แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 38 เขาน่าจะเคยเจอลู่จีอันมาก่อน

บทที่ 38 เขาน่าจะเคยเจอลู่จีอันมาก่อน

สำหรับเจียงฉือซิงแล้ว ลู่จีอันสามารถอธิบายได้ด้วยคำสองคำนั่นก็คือ ‘ฝันร้าย’

ในความทรงจำของเขา ลู่จีอันมักจะถูกพูดถึงจากปากของผู้ใหญ่บ่อยที่สุด

ลู่จีอันเป็นอัจฉริยะมาตั้งแต่เด็ก พอเริ่มเรียนหนังสือก็ข้ามชั้นมาตลอด

เจียงฉือซิงอายุน้อยกว่าลู่จีอันสองปี และเริ่มเข้าเรียนช้ากว่าเขา

พอเจียงฉือซิงเข้าเรียน พวกเขากลุ่มทายาทเศรษฐีรุ่นสองส่วนใหญ่ก็เรียนอยู่ที่โรงเรียนเอกชนชั้นสูงเดียวกัน

ตอนกลางวันที่โรงเรียน พวกครูก็พูดถึงลู่จีอันทุกวัน ลู่จีอันสอบได้คะแนนเต็มวิชานั้น วิชานี้

ตอนกลางคืนกลับถึงบ้าน แม่ของเขาก็รับช่วงต่อฟังครูเล่าว่าลู่จีอันเป็นอย่างนั้นอย่างนี้

หูของเจียงฉือซิงแทบจะด้านชาไปหมดแล้ว

เขาและกลุ่มเพื่อนของเขา รวมตัวกันในตอนแรกก็เพราะลู่จีอัน

พวกเขาตั้งชื่อกลุ่มว่า ‘สหภาพผู้เสียหายจากลู่จีอัน’

ลู่จีอันเป็นเด็กในตระกูลผู้ดีที่ใคร ๆ ก็อิจฉา

ในที่สุดเมื่อลู่จีอันได้ไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่ต่างประเทศ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของโลกหูของเขาก็เริ่มได้พักผ่อนบ้าง

ตอนที่เจียงฉือซิงกำลังเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย ลู่จีอันก็เรียนจบจากต่างประเทศและกลับมา พอกลับมาก็ได้สืบทอดกิจการของตระกูลลู่ทันที

ตอนนั้นลู่จีอันเพิ่งอายุยี่สิบปีเท่านั้น

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาบริษัทของตระกูลลู่ภายใต้การบริหารของเขาก็พัฒนาไปได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ

น่ากลัวจริง ๆ

เจียงฉือซิงนึกขึ้นมาแล้วอดสั่นไม่ได้ นี่ยังจะเรียกว่าเป็นมนุษย์อยู่อีกเหรอ

พวกเขาเหล่านี้ จริง ๆ แล้วไม่เคยเจอลู่จีอันเลย ลู่จีอันไม่เคยเข้าร่วมงานสังสรรค์

งานเลี้ยงที่ลู่จีอันเข้าร่วม พวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์ไป

หนิงหนิงนั้น แม้แต่งานสังสรรค์ทั่วไปเธอยังไปไม่ได้เลยแล้วเธอจะมีโอกาสได้เจอลู่จีอันได้ยังไง

เจียงฉือซิงไม่เชื่อ

“ฉันเจอเขาจริง ๆ ถ้าไม่เชื่อก็ไปถามเขาได้นะ” หนิงหนิงพูดเสียงเรียบ ๆ

เจียงฉือซิงชะงักค้างไป

คิดว่าเขาไม่อยากถามเหรอ? คิดว่าเขามีช่องทางติดต่อหรือไง?

เจียงฉือซิงพูด “เธอควรจะเคยเห็นเขาจริง ๆ นะ”

ตระกูลลู่นั้นเก่งเรื่องการแก้ข่าวลือมาก

ในวงการบันเทิงก็มีคนพยายามอาศัยชื่อเสียงของตระกูลลู่อยู่บ่อย ๆ แต่ทุกครั้ง ก็ต้องพบกับความอับอาย

จี๋ซางถามด้วยความสงสัย “แล้วลู่จีอันหน้าตาเป็นยังไงเหรอครับ?”

หนิงหนิงคิดสักครู่ก่อนตอบตามตรง “มีจมูกหนึ่งอัน ตาสองข้าง ปากหนึ่งปาก ยังมีชีวิตอยู่ ดูเหมือนหลอดไฟค่ะ”

คนอื่น ๆ ได้แต่นิ่งอึ้งไป

[???]

[ภาษาของเธอนี่ ครูพละเป็นคนสอนหรือไง? นี่มันอะไรกัน]

[นี่คือเขาหน้าตาขี้เหร่จนคิดคำมาอธิบายไม่ออกเลยหรือไง? ยืนยันแล้วว่าลู่จีอันหน้าตาขี้เหร่]

[ขี้เหร่บ้าบออะไร นี่มันดูถูกลู่จีอันชัด ๆ เธอยังไม่เคยเจอลู่จีอันด้วยซ้ำพูดอะไรดี ๆ สักคำก็ไม่ได้]

[ฉันผิดไปแล้ว เมื่อกี้ฉันยังหวังว่าจะได้ยินอะไรดี ๆ จากปากของของปลอมคนนี้ซะอีก]

[ของปลอมบ้าไปแล้วหรือไง ตระกูลเจียงยังไม่พอยังกล้ามาอ้างตระกูลลู่อีก?]

