แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 20 หนิงหนิงกำลังต่อสู้กับผี!

บทที่ 20 หนิงหนิงกำลังต่อสู้กับผี!

ห้องชั้นสองเมื่อเทียบกับชั้นล่างแล้ว ด้อยกว่าเล็กน้อยแต่ก็แค่นิดเดียวเท่านั้น โทนสีของห้องไม่ได้หรูหราเท่าชั้นล่าง โดยใช้สีฟ้าอ่อนเป็นหลัก

ชุดโซฟาสีฟ้าอ่อนหนึ่งชุด ประดับด้วยขอบลูกไม้

เตียงเจ้าหญิงสีฟ้าขาวอยู่ตรงกลางห้อง ข้างเตียงมีโต๊ะเครื่องแป้งสไตล์ฝรั่งเศสย้อนยุคในโทนเดียวกัน

ผ้าม่านหน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่ก็เป็นสีฟ้า ขอบผ้าม่านปักด้วยลูกไม้เช่นกัน

บนระเบียง มีโต๊ะกลมเล็ก ๆ วางชุดน้ำชาอย่างประณีต

ถังถังวางกระเป๋าเดินทางลง แล้วหยิบเสื้อผ้าทั้งหมดออกมาจากกระเป๋า

หนิงหนิงเดินวนไปมาในห้อง มุมผ้าม่านปลิวขึ้นมาเธอชะงักฝีเท้า ทั้ง ๆ ที่ในห้องไม่มีลมเลย

ถังถังพูดพลางหยิบเสื้อผ้าออกมาทีละชุด “พวกนี้ฉันจะเอาไปเก็บในตู้เสื้อผ้านะ”

หนิงหนิงเหลือบมองชุดกระโปรงหลากสีสันเหล่านั้น

“ไม่มีเสื้อผ้าสีดำเลยเหรอ?”

เธอชอบใส่เสื้อผ้าสีดำ เหมือนชุดที่เธอสวมใส่อยู่ตอนนี้ซึ่งก็เป็นชุดที่คัดเลือกมาจากเสื้อผ้าที่เธอนำมาเอง

ถังถังส่ายหน้า เสื้อผ้าเหล่านี้เคยเป็นแบบที่หนิงหนิงชอบทั้งหมด

“คุณเอากลับไปเถอะ”

“ได้” ถังถังตอบรับเสียงเบาก่อนจะรูดซิปกระเป๋าอย่างหงอย ๆ

หลังจากสูญเสียความทรงจำ หนิงหนิงเหมือนกลายเป็นคนละคน ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด

และก็มีความลับเพิ่มขึ้นมามากมาย

หากหนิงหนิงไม่พูด เธอก็จะไม่ถาม

คนเราย่อมมีความลับกันทั้งนั้น

เธอเองก็มีความลับเหมือนกัน

จริง ๆ แล้วเธอค่อนข้างชอบหนิงหนิงที่เป็นแบบนี้

ทั้งมั่นใจ ทั้งมีเสน่ห์

เพียงแต่เธอยังไม่ชิน

เหมือนหนิงหนิงอยู่ดี ๆ ก็เก่งขึ้นมาทันที

ทั้งพาเธอเดินผ่านกลุ่มแฟนคลับในลานกว้าง เมื่อครู่ก็พาพวกเขาเดินผ่านแปลงดอกกุหลาบในสวน

หนิงหนิงคนก่อนต้องการให้เธอปกป้อง แต่หนิงหนิงในตอนนี้สามารถปกป้องเธอได้แล้ว

“เดือนที่แล้วได้รับเงินเดือนหรือเปล่า?” หนิงหนิงถาม

“หา?” ถังถังอุทาน

ทำไมถึงพูดเรื่องเงินเดือนขึ้นมา

เงินเดือนของเธอถูกโอนเข้าบัญชีของหนิงหนิง ถ้าหนิงหนิงไม่มีเงินเธอก็ย่อมไม่มีเงินเช่นกัน

ครอบครัวของเธอพยายามเกลี้ยกล่อมให้เธอลาออกมานานแล้ว แต่เธอไม่อยากทิ้งหนิงหนิง โดยเฉพาะในช่วงเวลาแบบนี้ที่หนิงหนิงมีแค่เธอเป็นเพื่อน

แต่ตอนนี้ ดูเหมือนหนิงหนิงจะไม่ต้องการเธอแล้ว

ถังถังรู้สึกเกรงใจเล็กน้อย “ยังเลย เธอก็รู้นี่ จ้าวเฉิงหยวนนั่นประสบอุบัติเหตุรถชน ตอนนี้ยังนอนโรงพยาบาลอยู่เลย”

นึกถึงเรื่องนี้แล้ว ถังถังก็รู้สึกสะใจ

สมควรแล้ว!

