แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 535 ผีแหกคุก

พวกผีคุกเข่าลง ก้มศีรษะคำนับเสียงดัง โป้ก โป้ก โป้ก ให้กับโจวเฉิงซื่อ

ส่วนชายหนุ่มคลื่อนไหวเหมือนเงาสีดำ พุ่งทะลุผ่านไปมาระหว่างเงาผี

ทุกที่ที่เขาไปถึง ผีก็ล้มระเนระนาดเต็มไปหมด

โดยรอบยังคงเต็มไปด้วยพลังวิญญาณอันเย็นยะเยือก แต่สำหรับโจวเฉิงซื่อแล้ว มันไม่สามารถส่งผลกระทบใด ๆ ต่อเขาได้อีกต่อไป

ปีศาจร้ายยังคงอยู่ในร่างกายของเขา แต่ตอนนี้มันเหมือนตายไปแล้วเสียอย่างนั้น

โจวเฉิงซื่อจึงไม่จำเป็นต้องทนต่อการล่อลวงของมันอีกต่อไป

คราวนี้ เขาเดิมพันถูกแล้ว

เพียงชั่วครู่ ลานบ้านก็สงบลง

หนิงหนิงแทบไม่ต้องลงมือเองด้วยซ้ำ

ผีบางตนที่แข็งแกร่งกว่าได้วิ่งหนีออกไปแล้ว

ทว่าโจวเฉิงซื่อคนเดียว ไล่ตามออกไปทันที

เพียงกะพริบตา คนก็หายไปแล้ว

แม้แต่ลู่จีอันก็อดที่จะประหลาดใจไม่ได้

“เขาเป็นอะไร?”

หนิงหนิงพอใจมาก “พลังของปีศาจร้ายก็ใช้ได้จริง ๆ”

ไม่น่าแปลกใจที่หูเจียยังคงคิดถึงมันมาตลอดเวลาแบบนี้

เมื่อหาวิธีกำจัดปีศาจร้ายไม่ได้ ก็ควรนำมันมาใช้ประโยชน์

อย่างไรก็ตาม ลู่จีอันคิดว่า นอกจากหนิงหนิงแล้ว ไม่มีใครกล้าคิดแบบนี้หรอก

เมื่อสองชั่วโมงก่อน แม้แต่ลู่จีอันเองก็คิดว่าความคิดนี้เป็นเพียงเรื่องเพ้อฝัน

สิ่งสำคัญคือ หนิงหนิงทำสำเร็จแล้ว

ลู่จีอัน “ปล่อยให้เขาไปคนเดียวแบบนั้น จะไม่เป็นไรเหรอ?”

ลู่จีอันยังคงรู้สึกกังวลอยู่บ้าง

หนิงหนิง “ไม่เป็นไรหรอก”

ระหว่างสัตว์รับใช้ด้วยกัน พวกมันมีการเชื่อมต่อกันอยู่แล้ว

แบล็กโครว์ “พวกเขาตามเรามาทั้งหมดเลย”

ไม่คิดว่าแค่พูดไม่กี่ประโยค ในลานบ้านก็มีผีน้อยโผล่ออกมาอีกเป็นกลุ่ม

วาเซียร้องเสียงดังด้วยความสิ้นหวัง “พวกมันโผล่มาจากที่ไหนกันแน่เนี่ย ทำไมถึงมีเยอะขนาดนี้!”

หนิงหนิงเป่าขลุ่ยกระดูกที่เซี่ยปี่อานให้เธออีกครั้ง แต่ก็ยังไม่มีการตอบสนอง

ลู่จีอัน “ทางปรโลกนั่น ต้องมีปัญหาแน่ ๆ”

พวกผีเหล่านี้ ทั้งเขาและหนิงหนิงต่างสงสัยว่า พวกมันอาจจะหลบหนีออกมาจากปรโลกหรือเปล่า

หนิงหนิง “ไม่ว่าพวกมันจะมาจากที่ไหน ก็ส่งทั้งหมดกลับไปซะ”

พูดจบเธอก็พุ่งเข้าไปทันที

ส่วนลู่จีอันอุ้มลู่เจียนซินอยู่ เด็กชายยังไม่ฟื้น

อีกด้านหนึ่ง ผีในลานบ้านต่างแย่งกันวิ่งออกไปข้างนอก และยังทำให้คนกลุ่มหนึ่งที่กำลังหนีออกจากคฤหาสน์ภายใต้การนำของมอร์ต้าตกใจ

ผู้ที่พบความผิดปกติของผีพวกนี้ก่อนใครเพื่อน ก็คือมอร์ต้าแน่นอน

แต่เดิมเหล่าวิญญาณที่กำลังพุ่งเข้าใส่เธออย่างดุดัน พอวิ่งมาได้ครึ่งทาง พวกมันก็ชะงัก แล้วหันหลังทิ้งพวกเขาไว้เบื้องหลังแล้ววิ่งหนีไป

ไม่นานนัก คนอื่น ๆ ก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติเช่นกัน