[คนที่เคยแอบอ้างคนก่อนหน้านี้ก็จบไม่สวยไปแล้ว]

[@บริษัทลู่ซาง มีคนมาแอบอ้างชื่อประธานบริษัทของพวกคุณ แถมยังด่าว่าประธานของพวกคุณหน้าตาขี้เหร่อีก แนะนำให้ออกมาแก้ข่าวด้วยค่ะ]

[รอดูเถอะ ตระกูลลู่ต้องออกมาแถลงข่าวก่อนเที่ยงคืนวันนี้แน่นอน]

[ของปลอมนี่บ้าจริง ๆ ชอบโดนตบหน้าขนาดนี้เลยเหรอ?]

อีกด้านหนึ่ง ลู่จีอันเอียงคอพยายามคิดอย่างหนักแต่ก็ไม่เข้าใจ

หลอดไฟอะไรกัน?

อวี่ซิ่วซิ่วพยายามกลั้นหัวเราะอย่างสุดความสามารถ

ลู่จีอันจู่ ๆ ก็ถามเธอขึ้นมา “เลขาอวี่ เธอหมายความว่ายังไงเหรอ?”

อวี่ซิ่วซิ่วกระแอมเบา ๆ “คุณลู่คะ สิ่งที่คุณหนิงหนิงต้องการจะบอกก็คือคุณลู่เป็นคนที่โดดเด่นมาก เหมือนกับหลอดไฟเลยค่ะ”

ลู่จีอันรู้สึกว่าสิ่งที่เธอพูดมานั้นมีเหตุผลมาก

“อ๋อ เป็นอย่างนี้นี่เอง”

ลู่จีอันเข้าใจแล้ว

[ลู่จีอันโดดเด่นมาก ๆ!]

อวี่ซิ่วซิ่วมองเขาพิมพ์ข้อความนี้แล้วส่งออกไป

ทำงานนี่มันไม่ง่ายเลยจริง ๆ

ขอให้บริษัทล้มละลายไปซะเถอะ บริษัทห่วยแตกนี่

ห้องนั่งเล่นในวิลล่า

หลังจากฟังคำตอบของหนิงหนิงจบ จี๋ซางก็รู้สึกหมดหนทาง “พี่สาวครับ ภาษาของคุณไม่ค่อยดีใช่ไหม?”

หนิงหนิงกำลังจะพูดว่าวิชาภาษาของเธอไม่ค่อยดีนัก แต่หนิงเหนียนพูดเสียงเย็นชาขึ้นมาก่อน “เธอพูดชัดเจนแล้วนี่หรือว่านายมีตาสามข้างรึไง?”

จี๋ซาง “…ผมมีแค่ตาสองข้างเท่านั้น แต่ไม่ใช่ว่าเธอพูดเองว่า…”

หนิงเหนียนชี้ไปที่เจียงฉือซิงที่นั่งอยู่ตรงข้าม “ถ้านายคิดว่าภาษาของเธอไม่ดี ก็ลองถามเขาดูสิ เขาน่าจะเคยเจอมาก่อน”

เจียงฉือซิงที่กำลังหัวเราะเยาะหนิงหนิงอยู่ จู่ ๆ ก็โดนเตะเข้าให้หนึ่งที

จี๋ซางเพิ่งนึกขึ้นได้ เขาจึงหันไปถามเจียงฉือซิง “จริงด้วย คุณก็เป็นคนรวยเหมือนกัน แถมมีเส้นสายกว้างขวางต้องเคยเจอลู่จีอันแน่ ๆ!”

เจียงฉือซิงชะงักค้างไป

เขาไม่เคยเห็นมาก่อนด้วยซ้ำ!

“ใช่และพี่เจินเจินด้วย คุณก็เหมือนกัน พวกคุณต้องเคยเห็นมาแล้วแน่ ๆ”

เจียงเจินนิ่งเงียบไป

เธอไม่เคยเห็นจริง ๆ

ฟู่เซี่ยนหลี่เคยพบกับลู่จีอันแค่สองครั้งในเรื่องธุรกิจเท่านั้น

เธอเคยถามเขา แต่ไม่รู้ว่าทำไมฟู่เซี่ยนหลี่ถึงไม่พอใจ

เธอก็เลยไม่ถามอีก

“ฉันไม่เก่งภาษา พอเถอะ รีบไปต่อกันเถอะ ช่วงนี้มันนานเกินไปแล้ว” เจียงฉือซิงพูด

“ผมไม่ได้ถามเรื่องนั้น…” จี๋ซางกล่าว

เห็นว่าเจียงฉือซิงต้องการเปลี่ยนหัวข้อสนทนา เว่ยฉือจึงดึงความสนใจกลับมา

“ใช่ ๆ มาคุยเรื่องเดิมต่อกันดีกว่า”

หนิงหนิงแก้คำตอบแล้ว แต่คะแนนก็ยังเท่าเดิมคือแปดสิบคะแนน

ตอนนี้เหลือเพียงคำตอบของหนิงหนิงที่เขียนอยู่ในมือของหนิงเหนียน

เว่ยฉือเห็นคำตอบนั้นแล้ว จริง ๆ เขารู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

เขาแกล้งทำเป็นปิดบังไว้ก่อนแล้วถามหนิงหนิงว่า “คุณคิดว่าตัวเองจะได้คะแนนเท่าไหร่?”