“ไม่ต้องพึ่งเขาก็ได้ เดี๋ยวฉันจ่ายให้คุณเอง” หนิงหนิงพูดพลางแบมือออก “อันนี้ให้คุณ”

ถังถังเบิกตากว้าง

บนฝ่ามือของหนิงหนิง คือเพชรทรงรีเม็ดหนึ่ง

ในฐานะผู้ช่วยของหนิงหนิง ถังถังเคยสัมผัสและมีความรู้เกี่ยวกับเพชรพอสมควร

เพชรที่เธอเคยเห็นและเม็ดใหญ่ที่สุด คือ หัวใจสีขาวที่เป็นของสะสมของตระกูลลู่มีขนาดถึงห้าร้อยกะรัต

เพชรที่อยู่ในมือของหนิงหนิงตอนนี้ ดูด้วยตาเปล่าก็เห็นว่ามีขนาดเล็กกว่าเพชรเม็ดนั้นเพียงเล็กน้อย

“นี่ไม่ใช่เพชรใช่ไหม?” ถังถังถาม

“ใช่ ขอโทษด้วยนะ ฉันไม่มีเงินสดติดตัวเลย” หนิงหนิงตอบ

แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

ถังถังรีบโบกมือปฏิเสธ “ไม่ได้หรอก มันแพงเกินไป เงินเดือนฉันไม่เยอะถึงขนาดนั้น”

หนิงหนิงทำหน้าลำบากใจ “แต่ฉันก็ไม่มีอันที่เล็กกว่านี้แล้วนะ”

ถังถังนิ่งอึ้งไป

อะไรกันเนี่ย?

หนิงหนิงพูดต่อ “ถ้าเป็นทองคำมีอันที่เล็กกว่านี้นะ คุณอยากได้ทองคำแทนไหม?”

เธอก็อยากจะให้เมล็ดพันธุ์แก่ถังถัง แต่เมื่อคำนึงถึงสถานการณ์ครอบครัวของถังถังแล้ว ต้นไม้ที่ใหญ่ขนาดนั้นถังถังคงปกป้องมันไว้ไม่ได้

เพชรเม็ดเดียวหรือทองคำน่าจะซ่อนได้ง่ายกว่า

“อ๊าาา หยุดก่อน” ถังถังงงงวย

ความลับของหนิงหนิงนี่มันใหญ่เกินไปแล้ว

“รอให้เธอมีเงินสดก่อน แล้วค่อยให้เงินเดือนฉันดีกว่า”

หนิงหนิงพูดเสียงแผ่ว “ต้องรออีกหลายเดือนเลย กว่าจะถ่ายรายการวาไรตี้เสร็จ ถึงตอนนั้นฉันถึงจะมีเงินสด”

ถังถังนิ่งค้างไปแล้ว

หนิงหนิงกางมืออีกข้างออก “รับไว้เถอะ หรือว่าคุณอยากได้อันนี้?”

เป็นเพชรเหมือนกัน แต่มีขนาดใหญ่กว่าเพชรรูปไข่ที่เห็นเมื่อครู่ถึงหนึ่งรอบและใหญ่กว่าเพชรหัวใจสีขาวด้วยซ้ำ

หลิวเอ้อร์แอบซ่อนตัวอยู่หลังผ้าม่าน ตาเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมา

เพชร เพชรเม็ดใหญ่มาก

ถ้ามีเพชรพวกนี้ เขาก็จะรวยแล้ว

เขาจะขโมยเพชรพวกนี้แล้วหนีออกไป ไม่ต้องเป็นสุนัขรับใช้ตระกูลจ้าวอีกต่อไป

ผ้าม่านสั่นไหวพึ่บพั่บ

ถังถังเหลือบไปมอง

แปลกจัง ทั้ง ๆ ที่ไม่มีลมเลย

หนิงหนิงยิ้ม “ฉันยังมีอันที่ใหญ่กว่านี้อีกเยอะแยะเลยนะ”

ถังถังอ้าปากค้างด้วยความตกใจ “งั้นฉันขออันเล็ก ๆ ดีกว่า”

หนิงหนิงยื่นเพชรอันเล็กให้เธอ “นี่เป็นเงินเดือนของเดือนนี้ เดือนหน้าฉันจะให้เม็ดนี้กับคุณอีกนะ”

ถังถัง “ไม่ ๆ ๆ ต่อไปไม่ต้องให้อีกแล้วก็ได้”

เพชรเม็ดนี้ มีค่าพอให้เธอใช้ได้ไปตลอดชีวิต

ถังถังกำเพชรในมือแน่น กลัวว่ามันจะหล่นหาย

เธอค่อย ๆ ยกเพชรขึ้นส่องกับโคมไฟคริสตัล เพชรใสบริสุทธิ์ส่องประกายวิบวับ

สะอาดบริสุทธิ์ ไม่มีมลทินแม้แต่น้อย

แปะ! มีบางอย่างหยดลงบนใบหน้าที่กำลังเงยอยู่ของเธอ

ถังถังยื่นมือไปเช็ด ของเหลวสีแดงเปรอะเปื้อนหลังมือของเธอ

เธอเงยหน้าขึ้นโดยสัญชาตญาณ

เธอเห็นใครบางคน

มือและเท้าของเขาเกาะอยู่บนเพดานเหมือนกับสัตว์ประหลาด หัวของมันบิดหันเป็นมุมเก้าสิบองศาอย่างน่าสยดสยอง ดวงตาสีดำสนิทจ้องเขม็งมาที่ถังถัง

