แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 66 ผู้ช่วยของพวกเรามาแล้ว!

บทที่ 66 ผู้ช่วยของพวกเรามาแล้ว!

อีกแล้ว สำนักเซียนอีกแล้ว

หนิงหนิงเลิกคิ้วขึ้น “สำนักเซียน? เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับสำนักเซียนกัน? พวกคุณไม่รู้กฎหมายเหรอ?”

เธอรู้สึกรังเกียจ

ไม่น่าเชื่อว่าทุกคนจะไม่รู้กฎหมายขนาดนี้ ช่างน่ากลัวจริง ๆ!

เจียงฉือซิงถาม “กฎหมายอะไรกัน?”

หนิงหนิงพูดว่า “จากที่ฉันเข้าใจ ตามกฎหมายควบคุมผีและการรักษาความปลอดภัยของหน่วยสืบสวนพิเศษมาตราสิบ ในกรณีที่ผียังไม่ได้ทำร้ายใคร จะต้องให้หน่วยสืบสวนพิเศษเป็นผู้สืบสวนและดำเนินการ ไม่มีใครมีสิทธิ์จัดการกับผีตามอำเภอใจ นาน่ายังไม่ได้ทำร้ายใคร แล้วสำนักเซียนมีสิทธิ์อะไรมาลงมือกับนาน่าล่ะ”

[พรืดดด!]

ผู้ชมบางส่วนที่กำลังหวาดกลัวก็เริ่มผ่อนคลายลง

[หน่วยสืบสวนพิเศษฮ่า ๆ ๆ ๆ เธอพูดถึงหน่วยสืบสวนพิเศษ!]

[ยอมรับเลยว่านี่เป็นเรื่องตลกที่ตลกที่สุดที่ฉันได้ยินวันนี้เลย ฮ่า ๆ ๆ ๆ!]

[เธอจะอ้างใครก็ได้ แต่ดันมาอ้างหน่วยสืบสวนพิเศษ]

[เห็นได้ชัดเลย พวกที่ยกให้หน่วยสืบสวนพิเศษเป็นผู้มีอำนาจ คงมีแต่ของปลอมที่ไปขโมยวิชามาจากที่ไหนก็ไม่รู้ เรียนมาครึ่ง ๆ กลาง ๆ เป็นพวกที่ไม่มีสำนักเซียนรับเข้าสังกัด]

[หน่วยสืบสวนพิเศษมีอะไรไม่ดีเหรอ ที่หน่วยสืบสวนพิเศษมีคนเก่ง ๆ ตั้งเยอะ!]

จินซุ่ยรู้สึกไม่พอใจ จึงพิมพ์ตอบกลับด้วยความโกรธ

คนในห้องนั่งเล่นก็คิดเหมือนกับผู้ชมบางส่วน

ตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้น หนิงหนิงก็ทำท่าทางลึกลับซับซ้อนมาโดยตลอด

พวกเขายังนึกว่าหนิงหนิงเป็นยอดฝีมือที่ซ่อนตัวตนอยู่เสียอีก

แต่พอพูดถึงสำนักเซียนขึ้นมา หนิงหนิงก็กลัวจนหัวหด

แถมยังพยายามดึงหน่วยสืบสวนพิเศษเข้ามาเป็นที่พึ่งสุดท้าย

เธอจะไปมีความสามารถอะไรได้?

ผีสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หนิงหนิงไม่เหมือนกับผีทั่วไป โดยปกติแล้วผีที่ทรงพลังส่วนใหญ่มักจะเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้คนอื่นไม่กล้าแม้แต่จะมอง

แต่พวกเขายังวิ่งหนีได้อยู่เลยนี่!

