แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 23 ถูกด่ากว่าพันข้อความ

บทที่ 23 ถูกด่ากว่าพันข้อความ

จี๋ไหลมองหน้าจินเฉียนตัวแล้วพูดว่า “เราเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว พวกเราจะสืบสวนให้กระจ่าง ถ้าสิ่งที่พวกคุณพูดเป็นความจริง เราจะช่วยเรียกเงินคืนให้”

จินเฉียนตัวมีท่าทีประหลาดใจ “ยังสามารถเรียกเงินคืนได้อีกเหรอครับ?”

“ในเมื่อมีหลักฐานชัดเจน ทำไมจะเรียกคืนไม่ได้ล่ะ?” จี๋ไหลถาม

จินเฉียนตัวถูกคำถามนี้ เขาถึงกับพูดไม่ออก

จี๋ไหลอดไม่ได้จึงพูดเสริมว่า “หน่วยสืบสวนพิเศษไม่ได้ไร้ประโยชน์อย่างที่พูดกันในอินเทอร์เน็ตหรอก คุณสามารถแจ้งความได้ เราไม่คิดค่าบริการ”

ครอบครัวตระกูลจินทั้งสามคนรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

คนที่ไม่ยอมแจ้งตำรวจแม้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นคือใครกันนะ อ้อ ก็พวกเขาเองไง

หลิวเอ้อร์ที่อยู่ชั้นบนก็ถูกพาตัวลงมา และถูกมัดด้วยลูกประคำเช่นกัน

จี๋ไหลขมวดคิ้ว “บวมขนาดนี้ ตายเพราะการต่อสู้สินะ?”

ถังถัง…

หลิวเอ้อร์ร้องครวญคราง เขาเงยหน้าขึ้นหางตาเหลือบไปเห็นหนิงหนิง

หนิงหนิงนั่งอยู่บนโซฟา กำลังลูบไล้วาเซียอยู่

เมื่อเขาเห็นซานอู่ที่นอนสลบอยู่บนพื้น อารมณ์ก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที “เร็ว! พาฉันไปจากที่นี่เร็ว! ฉันจะสารภาพทุกอย่าง จ้าวฉี่หมิงเป็นคนส่งฉันมา”

จี๋ไหลเลิกคิ้วขึ้น “เงินของพวกคุณ คงจะได้คืนในเร็ว ๆ นี้”

จินเฉียนตัวแสดงความกังวล “พวกเราจะโดนตระกูลจ้าวแก้แค้นไหมครับ?”

“แน่นอนครับ” โจวเฉิงซื่อตอบออกมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เซี่ยลี่เฟินรู้สึกกังวล “แล้วจะทำยังไงดีล่ะ?”

จี๋ไหลถอดเชือกสีแดงที่พันอยู่บนอินทรธนูออก

“เชือกเส้นนี้ เมื่อกลับไปให้ใช้กรรไกรตัดมัน แล้วทำพู่เป็นห่วงผูกไว้ที่ข้อมือหรือพกติดตัวไว้ จะต้องพกติดตัวไว้ตลอดมันสามารถขับไล่สิ่งชั่วร้ายและป้องกันเคราะห์ร้ายรวมถึงป้องกันวิชามืดทั้งหมดได้”

จินเฉียนตัวลังเลเล็กน้อย “ของสิ่งนี้จะดีขนาดนั้นเลยเหรอครับ?”

โจวเฉิงซื่อยื่นเชือกแดงให้เขา “สำนักเซียนไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่พวกคุณคิดหรอกครับ”

คำพูดที่ออกมาจากปากเขา ทำให้รู้สึกน่าเชื่อถือมาก

จินเฉียนตัวถาม “อันนี้ราคาเท่าไหร่ครับ?”