ผีพวกนี้ กำลังวิ่งไปในทิศทางเดียวกับพวกเขา พวกมันพุ่งผ่านข้างตัวพวกเขาไปอย่างรวดเร็ว

ตอนแรก พวกเขายังรู้สึกกลัว คิดว่าผีพวกนี้มาไล่ล่าพวกเขา

ทว่าผลลัพธ์คือ ผีไม่แม้แต่จะมองพวกเขาเลยสักนิดเดียว

พวกเขายืนอยู่กลางฝูงผี มองดูผีที่กำลังเดินอย่างเร่งรีบเหมือนกับพวกเขาเป็นมนุษย์ล่องหน

จินซุ่ย “พวกผีนี่กำลังทำอะไรกัน?”

ทำไมมันถึงเหมือนพวกมันกำลังถูกไล่ล่าอยู่

หนิงเหนียนมองไปข้างหลัง

“หนิงหนิง…”

เขาทำท่าเหมือนจะหมุนตัวกลับไป แต่กลับถูกมอร์ต้าคว้าตัวไว้เสียก่อน

มอร์ต้าแม้จะดูผอมแห้ง แต่แรงในมือกลับไม่น้อยเลย

หนิงเหนียนพยายามดิ้นให้หลุดหลายครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ

“อย่าขยับ” มอร์ต้าไม่มีความอดทนใด ๆ เลย

“หนิงหนิงสั่งให้ฉันพาพวกคุณออกไป ฉันก็จะพาพวกคุณออกไป เชื่อฟังและเดินตามฉันมาดี ๆ”

หนิงเหนียนมองออกว่าไม่มีช่องทางเจรจาใด ๆ เหลืออยู่

เขาจึงได้แต่ล้มเลิกความพยายาม

เนื่องจากผีทั้งหลายจู่ ๆ ก็ไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไป ทำให้พวกเขาไม่รู้สึกตึงเครียดเหมือนก่อนหน้านี้

มอร์ต้าตัดสินใจให้ทุกคนหยุดและมองดูวิญญาณที่เร่งรีบเดินผ่านพวกเขาไป

จินซุ่ยกะพริบตา เธอเหมือนได้เห็นเงาดำสายหนึ่งไล่ตามหลังวิญญาณไป

ถังถังงงงวย “ฉันคิดว่าฉันก็เห็นมันเหมือนกัน”

ไม่นาน บริเวณรอบตัวพวกเขาก็เงียบสงบลง

ไม่มีวิญญาณเดินผ่านข้าง ๆ พวกเขาอีกแล้ว ดูเหมือนวิญญาณทั้งหมดจะวิ่งหายไปหมด

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

จินซุ่ยได้ถามสิ่งที่ทุกคนสงสัยอยู่ออกมา แต่ก็ไม่มีคำตอบ

อย่างไรก็ตาม ทุกคนต่างรู้สึกโล่งอก ราวกับผ่านพ้นวิกฤตมาได้

การถ่ายทอดสดที่หยุดชะงักไปนานเพราะการรบกวนจากพลังงานวิญญาณ ตอนนี้ก็กลับมาทำงานได้ตามปกติแล้ว

[พระเจ้า การถ่ายทอดสดเริ่มอีกแล้วเหรอ?]

[เยี่ยมไปเลย เจินเจินคงไม่เป็นอะไร]

[เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ห้องถ่ายทอดสดจู่ ๆ ก็ดับไปเฉยเลย]

[ใช่ ๆ ๆ ฉันเป็นห่วงมาก ดูเหมือนว่าทุกคนคงไม่เป็นอะไร]

[ไม่เป็นอะไรบ้าบออะไร ดูพวกเขาสิ ดูเหมือนคนที่ไม่เป็นอะไรหรือไง?”]

…

ทุกคนหน้าตาเปื้อนฝุ่น มอมแมม

โดยเฉพาะจ้าวฉี่หมิงที่ดูเหมือนวิญญาณหลุดลอยออกจากร่างไปแล้ว ผมเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ท่าทางดูอิดออดลังเลไปหมด ไม่มีทีท่าของคุณชายจากสำนักเซียนเหลืออยู่เลย

[เป็นอะไร? พวกนายเห็นผีเหรอ?]

[แขกรับเชิญก็เห็นผีด้วยเหรอ? เมื่อกี้ฉันก็เห็นผีเหมือนกัน น่ากลัวมาก]

[หา? นายก็เหรอ?]

[ไม่รู้ว่าทำไมหมู่บ้านของพวกเราถึงมีผีหลอกขึ้นมาทันที เมื่อกี้สัญญาณของหน่วยสืบสวนพิเศษเพิ่งกลับมา น่ากลัวมาก]

[โอ้โฮ ฉันก็เหมือนกัน ยังไม่ทันโทรหาเลย หน่วยสืบสวนพิเศษก็มาแล้ว เหมือนรู้ล่วงหน้า]

…

มีคนพูดว่า ในคอมเมนต์มีคนมากมายต่างพากันบอกว่าตัวเองเจอผีมาก่อนหน้านี้

[มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย? คนที่เจอผีนี่มันเยอะไปหรือเปล่า?]