พวกเขาสงสัยว่าลมที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ อาจจะมีแรงภายนอกช่วยด้วยหรือเปล่า

แต่ช่างมันเถอะ สำนักเซียนกำลังจะมาถึงแล้ว

พวกเขาก็ค่อย ๆ หายกลัวและใจกล้าขึ้น

หนิงหนิงมองจี๋เซาแวบหนึ่ง จี๋เซาก็รวบรวมความกล้าจ้องกลับไปที่หนิงหนิง

หนิงหนิงรับภาพผีเสื้อที่แขวนผนังมาจากมือของนาน่า

“ภาพแขวนนี้ฉันเก็บขึ้นมาจากพื้น เดิมทีมันแขวนอยู่ตรงนั้น”

หนิงหนิงชี้ไปที่ผนัง บนผนังตรงนั้นว่างเปล่า ภาพดอกทานตะวันที่เคยแขวนอยู่ตกลงมากระแทกพื้นแตกจนกระจายเป็นชิ้น ๆ

จี๋เซาพูดสวนหนิงหนิงไปว่า “เธอไม่ได้ทำร้ายใคร แต่เธอก็ทำลายงานปาร์ตี้ของเจินเจินไปแล้ว”

“แล้วมันก็ถูกถอดออกมา โยนทิ้งไว้บนพื้นแบบไม่ใส่ใจ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันเก็บมันขึ้นมาป่านนี้คงถูกเหยียบจนแหลกไปแล้ว พวกคุณนั่นแหละที่จัดการข้าวของคนอื่นตามใจชอบก่อน แล้วใครกันที่ไร้มารยาทกว่า?”

“เธอบอกว่าเป็นของเธอมันก็เป็นของเธอเลยงั้นเหรอ?” ในที่สุดเจียงฉือซิงก็ลุกขึ้นยืน

“ฉันยอมรับว่าตอนที่ตกแต่งห้องนั่งเล่นพวกเราส่งเสียงดังเกินไป นั่นเป็นความผิดของพวกเรา แต่การตกแต่งของเราก็ได้รับความยินยอมจากเจ้าของวิลล่าแล้ว ภาพแขวนของเธออันนี้ ก็เห็นได้ชัดว่าเป็นของผีเสื้อเพลิง ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณนาน่าถึงได้ยึดติดกับของของคนอื่นขนาดนี้ ฉันว่าพวกเธอไม่มีเหตุผล…”

เจียงฉือซิงพูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกนาน่าขัดขึ้นมา

“นี่! มัน! ของ! ฉัน!” ดวงตาของนาน่าพลันเปลี่ยนเป็นสีเลือดอีกครั้ง เล็บสีดำทั้งยาวทั้งแหลมคม

เจียงฉือซิงรู้สึกว่าฟันของเขาสั่นไม่หยุด เขามองนาน่าที่ยื่นมือมาหาเขา เล็บสีดำของเธอกลับมาแหลมยาวอีกครั้ง

เขาหลับตาลงและหมดสติไปด้วยความกลัว

เจียงเจินกรีดร้องด้วยเสียงแหลมสูง

ห้องรับแขกวุ่นวายอีกครั้ง คนที่เมื่อครู่ยังทำท่าไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน ตอนนี้ต่างพากันหน้าซีดเผือดวิ่งกรูกันออกไปข้างนอก หนิงหนิงมองเจียงฉือซิงที่ถูกทิ้งไว้บนพื้นนี่คือไม่สนใจกันแล้วเหรอ?

มือของนาน่าค้างอยู่กลางอากาศ ถามอย่างสงสัย “ฉันยังไม่ได้แตะตัวเขาเลยนะ”

หนิงหนิงที่เห็นเหตุการณ์ “ไม่เกี่ยวกับคุณหรอก”

นาน่ายังไม่ทันได้สัมผัสตัวเจียงฉือซิง แค่ผีเสื้อที่อยู่บนชายกระโปรงไปสัมผัสโดนไอแห่งความตายบนตัวเขา ไอแห่งความตายจึงลุกไหม้ขึ้นในทันที

เจียงฉือซิงทนต่อแรงกระตุ้นนั้นไม่ไหว จึงหมดสติไป

[โอ้โห นั่นคุณชายจี๋!]