จี๋ไหลตอบ “ไม่ต้องเสียเงิน”

จินซุ่ยตกใจเธอล้วงถุงยันต์จำนวนมากออกมาจากกระเป๋า “อันนี้แผ่นนึงราคาแสนหยวนเลยนะ”

จี๋ไหลยิ้ม “อืม พวกเราไม่เอาเงินครับ”

จินซุ่ยเอามือปิดหน้า

อ๊าาาา รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นตู้เอทีเอ็มมากขึ้นเรื่อย ๆ

จี๋ไหลจูงผีทั้งสองตัวไว้ “ไปกันเถอะ”

เดินไปถึงบริเวณทางเลี้ยวหน้าทางเข้า

โจวเฉิงซื่อก็หันกลับไปมอง หนิงหนิงก็กำลังจ้องเขาอยู่เช่นกัน

สายตาของทั้งสองสบกัน สองวินาทีต่อมาโจวเฉิงซื่อก็เลี้ยวเข้าไปในทางเข้า

จับผีขังไว้ในเบาะหลังรถ

จี๋ไหลหัวเราะ “คราวนี้จับได้คาหนังคาเขาเลยนะ ดูซิว่าตระกูลจ้าวจะปฏิเสธยังไง”

“จ้าวฉี่หมิงเป็นทายาทคนต่อไปของตระกูลจ้าว ทางตระกูลจ้าวคงจะหาแพะรับบาปมาแทนอยู่แล้ว” โจวเฉิงซื่อกล่าว

รอยยิ้มของจี๋ไหลจางลง “ฉันรู้ ดังนั้นฉันจะพยายามทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจให้มากที่สุด”

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา สำนักเซียนได้ทั้งเงินและชื่อเสียง

ส่วนหน่วยสืบสวนพิเศษนั้น ยิ่งนานวันก็ยิ่งต้องอยู่อย่างอัดอั้นตันใจ

จนกระทั่งเรื่องที่โรงพยาบาลเมื่อไม่นานมานี้ จี๋ไหลรู้สึกสะใจมากเขานึกถึงทีไรก็อดยิ้มไม่ได้

ตระกูลจี๋โดนตระกูลลู่ตบหน้าเต็ม ๆ

จี๋หยวนซานดูถูกความสามารถของหน่วยสืบสวนพิเศษ และประกาศว่าจะรอรับโทรศัพท์ขอโทษจากตระกูลลู่ที่บ้าน

ลู่จีอันเติบโตมาข้างกายท่านโจว เขาเป็นเหมือนลูกศิษย์ครึ่งตัวของท่าน

เพราะได้รับอิทธิพลมาจากท่านโจว เขาจึงไม่เคยเกรงใจกับพวกนักพรตที่ชอบลำพองตนเหล่านี้

ในขณะที่จี๋หยวนซานกำลังรออยู่นั้น ผ่านไปไม่กี่วันลู่จีอันพาลู่เจียนซินมาเจอกับจี๋หยวนซานที่งานการกุศลตอนกลางคืน

เขาตบหน้าจี๋หยวนซานไปสามฟาด จี๋หยวนซานโกรธจนแทบขาดใจ

ก่อนหน้านี้ ตระกูลลู่ประสบปัญหาใหญ่ ข่าวในแวดวงสังคมชั้นสูงแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว

ยิ่งไปกว่านั้นจี๋หยวนซานยังออกคำสั่งห้ามคนอื่นช่วยเหลือตระกูลลู่อีก ทำให้คนในสำนักเซียนไม่กล้ายื่นมือเข้าไปช่วย

ด้วยเพราะเหตุการณ์ครั้งนี้ ตอนนี้คนในแวดวงตระกูลใหญ่ต่างรู้กันหมดแล้วว่าหน่วยสืบสวนพิเศษช่วยแก้ปัญหาใหญ่ให้ตระกูลลู่ได้

ช่วงนี้คนในตระกูลใหญ่บางคนจึงข้ามสำนักเซียนไปแจ้งความกับหน่วยสืบสวนพิเศษโดยตรง

สำนักเซียนสูญเสียรายได้ไป แม้จะเทียบกับรายได้ปกติของพวกเขาแล้วก็แทบไม่มีค่าอะไรเลย

พวกเขาโกรธมากถึงขนาดออกมาโจมตีหน่วยสืบสวนพิเศษบนโลกออนไลน์ทุกวันในช่วงนี้ แม้แต่ตระกูลลู่ก็ไม่เว้น

