แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 355 แฟนคลับของเจียงเอี้ยนจือ

บทที่ 355 แฟนคลับของเจียงเอี้ยนจือ

i.z.t ร้องเพลงติดต่อกันสามเพลง

เมื่อจบการแสดง แท่งไฟสีเงินของเหล่าเหนียนเกาก็ครองพื้นที่ไปครึ่งหนึ่ง

วงอะไรกัน?

เหล่าเหนียนเกาทำตามใจตัวเองอย่างเต็มที่

จี๋ซังชิงมองเห็นทุกอย่าง เขารู้สึกขัดเคืองใจอย่างมาก

ในช่วงพูดคุย โดยปกติแล้วจี๋ซังชิงในฐานะหัวหน้าวงจะเป็นตัวแทนของวงในการกล่าวสุนทรพจน์

หลังจากกล่าวคำขอบคุณตามธรรมเนียมแล้ว จี๋ซังชิงก็เปลี่ยนประเด็น “แต่ถ้าจะพูดถึงเรื่องนี้จริง ๆ ต้องขอบคุณหนิงเหนียน ที่พวกเราได้มาอยู่บนเวทีนี้ก็เพราะแสงจากเขา”

เขามองไปที่หนิงเหนียนด้วยความรู้สึกปลาบปลื้มใจ

แสดงท่าทีของหัวหน้าวงที่ทำหน้าที่อย่างสุดความสามารถและห่วงใยสมาชิก

[สมแล้วที่เป็นหัวหน้าวง นี่แหละคือวิสัยทัศน์!]

[ใช่เลย ดูบางคนสิ มีแต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ]

[ซังชิงถ่อมตัวเกินไปแล้วล่ะ คุณก็เก่งมากเหมือนกันนะ!]

[บางคนก็พอได้แล้ว ดูสถานการณ์ด้วย อย่าเที่ยวอาละวาดไปทั่ว]

[ฮ่า ๆ คุณก็เก่ง… พูดออกมาได้ยังไงกัน ทุกครั้งที่ขึ้นเวทีด้วยกัน ก็โดนหนิงเหนียนถล่มเละตลอด]

[นี่มันคอนเสิร์ตของเมิ่งซีนะ อย่าทำเรื่องไร้สาระแบบนี้ได้ไหม]

[ยอมแพ้จี๋ซังชิงเลย จะไปที่ไหนก็ต้องแสดงใช่ไหม]

[น่ารำคาญที่สุด อย่าทะเลาะกัน นี่คือเวทีหลักของเมิ่งซีนะ]

[อยากทะเลาะก็รอให้คอนเสิร์ตจบก่อนค่อยทะเลาะกัน]

[น่ารำคาญจริง ๆ แค่จี๋ซังชิงโผล่มา ก็วุ่นวายทุกทีเลยจริง ๆ]

[บ้าเอ๊ย ไอ้พวกทำตัวแสนดี]

…

เพียงไม่กี่คำพูดก็สามารถทำให้ผู้ชมเกิดการถกเถียงกันได้

จี๋ซังชิง “ช่วงนี้หนิงเหนียนก็เหนื่อยมาก”

อย่างน้อยเมื่ออยู่บนเวที หนิงเหนียนก็ยังให้เกียรติเขาอยู่บ้าง โดยการพยักหน้ารับอย่างให้ความร่วมมือ

จี๋ซังชิงพูดต่อว่า “ไม่ใช่แค่หนิงเหนียนเท่านั้น ผมต้องขอขอบคุณทีมงานรายการทุกคนด้วย ทุกคนเหนื่อยกันมามากในช่วงที่ผ่านมา โดยเฉพาะพี่หนิงหนิง”

กล้องจับภาพไปที่บริเวณที่ทีมงานรายการนั่งอยู่ ไม่นานใบหน้าของหนิงหนิงก็ปรากฏบนจอใหญ่

ตามปกติแล้ว ช่างภาพควรจะจับภาพไปที่หนิงหนิงเท่านั้น แต่เพราะมือพลาดไปนิด เลยทำให้หญิงสาวที่นั่งข้าง ๆ หนิงหนิงถูกจับภาพขึ้นจอโดยไม่ทันตั้งตัว

อาจเป็นเพราะสีหน้าของเธอดูไม่เหมาะสมมากเกินไป จึงทำให้ช่างภาพตั้งตัวไม่ทัน

พอรู้ตัวก็รีบตัดภาพออกทันที

แต่ทุกคนก็สังเกตเห็นหญิงสาวคนนั้นไปแล้ว รวมถึงดวงตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังของเธอ ซึ่งขัดแย้งกับบรรยากาศสนุกสนานรื่นเริงในงาน

เธอจ้องตรงไปที่คนบนเวทีอย่างไม่วอกแวก

[เฮ้ย เมื่อกี้ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่มั้ย?]