[จริงด้วย คุณชายจี๋มาแล้ว!]

[ผู้ช่วยของพวกเรามาแล้ว!]

คนที่อยู่ข้างในยังไม่ทันได้วิ่งออกไป ก็มีคนสามคนเดินเข้ามาทางประตูทางเข้า

คนที่มีสายตาไวก็จำได้ทันที คนที่เดินอยู่หน้าสุดสวมเสื้อคลุมทรงจีนและแว่นกันแดดเป็นชายหนุ่มที่ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นจี๋หยวนชิงนั่นเอง!

จี๋หยวนชิงเป็นลูกชายคนเล็กของหัวหน้าตระกูลจี๋ เชี่ยวชาญด้านการทำนายและคำนวณ

แม้จะยังหนุ่มแต่ทั้งการแต่งตัวและการพูดจา ล้วนแสดงท่าทีเหมือนผู้มากประสบการณ์

[ไม่ต้องกลัวแล้ว ผู้กอบกู้มาถึงแล้ว ของปลอมเตรียมร้องไห้ได้เลย!]

[ให้ตายสิ เห็นของปลอมอวดเก่งแล้วโมโหจะตายอยู่แล้ว ใช้ผีรังแกคนธรรมดามันเก่งตรงไหน คุณชายจี๋ช่วยสั่งสอนให้หนัก ๆ หน่อย!]

แฟนคลับของเขามักจะพูดว่าเห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคุณชายผู้สูงศักดิ์แห่งสำนักเซียน แต่กลับทำตัวเหมือนนักต้มตุ๋นเร่ร่อน

จ้าวฉี่หมิงก็เหมือนกับจี๋หยวนชิง ที่ค่อนข้างมีบทบาทบนโลกออนไลน์และได้รับความนิยมมาก

พูดได้ว่าคนรุ่นใหม่ของสำนักเซียนล้วนได้รับความนิยมบนโลกออนไลน์ สถานะของพวกเขาสูงยิ่งกว่าดาราด้วยซ้ำมีแฟนคลับทั้งหญิงและชายมากมายนับไม่ถ้วน

ตอนนี้มีเด็กสาวหลายคนที่เห็นจี๋หยวนชิง ต่างตื่นเต้นมากจนลืมความกลัวไปหมด

คนทั้งสองที่อยู่ด้านหลังจี๋หยวนชิงสวมชุดเครื่องแบบสีขาวของตระกูลจี๋ คาดว่าน่าจะเป็นศิษย์ของตระกูลจี๋ คนของสำนักสำนักเซียนมาแล้วและยังเป็นคนจากตระกูลจี๋โดยตรงด้วย

รอดแล้ว

ทุกคนต่างคิดเช่นนั้น

“ดีจังเลย!”

“รีบกำจัดผีตนนั้นเร็วเข้า ฉันกลัวจะตายอยู่แล้ว!”

ปัจจุบันสำนักเซียนมีสถานะเทียบเท่าเทพเจ้าในใจผู้คน

จี๋หยวนชิงและอีกสองคนเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น

จี๋หยวนชิงยกมือทักทาย “สวัสดีครับทุกคน”

จี๋เซาเป็นญาติสายรองของตระกูลจี๋ เธอไม่มีตาทิพย์ ไม่สามารถเรียนอาคมเต๋าได้ แต่ครอบครัวเธอทำธุรกิจจนร่ำรวยมากและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลหลัก เธอสนิทสนมกับจี๋หยวนชิงด้วย จึงบ่นว่า “โอ๊ย ยังมาทักทายอีก รีบ ๆ ไปจัดการผีตัวนั่นเถอะ น่ารำคาญจะตายอยู่แล้ว”

จี๋หยวนชิงได้แต่ทำหน้าจนใจ “รู้แล้ว ๆ”

