ยังไงก็มีแค่สองทางเลือกตายหรือไม่ก็ขายตัว คุณเลือกเอาเองแล้วกัน”
จ้าวเฉิงหยวนยิ้มพลางทำท่าบีบคอหนิงหนิง เป็นการข่มขู่
โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าดังขึ้น เขาล้วงมันออกมาดูหน้าจอสีหน้าเปลี่ยนไปในทันที ก่อนจะยิ้มกว้างรับสาย
“ท่านประธานฟาน ผมจ้าวเฉิงหยวนครับ…”
“เธอว่านอนสอนง่ายดี พอออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่ ผมจะรีบส่งให้ทันทีเลยครับ จะให้ไปตอนนี้เหรอครับ? ได้ครับ ได้ครับ ผมจะไปดื่มด้วย…”
หลังวางสายเขาออกจากห้องผู้ป่วยและปิดประตูดังปัง
พยาบาลที่กำลังตรวจเช็คห้องข้าง ๆ สะดุ้งตกใจ โผล่หน้าออกมาถาม “นี่มันโรงพยาบาลนะคะ คุณทำอะไรของคุณ?”
จ้าวเฉิงหยวนมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินจากไปอย่างไม่ใส่ใจ
พยาบาลกลอกตาพลางบ่น “คนอะไรเนี่ย ไร้มารยาทจริง ๆ”
จ้าวเฉิงหยวนขับรถออกมาจากลานจอดรถ พอมาถึงสัญญาณไฟจราจรแรก ก็เจอไฟแดงพอดี
เขาสบถออกมาคำหนึ่ง พร้อมทุบพวงมาลัยรถ
แต่ไม่คาดคิดว่า พอเขาทุบพวงมาลัยรถกลับเคลื่อนที่
จ้าวเฉิงหยวนรีบเหยียบเบรก แต่รถกลับไม่ทำตามคำสั่งของเขาเลย
เขาเหยียบคันเร่ง รถพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว มุ่งตรงไปชนรถเก๋งสีดำที่จอดอยู่ริมถนนฝั่งตรงข้ามทางซ้ายสุด
ระยะห่างระหว่างรถทั้งสองคันไม่เกินหนึ่งเมตร รถของจ้าวเฉิงหยวนเบรกกะทันหัน แรงเฉื่อยจากการเบรกรุนแรงมาก ทำให้รถของเขาเด้งขึ้นแล้วเฉียดผ่านด้านบนของรถเก๋งไป
คนขับในรถเก๋งได้แต่จ้องมองรถคันหนึ่งลอยผ่านเหนือศีรษะเขาไป พลิกตัวกลางอากาศสองสามตลบ ก่อนจะตกลงบนแปลงดอกไม้ริมถนนส่งเสียงดังสนั่น
รถตกลงพื้นในสภาพคว่ำ กระจกแตกละเอียด
ก่อนที่สติจะเลือนหาย ภาพใบหน้าด้านข้างที่ซีดขาวของหญิงสาวผุดขึ้นในความคิดของจ้าวเฉิงหยวน เธอพูดว่า…
‘คุณจะโดนรถชน’
ห้องผู้ป่วย
หลังจากที่จ้าวเฉิงหยวนจากไป หนิงหนิงก็ลงจากเตียงดึงม่านปิดอีกครั้ง ทำให้ห้องผู้ป่วยมืดสลัว
เธอกลับไปนอนบนเตียง ผ่านไปประมาณสิบนาที
ประตูห้องผู้ป่วยถูกผลักเปิดออก แมวดำตัวหนึ่งที่มีขนสีดำสนิททั้งตัวย่องเข้ามา ในปากของมันคาบหนังสือเล่มหนึ่งอยู่