แม้ว่าการเจอผีไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรในปัจจุบัน แต่เมื่อมันเกิดขึ้นพร้อมกัน มันก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดาอีกต่อไป

ผู้ชมได้พบอีกหนึ่งเรื่องอย่างรวดเร็ว

เมื่อเริ่มถ่ายทอดสดอีกครั้ง จำนวนคนดูก็น้อยกว่าครั้งก่อนมาก

จุดนี้แตกต่างจากเมื่อก่อน

ก่อนหน้านี้ก็เคยมีการหยุดไลฟ์กะทันหัน และมีคนจำนวนมากนั่งเฝ้าหน้าจอคอยอยู่

ในช่วงเวลาที่เริ่มออกอากาศใหม่ รายการก็กลับมาได้รับความนิยมเป็นอันดับหนึ่งอีกครั้ง

แต่คราวนี้ มีอะไรบางอย่างผิดปกติ

จำนวนคนไม่ได้เพิ่มขึ้นเลย และบางครั้งก็ลดลงนิดหน่อย

[แปลกจัง ทำไมคนน้อยขนาดนี้?]

[ใช่เลย คนไปไหนกันหมด ทุกคนไปดูอะไรกันหรือ? นอนเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?]

[เราเป็นรายการที่ล้าสมัยไปแล้วหรือไง?]

[อย่าบอกนะว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะผีรบกวนสัญญาณ…]

[การรบกวนสัญญาณก็ยังถือว่าดี แต่ที่น่ากลัวคือ…]

[แม่เจ้า! มีการประกาศทางหอกระจายข่าวในหมู่บ้านแล้วว่า อย่าออกไปข้างนอกชั่วคราว มีผีหลอก!]

[แม่เจ้า! บ้านฉันอยู่ใกล้ลานกลางหมู่บ้าน ฉันได้ยินเสียงตะโกนจากทางลานนั้นด้วย!]

…

[แม่เจ้า! เกิดอะไรขึ้นกันแน่!]

ตอนนี้เป็นเวลาเกือบสามทุ่มแล้ว พอดีกับช่วงไพรม์ไทม์ของยามค่ำคืน

เกือบจะในเวลาเดียวกัน ในหลายพื้นที่ของเมืองหนิงเฉิงมีเสียงประกาศจากเครื่องกระจายเสียงดังขึ้น

เตือนประชาชนว่า อย่าออกไปข้างนอกชั่วคราว

ทุกบ้านทุกครัวเรือนต่างจุดธูปเทียน ติดยันต์คาถาไว้ที่ประตู และเตรียมพร้อมทุกอย่าง

การประกาศทางวิทยุพร้อมกับสัญญาณที่ขาด ๆ หาย ๆ ทำให้ทุกคนรู้สึกหวาดหวั่น

จริง ๆ แล้ว ในช่วงเวลานี้ คนออกจากบ้านมีน้อยลงมากแล้ว

ทุกคนกอดโทรศัพท์ที่อาจจะไม่มีสัญญาณในวินาทีถัดไป พิมพ์ข้อความด้วยมือที่สั่นเทา

[เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ ถึงมีผีออกมาเยอะแบบนี้?]

[ฮือ ๆ ๆ น่ากลัวจังเลย นอนไม่หลับเลย]

[อย่าบอกฉันนะว่าพวกผีพวกนี้หนีออกมาจากคุกแล้ว]

[ไม่เอานะ น่ากลัวมากเลย]

จริง ๆ แล้วหลายปีมานี้ ผู้คนเกือบจะชินกับการอยู่ร่วมกับผีประเภทต่าง ๆ แล้ว

แถมยังสามารถสรุปเคล็ดลับเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการป้องกันไม่ให้ผีเข้าสิงร่างได้อีกด้วย

ผู้คนที่ยังมีชีวิตรอดอยู่ทุกวันนี้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนที่มีชีวิตที่เข้มแข็ง

ส่วนเด็ก ๆ รุ่นใหม่ ความกล้าของพวกเขาก็ได้รับการฝึกฝนให้มากขึ้น

ทุกคนก็หาความสุขจากความทุกข์ และใช้ชีวิตผ่านมาได้แบบนี้

แต่ว่า ไม่เคยมีเหตุการณ์แบบที่เกิดขึ้นวันนี้มาก่อน

[เกิดอะไรขึ้นกันแน่ น่ากลัวจริง ๆ นี่มันวันสิ้นโลกหรือเปล่า?]

[ส่วนหน่วยสืบสวนพิเศษล่ะ ทำไมหน่วยสืบสวนพิเศษยังไม่มา]

…

ทุกคนต่างรอคอยหน่วยสืบสวนพิเศษ ทว่าตอนนี้หน่วยสืบสวนพิเศษก็กำลังยุ่งจนหัวหมุน