ทุกคนแยกออกเป็นทางให้โดยอัตโนมัติ

เจียงเจินจึงฉวยโอกาสนี้วิ่งไปที่หน้าเจียงฉือซิงแล้วหาคนมาช่วยยกเจียงฉือซิงไปวางไว้บนโซฟา

จี๋หยวนชิงรีบไปดูอาการของเจียงฉือซิงก่อน

เจียงเจินตาแดง พูดว่า “คุณจี๋คะ น้องชายของฉันเป็นอะไรไปคะ จะเป็นอะไรร้ายแรงไหมคะ เขาถูกผีบีบคอแล้วก็สลบไปเลย ยังไม่ฟื้นเลยค่ะ”

หนิงหนิงพูดว่า “นาน่ายังไม่ได้แตะต้องตัวเขาเลย”

เจียงเจินจ้องมองหนิงหนิงด้วยความเคียดแค้น

จี๋หยวนชิงมองดูที่คอของเจียงฉือซิงไม่พบรอยช้ำม่วงจากการถูกบีบ

บนใบหน้าของเขาก็ไม่มีร่องรอยของสิ่งชั่วร้าย

จี๋หยวนชิงหยิบยันต์แผ่นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ แล้วแปะไว้บนหน้าผากของเจียงฉือซิง

ครู่ต่อมามีควันดำพวยพุ่งออกมาจากปากของเจียงฉือซิงและยันต์ก็กลายเป็นเถ้าถ่าน จี๋หยวนชิงตกใจแต่ไม่แสดงออกทางสีหน้า

ไอแห่งความตายเข้าสู่ร่างกายและฝังอยู่ภายใน

ทำไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

“ไม่เป็นไร แค่พลังงานหยิน*[1]เข้าสู่ร่างกายเท่านั้น”

เขาหยิบยันต์ออกมาหลายแผ่น ส่งให้เจียงเจิน “ติดยันต์แผ่นนี้ที่หน้าผากของเขาเหมือนเมื่อกี้ จนกว่ายันต์จะไม่ถูกเผาไหม้ก็พอ”

“ขอบคุณค่ะ คุณจี๋ เดี๋ยวจะโอนเงินเข้าบัญชีของคุณนะคะ”

จี๋หยวนชิงยิ้มกว้างด้วยความดีใจ “ไม่ต้องรีบหรอก ไม่ต้องรีบ”

เจียงเจินรับกระดาษยันต์มาแล้วหันไปมองทั้งหนิงหนิงและนาน่าด้วยสายตาแค้นเคือง

จี๋หยวนชิงลุกขึ้นยืน มองสำรวจรอบ ๆ แล้วเดินไปหยุดตรงหน้าหนิงหนิง ดวงตาที่อยู่หลังแว่นกันแดดจ้องมองหนิงหนิงอย่างไม่เกรงใจ รวมถึงแมวของเธอที่นั่งอยู่ข้างเท้าของหนิงหนิงกำลังจ้องเขาอย่างระแวดระวัง

แมวที่รู้จักปกป้องเจ้าของแบบนี้ ถึงจะไม่มีพลังวิเศษอะไรแต่ก็น่าสนใจดีนะ หนิงเหนียนรีบเข้ามายืนขวางหน้าหนิงหนิง

จี๋หยวนชิงมองดูหนิงเหนียนแวบหนึ่ง ก่อนที่จะแอบสำรวจนาน่าอย่างละเอียดอีกรอบโดยเฉพาะเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่

ไม่ว่าจะเป็นผีเสื้อพวกนี้ หรือแมว ล้วนน่าสนใจทั้งนั้น

เขาอยากจับกลับไปทั้งหมดเลย

*[1] พลังงานหยิน หมายถึง พลังงานที่มักจะเกี่ยวข้องกับภูตผีปีศาจ ความตาย และสถานที่ที่มีพลังงานด้านลบ