เนื้อที่แก้มซ้ายของมันหลุดออกมาครึ่งหนึ่ง ห้อยต่องแต่งอยู่บนผิวหนังใบหน้า เลือดหยดติ๋ง ๆ ไหลออกมาจากบาดแผล

เลือดที่หยดลงบนใบหน้าของเธอเมื่อครู่นี้ มาจากใบหน้าของคนคนนี้

ถังถังรู้สึกขนลุกซู่

“ผีหลอก!” เธอร้องลั่น

เธอนึกถึงหนิงหนิง

หนิงหนิงที่เมื่อครู่ยังยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ หายไปแล้ว

ในห้องมีเพียงเธออยู่คนเดียว

ทิวทัศน์ในห้องก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

สีแดง

ทุกหนทุกแห่งล้วนเป็นสีแดง

เตียงสีแดงสดมีสัญลักษณ์มงคลคู่ติดอยู่ที่หัวเตียง

หยดเลือดหยดลงบนผ้าปูที่นอนดังแป๊ะ ๆ เลือดแดงฉานไหลนองพื้น จนเปื้อนรองเท้าปักลายดอกไม้ที่เท้าของถังถัง

เธอสวมชุดเจ้าสาวจีนสีแดง สีแดงที่เหมือนถูกย้อมด้วยเลือด

ผีสัตว์ประหลาดบนหัวส่งเสียงหัวเราะ “ฮ่า ๆ”

มันปรากฏตัวบนเตียงมงคล สวมชุดมงคลสีแดงมันคลานเข้ามาหาถังถัง เนื้อที่หลุดออกมาจากแก้มของมันแกว่งไปมา

ถังถังยืนนิ่งอยู่กับที่เธออยากจะวิ่งหนี อยากจะร้องตะโกน

แต่เธอขยับตัวไม่ได้ และก็ส่งเสียงออกมาไม่ได้

ความหวาดกลัวอย่างที่สุดทำให้เธอสั่นไม่หยุด

มันยื่นมือออกมา แล้วยิ้มกว้างให้ถังถัง

ปัง!

เสียงตบดังกังวาน

เศษเนื้อบนใบหน้าของปีศาจถูกตบจนกระเด็นออกไป

ถังถังกรีดร้องออกมา

เอ๊ะ? เธอส่งเสียงร้องได้แล้ว

หนิงหนิงยืนอยู่ข้างเตียง เธอสะบัดแขนเบา ๆ เพราะตบแรงไปหน่อย

เธอเดินเข้าไปประคองร่างของถังถังที่ขาอ่อนเพราะความกลัวให้ลุกขึ้น “ขอโทษนะ เป็นยังไงบ้าง ยืนไหวไหม?”

เธอเพิ่งผ่านประสบการณ์ภาพหลอนคล้าย ๆ กับถังถังมาเหมือนกัน เธอตั้งใจดูการแสดงของผีสมัยใหม่นานหน่อยเพื่อดูว่าพวกมันทำอะไรได้บ้าง

แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ต่างอะไรจากเดิม

ถังถังเกาะมือเธอแล้วพยุงตัวลุกขึ้นยืน

หนิงหนิงปลอบใจเธอ “ไม่ต้องกลัวนะ มันแค่ทำให้คุณตกใจได้เท่านั้นแหละ ตัวคุณมียันต์อยู่มันไม่กล้าเข้ามาใกล้คุณหรอก”

ถังถังรีบล้วงเอายันต์ที่จินซุ่ยมอบให้ออกมา แล้วกำมันแน่นไว้ที่หน้าอก

ผีสัตว์ประหลาดโดนหนิงหนิงตบไปหนึ่งที มันจ้องเธอด้วยสายตาดุร้ายแล้วคลานเข้ามาหาหนิงหนิง

หนิงหนิงยกมือขึ้น รอจนมันเข้ามาใกล้แล้วฟาดตบอีกทีจนผีสัตว์ประหลาดกระเด็นไป

เธอเดินเข้าไปหายกเท้าขึ้น แล้วเตะผีสัตว์ประหลาดรัว ๆ

ผีสัตว์ประหลาดไม่มีแรงต่อต้าน ได้แต่ส่งเสียงครางอ้อนวอนขอความเมตตา

ถังถังปล่อยมือที่กำแผ่นยันต์ลง

นี่เป็นครั้งที่สองที่เธอได้เห็นหนิงหนิงลงมือทำร้ายคน

ไม่ใช่สิ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นหนิงหนิงลงมือทำร้ายผี

เมื่อลงมือต่อสู้ หนิงหนิงที่ปล่อยพลังออกมาเต็มที่กับท่าทางเย็นชาเฉยเมยในยามปกติ ดูเหมือนเป็นคนละคนกันเลย

ตอนนี้หนิงหนิงดูมีท่าทางคลุ้มคลั่งอยู่บ้าง