[พวกเธอไม่ได้ตาฝาดหรอก ฉันเห็นเหมือนกัน สายตาน่ากลัวมากเลย เหมือนจะกินคนเป็น ๆ]

[คนที่นั่งข้าง ๆ หนิงหนิงนั่นใครน่ะ?]

[ดูเหมือนจะเป็นไป๋ฮวนนะ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่หนีรอดออกมาจากเหตุการณ์ครั้งนั้นได้]

[เกิดอะไรขึ้นกับเธอ? ทำไมเธอถึงทำสีหน้าแบบนั้น น่ากลัวจังเลย]

[ไม่รู้เหมือนกัน เธอกำลังมองใครอยู่นะ?]

[ทางนั้น ดูเหมือนจะเป็นหนิงเหนียนนะ?]

[ไม่ใช่นะ ทำไมเธอถึงเกลียดหนิงเหนียนล่ะ พูดถึงที่สุดแล้ว หนิงเหนียนก็มีส่วนช่วยชีวิตเธอด้วยนะ]

[เธอกับหนิงเหนียนมีปัญหาอะไรกันหรือเปล่านะ?]

[อ๊ะ ไม่ใช่มั้ง ทำไมถึงมั่นใจว่าเธอมองที่หนิงเหนียนล่ะ? จี๋ซังชิงก็อยู่ทางนั้นเหมือนกันนะ?]

[เธอต้องมองที่หนิงเหนียนแน่ ๆ เพราะเธอเป็นแฟนคลับของเจียงเอี้ยนจือ]

[???]

[หา? รู้ได้ยังไง?]

[ไป๋ฮวนเป็นแฟนคลับตัวยงระดับเก๋าของเจียงเอี้ยนจือ ปกติแล้วมีแต่แฟนคลับรุ่นแรก ๆ ของเจียงเอี้ยนจือเท่านั้นที่จะรู้จักกัน พวกแฟนคลับเก่า ๆ ต่างก็เคยเจอหน้ากันมาแล้ว ฉันเองก็เคยเจอเธอ]

[ไม่แปลกใจที่ฉันรู้สึกคุ้นหน้าเธอมาตลอด พอเธอมองมาที่หนิงเหนียนแบบนี้ ฉันก็นึกออกแล้ว เจียงเอี้ยนจือยังไม่ได้เดบิวต์ ส่วนไป๋ฮวนก็หายเงียบไป ที่แท้เธอก็ไปเป็นดาราแล้วนี่เอง]

[จริงเหรอ?]

[แต่หนิงเหนียนไม่ใช่เหรอที่ช่วยชีวิตเธอไว้ ไป๋ฮวนเกลียดหนิงเหนียนขนาดนี้เลยเหรอ?]

[คนที่ช่วยเธอคือหน่วยสืบสวนพิเศษต่างหาก มันเกี่ยวอะไรกับหนิงเหนียนด้วย?]

[แฟนคลับของเจียงเอี้ยนจือเกลียดหนิงเหนียนก็เป็นเรื่องปกตินะ ในเมื่อโอกาสเดบิวต์ของเจียงเอี้ยนจือโดนหนิงเหนียนแย่งไป นี่มันหมายความว่ายังไง คงไม่มีใครไม่รู้หรอกมั้ง?]

[อีกแล้ว ๆ พวกคุณไม่มีเหตุผลอื่นในการโจมตีหนิงเหนียนแล้วหรือไง ต้องลากเอาเจียงเอี้ยนจือมาอีกใช่ไหม?]

[เรื่องนี้มันจะเกี่ยวข้องกับหนิงหนิงโดยตรงหรือเปล่า จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีหลักฐานอะไรเลย มีแต่พวกคุณพูดกันไปเองทั้งนั้น]

[เจียงเอี้ยนจือเขาเคยพูดหรือไงว่า ที่ถอนตัวเป็นเพราะหนิงเหนียน?]

[ถ้าหนิงเหนียนมีฝีมือขนาดผลักดันเจียงเอี้ยนจือออกไปได้ แล้วทำไมตอนที่เขาเพิ่งเดบิวต์ถึงโดนโจมตีอย่างหนักขนาดนั้นล่ะ?]

[ลองคิดดูสักหน่อยได้ไหม?]