หนิงหนิงตอบ “คะแนนเต็ม”

[ฮ่า ๆ ๆ ๆ คะแนนเต็มในฝันของเธอสินะ?]

[ฉันมันพวกต่อต้าน ฉันจะพนันว่าของปลอมตอบถูกแค่ข้อเดียว ถ้าไม่จริงฉันจะตีลังกากินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเลย!]

[เพื่อนคนนี้นี่โหดจริง ๆ!]

…

เป็นไปตามคาด ในช่องแสดงความคิดเห็นเต็มไปด้วยเสียงเยาะเย้ย

เว่ยฉือยิ้มแล้วถามหนิงเหนียนว่า “คุณคิดว่าเธอรู้จักคุณดีแค่ไหนครับ”

หนิงเหนียนไม่ได้พูดอะไร เขาแค่ชูกระดานคำตอบขึ้นมา

เครื่องหมายถูกสีแดงห้าข้อปรากฏชัดเจน

ถูกต้องทั้งหมด

[ถูกทั้งหมดเลยเหรอ???]

[เป็นไปได้ยังไง?]

ทุกคนรีบดูข้อสุดท้ายเป็นอันดับแรก

คำถาม [ตั้งแต่เดบิวต์จนถึงปัจจุบัน หนิงเหนียนเปลี่ยนชุดในมิวสิกวิดีโออัลบั้มทั้งหมดไปแล้วกี่ชุด?]

หนิงหนิงให้คำตอบที่ถูกต้องประกอบด้วย วิดีโอทีเซอร์เดบิวต์ สามชุด ซิงเกิลเดบิวต์ (I) ห้าชุด ซิงเกิลอัลบั้มที่สอง (พวกเธอ) เจ็ดชุด ซิงเกิลอัลบั้มที่สาม (เขา) เก้าชุด อัลบั้มเต็มชุดแรก (พวกเรา) มีสองเพลง คือ (ฉันคือ) เก้าชุด และ (พวกเรา) สิบเอ็ดชุด

[เป็นคำตอบที่ละเอียดมาก…]

[คำถามที่ละเอียดขนาดนี้ยังตอบถูกอีกเหรอ!?]

[นับรวมทีเซอร์ด้วย พระเจ้า…]

[นอกจากแฟนคลับตัวจริงแล้วใครจะจำได้ละเอียดขนาดนี้?]

[ขนาดฉันเป็นเหนียนเกา ฉันยังตอบไม่ได้เลย]

เหล่าเหนียนเกาต่างตกตะลึง

พวกเธอจริง ๆ แล้วไม่ได้ชอบหนิงหนิงเลยสักนิด รู้ว่าเธอมาร่วมรายการด้วยจุดประสงค์อื่นและไม่อยากให้หนิงเหนียนเข้าไปพัวพันกับเธอ

ไม่ใช่แค่พวกเธอเท่านั้น แม้แต่ตัวหนิงเหนียนเองก็ประหลาดใจ

จี๋ซาง “พี่สาวเก่งจังเลยครับ คำถามแบบนี้ก็ยังตอบได้”

หนิงหนิงพูดเสียงเรียบ ๆ “จำง่ายออก”

เธอได้ดูผ่านความทรงจำของเจียงชูเหมยมาแล้วหนึ่งรอบ จึงจำได้หมด

[เดี๋ยวสิ ถ้าเป็นแบบนี้องค์ชายกับของปลอมก็จะได้ที่หนึ่งน่ะสิ!]

[โอ้โห เป็นม้ามืดที่น่าตกใจมากเลยนะ!]

[มันจะเป็นไปได้ยังไง กองถ่ายรับเงินจากของปลอมหรือเปล่าเนี่ย?]

[ยอมรับการเดิมพันซะ…]

[ฮ่า ๆ ๆ ๆ รายการนี้มันสนุกมากเลยนะ ตอนแรกแค่อยากดูเล่น ๆ แต่ตอนนี้ฉันตัดสินใจจะติดตามต่อแล้วล่ะ]

[คนที่บอกว่าจะตีลังกากินบะหมี่อยู่ไหน หายไปไหนแล้ว ฉันรอดูการแสดงของคุณอยู่นะ~]

[…..]

[จะไลฟ์เมื่อไหร่เหรอ? ถึงตอนนั้นฉันจะไปให้กำลังใจแน่นอน ฮ่า ๆ ๆ ๆ]