จี๋ไหลมองออกว่านี่คือความโกรธแค้นที่ไร้พลัง

สำนักเซียนไม่พอใจ แต่เขากลับรู้สึกสะใจ

เงินมันคือสิ่งเดียวที่สำนักเซียนให้ความสำคัญจริง ๆ

วันนี้เรื่องนี้ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด จะต้องทำให้ตระกูลจ้าวเจ็บปวดจนแสบร้อนแน่นอน

เขาจำเป็นต้องทำให้ตระกูลจ้าวเสียเลือดเสียเนื้อให้หนักหน่อย

กลับมาที่สำนักงาน จี๋ไหลพาผู้ต้องสงสัยไปที่ห้องสอบสวน

โจวเฉิงซื่อกลับไปที่ห้องพัก เขายืนอยู่ข้างหน้าต่างแล้วโทรศัพท์

“พบเป้าหมายแล้ว”

“คุณพูดถูกแล้ว เธอเก่งมาก”

“เธอช่างว่องไวเหลือเกิน ผมรู้สึกว่าเธอคงจะรู้ตัวว่าผมกำลังสังเกตเธออยู่”

“ผมจะระวังตัวให้มากขึ้น ไม่ต้องเป็นห่วงครับ”

“ช่วงนี้ผมสบายดี คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ”

โจวเฉิงซื่อวางสายแล้วเงยหน้ามองดวงจันทร์

พระจันทร์ซ่อนตัวอยู่หลังกลุ่มเมฆ

แสงจันทร์จาง ๆ

เหมือนกับเด็กสาวเมื่อครู่

เธอไม่ได้พูดอะไร

แต่โจวเฉิงซื่อ ก็ไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้

เธอแข็งแกร่งมาก

เขาตั้งใจปล่อยพลังวิญญาณอาฆาตออกมาเล็กน้อย มีเพียงเธอเท่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบ

“เหอะ”

เสียงที่แก่ชราดังออกมาจากในร่างของเขา

เข็มทิศดอกบัวที่อยู่ตรงหน้าอกหมุนอย่างบ้าคลั่ง

“ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่ ฉันรู้ทุกอย่าง”

“ในโลกนี้ ไม่มีใครสามารถเหนือกว่าฉันได้”

โจวเฉิงซื่อรู้สึกว่าตรงหน้ามืดลง

เขาหลับตาลง มือเกาะขอบหน้าต่างไว้แน่น

“ทั้ง ๆ ที่นายเกลียดพวกเขา”

“หุบปาก ฉันไม่ได้เกลียดใครทั้งนั้น”

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในห้องที่ว่างเปล่า

โจวเฉิงซื่อสูดหายใจเข้าลึก

[ผู้โทรเข้า : ลู่จีอัน]

“มีอะไร?”

[ทำไมถึงดุนักล่ะ?]

เสียงของลู่จีอันฟังดูทีเล่นทีจริง

“ถ้าไม่พูดอะไรสักที ฉันจะวางสายแล้วนะ”

[เฮ้ ๆ ๆ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย]

โจวเฉิงซื่อพูดเสียงเย็นชา “มีอะไรก็รีบพูดมา”

[แค่อยากถามว่า เรื่องของเจียงหนิงตรวจสอบไปถึงไหนแล้ว?]

“นี่เป็นความลับ”

ลู่จีอัน […ลองเดาดูสิว่าฉันรู้ความลับนี้ได้ยังไง]

โจวเฉิงซื่อ…

โจวเฉิงซื่อวางสายทันที

อาคารบริษัทลู่ซาง ชั้นบนสุดของตึก

ลู่จีอันนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน

เขาหัวเราะด้วยความขัดใจ

คนคนนี้ ยิ่งโตยิ่งไร้น้ำใจ

เขากดหมายเลขใหม่อีกเบอร์

“อาจารย์ครับ ผมเพิ่งโทรหาโจวเฉิงซื่อมา ดูเหมือนสภาพจิตใจเขาจะแย่ลงอีกนิดหน่อย”

วางสายแล้ว ตอนนี้ก็ใกล้จะห้าทุ่มแล้ว

หน้าจอคอมพิวเตอร์ยังคงสว่างอยู่

ลู่จีอันเอามือเท้าคาง จ้องมองที่หน้าจอ

เด็กสาวในชุดเดรสสีขาว ถูกล้อมอยู่ท่ามกลางฝูงชน

ใบหน้าของเธอซีดเผือดเล็กน้อย มือที่จับคนอื่นอยู่ก็ซีดขาวเช่นกัน

ดวงตาที่โผล่ออกมาจากใต้หมวกเป็นประกายวาววับแต่ดูดุดัน ความหงุดหงิดรำคาญปรากฏชัดบนใบหน้า