[อยากได้หลักฐานอะไรอีก ตอนที่เจียงเอี้ยนจือออกจากวงชั่วคราว แล้วหนิงเหนียนก็เข้ามาแทนมันเป็นความจริงนะ]

[น่ารำคาญจริง จะทะเลาะกันไปถึงไหน นี่มันคอนเสิร์ตของเมิ่งซีนะ]

[ไม่น่าเชิญบอยแบนด์ที่กำลังดังมาเลย มันเหมือนระเบิดเวลาชัด ๆ]

…

ในช่องคอมเมนต์วุ่นวายไปหมด โชคดีที่ผู้ชมบางส่วนออกมาห้ามปราม

แฟนคลับต่างก็รู้ว่า ในสถานการณ์แบบนี้ไม่ควรทะเลาะกัน

เรื่องวุ่นวายครั้งนี้จบลงชั่วคราว แต่ทั้งสองฝ่ายต่างรู้ดีว่า เรื่องนี้คงไม่จบลงง่าย ๆ แค่นี้แน่

โดยเฉพาะพวกเหนียนเกาที่คาดการณ์เรื่องนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว

หลังจากคอนเสิร์ตจบ สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ก็คือกระแสด่าชุดใหม่ที่จะกลายเป็นเทรนด์ยอดนิยมอย่างแน่นอน

เพราะตอนนี้ นอกจากเจียงเอี้ยนจือแล้ว ก็ไม่มีประเด็นอะไรที่จะเอามาด่าหนิงเหนียนได้อีก

บนเวที การแสดงของวง i.z.t จบลงอย่างสมบูรณ์ และกำลังเตรียมลงจากเวที

เสียงเชียร์อันเร่าร้อนดังขึ้นจากด้านล่าง ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

เวทีถูกส่งต่อให้กับเมิ่งซีอีกครั้ง

ไป๋ฮวนสูดลมหายใจลึก เหงื่อท่วมใบหน้าด้วยความประหม่า

ท่ามกลางเสียงดนตรีที่ดังกึกก้อง กลับมีเสียงผู้หญิงดังแว่วเข้าหูเธออย่างชัดเจน

“ถ้าใจร้อนแบบนี้ คงแก้แค้นไม่สำเร็จหรอก”

ไป๋ฮวนเบิกตากว้างในทันที พลางหันหน้าไปอย่างรวดเร็ว

หญิงสาวข้าง ๆ กำลังโบกแท่งไฟในมือพลางมองขึ้นไปบนเวที

หัวใจของไป๋ฮวนเต้นเร็วผิดปกติ

ทั้งที่เธอยังไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ทำไมหนิงหนิงถึงรู้แล้วล่ะ?

หนิงหนิงพูดต่อว่า “แววตาของเธอ บอกทุกอย่างหมดแล้วล่ะ”

ไป๋ฮวนหลับตาลง เสียงเชียร์รอบข้างดังขึ้นเรื่อย ๆ แต่น้ำเสียงของหนิงหนิงยังคงชัดเจนอยู่

“ฉันแนะนำว่า ก่อนที่จะบรรลุเป้าหมาย ควรแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไปก่อน”

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ใบหน้าของไป๋ฮวนก็ปรากฏรอยยิ้ม

“ขอบคุณ ฉันจะระวังตัว”

ไป๋ฮวนกำจัดความเกลียดชังอันรุนแรงออกไปชั่วคราว เธอยิ้มแล้วมองขึ้นไปบนเวที ดูไม่ต่างจากคนทั่วไป

วาเซียชะโงกหน้ามามองไป๋ฮวน

“เธอคนนั้นมีความเกลียดชังที่รุนแรงมากเลยนะ”

หนิงหนิง “อืม”

รุนแรงมากจริง ๆ ทุกครั้งที่จี๋ซังชิงเอ่ยปาก ความเกลียดชังของเธอก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น

จนถึงตอนหลัง มันรุนแรงมากจนหนิงหนิงไม่สามารถเพิกเฉยได้ และไม่สามารถมีสมาธิดูคอนเสิร์ตได้อีกต่อไป

วาเซีย “ฉันรู้สึกว่าเธอคนนั้นมาหาเธอนะ”

หนิงหนิง “อาจจะ”

หลังจากนั้น คอนเสิร์ตก็ดำเนินต่อไปโดยไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติใด ๆ เกิดขึ้นอีก

เมิ่งซีร้องเพลงที่เคยแต่งให้กับฉีจั๋วทั้งหมดอีกครั้ง เธอได้นำเพลงของเธอกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์

ต้องยอมรับว่า คนที่เข้าใจความรู้สึกในเพลงได้ดีที่สุด ก็คือคนแต่งเองนั่นแหละ หลายคนฟังไปฟังมาจนน้ำตาไหล

เมิ่งซี “เพลงเหล่านี้ ฉันจะนำไปอัดใหม่อีกครั้ง ให้ทุกคนได้ฟังกันค่ะ”

นี่จะเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายที่เธอจะมอบให้กับโลกใบนี้

ช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะสั้น และเวลาของเพลงสุดท้ายก็มาถึงอย่างรวดเร็ว

แสงไฟอันสวยงามบนเวทีเปลี่ยนเป็นแสงนวลอ่อนโยน เมิ่งซีกำลังจะขึ้นเวที

หนิงหนิงได้ยินเสียงสะอื้นไห้แผ่วเบาลอยอยู่ในอากาศ

เมิ่งสุ่ยและเกาชุ่ยหลานดวงตาแดงก่ำ พยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ร้องไห้