ลู่จีอันกลัวจริง ๆ ว่าอีกวินาทีต่อจากนี้เธอจะหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมา แล้วเสกให้คนที่ล้อมรอบเธอกลายเป็นนกกระจอกตัวน้อยไปหมด

มีคนมีชื่อเสียงคนไหนกล้าทำแบบเธอบ้าง

ลู่จีอันเปิดโทรศัพท์มือถือคลิกเข้าไปในห้องแฟนคลับของหนิงหนิง เช็คอินและโพสต์ข้อความ

[อันอันรวยมาก : พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคน ฉันดูรูปนี้แล้วรู้สึกว่าหนิงหนิงดูแตกต่างจากเมื่อก่อนไปเยอะเลยใช่ไหม?]

แนบรูปที่เพิ่งดูเมื่อกี้ส่งไป

ดึกขนาดนี้แล้ว มีแต่พวกนกฮูกออนไลน์อยู่เท่านั้น

แฟนคลับของหนิงหนิงตอนนี้น้อยลงจนน่าสงสาร

ในซุปเปอร์ท็อปปิกก็มีแต่พวกนกฮูกที่คุ้นหน้าคุ้นตากันอยู่

[หนิงหนิง : สวัสดีค่ะ น้องใหม่คืออันอันนี่เองจับตัวได้แล้ว!]

[เจ้าหน้าที่ 00 : เธอเปลี่ยนไปจริง ๆ บรรยากาศดูเย็นชาลง หนิงหนิงเมื่อก่อนอ่อนโยนมาก เรื่องนี้คงกระทบจิตใจเธอมากเกินไป]

[ขยันทำงานแต่ชอบขี้เกียจ : แน่นอนอยู่แล้ว ดูจากบทสัมภาษณ์ของหนิงหนิงแล้ว เธอรักครอบครัวมาก ๆ]

[กิ๊บติดผมของหนิงหนิง : ฉันว่าแบบนี้ก็ดีนะ วิดีโอที่เผยแพร่เมื่อไม่กี่วันก่อนทำให้ฉันสะใจมาก ใครเข้าใจบ้าง]

[เรื่องราวของดวงจันทร์ : ฉันเข้าใจ ๆ มีคนกลุ่มหนึ่งบอกว่าหนิงหนิงผลักคน แต่พวกคุณเกือบจะตบหน้าเธอแล้ว ยังจะไม่ให้หนิงหนิงตอบโต้อีก คิดว่าตัวเองเป็นผู้พิทักษ์ความยุติธรรมไปได้]

[หลูเสี่ยวเยว่ : ฮิ ๆ ถึงจะมีคนไม่พอใจเยอะแยะ แต่หนิงหนิงก็ยังต้องไปออกรายการอยู่ดี~]

เมื่อเหล่าสาว ๆ มารวมตัวกัน ก็คุยกันเจื้อยแจ้วไม่หยุด

[หนิงหนิง : พวกเธอระวังหน่อยนะ ในห้องแฟนคลับของพวกเรา ไม่รู้มีคนแอบอ่านอยู่เท่าไหร่]

[เจ้าหน้าที่ 00 : พวกไม่กล้าออกมาเผชิญหน้าทั้งนั้น]

[กิ๊บติดผมของหนิงหนิง : @อันอันรวยมาก เตรียมตัวรับผลกรรมในฐานะหนิงตังได้เลย เตรียมพร้อมรับพายุเถอะ น้องใหม่จ๋า!]

ลู่จีอันขมวดคิ้วอย่างสงสัย

วันต่อมาลู่จีอันถูกโพสต์ลงในเว็บไซต์ต่อต้านการกลั่นแกล้งทุกเว็บของเจียงเจิน

เขายุ่งอยู่หลายวัน ก่อนจะกลับมาออนไลน์อีกครั้ง

เขาถูกด่ามาแล้วกว่าพันข้อความ

นี่เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในภายหลัง